Susan76

Jaaaaaaaaaa!!!!!!Goed meid!! Gewoon zwanger...Geniet er van :-)

Grrrrrr zit ik n heeeeel verhaal te typen, even een smiley toevoegen , en weg is heel mn verhaal. Ik was al shagerijnig en nu helemaal. Ik probeer het morgen ng eens... ( verder gaat goed hoor ;-)

Elisa, ik ben benieuwd! Laat je het ons horen? Ik hoop dat het goed nieuws is!

Ik snap het wel hoor. Misschien dat ik je ff pb voor facebook. Bedankt in elk geval voor de gezelligheid en de steun. :knuf:

Heej wat goed nieuws! Blij om te horen dat het er goed uitzag! Ik moet me nog een beetje verdiepen in de ( test-)materie, maar ik neem aan dat als de nekplooi goed is, er minder kans is op down-syndroom? En geslaagd bij de geel-blauwe winkel? Grappig genoeg hadden wij het in het forum van jan.ook over deze winkel en dat je daar zo veel zwangere vrouwen ziet altijd.( en dat dat dus confronterend was). Oja en gekscherend noemden wij de ustrogestan ook wel" zweedse ballen". Ach ja. w.b. Koude voeten, die had ik al vaak, maar sinds ik zwanger ben al helemaal. Mn vriendje maakt elke avond een kruikje voor me.. Lief he.

Wow! Gek idee dat daar je kindje uit gaat groeien. Dat wordt vast een toppertje :-)

Maar ik zie toch ook hier een streepje hoor!

Spannend! Hopelijk zit het goed en heb je morgen een prachtige waarde! Ik duim voor je!

Nathalie, ik ben zo benieuwd... Ik hoop dat het goed nieuws is en dat jullie dit nu aan t vieren zijn?

Herkenbaar!! Afgelopen weken zoooo moe. Na mn werk direct mijn bed in en er alleen uitkomen om te eten( als een bootwerker,dat wel) en dan weer vroeg naar bed. Slaap echter wel slecht,veel dromen,vaak wakker,veel plassen en als ik mij om wil draaien elke keer in de nacht kramp in mn schuine onderbuik or where ever. O ja en regelmatig dizzy'; ik had al een lage bloeddruk dus denk dat het daar aan ligt. Morgen ga ik even naar de huisarts om te vertellen dat ik zwanger ben zodat we even kunnen kijken welke medicijnen wel en niet. Laat ik meteen mn bloeddruk meten. Vandaag is de eerste dag dat ik wat meer energie heb. Gelukkig niet misselijk! Verder ben ik erg vrolijk, maar ' vergeet' ik soms dat ik zwanger ben. Vind het zoooo onwerkelijk. Heb vandaag mama-vitamine gekocht ( ik slikte al foliumzuur hoor) en een creme tegen straille. Liep even langs de rompertjes en dacht...zal ik...? Maar daar is het nog veeeeel te vroeg voor. oh, wat hoop ik dat het goed blijft gaan. Het is echt rampzalig als het mis is. Zo veel onzekerheid. En over twee dagen moet ik stoppen met utrogestan. Durf ik dat? Kan mn lichaan het zelf nu? Of zal ok daarna beetje afbouwen, zoals ik wel vaker lees hier. Zucht, tis nog steeds spannend en dat blijft het wel even... Hoe hebben jullie dat ervaren verder? Of nu?

Succes Nathalie! Hoe laat moet je?

Hoi Vianne,Wat lief dat je alsnog hebt gereageerd ondanks dat ik net zwanger ben. Weet je, het kan altijd nog fout gaan ( ik ga er niet van uit, maar toch) en dan heb ik liever plan B in mn achterhoofd dan dat alles meteen ophoud. Geen tijd te verliezen namelijk..Goh, maar eigen cyclus doen ze dus alleen onder de 34. Ben 36..En in principe is mijn vruchtbaarheid ook verminderd, daar kwamen ze iig mee in het ZH,maar kan net zo goed niet kloppen(?).Als ik dus goed begrijp zou ik dus nogmaals niet in aanmerking komen voor de behandeling tenzij je gaat liegen? Of hoe weten ze het anders? Nemen ze contact op met je ZH waar je nu loopt?Mmm, ik zie dus weinig mogelijkheid hier MOCHT het nodig zijn.Maar ben ff benieuwd, hoe is t verder met jou?( ik kan hier geen onderschrift lezen omdat ik op iphone zit..) Geen idee dus of je al zwanger bent of niet. Groetjes

Oh nee! Jeetje meid, wat ontzettend k.. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik wens je heel veel sterkte.

Ik kan mij zo voorstellen dat je hier onzeker over bent en twijfelt. Ik zou het lekker even een paar daagjes afwachten en dan op je gevoel afgaan. Magisch denken heeft namelijk zo weinig zin...;-) Maar meid, ga eerst eens ff heerlijk genieten van dit gevoel! Je hebt er zo lang op gewacht en er zo hard voor geknokt. Nu is het even tijd om stil te staan bij dit geluk. Dus hup, leg die i-pad of telfoon weg/kruip achter die compu vandaag en leg je handen op je buik en voel even het geluk!

