Bloempje

Zo lief van jullie, die berichtjes van degenen die nu niet zwanger zijn! Ik wens degenen die nog zwanger willen worden echt heel veel succes; ik gun het jullie óók zo!!! Hier lekker gewiebel in m'n buik. Ben wel eens bang dat ze doorwiebelt en weer verkeerd gaat liggen, zo speelt ze soms aardverschuivinkje! Maar dat zien we allemaal wel; ik heb hoe dan ook nog steeds zoiets van "komt wel goed, ik wil haar het liefst thuis krijgen, maar als ze stiekem toch nog in stuit gaat liggen ga ik maar gewoon naar het zkh. en desnoods een keizersnee; het komt zoals het komt en alles is goed". Het liefst wil ik haar wel nog tot in ieder geval 38 weken doordragen; dat is komende zondag. Maar ik heb niet het idee dat het al zo snel gaat beginnen, al weet je dat natuurlijk maar nooit...

Ze ligt perfect! En ik heb zowaar tot een uur of 6 geslapen, zonder één harde buik! Wel even anders dan gisternacht. En na zessen trouwens ook gewoon weer geslapen. Zo gaat 'ie lekker. Ik ben benieuwd hoe lang jullie nog zwanger blijven...

Even een kopietje van wat ik vannacht op Facebook pootte: Kan niet slapen... maar dat heeft een goede reden. Ons klein hummeltje is heerlijk aan het buikdansen geweest, en is lekker gedraaid! Ze heeft er een uur over gedaan, met een uur of twee lang harde buiken (om de drie minuten!), maar dat zakt weer wat af. Kijken of dat nou helemaal wil stoppen. Toen ze bijna rond was ging Nathan even naar de wc. Hij kijkt dan altijd om het hoekje op onze wekker hoe laat het is, en zag dat ik wakker was. Ik vertelde dat Zusje aan het draaien was. "Ja", zei hij, "daar heeft Jessica vanavond voor gebeden, en ik heb gebeden of God wilde doen wat U en Jessica zeiden." En hij stak een duim omhoog. Hij ging tevreden weer slapen. Nou ik nog! :-) En vanmorgen: Ik heb zowaar nog ergens geslápen vannacht. Ergens tegen vieren sliep ik, tegen vijven weer wakker (met harde buiken, "gewoon" weer om de drie minuten). Rond kwart over zes toch weer in slaap gevallen denk ik; toen de wekker om 7 uur ging werd ik pas wakker. Nu nog wel harde buiken, maar een stuk minder dan vannacht. Nu ga ik even proberen wat slaap in te halen. Tot later!

Ik heb volgens mij nog helemaal nooit iets tegen 'n ribben gevoeld, maf hè? Maar iedereen zegt dat m'n buik zo laag zit. Om er dan vervolgens vanuit te gaan dat ze "al lekker ingedaald" zit. Niet dus. Maar naar verhouding heb ik wel een lang bovenlijf en korte ledematen, dus ook al heb ik de 1.70 m. net nooit gehaald, ik heb nog wel ruimte tussen m'n buik en m'n ribben. M'n maag heeft er eerder wat last van, al is dat ook nog redelijk te doen. Ach, ik reageer meestal dat ik gewoon heel slappe buikspieren heb, en dat ze dáárdoor zo laag hangt... :laugh:

O, wat een gekriebel in m'n buik! Volgens mij doet ze het expres. :happydance: Zo net naast haar hoofdje, bovenin m'n buik, lekker met 'r handjes bij d'r gezicht. Dat zal ze straks, éénmaal eruit, dan óók wel doen. Maar dat gekriebel voel ìk ook! Wel heel bijzonder vind ik. Eerder vanavond lag ze ook even heel ritmisch te trappelen. Weer anders dan de hik. En verder zit ze steeds in m'n liezen te duwen. M'n buik voelt ook best gespannen weer. Ben heel benieuwd of het morgen wil lukken met keren. En zo ja, hoe het dan daarna voelt als ze beweegt. Zal wel weer helemaal anders zijn dan! Ze zou dan ook eens goed in kunnen gaan dalen, vermoed ik. (Zouden ze die kerst-emoticons nou nooit eens weghalen? Volgens mij is kerst allang geweest...)

Kraamverband? Hihi; de vorige keer heb ik een opgevouwen handdoek gebruikt; daar zou geen kraamverband tegen geholpen hebben. En toen we richting het ziekenhuis gingen de volgende handdoek in m'n broek, want hij was al kleddernat. Dan zie je het verschil wel met afscheiding, het is echt veel meer. Inderdaad helpt knijpen ook niks; het sijpelt gewoon tussen je benen vandaan. Dan kun je het ook nog opvangen om te kijken of er vlokjes in zitten.

