Henne

Precies, hoop doet leven. En kwaad kan het zeker niet (als je een goede acupuncturist hebt dan) Is iemand toevallig bekend met een goede praktijk in Rotterdam? Hou me aanbevolen.

Hoi meiden, Even een beetje rare vraag, maar hoe was jullie eerste natuurlijke menstruatie na een mislukte ivf/icsi? Ik had na de tp een hele heftige menstruatie. Er stond zeg maar gewoon een kraantje open, niet echt fijn. Nu zit ik 4,5 week later en ben weer ongesteld, maar het is heel erg weinig en nogal lichtroze. Niet echt bloed zeg maar. Heb dit nog niet eerder gehad. Vroeg me af of dit 'normaal' is na een ivf. Je hebt toch je cyclus onderbroken dus tja. Enne... voor de hoopvollen onder ons: het is geen innesteling, mijn temp. is helaas gewoon laag (en ik heb getest ) Groetje, Henne

Hoi Luna en andere meiden, Luna ik reageerde idd nogal heftig op de hormonen. Ik had Gonal-f en Cetrotide (kort schema) en was vanaf de 2e keer prikken gewoon helemaal van de kaart. Ontzettend moe, misselijk, kon bijna niet meer eten, viel af, hoofdpijn, slappe spieren De pregnyl was helemaal een feest, de hele dag lopen kokhalzen (dat belooft wat). En toen van de utrogestan nog weer vreselijk moe moe moe. Uiteindelijk ook nog eens heel heftig ongesteld geweest. Mijn lijf heeft van dat alles zo'n klap gehad dat ik nu - vijf weken na negatieve test- pas weer een beetje op de been ben. Als acupunctuur daar dus bij zou kunnen helpen, dan wil ik dat heel erg graag proberen. Ik heb er ook wel vertrouwen in en hoor veel positieve verhalen. Dus ik denk wel dat we het gaan doen. Henne

Marietje bedankt voor de tips. Lijkt me dat je het heel slim hebt aangepakt. Ik heb nu twee sollicitaties lopen, wel spannend hoor! Mocht het tot een arbeidsvoorwaardengesprek komen dan zal ik jouw tips zeker gebruiken, thanks! Lentezon en anderen, jullie hebben ook helemaal gelijk. Rationeel gezien moet ik gewoon blijven. Maar het voelt echt niet meer goed. Ik beslis altijd met m'n koppie en denk dat ik dat nu eens niet moet doen. Maar moeilijk is het wel hoor. gelukkig heb ik gister een goed gesprek gehad met een psychologe die mijn beslissing om weg te gaan juist heel sterk vond. En tja, in de toekomst kijken kunnen we toch niet. Dus laten we maar zien wat er van komt. Een nieuwe baan heb je ook niet (meer) zomaar. Groetjes, Henne

Pfff, Mari dat is ook een verhaal! Zo zie je ook maar weer hoe goed dit forum is, soms lijkt het net of anderen icsi 'er even bij doen' en ik de enige ben die zo reageert. Jullie verhalen helpen mij wel te relativeren. Ook hebben we inmiddels een gesprek gehad met de medisch maatschappelijk werkster. En die heeft het zowaar voor elkaar gekregen die gedachtencirkel te doorbreken :-) Ik ben van mijn 15e tot mijn 25e ernstig chronisch vermoeid geweest. En mijn grootste angst is om dat door de icsi behandeling (hormonen, stress) weer te worden. Maar hoewel ik er echt erg naar van was, herstel ik wel! Dit in tegenstelling tot vroeger. Als ik dus nog een poging wil doen moet ik die gedachte vasthouden én er op rekenen dat het me een paar maanden kost. Goed, als het resultaat er dan ook naar is.... Afspraak is dat ik nu eerst tot rust ga komen en verder herstellen en dan gaan we bespreken of ik er vertrouwen in heb om het nog een keer te proberen. Ik denk zelf wel dat we voor een 2e poging gaan. Ben gewoon nog niet klaar om die wens op te geven!! Groetjes! Henne

Ik had al voor de tp last van m'n borsten: duidelijk dus door de utrogestan. Ze waren ook flink groter trouwens. En verder was ik vreselijk moe, had ongesteldheidsbuikpijn en krampjes, last van obstipatie en ik was af en toe misselijk. Ik had het ook nogal koud. Helaas waren dit allemaal geen zwangerschapskwaaltjes. Hoe moeilijk het ook is, voor je getest hebt (of gaat bloeden) kun je er echt helemaal niks van zeggen. Alles kan nog. Veel sterkte, ik duim voor je! Henne

Hai, Ik ben op zoek naar meer info over ivf/icsi in eigen cyclus. Heeft iemand hier daar ervaring mee? Ik ben van de 1e icsi-poging heel erg beroerd geweest van de hormonen en zou het dus graag in eigen cyclus proberen. Maar ik begrijp dat je daar toch ook hormonen bij krijgt om een spontane eisprong te voorkomen? Weet iemand welke? Ik had nu al een kort schema en cetrotide en gonal-f, in totaal een week gespoten. Volgens mij werd ik van de cetrotide het meest ziek, dus als ik die dan toch ook krijg schiet het niet echt op. En doen ze het echt alleen in Groningen? Da's vanuit Rotterdam een beetje om :walk: Groetjes, Henne

