Tinkerbell1

Lijkt me wel eentje die geschikt is om vroeg mee te testen...ik zie geen 'plus' of 'early' staan maar er staat wel dat je al 4 dagen voor je NOD mag testen... Bah zeg, 10eke. Hoopte zo dat het raak was voor je. Zet het bloedverlies ook door? Anders morgen nog een testje doen?

Je hebt volgens mij 2 versies van de CB digigal. Een 'early' en een normale. Ik heb de laatste keer de early gebruikt die gaf op de testdag zwanger aan (en 3 dagen later niet zwanger...grrrrr) maar goed die pikt dus wel een laag HCG op. De gewone CB meet pas vanaf HCG 20 ofzo. Kruitvat al vanaf 5. (Ja,ja, expert zwangerschapstesten...en groot verbruiker...)

Jeeeee, wat K zeg 10eke. Was het je officiele testdag al of ben je aan de vroege kant? Toen ik de eerste keer zwanger was had ik innestelingsbloed en dacht ik ook dat het mis was...de test gaf toen bij mij alleen al wel een heel licht streepje aan. Ik had de kruitvat 2 voor 5 euro testjes toen gebruikt, die zijn erg gevoelig. De clearblue gaf pas dagen later een streepje. Als t wel mis is, niet alteveel vooruit denken! Ik ben naar PNO overgestapt, die vergoeden 4 behandelingen. Bij de vierde was het ineens raak. Terwijl ik ook dacht dat het echt voorbij was. Ook iemand die niet afhankelijk van IVF is, is niet meteen zwanger. De gemiddelde NL vrouw doet er 6-9 maanden over dacht ik. Dat zijn heel wat IVF behandelingen ;-)) Kan me voorstellen dat je flink baalt. Sterkte!!!

@Noes,dacht dat je misschien ook net als ik wel eens nagedacht hebt over of al die behandelingen en hormonen op lange termijn ook slecht zijn. Ik heb die vraag gesteld aan dokter K. Ik had nl een onderzoek gezien van 30.000 vrouwen die al vanaf 1980 gevolgd worden. Daarin was nooit een verhoogde kans gezien. Maar goed die hebben vast geen 6,7,8 keer IVF ondergaan bedacht ik me. Dokter K mailde me dat ze al tientallen jaren een groep volgen die meer dan 10 behandelingen heeft gehad en ook in die groep is geen verhoogde kans geconstateerd op baarmoeder, eierstok of borstkanker. Positief dus! Volgens hem is de impact van zo'n korte periode hormonen absoluut niet groot. Dacht deel het even, misschien heeft het je ook wel eens bezig gehouden! Op naar poging 7! Ik ga op naar poging 6 in augustus !

10eke, dat moet een 'teken' zijn! hoop het voor je. Moes, kan me voorstellen dat het vervelend voelt. Ik heb dat bij dr S ook wel eens gehad. Sta je na zoveel moeite en een lange reis binnen een paar minuten weer buiten en heb je amper het gevoel dat je hem 'bereikt' hebt. Misschien een idee om dat gewoon even terug te melden? Misschien kun je een telefonische afspraak ter compensatie regelen zodat je eventuele vragen nog kunt stellen? Ik ga in Augustus (zal wel tweede helft van de maand worden) ook van start! Spannend!!!

10eke, ooowww wat erg! Herken het zo. Afleiding zoeken is het enige wat helpt: ik kijk mijn 6 seizoenen DVDbox SATC altijd opnieuw, ga naar m'n yogalesjes, theedrinken met vriendinnen...alles om maar niet te hoeven zitten nadenken/voelen. Ik leef met je mee!

Moes hoe was jou afspraak? Is het allemaal nog goed gekomen? Twinklestar, hij kiest voor het lange protocol omdat ik in het verleden in NL meer follikels van gelijke grote had bij het lange protocol. Ik heb nu al 2x n stuk of 8 hele kleintjes die nog onder de 18mm zijn bij de punctie (en dus meestal geen rijpe eicel bevatten) en één echt enorme follikel die volgens dokter K alle medicatie opneemt en al snel op springen staat. Mijn AMH is hoog (4,2) maar ik maak niet tientallen follikels aan (integendeel) daardoor durft hij het lange protocol wel een keer aan. Zit er niet echt op te wachten maar hij denkt nu van beide behandelingen het goede bij elkaar te brengen. In NL meer eicellen met lange protocol maar kwaliteit niet optimaal, in korte protocol minder maar door Menopur wel goede kwaliteit . Dus nu lang protocol met veel Menopur...hopelijk is dat de toverformule ;-))

