Mieniemie

Kijk zo leer ik nog wat dingen.. goede tip van die granaatappel.. Ga ik onthouden. Ik loop ook al een tijdje bij de acupunctuur. Zij prikt op een hoop dingen, maar met name tegen stress en om mn basistemp wat hoger te krijgen. Voor de tp ga ik nog een keertje extra, ze schijnt te kunnen prikken dat mn lichaam beter de emmy kan vasthouden.. Er moet straks wel een lekker warm en comfortabel nestje zijn toch? ;-) Manlief gaat inmiddels ook naar de acu, schijnt dat ze nog wat invloed kunnen uitoefenen op zijn zaadkwaliteit. Baat het niet dan schaadt het niet, en alle beetjes helpen, toch?!

Start Mieniemie: 5-10 Tinkerbell1: 14-10 Sproet: 29-10 Uitgangsecho Mieniemie: 24-10 Faye: 08-10 FM Faye: 15-10 (1e) Punctie :myfignerscrossed:Terugplaatsing:myfignerscrossed: :goodluck1:Testen!!:goodluck1:

Ik slik al sinds mn zwangerschap de Davitamon Mama Compleet, met alle vitamines, visolie en Foliumzuur. Ben eigenlijk nooit gestopt.. Maar ze hebben er in het ziekenhuis niet naar gevraagd en ook niets voorgeschreven?? Even een vraagje, hoe reageren jullie op de Decapeptyl? Ik ben echt een emotioneel wrak wat niet van de bank af kan komen! Moe, lusteloos, sjagie, en voel me echt een olifant!? Als ik me nu al zo voel, hoe gaat dat dan dadelijk als er ook nog de Gonal-F bij gaat komen?

Hallo allemaal, Ook ik kom in November in het wachtbankje te zitten. Vandaag mn laatste pil, en ben al bijna een week decapeptyl aan het prikken. De 24 hebben we een echo, dus daarna wordt het spannend! Het is voor ons de eerste keer dus alles is nog nieuw (en eng...) We hebben al een dochter van 2,5 die 'spontaan' geboren is, maar na een jaar proberen is gebleken dat zij een wereldwonder is en dat alleen ICSI ons nog kan helpen voor een brusje...

Nou de eerste prikken zijn achter de rug.. het valt me wel mee.. we doen het samen, althans manlief is erbij, maar ik zet em zelf. Het stomme is dat ik weet dat het geen pijn doet, maar ik zit er wel de hele avond tegenaan te hikken. Moet ook zeggen dat ik mn inmiddels ook niet helemaal heppie de peppie voel.. ben erg moei, kom mn bed nauwelijks uit en voel mezelf erg zielig! Maar als jij al de 21e begonnen bent met prikken, en je hebt pas de 26e een echo, dan duurt dat ook lang? En je zegt iets van Lucrin? Is dat in plaats van Decapeptyl? Volgens mij is de werkwijze bij jou net anders als bij mij? Zover ik weet duurt het nog een week of 2 na mijn echo voordat de punctie zal zijn, afhankelijk hoe goed de blaasjes gaan groeien op de Gonal-F. Hoe gaat het met jouw roze bril?

Hoi, Zo'n roze bril als bijwerking is niet slecht toch? Behalve wat minder slapen dan.. Wij gaan morgen beginnen met prikken, ik ga het toch zelf doen denk ik. Vond het bij de verpleegkundige wel erg eng om zelf te doen, maar weet nu dat het niet echt pijn doet. Ik ben benieuwd hoe mn lichaam gaat reageren op al die hormonen. We hebben de 24e de echo staan, dus waarschijnlijk zullen wij ergens half november aan de beurt zijn... Ik vind het wel erg spannend worden nu!

Hoi Annengel, Spannend de komende tijd! Maandag hebben we intake bij de IVF-verpleegkundige. Die gaat alles uitleggen qua medicatie en timing enzo. Eind volgende week start mn cyclus, dus gaan gaan we beginnen met de pil. Ik ben dus benieuwd wat ze maandag gaan vertellen wat wanneer gaat gebeuren. Als ik zelf een beetje ga rekenen zullen wij dus ook wel begin November gaan "oogsten". Zie je er erg tegenop om te prikken?

Hallo, Na lang wikken en wegen hebben we besloten te gaan beginnen met ICSI voor een brusje. We hebben al een prachtige dochter van 2,5jr die 'spontaan' geboren is. Het is even wachten op de start van mn volgende cyclus en dan gaat het circus beginnen! Spannend! Over 2 weken hebben we het intake-gesprek, ik heb de pil al in huis. Ik ben benieuwd hoe het allemaal gaat lopen, maar heb goede moed! De arts gaf nog aan dat vrouwen die al een keer zwanger zijn geweest meer kans hebben, dus dat geeft vertrouwen! Omdat mijn vriendinnen allemaal spontaan zwanger lijken te raken van nummer 2, zou ik graag met jullie mn verhalen willen delen. Wie praat er mee? X M.

