Ook ik heb even pauze gehad na de eerste mislukt icsi poging. Wat een emoties komen er dan naar boven. Ik die altijd vrij nuchter is en veel kan relativeren kon het even niet meer opbrengen. In de laatste wacht week vorige maand moest ik op kraam visite bij een collega en ja eerst nog een cadeautje kopen samen met 2 andere collega's. Midden in de winkel lopen de tranen over mn wangen, daar stond ik dan in een winkel waar ik eigenlijk het liefst een kleinigheidje voor mezelf zou willen kopen...
collega's waren heel lief en hebben me naar huis gebracht en ja hoor thuis gekomen werd ik ongesteld.... Ben een week thuis geweest om even tot mezelf te komen en om het een plekje te kunnen geven.
Het gevoel dat je aan het afstrepen bent, eerste kans is voorbij. En dan ga je denken wat als het niet lukt wat als we niet iets moois van ons samen kunnen maken jeetje hoe zou ik daar mee omgaan.
Mijn man en ik hebben het heel fijn samen maar toch mist er iets.
Met mezelf aggesproken om het even uit mn hoofd te zetten lekker kerst te gaan vieren en het nieuwe jaar goed in gaan.
Nou dat is wel gelukt toch wel fijn om even niets met ziekenhuizen prikken echo's etc te maken te hebben.
Ben weer helemaal klaar voor een nieuwe ronde, woensdag hebben we weer een gesprek met de gyn, nieuw schema en evalueren hoe alles is gegaan.
Vind het wel weer spannend allemaal maar heb er ook wel weer zin in...
Nieuwe ronde nieuwe kansen!
Meiden voor jullie ook, succes en veel geluk gewenst!
Liefs Popje