Henne

Vooral moe en weinig te melden. Ben nu paar dagen bij m'n ouders, daar hoef ik helemaal niks dan proberen uit te rusten. Buiken blijven vervelend, probeer me er wel minder druk om te maken maar met alle angsten die ik al heb is dat lastig. Tja..., ik wou dat het anders was en ik hier vrolijk en ontspannen over m'n zwangerschap kon kletsen maar dat zit er voorlopig vrees ik niet in.

Wen ik val idd in diezelfde categorie. Zal het eens voorleggen aan de huisarts anders. Pf heeft hier nooit iets over gezegd. Slim om in andere topic even te vragen, maar meeste meiden gebruiken volgens mij 5mg en dan speelt het niet blijkbaar. Hmmm, nou dit weer, zei ze met een zucht.....

Wen ik weet niks van een anti stress schema? Je bent in principe met de bevalling toch ook allang afgebouwd? Trouwens wel bijzonder dat jij een medische indicatie hebt oa vanwege de prednisolon en ik ben in het zelfde ziekenhuis gewoon naar de vk gestuurd. Vaag. Wat ik trouwens wel weet is dat je als je prednison hebt gebruikt tot een jaar daarna het bij een operatie/ingreep moet melden omdat je na de narcose dan moeilijk extra bijnier iets nodig hebt... Eef zegt dat jou iets? Ik wilde dat nog wel nazoeken ivm mogelijke keizersnede als placenta laag blijft liggen. Fijn trouwens dat Arbo meedenkt, wel balen dat je zo duizelig blijft. Ik weet nog niet of ik de vk ga bellen. Lees overal dat het geen kwaad kan tenzij het echt met regelmaat komt en/of met veel pijn, bloedverlies etc. Nu voel ik wel van alles aan steekjes en krampjes maar dat is volgens mij echt bandenpijn en niet relateerd aan die harde buiken. En stel dat ze zegt, kom nog even langs....dan zit ik me aan de andere kant van het land opnieuw druk te maken. Maar even aankijken. Eef fijn dat het ietsje beter gaat met manlief. Het is ook erg vervelend en ongemakkelijk, zelf ooit een elleboog gebroken en die eerste dagen zijn echt naar. Op het laatst stond ik me gips en al te strijken en koken en fietste ik gewoon naar college. Er is dus hoop ;-)

Neem aan dat je drukkertjes bedoelt ;-) Ik had een gekruiste voorkant en lage rug, was zontechnisch niet erg handig :D

Oh hihi ik dacht dat je een halterjurk had.

Tool vitD en omega3 zorgen voor extra tolerantie, niet voor het onderdrukken. Maar ik herinner me nu opeens wel dat de homeopatisch arts waar ik kom het heeft gehad over een natuurlijk alternatief voor prednisolon. Ik ga er volgende week heen, als ik eraan denk zal ik het hem vragen. Weet niet of je dat dan wel langere tijd zonder nadelige gevolgen kunt gebruiken en of het voor iedereen geschikt is ed, maar hij zei dat toen een keer toen ik net met die prednisolon zou beginnen. Je moet het dan wel met een goede homeopatisch arts afstemmen hoor, niet iets zomaar gaan slikken. Maar ik zal in ieder geval informeren. Maar eerst op vakantie jij. Hup, die Griekse zon in, lekker veel vitD. Goed oppassen dat je veel haltertopjes draag hè, anders heb je straks strepen ;-)

Sen dat klinkt wel als een heftige bevalling. Ik hoop dat jij en J.imi snel opknappen en naar huis mogen. Lekker thuis in je eigen bedje gaan herstellen en genieten. Caro wat supergoed van je dochter! Ze zal vandaag best spierpijn hebben, maar morgen ook een heel stoer verhaal op school. En je schoonouders ook weer genoten van de kleinkinderen dus een welbesteed weekend. Fren moet wel lachen om die fotoshoots, mijn oom werkte heel vroeger bij en supermarkt geloof iets met inkoop ofz en bij mijn moeder thuis aten ze dus met Pasen pepernoten en met Kerst paaseitjes :-) Ik heb gisteren de tip van Floortje opgevolgd en Veilig Zwanger er even bij gepakt over harde buiken. Vind mevrouw S.mulders niet zo geweldig ;-) maar op dit punt stelde ze me toch wel behoorlijk gerust. Niet dat ik nu opeens lekker zorgeloos ben, maar de allerergste angst is er voor nu geloof ik weer even af. Tot de volgende crisis zei ik al ergens.... Wen hoe is het met jou? Ivfsh morgen weer beginnen??!!! Babeth, onderweg naar la bella Italia als het goed is. Eef heeft je man een beetje geslapen? Volgens mij kan zelfs de meest geduldige, ervaren pleeg bij haar eigen man geen goed doen haha. Ga nog even terug naar bed, vannacht wel redelijk geslapen gelukkig. Vanmiddag richting oosten van het land voor paar dagen niks doen.