Ja, op zich gaat het best goed met hem, al weegt hij een kilo. Hij heeft nog een infuus, monitor, neuskapje en sondeslangetje (door z'n mondje), maar het metertje van hersenactiviteit is bijvoorbeeld al weg. Nou nog groeien! Als hij op een week of 32 zit, zou hij als het goed blijft gaan naar een ziekenhuis dichterbij mogen.

Als ik nou een weekje eerder... en jullie een weekje later... dan loopt het nog een beetje gelijk... ;-) Maar inderdaad, ik hobbel er een beetje achteraan nu in de februarilichting. Kan ook nog maart worden, daar hoef ik maar 5 dagen overtijd voor te lopen, hihi! Maar dat hoop ik toch niet. We zijn vandaag naar Putten gegaan om m'n schoonzusje op te halen. We hebben de kinderen bij m'n broer en nichtje achtergelaten en zijn naar Utrecht geweest om ons minineefje te bewonderen. Een onderarmpje zo lang als m'n wijsvinger! M'n schoonzusje mocht voor de tweede keer "buidelen" en heeft hem een uur op haar borst gehad. Ik ging wat voor haar halen en toen ik terugkwam lagen ze beide te slapen... zo'n lief gezicht! Ik had alle prematuurkleertjes van onze tweeling bewaard. Een deel lag al gewassen in de kast (voor-het-geval-dàt), maar nu ons kindje afgelopen maandag al op 5 pond geschat werd en vast nog wel even blijft zitten, heb ik de rest ook (van de poppen afgepakt en) gewassen en de hele stapel aan m'n broertje gegeven. Maar die maatjes 42, 44, 46 en 48 zijn hem nog veel te groot... Ik heb nu steeds wat last van zuurbranden. Steeds boeren, opkomend schuim, blèh. Niet heel erg, maar toch al een paar uur, dus ik neem nu maar eens een zuurremmer. We hebben in Putten soep met brood gegeten; ben ik niet echt gewend 's avonds en het viel niet zo goed. Na het eten ging m'n schoonzusje op de bank zitten kolven. Ze vond het niet erg als iemand het zag, en zoonlief stond er echt met z'n neus bovenop om te kijken hoe dat nou werkte. Èrrug interessant, natuurlijk, vooral als je acht bent! Zo, nu lekker nog even met een glas thee op de bank zitten, en dan maar eens naar bed. Kijken of ik net zo goed kan slapen als afgelopen nacht, dat had ik in lange tijd niet meegemaakt.

Is dit dan geen besloten forum?

Hé, dat is mooi nieuws! Gefeliciteerd met Ezra! (Waarom met een puntje ertussen?) Mooie naam ook. Hoe doet ze het? Leuk dat je hier even komt buurten. Doe maar lekker rustig aan met je dichtgeritste buik en wij gaan hier nog wel even verder met laatste loodjes! [ATTACH=CONFIG]5053[/ATTACH]

Nog even een snelle update voordat ik in m'n bed duik: Controle was goed, bloeddruk wel weer wat gestegen, maar 130/70 vond ze nog netjes. Beebje lag overdwars; had inderdaad gevoeld dat haar hoofd weer wat gezakt was, naar de stand van vanmorgen vroeg. Haar rug lag onder en d'r beentjes links. Maandagmiddag om half vijf gaan ze een draaipoging doen. Ik ben heel benieuwd wat dat gaat worden. Ik las op internet dat na een geslaagde draai de kans op terugdraaien 5% is, maar dat had m'n vlk nog nooit meegemaakt dat dat gebeurde. Al weet ik wel dat de kans van slagen maar fifty-fifty is. En toen ik even in de wachtruimte zat toen ze de afspraak maakten met degene die het draaien gaat doen, voelde ik dat hoofdje al weer bovenin zitten... Vandaag de digitale proef van het geboortekaartje binnengekregen (en de offerte). Op een beetje punt- en kommawerk zijn we er heel tevreden mee! Ik word eigenlijk stiekem wel benieuwd naar jullie; je kindjes, je kaartjes, de manier van voeden en zo... Een meeting is niet echt realistisch denk ik, maar wellicht iets anders verzinnen?

