Sannvb

Hey Niki, mega-ontzettend-veel succes vanmiddag! Ik hoop zo ontzettend voor je dat je gewoon hartstikke zwanger bent.......!!! Enne...leerse! Hihi...! Liefs, San

Na wat roerige weken hier weer even een update: Ondanks dat er 10 bevruchtingen hadden plaatsgevonden (en we dus wel een beetje op cryo's hadden gehoopt) is poging 2 alweer definitief over.....geen cryo's van deze poging, dus binnenkort starten met de 3e en laatste poging. Ook hebben we de 1e stap in het adoptieproces gezet, hieronder een kopie van mijn reactie in het topic ICSI: Hey meiden, het gaat wel weer goed hier hoor...we hebben de teleurstellingen weer een plaatsje kunnen geven. Na heeeeele lange gesprekken ook besloten om alvast de adoptieprocedure te starten. Het duurt immers zo lang voordat je daadwerkelijk in het voortraject zit. Ons verlangen naar kinderen is zo groot, we kunnen ons ook geen leven zonder kinderen voorstellen.....ik hoor zo vaak : 'Jij bent nou echt een geboren moeder' en dan breek ik soms van binnen...we kunnen een kindje zoveel bieden...! Natuurlijk gaan we straks met goede moed de laatste poging aan, maar mocht die niet lukken....hebben we eigenlijk al besloten om dan te proberen een kindje te adopteren.....ook als er wel een zwangerschap uit voorkomt weet ik niet of ik daarna weer zoveel behandelingen kan en wil ondergaan, en zal adoptie alsnog een optie zijn om een tweede kindje te krijgen... Misschien klinkt dit voor jullie heel nuchter, maar er is heel veel nadenken, slapeloze nachten en huilen aan vooraf gegaan......we weten ook dat ook adoptie helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Dat er een lang proces van afscheid en verdriet aan vooraf gaat. Afscheid en verdriet omdat het kindje niet uit mijn buik komt.....dat er geen periode van zwangerschap, echo's en dikke buiken aan vooraf gaat.....en afscheid en verdriet van het adoptiekindje dat alles wat hem of haar vertrouwt is achter moet laten........dat het ook daarna allemaal niet vanzelf gaat, maar de liefde voor kinderen zit zo diep.....we weten dat we het samen allemaal aan kunnen...we hebben al zoveel stormen samen doorstaan....ooit zullen er kindjes ons papa en mama noemen, en aan die gedacht hou ik vast als ik het allemaal even niet meer zie zitten..... Ik heb ook een nieuw topic onder adoptie gestart waar ik iedereen op de hoogte wil houden. Op 9 April weer een afspraak bij de gyn voor poging 2. Ik zit dan net middenin m'n ongi dus k verwacht dat we begin Mei met de 3e poging kunnen beginnen...Al met al is er dus weer heel veel om over na te denken.....

Hey Lis, lekker dromen hoor! Dat doen wij ook nog steeds....! Ben blij dat je prikken weer meegevallen zijn. Is idd toch het fijnst als je het zelf kan doen en daarbij niet afhankelijk bent van je hub, dat scheelt ook weer veel stress.... Liefs, San

Thanx Laura, begrijp jouw gevoelens over adoptie heel goed. Het is ook niet niks he?! Het is voor ons ook niet zo zeer dat we nu gaan kijken omdat de ICSI pogingen tot nu toe niet zijn gelukt. We hebben eigenlijk vanaf het begin van het hele traject de adoptiedeur op een kier gehad zeg maar. Maar het is natuurlijk niet iets wat je meteen aan de grote klok gaat hangen.....ik heb gek genoeg altijd geroepen dat zelfs als er biologische eigen kinderen zouden zijn of komen, ik dolgraag een kindje zou willen adopteren. Ook wel een beetje uit idialistisch oogpunt hoor, je kunt zo'n kindje hier een fantastische toekomst en kansen bieden die hij of zij helaas in het geboorteland niet zou hebben en krijgen. Ben nogmaals heel blij dat er ook hier op het forum positief op wordt gereageerd, ik vondt het echt wel moeilijk om het zo te vertellen..... Ben heel benieuwd wat er nu allemaal gaat gebeuren. Het inschrijfformulier is begin deze week de deur uitgegaan, wederom wachten...pffff......maar goed......dat moeten we de komende jaren wel vaker denk ik... Liefs, San

