Susan76

Hallo meiden, Wij gaan voor een tweede poging in juli/augustus. Ik ben vrijdag 37 geworden. Ik start met de pil over ongeveer een week en dan vanaf 9 augustus gaan we prikken. Deca en Puregon 300. Ik krijg de hoogste dosis omdat ik telkens maar weinig eitjes aanmaak. Als je mijn onderschrift leest, kun je zien dat onze eerste poging is afgebroken omdat ik toen maar twee eitjes had. Had ik toen maar geweten dat dit waarschijnlijk de max is wat we gaan halen; ik ben een low-responder en men vermoedt vervroegde overgang. De grap was dat ik van dat ene eitje die we in deze poging kweekte met 300 puregon, zwanger werd. Dus het kan!!! Helaas missed abortion op 9 weken, dus de droom duurde kort... Na een zware miskraam en veel verdriet, toch de kracht weer hervonden om er nog een keer voor te gaan. Het ziekenhuis wil nog 1x met ons verder en ik heb mijn verwachtingen bijgesteld. Ik vind het minder spannend omdat ik nu weet wat mij te wachten staat. Ik durf nu zelf te prikken en ben niet bang voor de punctie. 1 eitje is dus ook maar 1 prikje... Ik hoop dat er in elk geval een eitje groeit en natuurlijk liever meer. Wie schrijft er met mij mee? groeten Susan

Ik breek even in: Pip; ik zie jouw onderschrift en het lijkt wel de mijne...! Verschil is dat jij nog cryo's hebt gelukkig! Ik wens het allerbeste! Succes allemaal meiden, lees zo af en toe mee... x

Hoi Suzie,Zie nu pas dat je hebt gereageerd..Spannend voor je joh! Ben benieuwd; heb je een terugplaatsing?Groetjes

En wat is het rustig hier in dit topic.. Zeker allemaal volop in de zon? ;-)Gaat het allemaal goed?Groetjes!

P.s. Lalena: ik zit in Ter Gooi, blaricum en wordt half juli 37... :-)

Tweede poging om iets te typen...grrrr...had net een heel vernaal getypt en whoesh...uitgelogd en niet opgeslagen. Bovendien kan ik op de ipad alleen maar reageren als ik 'met citaat reageer'. Dus verkorte versie... Hier gaat het goed; licht gespannen voor wat komen gaat. Het schema is binnen en het komt redelijk goed uit met vakantie. Officieel moeten we een dag eerder terug van vakantie tenzij we de deca koud weten te houden in Portugal. Moeilijker vind ik het om mijn miskraam echt helemaal een plek te geven. Ook letterlijk moeten we nog het vruchtje dat ik heb opgevangen, een plekje geven. Ik heb een mooi plekje gevonden in het bos maar ik stel het steeds uit... Ik vind wel dat ik het een plek heb gegeven moet hebben voordat ik aan de nieuwe poging begin. Als ik jullie verhalen lees over de eitjes, amh etc dan verschilt het nogal he. Ik heb zo'n gevoel dat artsen hier ook niet eenduidig over zijn. Ik kan mij ook voorstellen dat men in belang van de commercie zegt dat een laag amh waarde niet uitmaakt of ( zoals mijn arts) testen van deze waarde niet zo veel toevoegt aan de uitkomst van de behandelingen. Ergens vermoed ik dat de arts dit zegt omdat, wanneer eenmaal laag getest, men de behandeling moet stoppen en dat ze liever nog even door willen. Misschien omdat ze het gewoon nog een kans willen geven? Geen idee. Het vreemde vind ik bij mijn verhaal, dat ik gewoon maandelijks menstrueer, nog nooit heb overgeslagen en een redelijk regelmatige cyclus heb ( 26/27/28 dagen). Verder komt het echt niet voor in mijn familie, sterker nog zijn. Aantal vrouwen nog laat ( na 43ste ) nog zwanger geraakt... Weten jullie iets over erfelijkheid. Begin ook te verdenken dat het jarenlang roken en leven in chaos( mijn vorig leven haha;-) ook niet echt heeft bijgedragen aan vruchtbaar geheel.. :-( Ben benieuwd wat jullie kijk daarop is. Als je googled kom je ook honderd versies tegen die allemaal waar kunnen zijn. Ik denk ook wel eens dat ik het allemaal gewoon los moet laten en zien wat er gebeurt. Maar de andere kant wil ik het gevoel hebben dat ik er alles aan gedaan heb anders krijg ik later spijt. Verder zou een lekker zomers weertje ook wel fijn zijn...;-) Groetjes