Hoi Luna, Ik heb nog geen ervaring met acupunctuur en ivf, maar wij denken er wel over om het te gaan doen. Mijn man heeft slecht zaad waardoor we aangewezen zijn op ivf/icsi. maar helaas kan ik heel erg slecht tegen de hormonen. Van poging 1 ben ik twee maanden uit de running geweest. Als we dus nog een poging doen dan hopen we dat acupunctuur die bijverschijnselen kan verminderen en de slagingkans verhogen. De verhalen die je leest zijn wel heel erg positief. Stiekem hoop ik zelfs dat ze met acupunctuur de zaadkwaliteit zo kunnen verbeteren dat we geen ivf nodig hebben. Maar dat is wel een erg optimistische gedachte. Volgende week gaan we achter info en een afspraak aan. Hoe is de behandeling jou bevallen? Ik heb het niet zo op naalden maar het schijnt echt niet pijn te doen? Groetjes, Henne

Gefeliciteerd!!! :bf_new: Henne

Wat fijn al deze reacties! Ik draai zelf zo in een kringetje rond met m'n gedachten en alles wat er gezegd word heb ik ook vaak gedacht. Er zijn net zoveel redenen om te blijven als om weg te gaan. Maar toch denk ik dat het voor mij het beste is wel te solliciteren. Ik heb vorig jaar namelijk al een aanbod laten schieten omdat we bezig waren zwanger te worden.....wisten wij veel. Inmiddels weet ik dat we icsi nodig hebben, dat ik daar heel erg beroerd van word, maar ook dat mijn huidige baan me (inhoudelijk) echt de keel uithangt en ik eerder overspannen zal worden van blijven dan van weggaan. Als ik blijf is dat echt alleen om het vaste contract en de manier waarop ze (tot nu toe!) omgaan met het hele gebeuren. En dat lijkt me niet de beste reden. We weten niet eens of we nog wel een icsi poging gaan doen. En inderdaad, zwanger is het punt niet, dat is allemaal netjes geregeld en vastgelegd. Ik heb nu twee sollicitaties lopen en ik zie wel hoe het gaat. Ik denk wel dat ik er open over ben voor ik een contract teken, anders krijg je er achteraf evt. gezeur over en dat kun je op zo'n moment echt niet gebruiken. En willen ze me dan alsnog niet, dan had ik me er uiteindelijk verder waarschijnlijk ook niet thuis gevoeld. Als het wat wordt laat ik het jullie weten! Nogmaals bedankt! Henne

Hoi allemaal, Ik heb net een eerste icsi poging achter de rug. Tijdens deze poging heb ik een maand niet kunnen werken door mijn reactie op de hormonen. Mijn huidige werkgever gaat daar wel goed mee om, maar ik wil nu gaan sollicteren..... en tja...wat zeg je dan wel en niet? Voorlopig houden we even rust, maar als we een nieuwe poging wagen zal dat wel binnen een jaar(contract) zijn. En mocht die raak zijn dan ben ik dus ook binnen een jaarcontract zwanger.... Niet erg handig allemaal natuurlijk. Wie heeft er ervaring, tips etc. Erg welkom!!! Henne

Beetje late reactie van mij, maar ik was echt even helemaal op. Inmiddels gaat het beter, fysiek en daardoor ook mentaal. We hebben vandaag een evaluatiegesprek gehad in het ziekenhuis. Dat ik fysiek zo hetfig reageer kunnen ze vrij weinig aan doen. Ik had al een heel kort en mild schema dus tja... Ivf in eigen cyclus doen ze voor zover ik weet alleen in Groningen, da's een beetje te ver uit de buurt helaas. We krijgen nu via het ziekenhuis wel psychische ondersteuning. Ik zit namelijk in de vreselijk frustrerende denkcirkel 'ik wil geen ivf meer- dan krijgen we dus geen kinderen- dat wil ik niet- dus ik moet ivf doen- maar daar word ik helemaal beroerd van- dus dat wil ik niet- maar....etc-. Gekmakend! Het advies was wel om niet te lang te wachten ivm onze leeftijden. Een half jaartje rust kan prima, maar we moeten het geen jaar uitstellen. Zelf willen we ons ook eerst richten op acupuntuur. Om zowel de zaadkwaliteit als mijn reactie op de hormonen te verbeteren. Want tja...als ik heel eerlijk ben....we zullen zeker wel een 2e keer proberen. Die hoop op een kindje willen we gewoon nog niet opgeven. Heftig allemaal hoor...wel fijn dat je hier je ei kwijt kunt!!! Henne

Hoi Majo, Hoe is het afgelopen? Ik had zelf een kort schema, met cetrotide ipv deca. Ben begonnen met Gonal-f op cyclusdag 5, cetrotide erbij op dag 6. Op dag 12 heb ik een punctie gehad. In totaal dus maar zeven dagen gespoten. Bij een evt. 2e poging moet ik wel op cyclusdag 2 al gaan beginnen dus dan zal het iets langer zijn. Groetjes, Henne