Moes, wat een ellende! Wij zijn gistermiddag vertrokken. Hebben wel echt noodweer gehad in DD maar waren net uiteten geweest en terug in het hotel. Vanochtend binnen 10 min daar en ik hoorde al dat alle NL patiënten nog onderweg waren... We hebben een erg goed gesprek gehad met dokter K. Wat is dat toch een aardige man en hij neemt ruim de tijd. We zijn zeker 40 min binnen geweest. We gaan een nieuw protocol doen de volgende keer (toch lang maar wel mèt Menopur) zodat ik niet weer één dominante follikel heb die de hele boel verpest. Manlief krijgt toch genetisch onderzoek. Dokter K denkt dat er niets uitkomt maar vind het wel goed om te doen zodat we zeker weten dat er niets aan de hand is. Hij was erg positief. De eerste keer toen het met 16 weken mis ging door die neurale buis afwijking is gewoon echt vette pech en voor hem een teken dat ik gewoon zwanger kan worden. We rijden in de Tour de France en gaan binnenkort Parijs echt een keer halen zo sprak hij ;-)) moes sterkte daar! Wij gaan eerst op vakantie en dan in augustus weer beginnen. voor de andere dames in de wachtweken: ik duim!!!!

Ik voelde ook niks en was wel zwanger! Zegt allemaal niks. Gewoon de moed erin houden!

10eke, spannend nu maar afwachten! Duim voor je. Wanneer is je testdag? Ik vind zelf week 2 altijd lastiger dan week 1. Begin altijd heel positief en wordt steeds negatiever en ga ook op alles signalen van m'n lichaam letten. Hoop dat je een beetje kunt ontspannen en lekker afleiding hebt! wij zijn al in DD. Morgen ons gesprek met dokter K. Heb een heel lijstje vragen. Hopen dat ik wat antwoorden krijg en daardoor toch weer een beetje positief in een volgende poging kan stappen in augustus. Wel n fijn hotel gevonden (Auszeit Hotel) met tuin en terras. Zo blijven de bezoekjes toch nog een beetje 'leuk' ;-)) Geniet van het mooie weer allemaal!

Oei spannend zeg die wachtweken, ik kan dat gevoel ook zo weer oproepen! Hoop in augustus ook weer in die fase terecht te komen. Eerst dinsdag naar dokter K. Bij mijn eerste zwangerschap voelde ik in de eerste 2 weken echt helemaal niks. Ik heb nog tegen mijn man gezegd: als ik nu zwanger ben wil je dan voor eeuwig onthouden als we ooit weer een traject doen dat ik niks heb gevoeld? Ook in de weken erna voelde ik me volstrekt normaal. Pas na een week of 6 ging ik wat voelen. Ook een drukkend gevoel achter mijn schaambeen. De laatste keer in mei (waarbij ik dus wel zwanger was maar het na een week na de testdatum alsnog misging) had ik na een paar dagen elke keer lichte krampjes, die herkende ik van de vorige keer alhoewel ik ze toen dus veel later had pas na 6 weken. En ik had enorme dorst. Het zegt dus allemaal niet zoveel. De eerste keer bleken er ook nog 2 ingenesteld te zijn dus toen had ik veel meer kunnen voelen zou je zeggen maar ik merkte niks. (Bij de 6wk echo bleek maar 1 hartje te kloppen, het andere vruchtzakje was niet doorgegroeit) en nu had ik ineens al vrij snel allerlei signaaltjes. Heel veel sterkte met deze spannende weken!!!!!!! Ik duim!

Lekker broeden 10eke!!!

10eke, ik had de aller eerste keer (in NL) zonder er echt over na te denken een terugplaatsing van 2. Was niet zwanger maar begon me tussentijds wel te bedenken wat voors en tegens zijn. voordeel: extra kans op zwangerschap & 'vers' is altijd kansrijker dan cryo nadeel: je hebt er ineens 2 ;-)) en een tweeling zwangerschap betekent wel onder ziekenhuis controle blijven. Ik had bij de eerste TP in DD ook 2 over. De ene was niet goed genoeg om in te vriezen, de andere was een topper. Ik vond het zonde om die topper in te laten vriezen met alle risico's van dien en heb dus voor een TP van 2 gekozen. Bij de eerste echo bleken ze beide ingenesteld te zijn maar in maar 1 vruchtje klopte een hartje... Lastige beslissing! Uiteindelijk moet je zelf de afweging maken.