Dank je Peultje voor je uitgebreide reactie! Daar heb ik zeker wat aan. Ikkan mij herinneren dat ik bij de uitgangsecho wel eens gevraagd heb of er eitjes klaar lagen. ( had daar ooit van gehoord) Dat waren er toen maar een paar, maar de verpleegster kon het toen niet zo goed zien ( zei ze) volgens mij is dat wel begin van de cyclus toch. Weet t even niet meer.Ik ben echter best bang dat t dus klopt. Maar ik las hier ook het en der dat wanneer de lage fsh uitkomt, men de behandeling kan stoppen.Verder, als er geen eitjes meer zijn, wat kan dan het buitenland nog voor je doen, denk ik dan. Maar ik zal idd eens gaan neuzen op de Freya site..Pfff vind het wel moeilijk hoor. Ik snap t niet, ben elke maand keurig op tijd ongesteld.. En zijn deze laatste eitjes dan ook slecht van kwaliteit vraag ik me af. De bevruchting na icsi was 8 cellig dus goed.? Of verandert ook de kwaliteit wanneer ze doof stimulatie te voor schijn komen.Nou ja.... Op hoop van zegen dat die paar fie nog komen, bevrucht gaan worden en blijven plakken.,,

Heej Remmir, dank je voor je reactie. Wat erg dat het jou ook is overkomen.. Het is niet makkelijk. Ik zie dat jij al 4 pogingen hebt gedaan... Zwaar joh. Hoe ga je nu verder? Ben je al in het buitenland bezig? Pogingen in het buitenland worden toch niet vergoed? Ik ben in elk geval blij dat het ziekenhuis nog een keer met ons in zee wil, maar ik denk dat als we weer zo weinig eitjes produceren, het dan voor hun einde verhaal is . ( dat vertelden ze ons in elk geval vorige keer, maar toen werd ik dus zwanger..) Veel sterkte ook jij! SUsan

Nou...mijn schema is binnen! In juli aan de pil, starten de 9e van aug met de decapepyl en daarna de hormonen. Punctie rond de 23ste van aug! Ik vind het wel weer erg spannend hoor. Ik hoop zooooo dat we wat meer eitjes kunnen kweken. En dat ALS ik zwanger raak, dat het dan geen miskraam wordt..:-( Ik ben best een beetje bang voor alle emoties die je weer door gaat maken. Het fijne is dat het in mijn vakantie valt ( ik werk in onderwijs) dus dat er geen lessen meer uitvallen door echo's etc. Dat geeft een hoop minder stress. Nou meiden, op goed geluk allemaal! Dat we maar hartstikke zwanger mogen worden!!!

@Lalena, Bij mij vermoeden ze ook een vervroegde overgang en ik wilde het laten testen. Maar mijn arts zei dat je met die wetenschap ook niet verder komt. Nu ik lees dat ze bij jou daardoor geen ivf /icsi willen doen, denk ik dat ik het ook maar even moet laten rusten. Wanneer heb jij gehoord van je lage amh- uitslag? En wilde zij daarna niet meer door of kreeg je nog één behandeling?

Jeetje Lalena, wat een verhaal. Ik vind wel dat het ziekenhuis hier steken heeft laten vallen hoor! En zij laten het wel als hele poging tellen?

Hoi, Ja een miskraam is afschuwelijk, het deed ook echt pijn. Een missed abortion is eigenlijk wanneer je lichaam niet herkent dat er een miskraam moet komen maar dat je het pas ontdekt op de echo. Mijn vruchtje was dan ook rond de 8 weken gestopt met groeien en pas in week 11 kwam de miskraam. Heb nog heel lang zwangerschapsverschijnselen terwijl ik wist dat mijn vruchtje niet meer leefde. En het is triest dat je dan EINDELIJK zwanger bent na zoveel gedoe ( en met zo weinig kans op slagen een volgende keer) en dat het dan misgaat. Ik kan mij al niet meer voorstellen hoe het voelde terwijl het nog maar twee maanden geleden is..