Ai, da's niet lekker, Roossie! Ik had gisteravond ook last van wat zuur, maar lang niet zo erg als jij als ik dat zo lees. Ik heb ook het idee dat het gewoon vol wordt vanbinnen. Ik kan niet meer lekker liggen, lag rond half 2 ook nog wakker. Ik wil weer gewoon op m'n buik kunnen liggen...Maar ja, als Humpie geboren is, gaat m'n voorgevel weer roet in het eten gooien, wat betreft buikslapen... Net na zessen weer wakker. Mevrouwtje lag te spartelen en heeft zowaar weer eens een draaipoging gedaan. Ik voelde zelfs linksonderaan voetjes, waar ik normaal nooit wat voel (daar zit ook m'n placenta). Maar ze komt nooit verder dan iets afzakken met haar hoofd, en voor ik beneden was, zat d'r hoofd al weer "keurig" bovenin. Vanmiddag bespreek ik met de vlk het draaien.

Had gisteravond m'n moeder aan de telefoon, die vertelde dat mijn oudste broer een maand te vroeg kwam, ik vier dagen te vroeg, m'n zusje een maand te vroeg en m'n broertje drie weken te vroeg. 's Avonds in bed rekende ik met Manlief uit wanneer ik 37 weken zwanger ben en thuis zou mogen bevallen. Dat is 3 februari; nog één week. "Maar", zei ik tegen hem, "als het nou vier weken van tevoren komt, ga ik vannacht al bevallen, dus bereid je er maar op voor." "Wil je je mond houden?" was het gekscherend antwoord... :nono: Maar hij zei ook dat hij onzeker is over wat hij dan moet doen en of hij het dan wel goed doet. Maar volgens mij hebben heel veel mannen dat, is dat bij jullie ook zo? Net een echo gehad. Het is nog steeds een madammetje. Ze ligt nog steeds in bijna volledige stuit en groeit lekker. Ik zit ruim in m'n vruchtwater, dus keren zou goed te doen moeten zijn. Woensdagmiddag naar de vlk. om het verder te bespreken.

Is goed hoor meid, kom jij maar eerst lekker bij van alle belevenissen; het leven in het ziekenhuis is best hectisch. Fijn om te weten dat je herstel goed gaat trouwens, en dat jullie prins het zo goed doet!

Oh, dat heb ik met rode kool. Die haal ik altijd uit een pot, maar ik vind ze veel te zuur! Valt niet goed. Even geen rode kool meer voor mij. Terwijl ik met gemak augurken en zo kan eten...

Mijnbaby; toch een verrassing! :confettistars: Je schreef wel over wat bloed en over je harde buiken, een wisselend soepele en gespannen buik, maar dat het ook wel spannend ging worden. Toch moest je eigenlijk nog een maand (we waren samen uitgerekend). En dan toch een prins van 3 kilo! Knap gedaan, toch? Enorm gefeliciteerd en geniet maar lekker. Ondertussen blijven wij wel nieuwsgierig naar hoe het allemaal gegaan is, maar dat komt later wel hoor (als je dat wilt). Ik ben van plan in ieder geval nog 2-4 weken uit te zingen. Maar ja, dat heb je niet in de hand, hè? :clock: Vraagje: zetten jullie nog tijden op het geboortekaartje dat je 's middags rust? Hoe weet je nu al wanneer je dan wilt rusten? :icon_scratch:

Goed dat je het zegt, die middelste zin. Ze zit zo klem... We waren net bij m'n schoonouders, die naast ons wonen. Maar ik kon gewoon niet meer zitten op die bank waarop je iets achterover zit, met een been dat steeds de lucht in schoot. Spasmes zoals ik heb als ik verkeerd in bed lig of een te lange autorit maak. En steeds last van een heup met lopen... M'n lijf gaat het voelen zwanger te zijn. Maar ik geniet er nog elke dag van hoor! En ik ga nou lekker liggen. Vanmorgen heerlijk rustigaan gedaan, maar vanmiddag was het druk. Ben aan m'n bedje toe!

Sta ik net in de Lidl, krijg ik telefoon van m'n moeder. Net te laat met opnemen, maar die belt me niet zo snel mobiel, dus na de kassa maar even teruggebeld. Ik heb vandaag een neefje gekregen! Het schoonzusje waar ik over geschreven heb, die in Utrecht opgenomen is, heeft een zoontje gekregen. Ze kreeg voor de tweede keer deze week bloedingen, hartslag van het kindje zakte af, dus ze hebben een spoedkeizersnee gedaan. Gelukkig had ze al twee keer longrijping gekregen. Ben er een beetje beduusd van, maar hij schijnt alles te doen wat hij moet doen. Hij weegt 1040 gram; ze was nog geen 27 weken heen.

