@ Lieff, Eva, Daniella en Wen72: De eerste 3 pogingen hebben we in Nederland gedaan, transport IVF. De voorbereidingen in het Westfriesgasthuis in Hoorn en de punktie en het terugplaatsen in
het VU, Amsterdam. We zijn begonnen in maart 2010, eerste keer niet gelukt en de 2 cryo's ook niet. Vervolgens eind oktober begin november de 2e poging gehad en ook mislukt. Geen cryo's dit keer.
Was wel 1.5 dag overtijd, maar helaas. Toen ben ik wel even ingestort voor een aantal weekjes. Alle emoties kwamen eruit, en ook de toestanden rondom mijn moeders gezondheid kwam eruit.
In januari 2011 besloten we om de 3e poging te gaan doen. Maar ik kreeg een soort paniekaanval en heb die poging even voor ons uitgeschoven. En in maart zijn we dan begonnen en dat is ook mislukt. Wel hadden we 2 cryo pogingen over. Volgens mij is de eerste cryo in mei geplaatst en de laatste in augustus. Helaas pindakaas, het zat er weer niet in.
In november jl hebben we een evaluatiegesprek gehad met onze arts, en ze vertelde ons, dat ze in veel gevallen moet zeggen: stop ermee, het heeft geen zin. Maar tegen jullie zou ik zeggen"probeer het toch nog een keer'. De kwaliteit van de eicellen zijn telkens weer goed, embryo's ook, ondanks dat ik al ouder ben,40. We hebben er echt over na moeten denken, begonnen te twijfelen, maar het verlangen wint het toch nog steeds....... In eerste instantie hadden we weer gekozen voor transport IVF Hoorn/VU, totdat we met een klant van ons in gesprek kwamen. Haar zus is ook overgegaan van het VU naar Gent. Zij was zeer te spreken over het intake gesprek en de desbetreffende arts(naam weet ik ff niet meer) Dus hebben wij ook besloten om deze 4e en tevens laatste poging in Gent te doen.
Voor IVF hebben we 5 x IUI gehad. OOk niet gelukt, jawel de laatste x is gelukt, althans....Ik kreeg gewoon mijn menstruatie en dacht dat het niet gelukt was. Tot dat ik vage klachten en een ingeving kreeg. Test kopen! Deze gaf positief aan, wat waren we blij, want in die week zouden we een gesprek krijgen met de gyn om over IVF te praten. 4 dagen lang was ik in de wolken en ook mijn mannetje. Tot dat ik wat ging bloeden,mijn man vertrouwde het niet en belde de gyn. Ik mocht komen en kreeg een echo. Hij zag niets, en ik vertelde hem dat de 5 testen echt positief waren en ook die bij de huisarts. Ik kon gaan bloedprikken en de volgende dag(vrijdags) kreeg ik de uitslag, was ietwat verhoogd. Moest maandag weer komen en dan zou ik dinsdag weer de uitslag krijgen. Maar zaterdags dacht ik echt dat ik dood ging, wat een pijn in mijn buik, zou flauw vallen, en had enorme pijn in mijn schouders. Toeval dat de buuf er was en zij heeft meteen mijn man gewaarschuwd, hij ws aan het werk. dus hij kwam met gierende banden de straat ingereden. Meteen naar het ziekenhuis, naar de eerste hulppost, kreeg eerst allerlei onderzoeken en werd daarna meteen geopereerd. Eileider eruit, en ik was ongeveer 9 wkn zwanger vertelde de gyn. Het vruchtje was net zo groot als een oliebol. Dus nu was IVF de enige optie om nog zwanger te raken. Want voor dat onze zoon(9 jaar) werd geboren, hebben we ook ruim 3 jaar werk gehad om zwanger te raken en ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad, ook eileider eruit. Daarna nog overstimulatie hormonen gehad, miskraam tussendoor en dan 5x IUI en nu de 4e x IVF. Maar we blijven positief he!
Dames dit was zo'n beetje ons verhaal, en helaas blijft het zo, we hebben het niet zelf in de hand. We zeggen weleens voor de grap"die man boven moet het ons wel gunnen".
Ik blijf natuurlijk hopen en dromen, en hoop dat jullie wens ook weldra mag uitkomen.....
Welterusten voor straks en ik spreek jullie wel weer.
Groetjes....