noor

Ja Henne is echt een moelijke tijd van de dag die je noemt. En dat blijft de eerste paar jaar ook altijd zo; althans hier wel. Ga nog altijd liever 's ochtends boodschappen doen dan rond 17 uur want dan is het vaak een ongeleid projectiel. Maar heb dezelfde tip als Mik... wippertje op tafel tijdens het koken. Ik had er een met zwart/witte beertjes er aan en daar heeft hij echt vaak naar gekeken en later aan getrokken. Gewoon gezellig erbij tijdens het koken dat is wat hij wilde. Al vrij snel ook hoor. Het was alleen de eerste week dat hij klokkie rond sliep daarna wilde hij al vrij snel meer.

He es wat naar allemaal. En herkenbaar. De eerste paar weken heb je je zwangerschapshormonen nog om alles aan te kunnen maar als die wegebben, en je je reserves hebt aangesproken komt t punt dat je op adrenaline gaat leven. Dit veroorzaakt mede de gevoelens van stress is mij verteld. Door te weinig slaap maak je adrenaline aan waardoor je constant in de hoogste staat van paraatheid schijnt te verkeren. Ik werd ook van t minste of geringste wakker, heel ergerlijk maar t is een natuurlijke reactie van je lichaam om zo te reageren. Denk dus niet dat je een of andere overspannen muts bent! Inderdaad 5 minuten nagel bijten voor je actie onderneemt en wat bij mij hielp is de magnetron boven zetten en voorgevulde flessen water en een doosje poeder mee naar boven zodat je geen heel circus midden in de nacht hoeft te hebben met naar beneden gaan etc. Word je veel te wakker van. Ik heb geen huilkindje gehad maar weleen hele slechte slaper met anderhalf jaar lang 7 tot 14 keer per nacht er uit en nu nog altijd een a twee keer. Ik pleeg dus wel wat te weten van vermoeidheid en t overleven gevoel. Been there! Ik kan alleen maar zeggen... Hou je taai. Het is zoals je zegt: overleven. Leg je er ook vooral even bij neer dat je de zwaarste taak in je leven tot nu toe aan het uitvoeren bent. Accepteer dat je er niet uitziet van moeheid en laat verder iedereen die wat van je wil de rambam krijgen. Hou elk restje energie voor je zelf en pak elke kans om te rusten aan. Slaap je niet dan rust je wel zei mijn oma altijd... en breng je ook je getergde zenuwen weer wat tot rust. Het is gewoon ff heel moeilijk nu en zeker geen fijne tijd. Maar voel je daar niet te rot over, wat is een paar maanden op een mensenleven. Genieten kun je later nog voldoende! Nu even doorbijten en tanden op mekaar. Ps na een aantal maanden bood t zkhs mij aan om t kindje er een paar nachtjes te laten slapen voor observatie. Ik heb dat niet gedaan omdat ik zo eigenwijs was dat t kind niet zonder mij kon, maar heb daar later wel spijt van gehad. Ik kan alleen maar zeggen... Als ik t over mocht doen, had ik t gedaan want buitent feit dat je zelf dan even rust hebt, weet je hopelijk meteen iets meer of t hoe en waarom. Lfsx

Dag meiden Alles goed met jullie? Ik lees altijd alles van jullie maar heb zelf zo weinig te melden. Alles gaat lekker met ons mannetje. Alleen net als Peggy nog steeds 1 a 2 keer per nacht er uit. Ik heb me er maar bij neergelegd.. en ben er eigenlijk volgens mij nu ook aan gewend. Al blijft het irritant om uit je heerlijk warme bedje te moeten. Wat wel frappant was... laatst waren op vakantie en het kinderbedje was te klein voor hem dus moest hij in bed slapen. Toen heeft hij 12 nachten doorgeslapen. Hij wordt wel wakker maar als ik dan even sus sliep hij zo weer verder. Het punt is alleen dat hij zo onrustig slaapt dat ik er vaak wakker van word. Jammer, anders had hij voortaan altijd wel bij mij mogen slapen (man en ik slapen apart door snurken). Ik vind het wel gezellig als hij bij mij slaapt maar een echt mooie diepe slaap bereik ik dus niet door al dat gedraai en gepraat (en gelach! :-)) in zijn slaap. Ach ja... zo is het overal wat. Annie het schiet al op. Spannend meid!! Annie en Claudiaatje ik snap jullie zorgen wel, zou ik zelf ook hebben... maar ik hoor toch ook heel veel vriendinnen die verzuchten..... als ik toen had geweten wat ik nu weet... had ik me er niet zo druk over gemaakt. Uiteindelijk gaan ze alles gewoon doen. Maar ja... dat is een proces dat je denk ik alleen zelf moet doormaken. Je hebt er niets aan als anderen dat zeggen he.. Manon koffiedrinkend lentekriebeltje van me: jij ook de hartelijke groeten. LFSX

YES YES YES!!!! i knew it!!!! want soms mogen dingen gewoon niet mislukken. En dit was er een van! Zo stom, en het slaat ook helemaal nergens op, maar ik heb er altijd in geloofd, in jouw beeb. Zo zie je maar weer.... Hoe zwart zaken er soms ook voor staan.... don't ever give up hope! Pfffffff ben ontzettend blij voor jullie. Proficiat. Wow!!!