Dat dacht ik ook. Ik heb net een mail naar één vd verpleegsters gestuurd met dezelfde vraag. Ik laat het jullie weten wat het antwoord is. Ik heb 27 feb de eerste echo. Volgens mij ben ik dan 6,5 week. Volgens mij moeten ze dan iets van een hartje kunnen zien al is het wel wat vroeg. Ik heb verder nog niks begrepen over wie na deze echo ' het stokje' overneemt. Moet je dan zelf op zoek naar een verloskundigenpraktijk? Ben ook benieuwd wanneer er een tweede echo komt.

ohhh Jolande, wat een opluchting moet dat zijn!! Geniet lekker meid , van dit goede nieuws. En wat komt dat komt, maar blijf vol goede moed en zo ga je gewoon een heerlijke zwangerschap tegemoet.

Dank je en lief dat je de tijd neemt om te reageren! Sterkte vandaag...

Het blijft gek he! Maar ik denk dat ik pas echt overtuigd ben als ik het hartje zie kloppen. Verder gelukkig niet misselijk en weinig klachten. Soms vraag ik mij af of er wel iets gebeurd. Maar goed ;geen bloed, geen kramp, dan moet het toch goed zitten toch? Heb je de kliniek al gebeld? Ben zo benieuwd. :-)

Kijk, daarvoor was het goed dat je ging ;-). Spannnnnnend!!

Daar zat ik nou ook net mee te puzzelen. Maar zogauw je zwanger test ( dus op dag dat je menstruatie zou komen) dan tellen ze toch vanaf de laatste dag van je laatste menstruatie. Dat is volgens mij de standaard. Dus ben je bij testen 4 weken zwanger. Maar misschien heb ik het mis hoor. Bvendien had ik niet echt een ijkpunt met menstruatie, want ik slikte de pil door en ben twee weken lang een soort van ongesteld geweest. Dus wanneer ga je dan tellen.Mmm goeie. Ik denk dat ik eens mail naar de poli.Moet jij ook nog de "zweedse ballen" gebruiken? ;-) Ik moet nog tot iig donderdag. Ben blij als ik er vanaf ben. Ons s.exleven wordt er niet beterop namelijk.. Enerzijds fijn er mee te stoppen maar heb ook de neiging om het daarna af te bouwen omdat ik ook lees dat miskraam dan soms alsnog kan doorzetten. Ik lees verschillende dingen. Hoe is dat bij de andere meiden gegaan? Aurora, Nathalie en Beanie, dank jullie voor je reactie op mijn vorige post over mijn schoonouders. Het blijft in mn hoofd spoken maar goede tip is idd om dan gewoon meer contact met mn eigen ouders te zoeken. En steeds te voelen dat dit kindje bij ONS ontzettend welkom is. De rest zakt maar lekker in de piep.. ;-) Hoe voelen jullie en de andere meiden zich?

WoW! 13! Dat is in dit geval geen ongeluksgetal he! Daar moet gewoon een topper tussen zitten. Wat vervelend dat het niet helemaal lekker verliep. Waarop baseerde de arts dat je tegen overstimulatie aanzit dan? Moest jij niet ook bloedprikken tussendoor? Ik moest altijd voor of na mn echo's bloed laten prikken zodat ze aan de waardes konden zien of ik niet tegen overstimulatie aanzat. Nou , ik hoop het in elk geval niet voor je! Maar zo te lezen heb je geen klachten. Houden zo en idd veel drinken! Ben beniewd donderdag. Spannend nu. Rust maar goed uit en als je woensdag nog niet kan werken, dan meld je je gewoon nog een dagje ziek hoor.

Ik zou toch gewoon gaan. Wie weet zien ze andere dingen op de echo, of kun je met de arts overleggen hoe verder. Beetje energie geven aan de behandeling. Maar das allemaal wat ik zou doen. Misschirn hebben anderen nog tips?

Ik kan me rugpijn nog wel voorstellen na TP en meestal ook buikpijn, maar last van benen is wel apart. Dus misschien toch griepje? Hoe voel je verder? Had je goed gedeelde cellen?Succes

Ach happinez......gecondoleerd meid. Hopelijk lukt het je om er een beetje mee om te gaan. Wat een verdrietig nieuws :-(