Lis, spannend zeg!! Hopelijk is het 1e prikje weer meegevallen...hihi....succes ! Liefs, San

Wat heerlijk om positieve reacties te krijgen....vondt t best een beetje spannend om een topic over adoptie te beginnen, en niet in de laatste plaats omdat ik weet dat sommige hier nog niet over na willen of kunnen denken. Het doet me goed om te weten dat wij niet de enigen zijn die hun kinderwens op deze manier willen vervullen. We gaan er voor! Ik hou jullie natuurlijk volledig op de hoogte van alles! Liefs, San

Hey meiden, Hieronder een kopie van een reactie die ik bij ICSI heb gegeven: 'We hebben de teleurstellingen weer een plaatsje kunnen geven. Na heeeeele lange gesprekken ook besloten om alvast de adoptieprocedure te starten. Het duurt immers zo lang voordat je daadwerkelijk in het voortraject zit. Ons verlangen naar kinderen is zo groot, we kunnen ons ook geen leven zonder kinderen voorstellen.....ik hoor zo vaak : 'Jij bent nou echt een geboren moeder' en dan breek ik soms van binnen...we kunnen een kindje zoveel bieden...! Natuurlijk gaan we straks met goede moed de laatste poging aan, maar mocht die niet lukken....hebben we eigenlijk al besloten om dan te proberen een kindje te adopteren.....ook als er wel een zwangerschap uit voorkomt weet ik niet of ik daarna weer zoveel behandelingen kan en wil ondergaan, en zal adoptie alsnog een optie zijn om een tweede kindje te krijgen... Misschien klinkt dit voor jullie heel nuchter, maar er is heel veel nadenken, slapeloze nachten en huilen aan vooraf gegaan......we weten ook dat ook adoptie helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Dat er een lang proces van afscheid en verdriet aan vooraf gaat. Afscheid en verdriet omdat het kindje niet uit mijn buik komt.....dat er geen periode van zwangerschap, echo's en dikke buiken aan vooraf gaat.....en afscheid en verdriet van het adoptiekindje dat alles wat hem of haar vertrouwt is achter moet laten........dat het ook daarna allemaal niet vanzelf gaat, maar de liefde voor kinderen zit zo diep.....we weten dat we het samen allemaal aan kunnen...we hebben al zoveel stormen samen doorstaan....ooit zullen er kindjes ons papa en mama noemen, en aan die gedacht hou ik vast als ik het allemaal even niet meer zie zitten.....' Het is voor ons niet een noodgreep zeg maar, het is voor ons altijd duidelijk geweest dat we heel graag kinderen willen, en dat het voor ons geen verschil zou uitmaken of het kindje nu wel of niet uit mijn buik komt. Ik begrijp dat bijna niemand op dit forum ervaring heeft met adoptie, maar toch wil ik jullie graag op de hoogte houden van dit alles......misschien hebben jullie in je omgeving iets dergelijks meegemaakt? Liefs, San