Sas heel veel sterkte met wachten. Ik duim voor je.

Jeeej! Hiep hiep hoera! Van harte gefeliciteerd Henne en hub! Ik wens jullie zoon een lang en gelukkig leven toe. En jullie zelf ook natuurlijk, om jullie zoon altijd bij te staan en hem alle liefde van de wereld te kunnen geven. Jullie zoon.... Hoe goed klinkt dit?!!! :-))) Liefs Noor

Sas meiske wat heb ik met jullie te doen. Maar geef nog niet op hoor, de kaarten zijn nog niet geschud. Er is nog hoop! Maar oh wat een rottijd is dit. Getverdegetverdegetver. En ik begrijp je zo goed... Met mijn 'staat van dienst' weet ook ik wel dat je er nu al van houdt en in wat voor nachtmerrie je nu leeft. De laatste keer had ik trouwens ook een behoorlijk afwijkende bloedwaarde. Maar uit de autopsie bleek dat het kindje 100% gezond was. Dat wil zeggen geen chromosomale afwijkingen en alle organen in takt en op de juiste plek. Meer onderzoek doen ze niet. Hoop is het enige dat we nu kunnen hebben en ik hou me daar nog even aan vast hoor. Sterkte met wachten. Hou je taai xx

Hoi, Er zijn (heel weinig) uitzonderingen maar in principe is alles onder de 80 bij 14 dagen na de tp kansloos is mij verteld. Met 16 is het echt wel heel erg uitzichtloos, maar nogmaals, er is een aantal heel bijzondere uitzonderingen bekend waar het toch nog goed is gegaan. Vandaar dat je arts niet 100% mag zeggen dat het niet gelukt is deze keer.Maar ik vrees dat je snel je maandstonde tegemoet zult zien. Veel sterkte in deze onzekere periode gewenst. Is echt heel waardeloos voor jullie. Probeer ook een lichtpuntje te zien: er is wel iets gebeurd en hoe zeer je daar ookniets aan hebt deze keer, het maakt je vooruitzichten bij een volgende poging wel beter. Je weet nu dat je zwanger kunt worden. Maar voor nu heb je daar even helemaal niets aan :-/ Nogmaals sterkte

Sas wat een ellendig nieuws. Ongelooflijk oneerlijk. Maar hoe moeilijk t ook is... Niet meteen van t slechtste uitgaan. Eerst aanvullend onderzoek afwachten hoor. Ik heb ook al diverse keren een op t oog heel slechte uitslag meegemaakt van zaken waarbij ik mezelf al dood en begraven zag en waarna uit nader onderzoek toch bleek dat t een soort van vals alarm was. Ik zeg daarmee natuurlijk niet dat het niet slecht kan zijn, maar wel om toch een sprankje hoop te houden tot het tegendeel bewezen is. Wanneer kun je de bloedtest doen? Of gaan jullie voor de vwp? In elk geval veel sterkte met wachten lieve Sas. Ik had je zo graag een onbezorgde zwangerschap gewenst. Maar don't give up yet. Lfsx

Floortje! Wat een super nieuws! Proficiat meid. Over 8 maanden een nieuw mensje erbij, hopelijk net zo grappig als zijn moeder! :-) Sas wat een rot bericht. Dat wil je niet graag horen natuurlijk :-/ maar toch is er in 60-70 % van de geballen met een verdikte nekplooi niets aan de hand. Daar hou ik me even aan vast hoor. veel sterkte met wachten vandaag meid. Zal wel killing zijn. Lfsx

Proficiat met je mooie 8 cellige meid! Ik heb alles wel een keer wel en niet gedaan maar ik weet diep in mijn hart dat t eigenlijk allemaal niet uitmaakt. Het is een volkomen autonoom proces daarbinnen waar je geen enkele invloed op hebt. Je moet gewoon geluk hebben is mijnmening. En dat ga je gewoon hebben nu! hebben ze nog een reden gegeven voor het aantal bevruchtingen? Waren ze niet rijp? Hoe dan ook, je hoort zo vaak dat juist die ene overgebleven t gaat doen dat ik er nu gewoon op reken dat je over 2 weken eenpositieve test in handen hebt. Punt. Ik duim voor je! Lfs

Toi toi toi Colle! Ik duim voor een super opbrengst!

