Hallo allemaal! (ik ben nieuw op dit forum.)
Na meer dan 5 jaar onbeschermde gemeenschap en meer dan 2 jaar semi serieus proberen konden wij er niet meer omheen: een spontane zwangerschap zou ons niet aan komen waaien.
Aanstaande donderdag hebben we een tweede gesprek bij de fertiliteitskliniek. Alle eerste onderzoeken hebben we reeds achter de rug, deze zijn tijdens het eerste gesprek uitvoerig besproken. Het goede nieuws: Mijn gehele cyclus loopt als een klokje, alles precies zoals het moet. Altijd netjes tot op de dag exact meldt mijn menstruatie zich, dus stiekem hoopte ik hier al op, maar natuurlijk geeft dat geen enkele garantie, I know. Maar mijn prachtige dochter van inmiddels bijna 9 uit een vorige relatie is verwekt in de allereerste maand na het stoppen van de pil. Dat ik iig 10 jaar geleden behoorlijk vruchtbaar was geeft een vrouw dan wel moed, mijn leeftijd van inmiddels bijna 39 deed me toch weer ernstig twijfelen... Ik glom dan ook zo;n beetje van trots en opluchting bij deze uitslag.
De uitslag van mijn man was helaas minder rooskleurig. Slechts 600.000 goed bewegende zwemmers. Een klap in zijn gezicht.
ICSI is onze enige mogelijkheid volgens de artsen. Wij waren tijdens het eerste gesprek niet in staat meteen een keuze te maken of we voor ICSI wilden gaan of niet. Niet alleen de zware behandeling, maar ook de etische bezwaren hebben wij goed moeten overwegen. Maar... we willen de behandeling starten is het verdict.
Ik zie er echter als een berg tegenop. Ik heb nu al slechts een goede week per maand volgens de veelgemaakte grapjes van mijn man. Hoe zal ik dan wel niet zijn met een lading hormonen in mijn lijf??? Verder moet ik bijna huilen als ik alleen al aan die punctie denk. Dat is overigens raar, want ik ben helemaal geen pieper en ben ervan overtuigd dat het een peuleschil zal zijn in vergelijking met een bevalling. En die ben ik tenslotte ook kreunend en zuchtend en kermend, maar ook met heel veel lachen doorgekomen! Waarom kijk ik hier dan zo tegenop?
Maar goed, de beslissing is dus gevallen: Als we donderdag een GO krijgen na de laatste sementest van mijn man dan gaan we de mallenmolen in.
Nou vraag ik me af, begin je dan meteen op de eerste dag van je volgende menstruatie te prikken of zijn er wachtlijsten voor ICSI? Nu de beslissing is gevallen wil ik liefst gister beginnen nl. ;-)