Haha 10eke ik luister ook altijd lekker mee, vooral bij die Intralipid infusen..dan heb je toch ook niks beters te doen ;-)) en mijn Duits is ook echt zooooo slecht, ik kan echt hele domme dingen zeggen zonder het door te hebben. Ik roep meteen na de narcose in de stoel altijd al: hoeveel follikels???? Het vervelende is dat ik door de dufheid het antwoord altijd meteen weer vergeet ik vind dat stukje lopen van de behandelkamer naar de bedjes ook altijd zo'n feest. Probeer me altijd heel fit voor te doen maar dit mislukt ook altijd hopeloos... Ik heb via Dr Pfeiffer indertijd testen mbt immuniteit gedaan. Kwam uit dat ik in principe met vitamine D en Omega 3 plus 2x een intralipid infuus prima uit de voeten kan. Er waren geen heel grote afwijkingen. Die intralipid is voor de zekerheid. De laatste keer heb ik nog bloed laten prikken na het 1e infuus en was mijn immuunsysteem rustig. Ik begrijp zelf niet heel erg veel van al die uitslagen maar de conclusie van Scholtes was dat het goed was. En toch ging de zwangerschap mis...maar goed, dat kan ook andere redenen hebben. Noes, wat goed dat je de stap toch weer zet! Jij hebt ook een heel lijstje in je handtekening staan...moeilijk hè om dan toch weer de keuze te moeten maken om wel of niet verder te gaan. Ik vraag me ook altijd af of er ooit een moment komt dat ik echt niet meer wil. Vooralsnog is de wens moeder te worden nog steeds groter dan alle ellende. Ik hoop heel hard dat je de meds snel bijelkaar hebt en weer verder kunt. Toen ik 4maanden zwanger was heb ik alles aan een medeforummer doorgegeven wat ik over had. 2 dagen later was het mis bij mij. Gelukkig telt een zwangerschap langer dan 12 weken als een 'eerste kindje' (en zo voelt het ook) en begint de verzekering opnieuw met tellen... Hebben jullie ook genetisch onderzoek laten doen? Ik vraag me telkens af waarom zo voor het oog goede emmy's dan toch in m'n buik niet doordelen. Wij wilden vragen of zo'n onderzoek nut heeft. Aan de andere kant lijkt het me ook wel wat eng, want wat kan daar allemaal wel niet uitkomen?? Staat op t lijstje voor de 10e ;-))

Dankjewel MommysoonIhope!

Ha Moes, ja ik moet een takke eind reizen ;-) Woon in het noorden van NL...wij boeken vaak een hotelletje alleen al om het een beetje gezellig en leuk te maken. En mijn man doet een moord voor hotel-ontbijtjes dus zo hou ik m mooi positief! Die Dr.Kissler is duits maar spreekt erg goed Engels. Mijn man spreekt prima Duits, mijn Engels is beter dus we komen er wel uit. Ik vind hem erg aardig en hij neemt iets meer tijd. Alhoewel ik Scholtes ook helemaal prima vind hoor maar ik heb soms gewoon medelijden met die man als ik zie hoe ongelofelijk druk hij het heeft. Alle NL patienten willen graag bij hem en dan snap ik ook wel. Ik wilde dat ook perse de eerste keer. Doordat hij ziek was kwamen we bij Kissler terecht. Ze maken gebruik van dezelfde kennis/kunde en techniek dus het maakt m.i niet zoveel uit. Bij Kissler was ik de eerste keer meteen ook zwanger dus heb er wel vertrouwen in. Geinig dat je 10 juni ook in DD bent. Wie weet zitten we tegelijkertijd in de wachtkamer ;-)

