nou marco, die wachtweken blijven een hel, hoe vaak je ze ook moet doormaken. op ieder pijntje gefocussed, continue naar de wc om te checken of ik nog niet ongesteld ben, bedenken of ik het nog warm heb of niet, ik ben er behoorlijk neurotisch onder. heb ook echt het idee dat ik momenteel helemaal in mijn buik leef, niet meer in mijn hoofd zeg maar :D
gelukkig hebben wij morgen al testdag. deze keer ervoor gekozen niet eerder te testen. de vorige keren hebben we dit wel gedaan, altijd negatief. dit zorgde bij mij dan voor nog meer onrust waarop ik dan ging googlen "dag 10 na de terugplaatsing, test negatief, toch zwanger" of iets dergelijks. ook zat ik dan in zak en as maar bleef daarnaast toch nog hoop houden, erg vermoeiend dus.
omdat mijn vriend morgen gewoon moet werken, doen we wel voor hij gaat werken even een thuistest zodat ik al een beetje voorbereid het telefoontje van het ziekenhuis tegemoet ga. ( met dank aan diegene hier die dat benoemde, weet even niet meer wie dat zei gisteren?)