Sen ook hier nog een keer gefeliciteerd! Wat je zegt Fren, kunnen we rustig slapen ;-) Truste allemaal

Ik moet wel echt rustig liggen, m'n hand op m'n buik en dan mazzel hebben hoor. Sinds twaalf weken voelde ik al af en toe gekriebel en gekietel, eerst maar eens in de paar dagen, later wel bijna elke dag. En nu zijn dan dus die schopjes. Maar zo zomaar voel ik het nog niet. Zou ook wel heel vroeg zijn. Ben ook iets geruster over die harde buiken na het lezen wat Veilig Zwanger hierover zegt. Vind het vaak een irritant boek, oa omdat ze de misselijkheid zo bagataliseren. Maar hier was ik wel even blij mee. Voor die tijd wel een enorme huilbui gehad, lang leve de hormonen!

Alles behalve zwanger worden dan ;-) Maar ik heb je tip uit het andere topic opgevolgd en idd even Veilig zwanger erbij gepakt en die doen heel nuchter over harde buiken. Stelde me toch weer wat gerust. Weet je, ik voel het kindje sinds twee dagen ook al schoppen af en toe. Dus met net 17 weken. Volgens de meeste boeken is dat bij een eerste pas vanaf ca twintig weken! Een van de gynaecologen die ik tijdens die bloedingen gezien heb zei ook al: je bent slank, je hebt totaal geen vet, je baarmoeder ligt naar voren en de plaventa lig er niet voor, geen wonder dat je alles voelt! Herinnerde me vandaag opeens dat ik haar toen ook al gevraagd heb of het normaal was dat mijn baarmoeder soms echt een harde bal was. Dus dan heb ik met veertien weken al 'harde buiken' gehad. Oké, niet dat ik nu gelijk vrolijk zingend en zorgeloos verder ga, maar ik voel me wel weer iets beter. Tot de volgende crisis ;-) Overigens had ik gisteren reactie van onze jarige job: ik kan evt tot dertig weken op 5mg blijven zitten. Weet nog niet of ik dat wil, wil er toch ook wel graag vanaf. Maar met het oog op de allergieën en mijn onzekerheid nu, ga ik in ied geval tot twintig weken door en dan overleg ik nog wel weer. Ik zit nog een beetje met het verhaal van die krampen, maar weet niet meer hoe dat precies zat. Of je die m kreeg door gebruik van prednisolon of door afbouwen... Lottie wist jij dat niet?

Het is vooral die verrotte angst, die verpest alles. Na twaalf weken was het even weg, toen kregen we die bloedingen. Nu zijn die bloedingen weg, krijg ik dat gedoe over harde buiken. En ik twijfel nu bij alles wat ik voel, elk steekje, elk krampje (en dat is best veel/ vaak) of het wel goed is. Ben gewoon als de dood dat ik straks opeens met gebroken vliezen oid zit of met vroegtijdige weeën in het ziekenhuis beland...nou ja verzin iets en ik denk het. Weet wat dat betreft ook veel teveel, maar niemand kan me de garantie geven dat die dingen niet gebeuren, dus het afdoen als 'onzin dat gebeurt niet' lukt ook niet. Ben zo moe, zo op, zowel fysiek als mentaal en dan heb ik vooral heel erg veel geruststelling nodig en niet zoiets als die harde buiken, die waarschijnlijk niet eens zo erg zijn. Ik ga maandag de vk nog wel even bellen, misschien dat dat helpt. Hoe zou Sen het hebben? Die heeft al zo af moeten zien, hoop echt dat de bevalling een beetje soepel verloopt.

Pfff, heb me hier net toch een huilbui gehad.... Happy thoughts, ja dat is juist het moeilijke Tool. Ik doe m'n best, maar het gaat heel moeizaam.

