Moon74

Vond ik ook zwaar: IVF in combinatie met een fulltime baan... ik had soms het gevoel dat ik alleen 'met het verwerken van- en denken aan-' al een dagtaak had. Vond ook niks belangrijk meer, alleen nog die IVF en een positief resultaat. Soms dacht ik dat ik er toch gestresst onder was, andere keren dacht ik weer dat het van de hormonen kwam dat ik me 'gejaagd/gestresst' voelde. Zelf ga ik de komende weken nog eens goed nadenken over hoe ik de 2e IVF behandeling wat meer ontspannen doorkom. Dat ik het anders (relaxter) wil is duidelijk, hoe ik dat ga doen weet ik nog niet... Heel herkenbaar dus, mijnbaby! Kun je wat meer ruimte en rust voor jezelf organiseren? Ik denk dat het wijs is om daar naar te kijken en keuzes te maken. Levert je veel op en komt het resultaat wellicht ook nog ten goede... in balans zijn is belangrijk!

Kan je helaas niet helpen/heb geen verklaring. Vond je verhaal wel soort van wreed zelfs om te lezen; bah, wordt er eerst aan je bevestigd dat je zwanger bent en dan niks... en nu blijft je lijf dan toch 'raar' doen en heb je waardes in je bloed die niet te verklaren zijn... Hoop dat dit snel klaar is voor je, want zo blijf je er ook op een vervelende manier mee bezig, lijkt me. Succes!

Hoi Renata, Van harte gefeliciteerd met jullie dochter!!! Toch fijn dat er via hyves al wat meer bekend is, want het was te merken hier op het forum dat meerdere mensen in afwachting waren... Ook zelf heb ik de afgelopen dagen telkens even gekeken of er al goed nieuws was. Je bent dan toch benieuwd, niet waar? Meid, wat zullen jullie genieten nu... een wonder blijft 't, niet dan?!

Schrikken zeg! Fijn dat de echo's uitwijzen dat alles goed is en dat er een hartje te horen was! Doe 't rustig aan.

Dat is geweldig nieuws, Ans!!! Gefeliciteerd!

Gisteren afspraak in ziekenhuis gehad; afgelopen IVF behandeling doorgesproken. Of eigenlijk ging het mn. over de complicaties natuurlijk! Er is me nogmaals verteld dat situatie toch wel ernstig was. Dat heb ik me niet meteen gerealiseerd, maar intussen natuurlijk wel degelijk. Ik mag door met IVF (gelukkig!), maar m'n lichaam blijkt dus wel gevoelig voor stimulatie met hormonen (niet w.b.t. aantal follikels dat rijpt/tempo waarin follikels groeien, dat voordeel heb ik er niet van...). Kans op opnieuw OHSS bij volgende poging is wel degelijk aanwezig. Dat is me wel eerlijk verteld. Gynaecoloog wil het als volgt aanpakken: wijziging in soort hormonen, ná punctie geen pregnyl spuiten meer, maar 'de beruchte bolletjes' (tja, dan maar een beetje gedoe en een kliederboel af en toe?!). Ná punctie krijg ik verder rust voor geschreven én extra controles (bloed en echo). Daarmee blijft de situatie hopelijk achterwege/onder controle. Wel een heel fijn idee dat ik dan goed onder controle blijf natuurlijk. Onder deze voorwaarden durft ook mijn man het nog een keer aan. Ikzelf heb écht het gevoel dat ik een volgende IVF goed aankan en wil 't liefst zo snel mogelijk. Nu is de afspraak dat ik bel als ik weer ongesteld wordt in december en dat we dan telefonisch een nieuwe planning maken. Dan wordt dus ook duidelijk wanneer ik weer met decapeptyl start! (december of januari dan wrsch.) Nou, weet niet of ik hiermee al een plekkie op 'de lijst' verdiend heb, maar hier is de opluchting groot!!! Ik heb het even een dag laten bezinken alvorens het op forum te vermelden, maar ik weet 100% zeker dat ik de juiste keuze maak voor mezelf/voor ons en dat ik er snel nog een behandeling aan wil wagen!!! Nu het gesprek in het ziekenhuis is geweest ben ik weer wat spanning kwijt en voel ik meer rust. Dit is goed zo, zo willen we het gaan doen.

