Vanessa

Lekker naar huis!!!!!! Heerlijk voor jullie allemaal. Liefs, Vanessa

Het is toch niet zo dat er in in een follikel maar 1 eitje zit? Er kunnen er toch ook meer in zitten? Wie of wie weet dit zeker?

Wat druk zijn deze mama's allemaal geworden! Ik ben ook erg netjes en schoon en kan het niet laten om alles goed aan kant te hebben. Daarnaast moet ik ook weer zien dat ik hele dagen ga werken (Bo gaat mee naar de winkel en/of een paar uurtjes naar mijn moeder). Het ritme krijg ik nog niet echt te pakken. Gisteren naar het consultatiebureau geweest (eerste prikjes) en 's middags zelf naar het ziekenhuis. Toen nog op bezoek in het ziekenhuis (kon het nu mooi combineren) bij een vrouw van een mede bestuurslid. Dat komt erop neer dat je eigenlijk de hele dag onder de pannen bent. Moe ben ik ook. Ik ben er 's ochtends om kwart voor vijf uit (dan komt Bo vanaf half elf 's avonds) en ga er rond een uur of elf in. Dat is dus veel te weinig slaap! Ik zou er nu dus wel in willen kruipen. Gistermiddag dus naar het ziekenhuis geweest en we gaan verder voor een broertje/zusje voor Bo. Dit houdt in dat ik op de eerste dag van mijn eerstvolgende menstruatie start met het cryo traject. We hebben er drie dus laten we hopen en bidden dat ze goed uit de vriezer komen (wat klinkt dat toch raar). Ik zal er niet bij zijn met een uitje. Niet omdat ik jullie niet lief vind maar ik heb op het moment genoeg andere dingetjes aan mijn hoofd. Hoe gaat het met de andere mama's? Een dikke knuffel voor iedereen.

Ik vloei al vanaf 27 januari...... Zaterdag ben ik naar het zh geweest omdat ik mij zo'n zorgen maakte. Het kan bij mij een stukje placenta zijn wat is blijven zitten of het duurt nu gewoon iets langer. Volgens mij heb ik na de eerste mislukte poging ook zo lang gevloeid bedacht ik mij dit weekend. Daarom hoop ik dat we uiterlijk over een half jaar weer mogen starten met een behandeling, en dat hij direct aanslaat. Als het goed is is het binnenin nu op zijn "schoonst".

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter! Liefs, Vanessa

Jaaaaaahhhh! Bo kan heerlijk lachen. Bij ieder lachje smelt mijn hart. WAt zal er straks met mij gebeuren als ze gaat omdraaien, kruipen, staan etc. Volgens mij zien jullie dit in een reclame spot net voor het journaal!

Dit liedje is vorig jaar door iemand anders hier ook op het forum vermeld. Ik heb hem toen direct gedownload en heb hem toevallig dit weekend in alle rust in mijn eentje weer zitten luisteren. En weer stroomden de tranen over mijn wangen. Jouw andere liedje zal ik vanavond thuis gaan beluisteren (voordat ik hier met betraande ogen de klanten moet gaan helpen).

Wat worden jullie kanjers al snel gedoopt! Wij moeten wachten tot 30 mei, eerder is er geen oecumenische dienst. Svenja doe je voorzichtig met zo'n groen paard? Hoe heerlijk onvoorspelbaar kunnen ze zijn! Hoe is het met de andere mama's?

Ik zou persoonlijk geen poging voorbij willen laten gaan. Ieder moment van kans is er 1.

Door de hormonen kunnen sommige sluipende ziektes "ineens" op de voorgrond treden. Misschien had ik de eerste 20 jaar nog geen problemen gehad als ik geen IVF behandeling ondergaan had. Ach, we zullen het nooit weten...... Om de 3 tot 7 weken, dat is ook geen pretje. Wat zijn er toch ook een hoop verschillende oorzaken dat mensen niet zwanger kunnen worden.