Ik lees al een tijdje met jullie mee. Zijn jullie een heel vast clubje of is er ruimte voor een nieuwe mee-schrijver? Ik zou me namelijk dolgraag aansluiten bij jullie. Mijn oude clubje 'ICSI in eigen Cyclus' is opgeheven.... Heb 3 x IVF in NL achter de rug zonder enig resultaat en inmiddels 2x in DD. Beide keren zwanger geweest. En helaas beide keren niet goed afgelopen. Waarvan de eerste keer een hele nare ervaring was. Rond 16 weken bleek ons kindje te zijn overleden. Na onderzoek bleek door een afwijking aan de neurale buis. Niet erfelijk en er is geen syndroom 18 of 21 geconstateerd en dus volgens de artsen gewoon 'domme pech'...wel heel erg zuur om eindelijk na zoveel behandelingen zwanger te zijn en dan zo'n afloop...na heel veel wikken en wegen (we krijgen weer 4 nieuwe behandelingen vergoed) in mei toch weer een poging ondernomen in DD: zwanger! Helaas werd de test al snel lichter en bleek mijn HCG erg laag. 2 x vette pech dus. 10 juni hebben we een gesprek in DD om eventueel wat aanvullend onderzoek te doen. En eigenlijk willen we het dan in augustus toch maar weer gaan proberen...doodeng, maar ik weet hoe fijn het is om zwanger te zijn, ik weet ook dat het kan en ik zou echt niet willen dat ons verhaal zo triest eindigt. Dus ik kan wel wat aanspraak gebruiken ;-)) en ik zie die wachtkamer altijd vol NL dames zitten, leek me wel gezellig om er via dit forum een paar van te leren kennen! Wij stappen overigens over van DrScholtes naar Dr Kissler. Heb mn eerste behandeling ook bij hem gedaan omdat Scholtes toen ziek was. Dat beviel ons wel. Hij is ook iets minder druk dus we konden ook sneller terecht. Hebben jullie ervaring met hem?

Dankjewel Ansje! Wat lief dat jullie allemaal even reageren. Ik was een tijd niet geweest en kon jullie niet meer terug vinden doordat 'ons topic' verdwenen was. En fijn dat je me blijft volgen! Het afgelopen jaar was echt eentje met hoogte en diepte punten. Ik was zo blij om zwanger te zijn en vond het ook zo ongelofelijk leuk. Het gevoel met zn tweetjes te zijn, die dikker wordende buik, zelfs alle klachtjes doorstond ik met veel plezier. Het sterkt me wel om te weten dat het kan, zwanger worden en ik weet inmiddels ook hoe graag ik het wil hierdoor. Hopelijk geeft me dat straks weer voldoende kracht om er opnieuw in te stappen. 10 juni hebben we een gesprek in DD over eventueel aanvullend onderzoek en over een nieuwe poging eind augustus. Ik wil het echt nog een keer 9 hele maanden mee gaan maken!

Hé Vianne, Da's een tijd geleden! Wat goed om te lezen dat je middenin de adoptie procedure zit. Ik ga je zeker volgen. Tsja, wat kan er dan veel gebeuren in zo'n relatief korte tijd hè? Lijkt alweer zo lang geleden dat we beide in die eigen Cyclus behandelingen zaten....knap hoor dat je de knop om hebt gezet en voor adoptie gaat. Ik ben nog lang niet zover...ben nu 2x zwanger geweest dus weet dat het kan...maar het zou toch wel heeel heeel heel fijn zijn als het nog eens goed af gaat lopen. Ik ga je blog volgen!

Meiske, ik had dat precies zo. Tot de uitgerekende datum wist ik elke week 'hoe ver ik zou zijn geweest' op de dag nauwkeurig. Ook mensen die tegelijkertijd zwanger waren en dus wel gingen bevallen in die week bleven maar in m'n hoofd rondzweven. Gek hoe ongelofelijk je hele lichaam en geest zich instelt op die 9 maanden zodra je zwanger bent. Ik vond de dagen rondom mijn uitgerekende datum heel naar. Het geeft mij nu ook wel ruimte om het achter me te laten. Ik testte alleen nu net in die week positief en vond dat zo'n mooie troost. En nou moest dat nou net ook nog weer misgaan. Het is soms zo oneerlijk! Ik heb nu het gevoel alsof ik weer helemaal van 0 af aan moet beginnen. Ik was in al die behandelingen altijd positief en had een soort standvastig geloof in het feit dat het gewoon ging lukken. En het lukte ook...maar helaas liep het niet zoals gepland. Dat maakt het lastig nu. Maar goed, ik merk ook dat elke dag die weer om is ook weer helpt om wat meer afstand te nemen en toch ook weer de positieve (licht) puntjes te zien. Het helpt me ook erg om te horen dat hier heel veel mensen met heel veel tegenslagen te doen gehad hebben en het gelukkig best vaak toch nog goed afloopt. Ik ben tenslotte bij beide behandelingen in DD wel zwanger geraakt. Dus het kan!