Ik lees zo her en der dat er toch wel wat vrouwen zijn die weinig eitjes maken tijdens stimuleren. Ik had mijn eerste poging twee eitjes ( deze poging afgekapt) en daarna 1eitje met dubbele dosis hormoon. ( waar ik zwanger van werd en het misging na 9 weken helaas). Men zegt hier dat ik waarschijnlijk vervroegd in de overgang ben, ben 36. Ik blijf het wat vaag vinden, ben er (nog) niet op getest. Er liggen gewoon niet zo veel eitjes meer 'klaar'. Ik ben benieuwd wie dit ook heeft en hoe het ziekenhuis daar op reageert. Hier in TerGooi wilden ze om deze reden aanvankelijk niet verder met de behandeling, maar nadat ik zwanger was geraakt mag het oppeens wel. Is het dan domweg een kwestie van commercieel belang en cijfertjes? In elk geval, ik ga nu voor de tweede poging maar houd er zwaar rekening mee dat ik straks maar 1 of twee eitjes heb.

Hoi Tess, Dapper dat je er toch weer voor gaat! Heb je al een schema ontvangen? Ik wilde zelf een topic starten maar misschien kan ik ook wel hier meeschrijven. Ik ga opnieuw een poging doen in juli/aug. Als het een klein clubje blijft, dan kunnen we evt samenvoegen? Ik heb eerder een poging gedaan in januari waar ik uiteindelijk zwanger van werd ( had maar 1 follikel!). Helaas werd het een missed abortion met 9 weken en heb ik n miskraam gehad bij 11 weken. Het ziekenhuis wil toch nog met ons verder ondanks dat ik n low-responder ben ( met vermoeden van vervroegde overgang) maar geeft aan dat de kans nog altijd zeer klein is dat t gaat lukken... Ik heb mijn moed verzameld en sta er redelijk nuchter in. Ik hoop natuurlijk op een flinke dosis geluk maar ben ook voorbereid op een teleurstelling. Ben benieuwd wie er nog meer mee komt schrijven. Ik heb mn punctie ws op 23 aug. Groetjes Susan

Dank je Eef. Het was idd eerste icsi ( weliswaar eerst afgebroken) maar t probleem was dat ik maar 1 follikel had omdat ik niet reageer op hormonen. Ze vermoeden dus een vervroegde overgang.. Ik wil verder niet in het traject eiceldonatie of adoptie, dus tja....

Pfff meiden, wat is het heftig allemaal. Bedankt voor jullie lieve berichtjes. ik huil de ogen uit mn hoofd en ben soms verdoofd. Andere momenten "vergeet" ik t weer even en dan plots besef ik t mij weer. Gister ben ik met mn vriend ff Amsterdam ingegaan voor wat afleiding. Hebben het gek genoeg heerlijk gehad en ik hoefde er maar weinig aan te denken. Bij thuiskomst valt alles dan toch weer rauw oo mn dak en kan ik niet meer eten. S avonds goed gesprek gehad en gevreeen. Ik besef mij meer dan ooit dat ik hem niet kwijt wil en hij mij ook niet. hoe nu verder? ik kan een miskraam, hoe moeijlijk ook, een plek geven. Maar hoe moet ik nu omgaan met die kinderwens die waarschijnlijk nooit vervuld zal worden? We weten dat we niet willen adopteren of met donors werken. We weten dat , mochten we ooit de medische mallemolen weer ingaan, we dat voorlopig niet kunnen. Wil het ziekenhuis uberhaupt nog verder. Ik bleek niet te stimuleren. Ben ik echt in de vervroegde overgang dus betekent dat die hele kleine kand die we hadden om spontaan zwanger te worden dus nóg veel kleiner wordt. Zal ik ooit kunnen accepteren dat ik kindloos blijf en hoe ga ik in godsnaam dan mn leven inrichten. En hoe deal ik met al die vriendinnen en collegas die momenteel zwanger zijn of net bevallen. Terwijl ik dit typ huilt het 1,5 mnd oude babytje van de buren en word ik gek van de stlte en leegte in huis als mn vriend er niet is. Gelukkig kan ik hier mn verhaal kwijt. Dank je voor t luisteren. En laat t jullie ajb niet onzeker maken, dit is mijn verhaal ( waar ik heeeel veel geluk had maar ook heel veel pech.) Ik hoop op nog wat reactis en dan zal ik ws een ander forum gaan zoeken. Of iig niet meerop 12 weken bankje. Ik " hoor" hier helaas niet meer thuis. Als ik def ga dan laat ik het weten. En t is allemaal dramatisch maar ook weet ik: " What doesnt kill you, makes you stronger.."