Elena!!!!!!! Gefeliciteerd!!!!! Wat heerlijk twee boys, en ook nog met twee hele mooie namen. Wat zal dit genieten zijn voor jullie! Dikke knuffel, Vanessa

Fren leuk dat je er naar vraagt. Ik heb endometriose, ben 37 jaar en heb tijdens mijn 2e icsi poging diabetes type 1 gekregen. Hierdoor heb ik toen het stimuleren af moeten breken totdat ik de diabetes onder controle had. Dit had ik binnen 3 maanden en mocht toen direct verder, deze poging is toen geslaagd. Door mijn leeftijd en de endometriose moeten wij zo snel als mag door. Ik ben erg benieuwd wat voor ons de wachttijd is en horen dit volgende week maandag. Ik verwacht wel dat we een half jaartje moeten wachten en hoop dat we in ieder geval nog een poging mogen doen voor de zomervakanties. We hebben nog 3 cryo's en hopen dat deze goed ontdooien. Ik lees dat jij PCOS hebt. Is dit er ook in gradaties of heb je het of heb je het niet? Groetjes, Vanessa

Wij hopen ook te mogen starten in april. Maandag 15 februari gaan we voor ons eerste gesprek na de bevalling weer naar de fertiliteitsarts. Door mijn endometriose en leeftijd kunnen we niet al te lang wachten. Ik ben wel erg benieuwd hoeveel tijd tussen de bevalling en de eerst volgende poging moet zitten. Ik hoop dat we niet langer dan een halfjaar moeten wachten...... Het gekke is dat de wens en het ongeduld nog net zo zijn als bij de eerste poging, alleen is dat niet helemaal eerlijk want er ligt een gigantisch mooi wonder te slapen in haar wiegje. Meiden succes! Ik zal zeker proberen zoveel mogelijk mee te lezen/leven met jullie. Liefs, Vanessa

Gelukkig! Het is je ondertussen gelukt! We zijn benieuwd hoe het met je is.

Och lieverd toch, ik denk dat jij niet de enige met deze gevoelens bent. Alleen is het bij mij anders omdat wij zo snel mogelijk willen proberen om zwanger te worden van een tweede kindje. Dit neemt niet weg dat 1x zwanger worden een garantie is voor een 2e keer. Ik zit dus ook met de gedachte dat ik dit allemaal niet nog een keer mag meemaken. Ik denk dat het ook instinctief in een vrouw verweven zit dat wij ons "moeten" voortplanten, alleen is het in deze tijd onmogelijk qua behuizing, kosten etc. Als het aan mij lag dan zouden wij ook doorgaan totdat we een heel elftal hadden, ondanks mijn leeftijd. Maar dit is gewoon niet mogelijk. Misschien is er een andere oplossing voor de anticonceptie, iets wat voor jullie minder definitief is? Dit kan gewoon totaal anders aanvoelen, dat eventueel de keus nog bij jullie ligt als jullie gedachten veranderen en toch nog een kindje willen krijgen. Ik had (heb) ook moeite met het afgeven van Bo. Ik vind het vreselijk als ze bij mijn moeder of zus (ook wel bij mijn mannetje) aan het huilen is omdat ze krampjes heeft en pak haar het liefst direct weer terug. Dit is natuurlijk onzin want mijn moeder en zus kunnen dit prima oplossen/hanteren. Wat ik hieraan gedaan heb is het gewoon doen, wel bij mensen die mij lief zijn. Door haar ook door anderen te laten vasthouden, knuffelen etc gaat het toch beter met mij. Ook dit is een stukje loslaten. En dit vind ik al moeilijk. Dus dat beloofd wat! Alleen mijn schoonmoeder krijgt haar niet meer, alleen als ze er om vraagt. En dat zal ze niet snel doen denk ik. Wat een gemis zo'n dikke buik met je kindje erin. Voor mij dus ook de gedachte dat dat nooit meer zal gebeuren....... Ik vond het ook zo heerlijk als ik in een lastige situatie zat het gevoel te hebben dat je niet alleen bent. Bijv. met de bezoekjes aan mijn schoonouders. Ik dacht laat ze maar lekker kletsen etc. en zat ondertussen heerlijk te genieten van het leven in mijn buik. Ik denk dat de andere dames ook wel met deze problematiek te maken hebben, ik ben ook wel benieuwd naar hun ervaringen. Misschien speelt het ook mee dat we veel meer moeite hebben moeten doen om zwanger te worden, onze aanloopperiode tot het zwanger worden was natuurlijk heel anders dan bij een "gewone" zwangerschap. Ook ik heb nog steeds een beetje de angst dat het ons niet gegund is. Iedere echo vond ik ook doodeng en was blij als ik zag dat er een kloppend hartje was. Dit komt natuurlijk ook doordat een arts bij de eerste echo zei dat we een miskraam kregen, dit vergeet ik nooit meer.... Dikke knuffel!