Ff checken maar nog geen nieuws.... Haha ja Wen, lekkere tik, dat werkt niet echt mee. Ik kreeg opeens de fijne gedachte dat mijn gezellige humeur door de hormonen komt en dus nog een half jaar jankerig, zeurderig en sjagrijnig blijf. Zat bij het idee alleen al gelijk weer te janken :-/

Ja mama-licious zit hier ook oké. En heb een legging van de h.ema die zit ook lekker. Gisteren wel gelachen, voor het eerst sinds weken weer een jas aan. Heb zo'n trenchcoat en wist al dat de bovenste knoop niet meer dicht ging. Maar de middelste nu ook bijna niet meer, geen gezicht. Hopelijk past m'n andere jas nog wel, weinig zin om voor dat even tot de winter nog een jas te kopen. Voel me verder beroerd. Moe (whats new), slaap slecht, elke ochtend toch weer misselijk, snel verkouden en dan zo warm-koud-klam. En klagerig, jankerig, sjagrijnig en zeurderig. Denk dat ik dat zelf nog het ergste vind. Straks komt het echt door de hormonen en blijf ik nog maanden zo vervelend! Harde buiken, als het dat zijn, is geen peil op te trekken. Word ik ook niet gezelliger van. Enige wat me beetje troost: ik voel ons Koekie nu echt af en toe. Dat was donderdag geen toevalstreffer, het gebeurt steeds vaker. Moest wel lachen toen ik dacht 'kom op, schop je moeder maar', dat zeg ik vast niet meer als het eenmaal geboren is ;- Hoe voelen jullie je? We zijn niet het vrolijkste uitgerekend topic hè, al geloof ik dat in december en januari ook veel meiden moe moe moe zijn.

Hoi Nicolette, dit forum is al een van de beste tips die ik je kan geven. Hoe goed bedoeld en lief je omgeving ook is, alleen mensen die het zelf meemaken kunnen het écht begrijpen. Hier zal niemand zeggen dat je er niet z mee bezig moet zijn, dat je 'dit toch zelf wilde' als het je zwaar valt of verwachten dat je direct van de eerste behandeling zwanger bent van een tweeling.....om maar wat dingen te noemen. Je kunt hier allerlei informatie vinden, ervaringen uitwisselen en vragen stellen en dat heeft mij de afgelopen jaren enorm geholpen. Verder sluit ik me bij surprises aan, probeer gewone dingen te blijven doen! Nog een andere tip: dit forum is niet besloten dus als mensen nu googlen op jouw naam komen ze ook bij deze berichtjes. Ik weet niet of je dat wilt? Anders even in je berichtje je achternaam weghalen. Ik heb zelf ooit gemerkt dat iemand in mijn omgeving meelas en dat vond ik niet prettig, juist omdat we hier veel delen wat de omgeving niet begrijpt. Wat betreft de punctie: ik heb er zeven achter de rug en elke keer zag ik er toch we tegenop. Het is niet leuk, maar probeer te ontspannen en goed naar de verpleging te luisteren en dan is het meestal zo voorbij. Succes, Henne

Daar zeg je zowat....voor zover ik weet geeft 1x2 een iets grotere kans dan 2x1 maar niet een twee keerzo grote kans. Of je 1x2 komt vergelijken met 2x1.... Vergelijk het even met een loterij, heb je liever elke maand een lot met een kans van 20% of om de maand een lot met een kans van 35%. Mijn vader is statisticus (en ik ben erfelijk belast) en hij zou zeker weten zeggen dat je met dat lot van 35% meer kans hebt. Je kunt je kansen namelijk niet optellen, je begint elke keer opnieuw. Maar gevoelsmatig vonden wij het soms best moeilijk om te kiezen voor minder terugplaatsingen met misschien wel wat meer kans, je wilt soms liever gewoon veel kansen hebben. In jouw geval, leeftijd, zou ik overigens voor twee gaan nu jij aangeef dat en evt tweeling geen bezwaar is.

Simba als ik niet op tijd eet word ik enorm misselijk. Ik word meestal ook al wakker van de trek. Ga wel vaak na ontbijt terug naar bed (nu ook) maar het blijven van die hap snap slaapjes zo. Zou graag eens een lekker lange nacht maken. Maar dat geldt voor meer meiden hier.

Hi meiden, weer slechte nachten hier lees ik op fb.... Ik ook hoor. Ik word gewoon standaard rond twaalf uur en vier uur wakker om te plassen. Om acht uur gaat de wekker (door de week om half zeven). Als ik niet gelijk weer in slaap val, maak ik dus domweg te weinig uurtjes. San moeilijke situatie voor je ouders. De macht van de ziek(t)e noemde mijn arts dat idd. Zowel voor de zieke als de verzorger moeilijk om mee om te gaan. Nog geen nieuws van Sen? Ben wel heel benieuwd of het nu echt begonnen is.