Helaas slecht nieuws...:-( Hartje klopt niet meer en vruchtje was minimaal doorgegroeid. Ws nu al 10 dagen levenloos. Maar mn lichaam vindt van niet, want nog geen bloed of kramp en wel zw.schapsverschijnselen. Enige wat anders is dat mn stoelgang beter ging en ik weer zin in sex had. Dus dit komt ons nogal rauw op t dak... volg week afspraak en hopelijk komt t gauw los. Heb liever geen curretage. Ben er kapot van want zoals jullie miss weten van dit de laatste kans. Zeer kleine kans op spontaan en ik ben niet te stimuleren.Verlies van kindje valt nog te verwerken ( voor zover dat kan) maar verlies van kinderwens is abstract en niet te doen. De leegte... Weet t ff niet meer nu en zal binnenkort afscheid nemen van hier...

Ik vind het wel gezellig hoor dat jullie hier nog zitten. Ook vanwege de handige feedback. Thanx voor jullie reactie gisteren op mijn bericht. Ik vroeg mij nog af, als je geen combitest doet, maar wel de 20-weken echo,kunnen ze dan nog zien of het een kindje met down zou worden? Misschien is down niet het ergste, maar vaak hebben ze ook nog allerlei lichamelijke afwijkingen. Als die wel te zien zouden zijn, dan is heel die combi test niet nodig toch? Ik ben wel eens dat die extra stress dat het oplevert wanneer het verhoogde kans is ( dat is denk ik al snel als je boven de 35 bent..) het mij niet waard is. En als je wel bij de 20-weken echo lichamelijke afwijkingen kan zien, dan kun je dat iig wel uitsluiten. En dan maar vertrouwen op de natuur en wat ons gegund is.. vind het nog steeds moeilijk. Ik probeer vanaaf met mn mannetje nog ff over te hebben... Verder wens ik jullie een fijne dag. Hoe gaat het met de andere dames? Ik ben snipverkouden en kan gelukkiglater naar mn werk zonder ziek te melden vandaag. Ik spaar mn ziekte dagen een beetje op voor als het echt niet meer gaat later in de zwangerschap.. groetjes.

