1 in ieder geval wel wat mij betreft. Maar de maanden daarvoor, voordat ik haar zelfs maar verteld heb dat we met IVF bezig zijn, ging het al niet best. Ik had geen behoefte aan contact met haar vanwege haar negativiteit. Dat kon ik er gewoon niet bij hebben. Na maanden zonder contact op gegeven moment wel weer enigszins contact gehad, en een paar weken nadat ik verteld had dat we met IVF bezig zijn kwamen er ineens allerlei verwijten dat ik niet blij reageerde op het feit dat ze een andere auto zou gaan kopen, dat ik haar dat nooit verteld heb (let wel: in 1e instantie hebben we het alleen familie verteld) etc. etc. In die tijd zat ik net voor een kijkoperatie met enorm veel stress qua werk en de bom barstte dus. Ik was er klaar mee.
En het is heel verschillend, want van anderen krijg ik wel support, maar op dit moment heb ik er schijnbaar even geen behoefte aan.