Nousje

Vandaag zo ontzettend de pe in. Vandaag moest ik voor een uitgangsecho na dik 3 maanden te hebben gewacht en gingen vol goed moed maar wel met tegenzin heen. De echokop werd geplaatst en de rechtereierstok zag er keurig uit, maar toen naar links...er zat een hele grote donkere vlek een soort bal...niet goed dus. Blijkt de cyste te zijn die ontwikkeld is tijdens de laatste IVF en deze is niet weggegaan maar vrolijk doorgegroeit tot een volwaardige tennisbal...o no dat word niks meer dacht ik. Ik moest maar naar huis en daar afwachten, wordt ik zo straks gebelt..ja de gyno wil op een ander schema een lang schema en over drie weken kijken of de cyste weg is...ehm hoezo zou hij dan wel weg zijn als hij al dik 3 maanden zit...? Ja dat wist zij ook niet. Het schema waar ik nu mee zou beginnen zou het korte schema zijn en was overlegt met de professoren, nu wil de gyno op eigen houtje de boel weer omgooien. Mijn man en ik hebben daar geen enkel vertrouwen meer in en doordat ik protesteerde aan de telefoon word ik straks teruggebelt door de gyno. Maar ik moest er dan wel rekening mee houden dat de cyste morgen wordt leeggezogen... Ik ben even helemaal in de war (al weer) wat een gedoe steeds met steeds een K..resultaat, maar wel steeds hele schema's omgooien..ik heb er dan ook geen vertrouwen meer in..maar wat dan... Je blijft afhankelijk van de artsen en hebt zelf weinig in te brengen.:cry2: Heeft er iemand ervaring met een cyste die is leeggezogen? Is deze tijdens stimulatie weer gegroeit? Of iemand die de cyste heeft laten verwijderen?

5 weken geleden besloten om het toch weer een keer te gaan wagen. Vanmorgen eindelijk voor de uitgangsecho (na hormonen om de bloeding op gang te helpen). Helaas was er weer slecht nieuws..de cyste die zich bij de laatste poging in maart heeft gevormd nu inmiddels 7 cm is. Waarschijnlijk moet deze worden verwijderd en word mijn pauze verlengt:-(.

Het telt alleen als er een punktie laats vind. Inmiddels is er bij mij nu al 3 keer voortijdig afgebroken. Ik belde van de week de ivf poli voor de medicijnen voor de komende poging en toen werd er gezegt...het is nog steeds je eerste poging.

Het cijfer wat je hoort is het getal wat gemeten word aan oestradiol. De punktie word meestal afgesproken bij 5000 en boven de 10000 word de boel afgebroken vanwege overstimulatie. (ze mogen doorgaan tot 10000). Soms doen ze dan nog wel de punktie. Bij mijn eerste IVF (6 jaar geleden) had ik een waarde van 11000 en werd er binnen 2 dagen een punktie gedaan. Bij mijn overstimulaties waren de waardes 18000 en de keer erna 33000 dus veel en vel te hoog. Ik hoop iets meer duidelijk te hebben gemaakt over de getallen.

Wij zijn vanaf dag 1 heel open geweest over alles en dit word door onze omgeving gewaardeerd, we houden alles bij op een weblog zodat we niet steeds vragen hoeven te beantwoorden. Inmiddels zijn we dik een jaar bezig en hebben al weer veel ellende meegemaakt. Mensen zijn nog steeds begripvol maar beginnen zich wel af te vragen waarom we dit doen al deze ellende...want ja je doet het jezelf toch aan... Verder valt het erg mee behalve de denk ik goed bedoelde opmerking van je hebt toch een zoontje.....daar moet je dankbaar voor zijn... Ja denk je dat ik dat niet ben ik dank elke dag dat ik dit wonder heb mogen beleven en geniet er elke dag volop van. Maar het verlangen naar nog een klein mensje blijft. Ook ons zoontje vraagt steeds mama krijg ik nog een broertje of zusje... IVF en alle sores er omheen vergt zoveel van je en je prive leven word even stil gezet... maar als het dan lukt... Helaas komt het ook hierdoor dat je niet meer uitgenodigd word voor verjaardagen...want ja ze zullen wel niet kunnen omdat.... Het blijft lastig. Ik merk dat ik nu erg gevoelig ben nu het weer afgebroken is en ik erg snel geirriteerd raak. Dit zal voor mijn medemensen zeker niet makkelijk zijn. Op ons weblog heb ik vandaag geschreven dat we ermee ophouden. Ik denk dat mochten we besluiten om nogmaals te beginnen met een IVF poging om het dan voor ons zelf te houden zodat de rest van alle dingen gewoon doorgaat. En die gaan gewoon door..........

