Elaine

Hallo allemaal, Wij zijn er heel open in geweest naar vrienden toe. Mijn collega's heb ik mee gewacht tot zij zich zorgen gingen maken waarom ik er zo vaak niet was. Wat ik anders had willen doen is het communiceren van data. Ik kreeg steeds vragen van: wanneer moet je weer, wat gaat er dan gebeuren etc. Lief bedoeld, maar te veel van het goede. En bij mij ook: mijn ouders lichtte ook wel andere mensen in en mijn oom en tante die ik nooit zien wisten op de testdag dat ik zwanger was, terwijl ik dat nog voor me wilde houden. En nee, mensen begrijpen niet exact waar je mee bezig bent, maar is dat nodig? Ik snap ook niet exact wat het is om chemo te krijgen (gelukkig niet), maar kan misschien wel iemand tot steun zijn. Dus: gewoon doen waar je je zelf op dat moment lekker bij voelt.

Fantastisch Nicolas, van harte gefeliciteerd meid!

Wacht dan gewoon even af hoe het gaat. Ik had besloten het even voor me te houden en met de 4 IUI's is dat ook gelukt. Maar de IVF hakte er qua tijd wat meer in en ik heb besloten het te delen met mijn manager en later met de mannen op mijn kamer. Het is goed ontvangen, geen problemen mee gehad. Verder zou ik me niet steeds gaan ziekmelden, ook dat roept vragen op bij je werkgever en ik denk dat je dan op een hoop onbegrip stuit. Je bent best vaak afwezig en verkaar maar eens waarom je steeds een paar uur ziek bent. Bovendien vind ik het verre van netjes tegenover een werkgever om te liegen. Het zal hem uiteindelijk ook premie gaan kosten bij zijn ziekteverzuimverzekering. Maar dat is mijn mening. Doe waar je je het beste bij voelt. En wie weet sta je nog versteld van de reactie van mensen.

Hallo Nanda, Helaas kan ik je niet helpen, maar je alleen veel sterkte wensen in deze spannende tijden. Goed dat je naar de eerste hulp bent gegaan, want ik vind het van de zotte dat je zo lang moest wachten. Ik duim voor je en hoor graag hoe het verder is verlopen. @ Niki: ja, zo is het wel he; er gebeurt een hele hoop in je lichaam en alles moet maar mooi op elkaar aansluiten en alle radertjes moeten maar werken. Het is een wonder.

Lila, wat erg dat er een emmie is 'verdwenen', maar zo fijn dat er nog een klein ukkie op zijn plek zit. Ik snap je onzekerheid, denk dat iedereen hier op het forum dat kan begrijpen. Ik merk dat ik het pas echt kan begrijpen sinds ik zelf zwanger ben. Bijzonder dat je je kleintje voelt. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het lijkt me erg bijzonder. En zoals je zegt is het lichaam iets wonderlijks. Stephanie, leuk dat je al wat ziet. En nu maar foto's blijven maken en kijken hoeveel je buik groeit. Spannend hoor twee, hartstikke leuk! Fijn dat je geen bloed meer hebt gezien en dat het verder goed gaat met de kleintjes. Wanneer krijg je de volgende echo? Ik had na die bloeding het ziekenhuis meteen gebeld en zij zeiden dat het w.s. een miskraam was, maar kon niet eerder terecht dan 1,5 dag er na. Wist ik veel dat je na een miskraam verschrikkelijke buikpijn kreeg, maar ben nu op de hoogte. Ik weet dat ik niet mag klagen, maar voel me nu al een tijdje zo beroerd, zo misselijk. Heb al zetpillen en st al langzaam op na ontbijt op bed, maar de zweetparels staan de hele dag op mijn voorhoofd en ik bibber de hele dag. Ik eet wel de hele dag door om een beetje op de been te blijven, maar het gaat niet best. Ben een paar dagen thuisgebleven, maar kan niet een paar weken thuis gaan zitten. Zelfs van thuiswerken kwam niets. Hopelijk gaat het snel beter en ik weet, ik mag niet klagen en voel me ook schuldig als ik dat doe. Als de eerste periode achter de rug is zullen we met volle teugen gaan genieten.