Eigenlijk is het hel simpel: wil je wel of niet het risico nemen/de kans lopen dat je een meerling krijgt. Natuurlijk kan dat bij de tp van 1 ook, maar die kans is echt behoorlijk klein. Je hebt met een tp van 2 wel een wat grotere kans op zwangerschap, maar dus ook de kans dat het een meerling wordt, met alle risico's van dien. Zoals Noor al aangeeft speelt leeftijd hierin een rol, maar bijvoorbeeld ook de reden dat je IVF/ICSI doet. Als je als vrouw prima vruchtbaar bent en er is 'alleen' een zaadprobleem, dan heb je met tp van 2 wel een grotere kans op een tweeling dan wanneer de vrouw bijvoorbeeld endometriose heeft of slechte eicellen oid. Wij hebben zelf altijd gekozen voor twee (als die er waren), maar elke keer vroegen we ons weer af of we er goed aan deden. Stel dát het een meerling is en er is iets niet goed, zou ik dat mezelf ooit vergeven? Uiteindelijk ben ik telkens zwanger geweest van eentje, dus het dilemma heeft zich vanzelf opgelost.

:laugh: Takkeweer dus, maar dat was vast duidelijk LOL!

;-) J had vandaag het hele huis gezogen, de badkamer en wc gedaan, boodschappen en kwam er toen achter dat het takkewijf wordt volgende week op zijn vakantiebestemming. Hij had dus gewoon de p in en dan kan hij het niet hebben als ik een sjaggie zeur ben. Snap ik, maar ik kan geen toneelstukje opvoeren om hem happy te houden. En als hij niet toe wil geven dat hij óók al weken in spanning leeft, daar kan ik ook niks aan doen :-) Komt wel weer goed. Weekje niet samen is misschien ook wel even fijn.

Straks wordt het gewoon nog een augustus bevalling! spanned hoor....krijg plaatsvervangend de zenuwen. Ik ga naar bed. Hier vanavond ook een lichte aanvaring met een man die zich even afvroeg waarom ik niet 'gewoon' blij kan zijn dat we eindelijk een kindje krijgen. Dus ik zeg:omdat ik bang ben het toch weer kwijt te raken. Ja, dan gebeurt dat ook....zegt die fijnerd....euh sorry??? Komen die miskramen doordat ik niet blij was ofzo?? Zo bedoelde hij het natuurlijk niet en nee hiej weet eigenlijk niet echt wat harde buiken zijn dus maakt zich geen zorgen...allemaal leuk en aardig maar poeh...het viel even verkeerd. Buik kan ik trouwens geen peil op trekken, wordt vaak juist hard als ik lig. Denk steeds meer dat het mijn darmen zijn die tegen m'n baarmoeder duwen, dat voel je meer als je ligt dan wanneer je staat lijkt me. Esther hoe is het met jou? Caro morgen de Airborne toch? Slaap lekker lieve meiden, hoop op een betere nacht voor velen ;-)

Sen...zou dat een rugwee kunnen zijn? Ik roep maar wat? ;-) En dat masseren van met name enkels/achillespees deed voetreflex idd altijd om m'n menstruatie op van te brengen. Babeth fijne vakantie! Afstandsbediening neemt tenminste weinig ruimte in, stel dat het een poppenhuis was. Hier wel reactie van Pf maar wordt er niet veel wijzer van. Mag doorgaan met prednisolon tot aan dertig weken, maar hij geef niet aan of harde buiken er nog iets mee te maken hebben. Maar even laten bezinken.

Tool, tuurlijk kun je dat vragen. Je kunt toch eerlijk zeggen dat je heel graag wilt dat ze komt maar dat je het moeilijk hebt met jullie onvervulde kinderwens en dat je daar op die dag zo min mogelijk mee geconfronteerd wilt worden dus of ze geen knalroze buikband ofzo om wil doen. En ik garandeer je, je kijkt er niet eens naar. Je kijkt naar A in z'n sexy pak :-)

Sen die ene cm is toch al meer dan de vorige keer. Oké, in dit tempo duurt het nog wel even ;-) maar er is wel een soort van begin. Tool groot gelijk. Wa betreft de bruiloft. Bij ons heeft een aantal mensen zelf gevraagd of we het vervelend vonden als ze kwamen ivm dikke buik en/of dat ze de kinderen mee konden nemen. Vond dat er sympathiek. Maar merkte zelf ook dat het me op die dag weinig uitmaakte, het ging om zoiets anders en dat gevoel overheerste toch wel alles. Ik sta stralend met drie zwangere ex-collega's op de foto zelfs. Maar als jij het idee hebt dat je het te confronterend vindt, dan misschien gewoon vragen of ze niet willen komen of dat ze haar buik een beetje wil verbergen ofzo? Jij moet je die dag goed voelen en niet aan hoeven passen of groot houden, het is jullie dag! Ik heb nog een positieve: durf het bijna niet hardop te zeggen, maar al een week geen bloed/bruinverlies.