Hey meiden, het gaat wel weer goed hier hoor...we hebben de teleurstellingen weer een plaatsje kunnen geven. Na heeeeele lange gesprekken ook besloten om alvast de adoptieprocedure te starten. Het duurt immers zo lang voordat je daadwerkelijk in het voortraject zit. Ons verlangen naar kinderen is zo groot, we kunnen ons ook geen leven zonder kinderen voorstellen.....ik hoor zo vaak : 'Jij bent nou echt een geboren moeder' en dan breek ik soms van binnen...we kunnen een kindje zoveel bieden...! Natuurlijk gaan we straks met goede moed de laatste poging aan, maar mocht die niet lukken....hebben we eigenlijk al besloten om dan te proberen een kindje te adopteren.....ook als er wel een zwangerschap uit voorkomt weet ik niet of ik daarna weer zoveel behandelingen kan en wil ondergaan, en zal adoptie alsnog een optie zijn om een tweede kindje te krijgen... Misschien klinkt dit voor jullie heel nuchter, maar er is heel veel nadenken, slapeloze nachten en huilen aan vooraf gegaan......we weten ook dat ook adoptie helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Dat er een lang proces van afscheid en verdriet aan vooraf gaat. Afscheid en verdriet omdat het kindje niet uit mijn buik komt.....dat er geen periode van zwangerschap, echo's en dikke buiken aan vooraf gaat.....en afscheid en verdriet van het adoptiekindje dat alles wat hem of haar vertrouwt is achter moet laten........dat het ook daarna allemaal niet vanzelf gaat, maar de liefde voor kinderen zit zo diep.....we weten dat we het samen allemaal aan kunnen...we hebben al zoveel stormen samen doorstaan....ooit zullen er kindjes ons papa en mama noemen, en aan die gedacht hou ik vast als ik het allemaal even niet meer zie zitten..... Dikke knuffel, San

Lieve Jonne.....wat moet dit ontzettend moeilijk voor je zijn......ben een beetje sprakeloos, maar begrijp je gevoelens zoooooooo goed......laat iig een second opinion doen! Je weet immers niet wat een andere arts ervan zegt..... T is ook allemaal niet eerlijk.....wil jou en je hub heel veel sterkte wensen.....een hele dikke knuffel meid..! Liefs, San

Meiden, heel veel succes! De duimpies draaien alweer op volle toeren! Liefs, San

Hoi, ik heb ook gewoon doorgewerkt. Gelukkig weet onze directrice van alles af (ze is privé ook een vriendin) en dat scheelt wel vele moet ik zeggen. De dag van de punctie en de tp nam ik altijd helemaal vrij, de rest plan ik altijd zo dat mijn collega's nergens last van hebben. Ik heb een tijdje veel naar het ziekenhuis gemoeten ivm met andere gezondheidsproblemen, dus gooi het tegenover de rest van mijn collega's gewoon op controle oid.... Heel veel succes! Groetjes, San

Hey meid, het is idd heel begrijpelijk....ik heb me dat ook afgevraagd.....vondt t vooral heel moeilijk om te accepteren dat als de emmies niet goed doordelen, ze worden 'vernietigd' dat is natuurlijk niet helemaal zo, want ze delen niet door en zijn dus niet levensvatbaar maar toch....er heeft een bevruchting plaatsgevonden.....toen ik er verder over nadacht bedacht ik me dat dat op de natuurlijke manier ook regelmatig gebeurd, je merkt er dan alleen niets van, omdat je gewoon ongesteld wordt, en het op die manier je lichaam weer verlaat.....IVF/ ICSI begint wel met het jezelf afvragen hoe ver je bereid bent om te gaan om je kinderwens te vervullen.....hier zijn ook alle voor's en tegen's tegen elkaar afgewogen, en wij zijn tot de conclusie gekomen dat weij ons een leven zonder kinderen niet voor kunnen stellen. We willen er alles aan doen om biologische kinderen te krijgen, maar mocht dat niet lukken, gaan we proberen een kindje te adopteren......ook daar gaat volgens mij weer een hele periode van verwerken aan vooraf (het niet zwanger zijn, enz) maar toch....... Ik wil je heel veel succes wensen, maar zo te lezen ben je al een eind op weg! Liefs, San

Hoi Lila, heel veel succes! Positief denken helpt he?! Je moet je geluk een beetje helpen.... Liefs, San

Ja t was echt een behoorlijke domper, we hadden er eigenlijk wel op gerekend...de vorige keer wel een cryo en dit keer helemaal niets.....om me heen raken steeds meer mensen zwanger en dan komt keer op keer de onvermijdelijke 'wanneer gaan jullie beginnen' vraag....pfff....heb echt even een flinke dip gehad van de week.....de laatste poging MOET wel lukken..... Wel lekker dat jij 7 cryo's hebt zeg! Daar moet je toch wel een mooie tp van kunnen hebben toch? Maatje, sommige van die ziekenhuismutsen moeten echt nog even terug naar school. Begrijp best dat het voor hen allemaal logisch is, t is voor hen nu eenmaal dagelijkse kost.....maar t zou fijn zijn als ze zo nu en dan iets meer uitleg zouden geven! Voor ons is het immers allemaal nieuw! K had dat de eerste poging ook heel sterk, heel veel dingen moet je echt nadrukkelijk navragen. We duimen iig voor een tp van je cryo meid! Hoe gaat t met de andere meiden? Fijne paasdagen allemaal! Knuffel, San