Hoi meiden, hoe gaat het met jullie? Genieten jullie een beetje van het zonnetje? Ik heb meeste van jullie verhalen gelezen. En wat hebben sommigen al veel meegemaakt. Fijn dat we nu op dit wachtbankje kunnen zitten, we hebben er allemaal keihard voor geknokt! ik heb vandaag achterlijk veel in het huishouden gedaan en zo fijn om te voelen dat ik weer een beetje energie heb. Afgelopen twee weken heb ik vooral veel bank-gehangen en herkende mijn vriend mij niet meer ;-) Direct dacht ik dan weer dat er iets niet goed zou zitten van binnen. Ben nu ongeveer 4 wk en 5 dg zwanger. Is hetvdan normaal dat je dan ff niet zo veel voelt? Ben niet misselijk, alleen mn boobs doen zeer en 's nachts kan ik mij soms slecht omdraaien omdat aan de zijkanten( het lijken de schuine buikspieren of eierstokken) er dan steeds een soort kramp inschiet. ( net als je wel eens hebt als je kuit in een kramp schiet). Herkent iemand dit gevoel? Vanacht droomde ik zooo raar. Over dat ik mn embryo van een cm in mn hand had en er naar keek en dat de wind het opeens wegblies en ik net dus kwijt was. En dat ik daarna een operatie moest ondergaan en dat ik dus wist dat het allemaal voor niets was geweest. Ik werd huilend wakker. Niet zo gek als je dan onzeker wakker wordt toch? Ik wil graag wat kwijt over de situatie waar wij inzitten. Even mn hart luchten. Maar als het te lang is, scrollen jullie maar ff door ;-) De ouders van mn vriend zijn over zijn eerdere kids (3 stuks) keer op keer negatief geweest toen zij hoorden dat zn ex zwanger was. Ik heb het over jaren geleden. Hij was toen zelf pas 20. Er is geopperd abortus te doen etc. Mijn vriend heeft hier echt een soort deuk van opgelopen wat ik mij ook kan voorstellen. hij vind het dus heel lastig om nu enthousiast te vertellen over zijn leven, onze kinderwens en hoe het met hem gaat. zijn ouders hebben altijd kritiek op alles. Gek word je er van. Toen mn vriend afgelopen jaar vertelde aan zijn ouders dat hij zijn knoopje eruit wilde laten halen en dat hij en ik samen een kindje wilde, riep zijn vader hem op t matje. Dat het niet verstandig was, dat hij eerst moest overleggen met zn financiele partner ( we huren zijn ouders huis) etc. Toen we uiteindelijk besloten icsi te doen, had zn moeder iets hierover opgevangen van zn dochter ( die het officieel niet weet,maar misschien wel eens wat gehoord heeft) terwijl wij zijn ouders hierover niets verteld hadden. We hadden net de eerste prikken gezet en toen belde zijn moeder op dat ivf nooit goed was,het relaties kapot maakt,ethisch onverantwoord etc. Dus hebben wij niet verteld van dit traject. Wat mij dus erg dwarszit omdat mijn ouders en omgeving het wel weten en daar gewoon normaal op gereageerd wordt. Toen bleek dat ik ook verminderd vruchtbaar was en we maar 1follikel hadden hebben we zijn ouders maar verteld dat het zwanger worden heel moeilijk zou gaan worden. We dachten dat ze dat vast niet erg vonden om te horen ;-) Mn vriend heeft er een beetje omheen geluld hoe ze dat nu hebben ontdekt. Dus moeders bleef maar vragen of ik het slechte nieuws al verwerkt had en vond dat we ook een heel gelukkig leven met zn tweeen konden hebben. zucht. Maar goed, nu dus zwanger en ik vond niet dat we niet konden verzwijgen, zeker omdat zn moeder steeds maar vraagt hoe het met ons is. Gister hadden we een etentje en toen vertelden we dat we zwanger zijn en dat het nog heel pril is maar dat ze dus niet meer steeds hoefden te vragen of ik het kinderloos zijn al geaccepteerd heb. Ze reageerden meer verrast omdat we zo' n twee weken ervoor verteld hadden dat het moeilijk zou worden zwanger te raken. Dus wij er een beetje omheen lullen. Ik dacht dat mn vriend wel de waarheid zou vertellen over de behandeling maar aan de andere kant wilden we het ook gezellig houden, dus niets gezegd. Hij is gewend om zo met zijn ouders om te gaan,maar ik kan er echt niet tegen. Ik heb geen zin om te móeten liegen, dus mijn vriend gaat alsnog de waarheid vertellen binnenkort. Dus wederom niet echt het geveol gehad dat een kind welkom is. Zn vader werd stil en zn moeder had het alleen maar over artsen die van alles beweren en dat dat dus niet klopt. Het is zo' n contrast met hoe mijn ouders en omgeving reageert. Ik was er echt verdrietig over, en misschien ging daar de droom wel over. Het blijft zo moeilijk om met deze mensen om te gaan. En we kunnen niet zomaar zeggen dat ze dan maar weg moeten blijven. Financieel zijn we voor een groot deel afhankelijk en dat maakt het dat je ze niet zomaar de deur wijst. Natuurlijk zijn wij volwassenen,maar het verschil is dat mn vriend er een stuk makkelijker mee omgaat dan ik. Hij heeft dat wel geleerd in al die jaren.. Bedankt dat jullie ff mee wilden lezen. Ik heb besloten om helemaal voor dit kind te gaan. Hoe dan ook. Maar het is jammer als niet iedereen zo enthousiast reageert... Iemand die dit herkend? Ik hoop het niet ;-) liefs Susan