Meiske & Beanie, thanx voor jullie verhalen. En beide een goede afloop, wat fijn zeg! Hebben jullie ook genetisch onderzoek gedaan? Aan de ene kant wil ik het wel, aan de andere kant ook wel weer doodeng. Wat kan er allemaal uit zo'n onderzoek komen? Blijf het toch knap vinden hoeveel meiden gewoon doorzetten en uiteindelijk aan de goede kant uitkomen. Ik vind het zo lastig. Ik heb altijd het geval gehad: als ik eenmaal maar zwanger ben dan komt het allemaal goed. En eindelijk na 4 IVF behandelingen is dat gelukt en dan krijg je dit....daar had ik helemaal geen rekening mee gehouden. Meiske, ik zag dat jij een tweeling hebt verloren. Wat een drama zeg. Ik vond het zo naar zo'n niet voldragen zwangerschap. Ik was echt dolgelukkig toen ik zwanger was en wil het zo graag nog eens goed over doen maar dan wel 9 maanden...het zou echt heel jammer zijn als het nu zo zou eindigen. Maar goed, de echte motivatie om verder te gaan is even heel ver te zoeken.

Thanx Fleur en Minous. Ja Minous, wat ellendig allemaal hè? Ik was zo blij indertijd. Kon het niet opbrengen om het hier te melden. Maar heb nu toch maar de stap genomen. Zie in je handtekening dat je 5 weken zwanger bent! Super. Ik weet dat het eerder misgegaan is bij je, ik hoop heel hard dat je nu de 39 weken gezond en wel gaat halen. Fleur, bedankt voor je verhaal. En wat knap dat je zo lang doorgezet hebt na zoveel teleurstellingen!!!! En natuurlijk heel erg fijn dat ze ontdekt hebben wat er precies aan de hand is. Voor zover ik weet ligt bij ons het probleem echt bij mijn man. Ik heb bij dr Pfeiffer allerlei bloedonderzoeken laten doen daar kwam niks uit en ik ben 2x zwanger geweest dus het kan. Het geeft me wel hoop dat er meer pechvogels zijn waarbij het goed afgelopen is. Waardoor kon je het elke keer weer opnieuw opbrengen om er toch weer in te stappen? En heb jij enig idee of al die IVF hormonen op lange termijn ook schadelijk zijn! Ik maak me daar soms wel zorgen over... Dank voor het delen van je verhaal!

Ik heb in het verleden veel meegeschreven op verschillende topics...helaas zijn deze verdwenen dus ik start nu maar een eigen topic. Iedereen is welkom om mee te schrijven hoor ook als het niet direct hiermee te maken heeft. Maar ik ben opzoek naar een enorme bult positieve vibes....en hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen... Even kort ons verhaal. Mijn man is vermindert vruchtbaar. Dat weet ik al sinds ik m ken. Hij heeft een zoontje uit een eerdere relatie en die kwam ook niet zonder slag of stoot ;-)) dus wij zijn vrij snel het IVF pad opgegaan. Eerst 6 x eigen cyclus met 3 TP en 2 gestimuleerde behandelingen met 3 TP. Van allemaal niet zwanger. Daarna de stap naar Dusseldorf ondernomen voor de laatste en vierde behandeling. Wat een opluchting: een kort protocol zonder deca en een dubbele terugplaatsing! En (wonder boven wonder) zwanger!!!! Na 4 maanden dolgelukkig te zijn geweest kwam ik in een nachtmerrie terecht: ons kindje bleek een zeer ernstige neurale buisafwijking te hebben en niet levensvatbaar te zijn. Met 16,5 weken is ons zoontje overleden en geboren. Zo verschrikkelijk verdrietig allemaal. Na autopsie bleek het geen trisomie of ander syndroom en was de conclusie dat de kans op herhaling minimaal is. Na 6 maanden pauze toch samen besloten dat ons verhaal zo niet mocht eindigen dus toch de stap weer genomen. De verzekering vergoed 4 nieuwe pogingen. Meteen naar DD gegaan. Afgelopen maand de eerste ICSI gehad. Slechts 1 goede bevruchting maar wel een blastocyste van topkwaliteit. Vorige week zondag was mijn testdag. En tot onze grote vreugde: zwanger! Dagelijks een testje gedaan Helaas duurte het geluk maar erg kort want woensdag deed ik een testje en bleek de tweede streep verdwenen. Huisarts, ziekenhuis, bloedonderzoek. HCG bleek maar 3. Twee dagen later werd ik ongesteld. Tsja, daar zit ik nu...ik zou echt niet weten hoe ik ooit nog weer positief in een nieuw traject moet stappen. Ik ben een enorme vechter maar twee keer eindelijk zwanger en dan met zo'n afloop?! We denken nu aan extra genetisch onderzoek of stoppen...of....pfff weet het echt niet. Ben heel bang dat er echt iets mis is waardoor het nooit gaat lukken. Hebben jullie ervaring met genetisch onderzoek? Mijn man heeft een gezond zoontje dus tsja is het nodig? ik heb nu wel elke keer het gevoel dat er schijnbaar iets is waardoor er zich geen gezonde embryo ontwikkelt. En dat maakt me zo bang... Zijn er dames die na zoveel (of in ieder geval heel veel) pech toch een gezond kindje in hun armen konden sluiten? Bij wie het toch nog goed af is gelopen? Ik kan wel wat positieve verhalen gebruiken!!!! Thanx!