Hoe lang we doorgaan...geen idee. Momenteel zitten we in de fase van we stoppen ermee maar dit komt ook omdat we vandaag weer te horen hebben gekregen dat de poging gestopt moet worden. Het blijft in mijn hoofd spoken...we hebben een IVF poging gehad waarbij alles mee zat en we inmiddels een bijna 5 jaar oud zoontje hebben. Nu zit echt alles tegen en krijgen we klap naar klap te verwerken..maar wanneer stop je. Aan het begin zeiden we we beginnen nooit aan IVF en inmiddels hebben we toch al diverse pogingen ondernomen. Helaas is er geen punktie uit gekomen en staan we weer voor poging 1. Zelf hebben we ene deadline voor ons zelf als ons zoontje 6 jaar word dan stoppen we ermee. Maar elke poging is nu erg zwaar en ik zit aan het randje van...het hoeft van mij niet. Volgens het ziekenhuis ben ik erg lastig te stimuleren en kan het nog wel 3 keer of elke keer voortijdig worden afgeblazen...ga je jezelf dan nog steeds door deze martelgang heen worstelen...het antwoord voor mij is een volmondig JA. Het is ooit 1 keer gelukt en daar houden we ons aan vast. Ook denken we over andere opties na zoals adoptie...want we hebben nog zoveel liefde over voor nog een kindje. Tot nu toe valt het tegen maar misschien bij de volgende poging...zo verleg je toch iedere keer weer je grenzen...maar wanneer deze bereikt is...we wachten het maar af. Eerst even rust van alles en ook deze 'mislukking' weer verwerken.

Ik zie hem nu ook voor het eerst en heb hem gelijk getekend.

Hallo, Sinds vandaag weet ik dat ook deze poging niet volbracht gaat worden en heb ik het even gehad met alle sores en hormonen. In het ziekenhuis gaan ze nog overleggen over een volgende poging maar ik haak nu even af voor een poosje. Misschien ooit......maar wel binnen een jaar. IK ben diabeet en heb hierdoor restricties tot wanneer ik zwanger zou mogen/kunnen worden. Maar goed.. Mischien eerst weer eens wat hormoon kilootjes kwijt raken...is misschien ook wel goed voor een eventuele volgende poging.

Helaas vandaag is het sein gegeven dat we stoppen moeten met deze poging. Volgens de gyno zit er geen bruikbaar eitje bij, heel misschien 1 maar die groeit ok niet volgens groeischema. Morgen word er overlegt over een volgende poging en wat dan het plan van aanpak word. Ik blijk een geval te zijn van moeilijk te stimuleren. Ook werd er vandaag gezegt dat het per maand verschillend kan zijn hoe je op hormonen reageert en de groei gaat van de eitjes. Voor nu wachten tot alles weer wegslinkt en misschien weer eens voor een nieuwe poging...maar nu even niet.

Vandaag weer echo en bloed prikken...er zijn 3 grotere eitjes..nou ja eieren zeg maar. Vandaag was de grootste 2,7mm en te groot dus volgens de gyno. De punktie was voor donderdag al ingepland maar is geannuleerd. Ze wil nu afwachten of de andere eitjes nog gaan groeien en daar op wachten omdat deze grote blaasjes ws geen eitjes bevatten. Dus alweer een domper. En nog weer langer spuiten, spuit nu al zo'n 16 dagen (en heb inmiddels ook een mega blauwe plek, ws iets geraakt). Nu weer geduld hebben.