Wat een lieverd Lentezon.....heel fijn om te weten dat je hub je zo steunt toch? Idd, heel zuinig op zijn !

Hey Lentezon, succes! Ben benieuwd hoe het ervoor staat...!

Hey meiden! Maatje, heb je al een positieve LH test? Zou fijn zijn als je een tp van de cryo's krijgt rond pasen.... Wij hebben gisteren de brief van het EMC gehad. Helaas....geen cryo's......k had er toch wel een beetje op gehoopt, we hadden dit keer toch 10 bevruchte eitjes......kleine tegenslag weer dus......9 April kunnen we weer bij de gyn terecht voor een volgende afspraak en dan hopelijk zsm weer door met de volgende poging en dan dit keer een tp van 2 emmies.... Nicole, hoe gaat het met je? En Debbie? Liefs, San

Hey Nicole, wat een teleurstelling meid.....neem idd even de tijd om dit te verwerken, t is niet niks hoor! Wil je heel veel sterkte wensen, dikke knuffel! Maatje, nog steeds geen positieve LH test....balen zeg.....wanneer had je je eisprong moeten hebben? Heb je normaal wel een regelmatige cyclus? Liefs, San

Hoi Fleur, de spuit ongeveer een kwartiertje voor je gaat spuiten uit de koelkast leggen, en vervolgens langzaam inspuiten......dan heb ik ook idd geen centje pijn. Als je de Deca meteen uit de koelkast spuit is het idd wat gevoeliger....

Hey wannebemom, je hebt al een behoorlijke (heftige) geschiedenis achter de rug.....heel veel succes bij deze poging! We duimen voor je! Groetjes, San

Hey meid, tsja....de ww vindt ik ook altijd de moeilijkste periode......probeer lekker wat afleiding te zoeken (werk, filmpje, op stap met vriendinnen enzzz) Dat sleept mij er altijd doorheen...! Heel veel succes! Groetjes, San

Nee.....mag al een tijdje afrijden.....maar door alle drukte (werk, ICSI, en verhuizing/ verbouwing) hebben we t ff uitgesteld.....straks dus m'n instructeur bellen en aanvragen dat examen!!! Begrijp dat je donderdag meer duidelijkheid wilt, k zou me behoorlijk overdonderd voelen als de gyn me zo behandelde.....dan ben je zo stomverbaasd dat je later pas gaat denken..... Succes met de autojacht en donderdag bij je fm:toothy4:

Hey meid, hij is vast door je goede zorgen (paracetamol, soeppie, liefdevolle verzorging...hihi!) zo snel opgeknapt!! Gelukkig...... Liefs, San

Claire, gefeliciteerd!!!! Eindelijk weer iemand die een postief einde aan de ww heeft....heerlijk!!! Jonne, wat krijg jij een hoop te verduren meid.....begrijp je gevoelens ook heel goed...ik denk ook elke keer, nog even, en dan lopen we achter een kinderwagen.....elke keer weer een teleurstelling.....pfffff......heel veel sterkte meid......dikke knuffel!! Lentezon, ben je weer een beetje opgeknapt? Balen dat je gyn niet echt de tijd voor je nam, is juist zo belangrijk voor jezelf om te weten hoeveel follies er zijn en hoe groot ze zijn...... Nog steeds op autojacht? Ik heb vandaag m'n theorie gehaald (joepie!!!!!:toothy4:) dus hoop snel af te kunnen rijden en dan ook te gaan crossen....... Liefs, San

Hey meiden, heeeeeel veel water drinken heeft bij mij echt tegen de hoofdpijn geholpen.....