Stephanie, hoe is het nu met je? Heb je nog bloedingen gehad? Ik moest nog aan je verhaal denken van de week. Dinsdag op mijn werk dacht ik een miskraam te hebben gehad. Enorm bloedverlies en ik voelde een groot rond ding wegfloepen. Een soort ballon met vocht er in. Daar achteraan een hoop bloed. Gelijk het ziekenhuis gebeld en zij dachten ook dat het een miskraam was. Wat een verdriet en dat anderhalve dag lang. Tranen met tuiten, hulpeloos en hopeloos. Gisteren aan het eind van de middag konden we eindelijk in het ziekenhuis terecht, bleek het vruchtje te zitten waar hij moest zitten MET een kloppend hartje! En wij in de waan dat ik het was verloren! Wat een achtbaan van emoties, niet te geloven. Het was waarschijnlijk een enorme bloedprop die ik verloor. Vandaag nog een dagje uitrusten, heb nog een gevoelige buik, maar maak me om een ding toch nog zorgen. Sinds gisteravond plas ik voor Moeders voor moeders en zien nu dat de donkerbruine afscheiding niet een nabloedinkje is, maar de laatste druppels van mijn urine is. Soort donkerbruine cola kleur. Heeft iemand enig idee wat dat kan zijn? Ik heb al gegoogeld en ben zo veel tegen gekomen (en eigenlijk ook weer niets). Ben daarbij ook goed misselijk en daar heb ik zetpillen voor gekregen. Misschien zegt dat wat? Groetjes, Elaine.

Ow, wat erg voor jullie! Ik wens jullie alle sterkte toe en meer kan ik eigenlijk niet zeggen. Knuffel, Elaine

Hoi Simone, Wat een verhaal zeg, maar ik denk dat je gewoon hop moet houden hoor. We duimen allemaal met je mee en hopen op een goede afloop. En of je nou met je eerste of tiende poging bezig bent: verdrietig mag je zijn hoor! Maar wel moed houden. En voor de rest: Succes met alles wat komen gaat.

Dank je Stephanie. Ik heb gisteren heerlijk onder de infra rood gelegen en ben weer helemaal soepel Ik ga er van uit dat de infra rood geen kwaad kan itt de stralen van de zonnebank. Ik zal zo eens even Googelen. Misschien dat ik voor die steken even bel, maar voel me net zo'n overbezorgde moeders zo. Maar ja, ze zullen wel wat gewend zijn in het ziekenhuis denk ik.

Kim, wat een verschrikkelijk bericht. Ik wens jou en je partnr veel sterkte toe, sla jullie er doorheen saampjes. Knuffel, Elaine

Oh, echt? Sorry, ben nog niet helemaal bijgelezen. Wat leuk! Van harte gefeliciteerd meid, super!!!!

Geen idee dat bloedingen zo veel voor kwamen, althans, zo lijkt het hier nu even. Wat ontzettend fijn dat de tweeling nog netjes bij mamma zit. Om er nog maar even een onzekerhied in te gooien: Ik ben nu denk ik 5,5 week zwanger, nog geen echo gehad, maar ben benieuwd hoe lang het 'normaal' is dat je steken in je buik hebt. Kan dat nog normaal zijn bij 5,5 week?Het zijn geen krampen, maar echt steken. En verder was ik nog benieuwd naar het volgende: Kan een zonnenbank kwaad voor een vruchtje / baby? Ik heb nl reuma en warmte doet me erg goed en nu de herfst weer volle bak aan de gang is en de winter er aan komt lig ik graag eens in de 1,5 week onder de zonnenbank. Er zit nu ik er over nadenk ook een infra roodstand op, dat kan denk ik sowieso geen kwaad, toch?

Ben je twee weken weg, hebben we hier opeens twee tweelingzwangerschappen! Van harte gefeliciteerd Lentezon en Miss Daantje!

Hoi Vanessa en de anderen natuurlijk ook, Bij mijn IUI's heb ik nergens last van gehad, maar bij mijn eerste IVF wel. 18 follikels hebben ze gepuncteerd en er zaten nog meerdere kleintjes. Mijn buik was zo opgezwollen als wat en het deed vooral na de punctie pijn, veel pijn. Het heeft na de punctie nog 1,5 week geduurd. Veel ziekenhuisbezoekjes. Kon niet meer zitten van de druk. Volgens mij voel je het verschil wel tussen wat buikpijn en overstimulatie, maar als je twijfelt zeker laten bekijken in het ziekenhuis. Ga op je gevoel af, maar maak jezelf niet gek.

Hi Jheroen, Je hebt helemaal gelijk, dat was ook bij mij het dilemma. Misschien is het een idee om een veelgestelde vragenrubriek te maken waar we allemaal aan mee helpen om die te vormen. Ik denk dat vele vragen steeds bij iedereen bovenkomen wanneer je in een traject belandt. Het is maar een ideetje.