Ik spuit 75 eh Gonal-F per dag dit is de minimale dosis geloof ik. Bij de vorige poging spoot ik ook 75Eh gonal maar gebruikte ik de Decapeptyl. En had ik meer dan 40 eitjes in elke eierstok. Nu gaat het langzaam maar zijn er toch veel eitjes alleen nog erg klein. Ik ben dan ook benieuwd hoe het maandag gaat dit is dan de 15e stimulatiedag. Momenteel kan ik niet meer op mijn buik slapen dus ik denk dat er wel voortgang in zit...maar lang duurt het wel.

Inmiddels zit ik op SD10 en heb gisteren weer een echo gehad (en bloedprikken). Het was allemaal lastig te vinden de eierstokken hadden zich weer verstopt achter de baarmoeder, het enige goede eraan is dat ik minder pijn heb:-). Het zag er allemaal erg rustig uit de eitjes waren nog klein allemaal rond de 0,9 mm de bloedwaarde was ook nog laag 800...dus we mogen weer door. Het gaat dit keer heel langzaam maar dit is ook wat de gynaecoloog wil. Het nadeel is alleen wel dat ik nu langer moet gaan spuiten volgende week pas weer een echo en dan zit ik op SD15 dus dan alweer 20 dagen aan het spuiten met gonal en 15 dagen met de cetrotide. Dat is wel balen maar misschien halen we dit keer de oogstdatum;-).

Ja poging 1C derde poging maar de vorige gelden niet als poging omdat er geen punktie gedaan is vanwege overstimulatie. Gisteren de uitgangsecho gehad, had eindelijk bloedverlies na 8 weken en een kuur Provera. Alles zag er goed uit...alleen....er zaten al veel kleine eitjes in beide eierstokken.. Nu heb ik gisteravond de eerste spuit met Gonal-F moeten spuiten maar ben erg bang dat we nu weer een overstimulatie krijgen..want ja zonder hormonen zitten er blijkbaar toch al veel eitjes en dan Gonal spuiten...komen er dan niet nog meer eitjes net als de vorige 2 pogingen. Ik heb nu al weer druk in mijn buik aan de linkerkant (waar beide eierstokken gezellig tegen elkaar liggen). Vrijdag weer echo en bloedprikken ik hoop maar dat de bloeduitslag binnen de perken blijft...het blijft een raar iets..IVF.

Dank je wel. Ik hoop dat deze poging meer succes zal hebben. Ik zie dat jij zwanger bent, heel erg gefeliciteerd en geniet ervan.

Dank jullie wel voor jullie reaktie. Dit middel zou beter moeten werken dan de Decapeptyl. Ik moet vanaf dag 2-3 starten met 75 eh Gonal en op dag 5 starten met de Cetrotide. De dosis gonal is nu ook minder dan de eerste 2 keer. Maar goed het zal weer afwachten zijn, maar 40 eitjes en degene die ze niet konden tellen was wel een beetje erg veel.

Hallo, Ik ga volgende maand starten met een nieuw stimulatieschema, alleen de arts zei dat ze met dit middel Cetrotide geen ervaring had. Dit middel zou mij moeten beschermen tegen weer een overstimulatie, omdat ik volgens haar helemaal uit de bocht vlieg (40 eitjes en meer). Inmiddels heb ik 2 overstimulaties vlak na elkaar gehad en ik ben erg bang voor weer eentje. Wie heeft ervaring met dit middel?

Hallo allemaal, Ik ben Anouschka en ben 35 jaar en zit midden in de IVF molen. Al veel ellende gehad het afgelopen jaar, maar goeie hoop voor het nieuwe jaar. Ik heb een zoontje die inmiddels 4,5 jaar oud is en hopen dat onze wens op een tweede kindje mag worden vervult.