Ik weet intussen al meer (gelukkig)! Ziekenhuis liet vorige week weten dat gesprek afgelopen maandag plaats kon vinden (zie 'even introduceren', daar schrijf ik het dadelijk even uitgebreider bij). Mag door met IVF, zal wrsch. december of januari weer starten. Was wel even spannend, maar gelukkig stopt het hier niet voor ons!

Hoi Michelle, Laten we hopen dat je gevoel je 'bedriegt' en dat je stevig op 'de bank' blijft zitten en zondag kan testen. Ik duim voor je! 3e icsi... dat moet extra spannend zijn, of niet? Hou vol en schrijf de spanning lekker van je af hier. Ik ben zelf ook pas sinds kort actief hier, maar moet zeggen dat het mij veel 'oplevert' om hier mee te lezen en te reageren. Hoop dat het voor jou ook een beetje helpt nu het op z'n spannendst is voor je!!!

Gruwelijk spannend, Sofie! Hopen dat het lukt en dat de tp doorgaat én succesvol is! Wat je zegt... spannende tijden.

Nee, geen ervaring met punctie onder narcose/sedatie... in mijn geval viel de punctie gelukkig mee (zetpil paracetamol en diclofenac van te voren én 2 spuitjes in z'huis om gebied van punctie plaatselijk te verdoven). Gelukkig kon ik het daar goed op doen. 10 december punctie... dat worden spannende feestdagen voor je, mijnbaby! We hopen natuurlijk op een positief resultaat, maar spannend is het zekers... Succes!

Dan zijn de spannende wachtweken dus nu ook voor jou aangebroken; succes! Ik hoop voor je!!! (Zelf had ik van de 1e IVF poging geen cryo's, jammer genoeg.)

Weet wel van een familielid die bij een magnetiseur onder behandeling was i.v.m. migraine; magnetiseur haalde die hoofdpijn écht weg! Familielid had door die behandelingen dus écht het gewenste resultaat. Weet niet of elke magnetiseur goede resultaten haalt, natuurlijk... dit was toch een andere kwaal/reden van magnetiseur bezoeken, maar het kán dus zeker wat opleveren!

Hard als het je zo door de vingers glipt... Sterkte, hoop dat je het snel een plekje kunt geven en dat je volgende IVF poging beter verloopt!

Denk dat het voor ons allen geldt, als ik zeg: we willen jullie wel zó vast houden en we wensen en hopen zó voor jullie! Heb vandaag al meerdere keren in dit topic gekeken en hoop dan dat jullie goed nieuws gehad hebben/snel krijgen... Hou vol! Mijn armen zijn rondom jullie, mijn handen zijn gevouwen en m'n duimen draaien!!!

Bedankt voor jullie lieve reacties! Vanochtend werd ik gebeld vanuit het ziekenhuis; onze afspraak kan aankomende maandag al plaatsvinden ipv. donderdag. Dat scheelt weer een aantal dagen 'afwachten'. Ik hoop op positief nieuws/duidelijkheid; wil dolgraag deze 1e IVF + complicaties even doorspreken én dan natuurlijk weten wat de evt. gevolgen zijn voor een volgende behandeling én wanneer ik doormag... Fijn dat ik maandag i.i.g. alles weer duidelijk zal hebben! Dan kan ik dit een beetje proberen af te sluiten en kunnen we ons op een volgende kans gaan richten.

Onvoorstelbaar! Dan hebben jullie dus uiterlijk maandag je wondertje in je armen!!! Succes tot maandag, succes maandag én genieten vanaf het moment dat je je baby 'in levende lijve ontmoet'...

Spannende dagen zo! Ik duim- en hoop met jullie mee...

Ik mocht 15 dagen na tp testen, maar toen was 't mis. Op de 15e dag dus.

Caatje van harte! Andere bankzitters; houd goede moed! Sofie: sterkte de komende weken, 't valt niet mee als je er even helemaal doorheen zit!

Fijn dat je nu meer duidelijkheid hebt, dat geeft ook rust. Feit blijft idd dat IVF (is ook mijn ervaring) een behoorlijke impact heeft; op jezelf, lichamelijk én psychisch, én op je partner en evt. ook nog op je relatie(s)... Ook ik ben altijd kerngezond en gebruikte nooit medicijnen, dus ik herken wel wat je zegt over moeten slikken bij de aanblik van een koelkast vol medicijnen. We kunnen alleen maar hopen dat het leidt tot het gewenste resultaat idd. Succes met spuiten en dat er maar mooie follikels mogen rijpen! Ik zal voor je duimen! Succes de komende tijd!