Groentelade is leeg.

Ha vianne, thanx voor de felicitaties. Ik geloof er nog steeds geen bal van ;-) en heb al 11 testjes liggen (ja, sick I know...) ik mag nu niet meer testen van mezelf. De strepen worden dikker en zelfs de minst gevoelige testen verschieten binnen een minuut van kleur. Het gekke is, nu ben ik zwanger, en er is niks anders dan anders...ik werk gewoon en alles gaat weer verder. Zo raar. Heb ook bijna geen klachten. Ik had gedacht dat ik het meteen zou voelen en dat is echt niet zo. Wel grote maar absoluut geen pijnlijke boobs, verder niks. Zo nu en dan een hol leeg gevoel op de maag en wat steekjes heel laag in mijn buik. Verder voel ik me heel normaal. Dat vind ik ook wel weer eng, zou het liefst kotsend boven de plee hangen... We hebben in DD alle extra's gedaan: assistant hatching (een sneetje in de harde laag om de eicel heen om beter te kunnen innestelen), de embryoscoop (een soort 'broedmachine') Picsi (daarbij selecteren ze de snelste en rijpste zaadcellen) en na de TP heb ik 2 x een lipid infuus gehad. Dit zorgt ervoor dat je het embryo minder makkelijk afstoot. Nou ja, alles uit de kast dus ;-) en ja met resultaat. O ja, een een kort protocol met maar 10 dagen hormonen. alhoewel ik heb bijna niet op durf te schrijven. Ik zwanger? Die 2 wachtweken waren een hel maar nu is het eigenlijk nog veel spannender. Over 2 weken heb ik de eerste echo en ik ben zoooo bang dat het toch niet goed gaat. Aan de andere kant 90% dat het wel goed gaat dus ik wil er niet alteveel aan denken al is dat moeilijker dan ik nu opschrijf ;-) er zijn twee emmys teruggeplaatst dus het kan ook nog een tweeling zijn...nou ja, doodeng allemaal dat wachten. Ik heb overigens wel een verplichte relatie met 'Lutinus' 3 maanden lang!!!! #hell Ik zag dat jij een besluit tot adoptie hebt genomen, dapper van je! Wij hebben ook erg getwijfelt of we nog wel verder wilden en dit was ook echt de laatste behandeling voor ons. Dus keihard duimen dat het 9 maanden goed gaat Ik hoop dat je hartstikke happy wordt met zoontje en adoptie kindje. In mijn familie 2 gezinnen met adoptie kids en echt waar heerlijke gezinnetjes! Mocht je toch meer over DD willen weten dan mag je me altijd een PB sturen. Lief dat je zo blij voor me bent, weet hoe lastig het soms is. Ik vind ook wel dat het wel es mocht na 7 TP-en maar dat geldt evengoed voor jou. Zo oneerlijk soms dit stomme proces....x