Hoi meiden, eindelijk weer eens wat van mij laten horen. Ik lees wel mee, maar heb laatste tijd weinig puf om te reageren. Wat leuk, allemaal nieuwe zwangeren erbij! Gefeliciteerd meiden! Op naar jullie eerste mooi echo! En Nathalie en Beanie; leuk om jullie uitwisseling te lezen. Het geeft een beetje een beeld van " mijn toekomst" en ook leer ik jullie zo beter kennen. Hier gaat het (denk ik) goed. Woensdag hebben wij onze tweede echo. Dan ben ik precies 9 weken. Hopelijk is er dan weer meer leven in de brouwerije en groeit ons ukkie mooi. Ik (we) zit wel met een dilemma. Wij moeten woensdag aangeven of we de combinatie-test willen uitvoeren. Ik word in juli 37 dus het zou wel beter zijn? We hebben het er nu twee keer over gehad, heb er één en ander over opgezocht,maar we komen er nog niet uit. Ik heb wel altijd gezegd dat ik een leven met een kindje met Down of ernstige afwijking liever niet wil. Als het zo blijkt t e zijn bij de geboorte, dan is het wel anders. Maar er voor kiezen weet ik niet. Hoe erg ik het ook zou vinden om het weg te laten halen. Het is meer dat ik een beetje klaar ben met de kansberekeningen. ( mensen die mijn ivf geschiedenis kennen zullen dat wel snappen.) Straks hoor ik ook bij die 0,3 procent vd beolking dat een miskraam krijgt tijdens de vruchtwaterpunctie.. Vind het heel moeilijk hoor. Hebben jullie nog advies? Verder ben ik al weer een kilo aangekomen en eet ik echt veel. Ik ben dan ook gelukkig niet misselijk. Alleen soms bij het avondeten of als ik te lang wacht met eten. Sinds een aantal dagen heb ik krampen in mn buik. Meer dan normaal maar prima te doen. Ik denk dat dat de baarmoeder is dat aan het groeien is. Sowieso pas ik aniet meer normaal in mn broeken, want mn darmen zijn echt naar voren geduwd. Ik zie nu ook het stukje buik net oven mn schaambot een soort "extra rolletje" vormen wat volgens mij betekent dat baarmoeder groeit. Haha, als ik echt mn buik laat hangen lijk ik net 4 maanden zwanger. Ik hoop niet dat ik bij die groep vrouwen hoor dat ontzettend uitdijt. Ik kon met maat 38/40 als dansdocent er net mee wegkomen,maar heb nu al geen taille meer... :-( Gelukkig heb ik minder last van obstipatie ( dank aan de vijgen!) en ben ik iets minder moe dan voorheen. ( maar de maandag ben ik gesloopt na een eerste werkdag.) oja en oppeens ben ik emo de laatste week... nou, dit was weer even een ego-update ;-) Hoop dat het met jullie ook goed blijft gaan. Ik hoop dat ik actief kan blijven reageren, en anders lees ik ff lekker mee. Veel liefs, Susan

Aurora, spannend! Laat je t ons weten! succes :-)

lief van je! En inmiddels positief nieuws! Hoe gaat het met jou?

Oké, meiden, goed nieuws! Hartje klopt prachtig en prima vruchtzakje. Baarmoeder zag er rustig uit en kindje is nu 9,9 mm dus perfect op schema. Over twee weken ( 13 maart ) volgende echo. Ik moest even een traantje wegpinken en de verpleegkundige zat ook met tranen in haar ogen. Het is zoooo byzonder. Nu met de foto's van de echo bij mn moeder op bezoek ( uur in de auto en dan lekker hard meezingen met de radio en af en toe ontroerd zijn ). Ik kan kijken of het mij lukt om te uploaden vanavond. Pfff wat een opluchting. ik stop nu helemaal met de Utro en moet iets aan mn stoelgang gaan doen vd arts. Veel ruis en idd ik kan bijna niet 'aan de grote boodschap'. Ik ga weer ns onderzoekje wagen. Veel water in elk geval. ( fijn, moet ik nog meer plassen...) Nou, ik ga nog even nagenieten. het wordt wel echt nu :-) Dank jullie voor het meeleven ;-)

Thanx, inmiddels is het "morgen" en ben ik best een beetje nerveus. Ik hoop zo dat het goed zit. Om 13.30 is de afspraak. pfff ben zooo moe. Vandaag is mn vrije dag, had mn vriend de wekker verkeerd gezet. Dus om 7 uur ipv 8.00. Hij snurkt dan makkelijk verder terwijl zn wekker 10x snoozed en dan lig ik onrustig te draaien terwijl ik gewoon had kunnen uitslapen...grrr. Ben overigens ook makkelijk sjacherijnig hoor. ( Deze periode) Hebben jullie dat ook? Dus nu zit ik relaxed op de bank met de kat spinnend naast mij ( ben ik overigens ook lekker allergisch voor mn eigen kat, dus zakdoekjes aan de andere kant) met de ipad op schoot. Ik hoor vogels fluiten en ga straks naar pilates. Nou, voel me wel okee eigenlijk. Zolang er niemand bij me is,vind ik het wel prima ;-) Hoe gaat het bij jullie vandaag?

Ojee Jolande, hopelijk is het niet al te ernstig of wordt hij gauw beter! Lief dat je er aan denkt mij succes te wensen... Veel sterkte!

p.s de zomervakantie start 15 juli, dan ben ik bijna 7 mnd. Ik heb 6 weken vakantie dus ik denk dat ik daarna nog n weekje terugkom om dan iemand in te werken en dan met verlof. Maarrrr eerst maar ff de echo afwachten...;-)