Nou we zijn vanmiddag in het ziekenhuis geweest. Morgen belt de IVF-verpleegkundige om een afspraak te maken. Ik heb de pil opgehaald bij de apotheek... Spannend! Hihi de pil.. die heb ik al in geen 6 jaar meer geslikt.. wordt weer automatisme op gaan bouwen 's avonds. Weet iemand van jullie dat trouwens? De gyn zei dat ik nu al kon beginnen met slikken, ik zit halverwege mn cyclus, zodat we na de intake direct kunnen beginnen? Moet ik niet eerst mn mens. afwachten?? Ik moet zeggen dat ik, ook dank zij jullie, er steeds meer vertrouwen in krijg! En ik merk dat mn zwangere vriendinnen ook nog echt wel op mijn verhaal zitten te wachten. En ik vind die groeiende buiken eigenlijk alleen maar mooi! Maar heb blijft fijn hier meiden tegen te komen die in het zelfde schuitje zitten.

Thanks allemaal! Ik krijg er steeds meer een goed gevoel bij. Fijn om te lezen dat je niet de enige bent en hoe andere het ervaren (hebben). Weet je wat het is? Je hebt zo'n plaatje van 2 kinderen in je hoofd, niet te veel leeftijdsverschil..? En dat plaatje moet telkens aangepast worden, terwijl iedereen om me heen dat "perfecte" plaatje wel lijkt in te vullen.. Dat doet me gewoon erg veel pijn! Volgende week hebben we weer een afspraak bij de Gyn, om te bespreken of we willen starten en zo ja wanneer dan. Manlief is voor, maar ja, die hoeft ook niet zo heel veel te doen! X

Hallo, Wat fijn om jullie, bijzonder mooie, verhalen te lezen! Dat geeft me inderdaad hoop dat het echt nog wel een keer kan gaan lukken, met een heleboel hulp dan... Inderdaad lijkt de kleine meid wel een 'lucky shot' geweest te zijn. We zullen nooit weten wat de situatie toen was en wat er nu anders is, dus terugkijken is inderdaad nutteloos. @Hobbesje, je zou inderdaad zeggen dat het gunstig zou moeten zijn dat ik al een keer zwanger geweest ben. Maar is dat wel zo? Met al die hormonen die ze gaan toedienen? Voor mn gevoel gaat ze alles wat natuurlijk is in mn lijf platgooien en dan kunstmatig weer opwekken.. Wat blijft er dan nog over van het feit dan mijn lijf weet hoe het moet? En al die hormonen.. ik zie er nogal tegenop.. ik heb nu al last van moodswings, laat staan hoe het dan is met al die extra hormonen? Bovendien voel ik me steeds meer bezwaard om mn vriendinnen 'lastig te vallen' met mn twijfels en gevoelens.. Zij zitten allemaal op een roze wolk, die zitten niet te wachten op mijn verhaal. Hoe denken jullie trouwens over acupunctuur als ondersteuning bij ICSI? Iemand ervaring mee? Grtjs, M.

Hallo, Ruim 2 jaar geleden hebben manlief en ik een prachtige dochter gekregen. Zij was de allereerste poging raak, echt een wereldwondertje dus! Een maand voor haar eerste verjaardag besloten we te gaan oefenen voor een brusje. Omdat het bij de kleine meid zo vlot ging, dachten/hoopten we ook op nummer twee niet lang te hoeven wachten. Inmiddels zijn we dus anderhalf jaar verder en blijkt het dus niet zo makkelijk te zijn... Sterker nog, in het Ziekenhuis is ons verteld dat alleen ICSI ons nog kan helpen onze droom te verwezenlijken. Dit vanwege sterk verminderde zaadkwaliteit. Dit was een flinke schok! We zijn er aardig van ondersteboven en weten niet goed wat nu te doen. Er zijn zoveel twijfels en onduidelijkheden. Ondanks dat we inmiddels al de voorlichtingsavond achter de rug hebben, zijn we er nog niet uit... Ondertussen wordt de een na de andere vriendin spontaan zwanger van baby nummer twee. Natuurlijk ben ik super blij voor ze! Maar het gevoel wat nu overheerst is jaloezie en verdriet.. Waarom zij wel en wij niet? Wat hebben we verkeerd gedaan? Wat is er verandert in de afgelopen drie jaar dat het nu niet meer lukt? Ik voel me zo eenzaam in mn gedachten en gevoelens, niemand die precies snapt wat ik doormaak... Wie herkent dit?