Lief Tooleke dat wist ik idd niet. wat naar allemaal meid. pfff het is ook wel veel op je bordje allemaal. Hoop dat je nu inmiddels met je voeten de bodem kunt voelen en je je af kunt zetten om de weg naar boven weer te vinden. Hang in there!

Tool...lieve Tool...ik behoor niet tot jouw dikendun clubje maar ken je wel goed uit het DD topic... En ik voel me op een vreemde manier geroepen om advocaat van de duivel te spelen. Even vooropgesteld dat ik het allerbeste met je voor heb. En ik - iedereen hier - allemaal begrijpen dat je helemaal kapot gaat van zo'n bericht. We hebben het allemaal tig keer meegemaakt. Onze vriendinnen, schoonzussen en zussen die allemaal zwanger werden, liefst nog schijnbaar van een keer een wilde nacht. Pijn met een grote P doet het. Waarom potverdikkeme zij wel en jij niet?!! dus echt..ik begrijp je boosheid. Het is pure pijn die zich op die manier uit. Maar ik wil je ook op een bepaalde manier waarschuwen. Toen wij na 7 icsi's eindelijk een kindje hadden gekregen, had ik een vriendin bij wie het ook niet wilde vlotten. Inmiddels warwn wij aan een verse poging voor een brusje bezig en wat denk je? Zwanger! Ik kan je niet vertellen hoe rot ik me voelde om het te moeten vertellen maar ook hoe moeilijk ik t vond om het juiste moment daarvoor te bepalen. Want aangezien ik al een miskraam achter de rug had, vond ik het ook niet prettig om het meteen te vertellen. Wie weet ging t nog mis. En ook had ik niet verteld dat ik er weer opnieuw mee bezig was, omdat ik al jarenlang al die aandacht op mezelf had gericht, wilde ik haar pogingen niet overschaduwen met weer een poging van mezelf. Nu was het haar beurt om die aandacht te krijgen. Ik heb er zo'n buikpijn van gehad. En toen wij t bij 7 weken na deceerste goede echo toch maar verteld hadden (eigenlijk zeer tegen mijn gevoel in, maar wilde t niet te laat zeggen want weet uit ervaring dat dat nog meer pijn doet), werd ik meteen in de ijskast gezet. Ze was boos op me en hoe ik het ook geprobeerd heb uit te leggen, het werd niet meer wat t geweest was. Tot mijn grote verdriet. Toeval wil dat ik bij 9 weken een m/a kreeg en zij toen zwanger werd. Maar toenadering heeft ze nooit meer gezocht. Ik wil maar zeggen... Je broer en schoonzus zullen het ongetwijfeld ook ontzettend zwaar hebben gevonden het juiste moment te kiezen. En het dus achteraf naar nu blijkt fout hebben gedaan. Maar hett is je broer, en het kindje wordt je nicht of neef. Wees boos. Wees jaloers met een grote J en spreek dat ook rustig uit dat je daardoor niet blij kan zijn. Maar hou de relatie alsjeblieft in stand, want straks ben je tante en als een eigen kindje niet lukt, is een nichtje of neefje echt the second best thing. Je zult de bloedband voelen zodra je haar of hem ziet en geloof me, dat wil je niet missen. Leg t uit dat je t kdomweg niet kunt handelen maar stop ze niet in de ijskast. Dat maakt misschien meer kapot dan je wilt. Heel veel liefs en sterkte vrouw.

Sas van harte proficiat met de mooie echo! Wat een feest om te lezen! Heeeerlijk voor jullie.

Sas ik duim voor je! Toi toi toi!

Ik zal je zeggen... Het krijsen de eerste twee weken bij ons kwam van de honger. Ik had wel voldoende borstvoeding maar er zaten niet voldoende voedinggstoffen in. Gelukkig (ahum) kreeg ik een borstontsteking en heb ik hem kunstvoeding gegeven, wat denk je.... Na t eerste flesje....Stil als een muisje. Een tevreden baby'tje had ik ineens, dat eerst drie dagen sliep van uitputting en daarna alleen maar blij was. Maar toen een week later begonnen de krampjes en het heeft echt wel een aantal weken geduurd hoor. Volgens mij wel vijf weken ofzo. Pfff... Ik zat geloof ik 23 uur per dag te googelen van ellende. Ook nog overgegaan op nutramigen om koemelk allergie uit te sluiten maar dat was t ook niet. Grauw van moeheid en ellende was ik... Maar langzaam aan ging t echt beter. Als t echt van de krampjes is, dan komt t goed maar t is een loodzware periode. Echt gruwelijk. Sterkte nogmaals.