Wij hebben geen chromosoomonderzoek gehad. Volgens onze arts hoefde dat pas bij echt heel weinig of heel slecht zaad (geloof dat ze zei minder dan 1 miljoen). Maar elk ziekenhuis heeft een ander protocol. Weet wel dat de voorbereidende onderzoeken vaak veel (wacht)tijd in beslag nemen. Ons werd uitgelegd dat dit oa komt doordat lopende behandelingen voorgaan in het lab. Sterkte met afwachten!! Henne

Hoi Elvira en Laura, Dank jullie wel voor je reactie! Ik kan komende week het ziekenhuis bellen om te horen wat zij voorstellen, wanneer we door zouden mogen etc. Maar we willen sowieso eerst een gesprek en een paar maanden rust zodat ik weer fit kan worden. Ook ben ik eea aan het uitzoeken over accupunctuur. Dat zou de zaadkwaliteit kunnen verbeteren en je kansen met ivf/icsi vergroten (mn de kans op innesteling). Het stomme is, ik wéét gewoon dat ik er toch nog een keer voor ga. Maar ik wil het eigenlijk niet. Ik heb vanaf het begin gezegd 'ik wil geen ivf'. De 1e zouden we doen om te kijken hoe ik erop reageer. Slecht dus. Maar ja, het is wel je enige kans, het geeft je dat beetje hoop want het zou zomaar kunnen dat het raak is. Dus doe je het toch, anders ben je die hoop ook gelijk kwijt. Als er ook maar een klein kansje was dat het spontaan zou lukken dan deed ik echt geen icsi meer. Nu denk ik ook wel 'zullen we het nog een half jaartje aankijken', maar mijn man is ook al 40 en je weet ook niet wat die zaadkwaliteit gaat doen. Zo frustrerend dat ze daar echt niks aan kunnen verbeteren!! Zucht. Eerst maar even op adem komen en het gesprek afwachten. Henne

Hoi allemaal, Ik heb me net onder wie is wie al even voorgesteld, maar in het kort: Henne, 33 jaar, Rotterdam. Twee jaar bezig, helaas te weinig zaadjes en wat er wel is zwemt niet zo goed dus we zijn aangewezen op icsi. Afgelopen maand hebben we onze eerste poging gehad. Omdat ik van de pil al weet dat ik slecht op hormonen reageer had ik een kort en mild schema (met gonal-f en cetrotide). Maar ondanks dat ben ik vreselijk ziek geweest van de hormonen: misselijk, moe, hoofdpijn. Zo erg dat ik alleen nog in bed kon liggen. Van de puregon kreeg ik vervolgens zo'n slaap dat ik ook in de wachtweken voornamelijk thuis heb gezeten. Daarnaast was het mentaal ook heftig. Eerst was er sprake van geen punctie omdat er maar één eiblaasje groot genoeg was, toen gingen er opeens een heleboel groeien en waren ze bang voor OHSS, zo snel mogelijk toch een punctie, daarbij hielden we van 16 eiblaasjes maar één rijp eitje over, dus drie dagen in de stress over de terugplaatsing... en toen moesten de wachtweken nog beginnen. Uiteindelijk dus een negatieve test en een dag later begin van een heel heftige menstruatie. Ook dat hakt er fysiek dan weer in. De negatieve test is nu een week geleden, ik ben niet meer ongesteld en tja...dan zou je toch weer 'normaal' door moeten gaan toch? Maar ik heb er vreselijk veel moeite mee. Voel me fysiek nog steeds uitgeteld en merk dat ik ook mentaal er doorheen zit, boos, verdrietig, teleurgesteld...en enorme twijfel over een tweede poging. Onze wens is heel groot, maar hoe ver ga je ten koste van wat? En wat als je besluit te stoppen? Hoe ga je daarmee om? Ik vraag me af of meer meiden deze twijfel hebben (gehad) en wat jullie gedaan hebben. Groetjes, Henne (sorry voor het lange verhaal!)

Hoi allemaal, Ik heb me al een keer eerder voorgesteld, maar ben toen in de overgang naar en nieuwe server 'verdwenen' dus bij deze nogmaals :-) Mijn naam is Henne, ben 33, woon in Rotterdam. Mijn man (40) en ik proberen nu twee jaar zwanger te worden. Afgelopen februari hebben we te horen gekregen dat dit spontaan waarschijnlijk niet zal lukken. We hebben te weinig en slecht zaad. Een oorzaak is hiervoor niet te vinden. Dus een oplossing ook niet? In maart mochten we voor de 1e iui, maar op het moment supreme hadden we na opwerking alleen dood zaad over, dus dat ging niet door. Een 2e iui mislukte. Ondertussen stonden we op de wachtlijst voor ivf/icsi. De eerste icsi poging hebben we net achter de rug. Deze is helaas mislukt. Omdat ik van de hormonen vreselijk ziek ben geweest twijfelen we hard over hoe nu verder. Ben erg benieuwd naar ervaringen en beslissingen van anderen op dit gebied! Liefs, Henne