En we hadden het jullie allemaal zo gegund! Nu samen weer bijkomen en proberen op te laden voor de volgende ronde. Wij staan klaar om jullie te steunen. Dikke knuffel, Vanessa

Hier ben ik ook even! We zijn druk als nieuwbakken mama's. Hier nog steeds een naar gevoel over mijn schoonfamilie. Ik moet gaan leren het te gaan loslaten maar dat is erg moeilijk aangezien mijn man met hun samenwerkt en we financieël voor zijn inbreng in ons huishouden afhankelijk zijn van hen. Mijn man is eigenlijk mentaal mishandeld door mijn schoonfamilie en moet nu gaan leren voor zichzelf en zijn gezin op te komen. Moeilijk, moeilijk, moeilijk. Ach, het is ook zo'n scheetje! Bo heeft nog steeds krampjes, het scherpe is er wel vanaf gelukkig. Ik ga straks voeding halen voor hongerige baby's. Hiervan wil ik 1 schepje per voeding door gaan vervangen. Ik geloof dat meer mama's dit doen? Hoe gaat het met alle andere mama's? Jullie draai al een beetje gevonden of ook nog zoekende naar een ritme? Liefs, Vanessa

Wat een mooi kereltje! Wat ziet hij er wijs uit met zoveel haar. Liefs, Vanessa

Dank voor het delen van deze info!

Wat leuk voor jullie, ik ben apetrots als ik kan zeggen; mijn man..... Ik vond het geweldig, de man waar ik zielsveel van hou, te trouwen. Eigenlijk maakte het mij totaal niet uit hoe en waar. Uiteindelijk is het een sprookje geworden. Getrouwd en feest gevierd op een kasteeltje en een gave demo door een goede vriend van ons die valkenier is. De beste tip die ik je geven kan is; Geniet met volle teugen van jullie dag want voordat je het weet is die voorbij! P.S. Ik ben best gezellig op een feestje.

Ooohh, wat spannend! Zal ongelooflijk mooi zijn. Liefs, Vanessa

Esther, wat vind ik het fijn om te lezen dat jullie voor adoptie gaan. Ik gun het jullie zo dat jullie nog een keer papa en mama mogen worden! Ik heb zelf 3 geadopteerde nichtjes. Twee uit India en een uit Korea. Geweldig! Liefs, Vanessa

Spannend allemaal! Wij gaan (moeten) zo snel als mogelijk is door voor een tweede kindje. Zie best wel tegen de wachtperiodes op want die vond ik het zwaarst. Succes!

Alweer hommeles. Wordt er moedeloos van..... Het leven is zo mooi als mensen elkaar niet het leven zuur maken. Ik probeer altijd overal het positieve van in te zien. Ik wou dat mijn schoonfamilie ook die instelling had. Mijn man is er nu weer naar toe om te praten. Onze hele avond weer naar z'n grootje + hoogstwaarschijnlijk een slapeloze nacht.

Lezen gaat sneller dan het typen. Ik heb ook maar even maar wou even op je verhaal reageren. Infacol hielp bij Bo ook niet. Wij geven nu sinds een dag of 5 Orthiflor Start van het merk Orthica. Dit helpt Bo wel. Het is een probiotica. Dit hebben we wel in overleg met de arts gedaan (gewoon bij een dealer drogist te koop). Ze heeft nog wel eens krampjes maar het scherpe is er van af. Mijn schoonfamilie zit weer eens dwars dus ik voel mij niet helemaal oke. Liefs, Vanessa