Esther wat ontzettend rot voor jullie. Wij hebben er ook flink van langs gehad in t begin met huilen dus ik weet hoe moe jullie nu zullen zijn en radeloos omdat je je zorgen maakt. Onze zoon had veel last van krampjes, alles geprobeerd van cinnababy tot wat er ook te koop is. Warm bad, aapjeshouding, massages, noem maar op. Moeilijk hoor. Echter, mijn vriendin had een kindje dat ook echt krijste heel lang en heel veel en die bleek een lichte vorm van kiss syndroom te hebben. Drie keer naar de osteopaat geweest en sindsdien nooit meer gehuild (na ja niet meer dan normaal is) Ik zeg niet dat t dat is of kan zijn, maar ik hoor t echt veel vaker. Een osteopaat kan het meteen zien en gaat in t geval hij t niet ziet ook niet behandelen. Bij mij zei hij dat t dat niet was en het kostte me zelfs geen consult. Misschien toch eens waard om even te googelen. Sterkte hoor!

Dag allemaal, Iedereen de beste wensen voor 2013. Een jaar met een nieuw baby'tje en een jaar met hopelijk een paar zwangerschappen in dit topic. Allereerst even voor manon, thx voor je interesse. Hoe is het met jouw hoofdpijn? Om je vraag te beantwoorden...Heb t niet extra moeilijk gehad, maar overall kun je toch zeggen dat moeilijker is dan verwacht. Omdat t besef nu echt begint door te dringen dat ik niet meer zwanger zal worden en onze jongen nog geen broer of zus meer kan geven. Terwijl hij daar laatst voor t eerst wel om vroeg. Au au au! Daarnaast mis ik het vooruitkijken vol hoop en verwachting naar een nieuwe poging. Het gevoel dat je nog alle kans maakt ofzo. Het is natuurlijk ook een soort allesomvattende hobby geweest waar je altijd en overal mee bezig bent bewust of onbewust. Dat is nu weg en ik heb nog niet echt iets gevonden wat deze 'hobby' vervangt. Beetje gek omschreven want een hobby is natuurlijk niet t juiste woord maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Het was een way of life en nu moet ik even zoeken naar iets waar ik ook gepassioneerd met bezig kan zijn. En hobby's in zijn algemeenheid heb ik nooit echt gehad, behalve sporten. Geen creatieve aspiraties zoals een cursus modelvliegtuigjes bouwen of kraaltjes rijgen voor mij. Ik ben meer creatief met ideeen in mijn werk geloof ik. Ach, het komt vanzelf wel. Ben wel lekker druk met mijn bedrijf dus ik verveel me niet hoor. En zeker niet met onze jongen die zo'n geweldige leeftijd heeft nu... Men wat is dit leuk en genieten! Ben blij dat ik daar nu heel bewust nog anderhalf jaar van kan genieten tot hij naar de basisschool moet. Pfew gaat zooooo snel. Annie ik hoop dat je snel weer fit zal zijn. Klinkt vreselijk kinkhoest. Sterkte meid. Ps een jongen! Heerlijk! peggy hoe gaat t met jouw kleine man? Binnenkort weer aan de bak op de ivf afdeling toch? Colle ik wens jou ook alvast veel succes met de poging. Liefs

Nikkie... wat spijtig nu weer... heel veel sterkte meid. Bleh!!!!!!

Even een berichtje voor de dames bij wie het niet opschiet... Nee... Eerst even liesjuh feliciteren! Van harte proficiat! Oh ja... Dat t lang duurde voort echt op gang kwam...Ik had t zelfde... En wat echt ontzettend goed hielp was een voetmassage van mijn zus. Echt heel stevig, bijna pijnlijk zeg maar. Goed de tenen en de enkels meenemen. Binnen een uur lag ik te kreperen ineens. Misschien toeval maar ik hoor t vaker hoor dat t heel goed helpt. Misschien heb je wat aan deze tip. dames die aan het bevallen zijn: succes, zet m op!!

Ingelijks Nikkie! En voor iedereen hier het zelfde gewenst. PS van harte proficiat met je terugplaatsing! Ik duim voor je meid.

Ik duim voor je nikkie en niet alleen voor t ontdooien maae voor nog veel meer!

Hoi sas heb even zitten rekenen en vandaag ben je precies 6 weken. Is heul vroeg. Sommige mensen hebben een kloppend hartje maar echt nog veel meer nog niet hoor! Want anders zouden alle ziekenhuizen niet pas met 7 weken op zijn vroegst een echo doen. Veel doen het ook pas met acht. Dat er een vruchtzak en een dooier zit, is heel goed nieuws. Rustig afwachten tot de 9e. So far so good!

Sas ik duim voor je maar ik heb er zo'n goed gevoel over met dat mega hcg, het moet gewoon goed zijn!!!