Hoi Inge, Jammer (zacht uitgedrukt!!!)... Nu mag je even balen en het gevoel hebben dat er geen hoop is, toch?! 't Is allemaal zo vers en 't is zo'n enorme teleurstelling. De impact er van heb ik dit keer ook pas in volle heftigheid gevoeld (nog weer heel anders dan na IUI, vond ik persoonlijk). Hoop volgende week ook te horen hoe/wanneer ik weer verder mag en voel hetzelfde ongeduld... Ondanks alle teleurstellingen er toch maar weer tegen aan t.z.t, nietwaar?! I.d.d. weer spuiten, weer punctie, weer hoop en vrees... Maar we mogen nog hopen op een positief eindresultaat! Kop op!

Ja, fijn dat dat kan: alles van je af schrijven hier. Het is idd ongekend heftig geweest de afgelopen weken. Natuurlijk, ik wist dat er een kansje (1 %) op OHSS is als je IVF doet, maar toch... dát weten is iets anders als het ook daadwerkelijk krijgen en er mee in het ziekenhuis terecht komen. Nu hadden we al op de dag van onze tp gehoord dat mijn enige (jongere)zusje onverwacht zwanger was. Zij hoorde dat die dag en kwam ons met dat nieuws 'verblijden'. Dát was al confronterend... Wat bij ons niet (spontaan) lukt, overvalt dan een familielid dat zo dicht bij je staat. Dan dus zelf een paar dagen algehele malaise gevolgd door een vrij lange ziekenhuisopname... De week er na, thuis, heb ik alleen maar gehuild (werd toen ook nog eens ongesteld na een paar dagen natuurlijk). Nu is het ietsje rustiger gelukkig. Ik leef nu toe naar die afspraak in het ziekenhuis; benieuwd of ik daar wijzer van ga worden en of ze al kunnen zeggen wanneer en hóe ik verder kan met een 2e IVF poging.

Heel herkenbaar; toen ik mijn medicijnen voor de 1e IVF in de koelkast legde dacht ik 'Goh, er liggen meer medicijnen in dan groenten...' M'n moeder vroeg me nog of die voorraad écht voor 1 behandeling was. Ik was toen ook bang dat ik dingen door elkaar zou halen/fout zou doen met spuiten, maar kreeg een heel handig schema waarop alles precies uitgeschreven stond. Dat wees zich uiteindelijk vanzelf. Was blij om de voorraad in de koelkast te zien minderen, dat gaf toen wel een goed gevoel. Straks gewoon bij het eerste doosje spuiten beginnen en dan alles volgens schema 'afwerken'; aan het einde klopt het dan gewoon en is je koelkast weer vrij voor groenten, fruit etc.

OHSS is Ovarieel Hyper Stimulatie Syndroom; dan is er sprake van overstimulatie a.g.v. hormoongebruik. Bleek bij mij pas achteraf toen ik de punctie en tp. al gehad had en alle hormonen al gespoten had. De behandeling is dus ook niet afgebroken, maar goed; heeft ook niet tot zwangerschap geleid. Ik wist wel waar ik ongeveer op moest letten en wanneer je mn. risico loopt, maar er waren geen aanwijzingen waardoor ik ook maar een minuut rekening hield met de mogelijkheid dat ik zelf OHSS had. I.g.v. OHSS gaan je bloedvaten (eiwitten) lekken en je bloed wordt dik en stroperig met gevaar voor trombose. Je lijf houdt (mn. in buikholte) vocht vast, dat nam bij mij op een gegeven moment zelfs met 2.5 kilo in 24 uur toe... Door het rustig aan te doen en veel te drinken kan je het met een lichte OHSS vaak nog wel thuis uitzingen. Daar was bij mij dus geen sprake van. Ik werd, toen ik me in het ziekenhuis melde, direct opgenomen. Situatie was te ernstig. Moest bedrust houden, infuus, spuiten tegen trombose en vochtbeperking. Dagelijks wegen en buikomvang meten en wachten tot het keerpunt kwam... Dat kwam na 6 dagen. Toen ging het de goede kant weer op.

Van harte, zeg!