Hoop ik ook voor je, Mijnbaby! Nog even aanvullen, hoor: Uitgerekend Roos: 5 februari, meisje Henne: 6 februari, jongen Zuuz: 9 februari Mijnbaby: 24 februari Bloempje: 24 februari, meisje (weet niet hoe ik de datum op m'n ticker aan moet passen) Bevallen Pucca: 19 januari van Xavi en Luca

Gisteren aan het knutselen geweest met m'n geboorteplan. Ik merk dat ik vooral veel behoefte voel aan: - rust om me heen, - op de hoogte gehouden worden van wat er gebeurt in en aan mij en - duidelijkheid van wat er van me/ons verwacht wordt. - En dat ons kindje in m'n zicht blijft tot ik het bij me aan de borst heb. Dat laatste komt denk ik door m'n ervaring van de vorige keer, toen Jessica de kamer mee uitgenomen werd omdat ze niet ademde. Op tv zag ik altijd dat kinderen in dezelfde ruimte "bewerkt" werden tot ze ademden, maar nu namen ze haar dus mee en daar was ik niet op voorbereid. Gelukkig kon m'n man toen wel mee en heeft hij foto's gemaakt, maar het liefst wil ik babylief nu gewoon direct zelf bij me hebben.

Ow, da's nou ook wat... Maar wat bloed bij de slijmprop kan toch op zich? Maar wel goed als ze je goed in de gaten houden! Succes straks!

Hier veel ervaring met ontstoken schouders, helaas, als gaat het de laatste tijd een stuk beter doordat ik niet meer werk. Bij mij hielp rust en Naproxen heel goed. En dus niet meer overbelasten...

Nou, verder heb ik niet veel meer gedaan vandaag... zelfs niet meer gekookt, hihi! Voor de kinderen aardappeltjes en gehaktballetjes uit de diepvries getrokken, met een potje rode bietjes en klaar. Ze zijn weer aardig beter, maar wel moe, dus nu kunnen ze lekker op tijd naar bed. Voor onszelf hebben we wat besteld. Vanmiddag op de bank heb ik al drie kwartier liggen slapen. Was effe lekker! Maar daarna was ik eigenlijk nog gaarder dan ervoor... Harde buiken heb ik ook als ik moet plassen. En als madam dwars ligt, met d'r koppie rechts. Maar meestal ligt ze "keurig" koppie rechtsboven... Heb soms wel het gevoel dat ik haar voetjes onderin voel, gisteren zat ze regelmatig tegen m'n blaas te trappelen volgens mij. Ze zal er toch niet net als Jessica met d'r voetjes eerst uit willen?

Drukke dag vandaag. Beide kinderen waren niet lekker en ik heb ze maar thuisgehouden. Samen met manlief wat sneeuw geruimd, toen zout gestrooid, was opgehangen, van 10-half 1 met m'n vrijwilligster post- en papierwerk gedaan, snel wat brood gesmeerd en gegeten, kinderen naar opa en oma (naast ons) gestuurd, hup de weer aangegroeide sneeuw van de auto gehaald en om 1 uur bij de tandarts. Die heeft op 4 plekken geboord en gedaan, maar maar op 1 plek verdoofd. Was net uit te houden. Door naar de supermarkt ook paar rollen beschuit gehaald, 1 rijstwafels wegens eier-allergie zoonlief), 2 pakken roze muisjes), daarna naar de apotheek, kinderen weer opgehaald, pfff! Het is tijd om even bij te komen!

Oei, dat was schrikken zeg, Pucca! Zal nog even duren voordat je d'r weer helemaal bent dan. Ik had had vanavond toevallig net gelezen over het (kleine) risico dat er bestaat na een keizersnee, dat bij een volgende zwangerschap je placenta kan ingroeien op de plaats van het litteken. Jij hebt dan wel geen keizersnee gehad, maar natuurlijk al wel de nodige toestanden rond je baarmoeder gehad. Hebben ze je baarmoeder wel kunnen behouden? Je hebt vast een hoop zakjes bloed gekregen! Mensenlief, 5 liter is véél! Goed dat je al op de OK was; dat doen ze toch normaal niet voor een vacuüm? Hoe doen je boys het? (Ik heb een hoop vragen hoor, maar zie maar of je het ziet zitten ze te beantwoorden en anders laat maar even.) Hadden ze nou beide een hartstilstand? Da's ook wat! Liggen ze op de couveuseafdeling, of mag je ze bij je hebben? Mmm; op de highcare zal het misschien niet dat je ze constant bij je hebt, wegens je eigen rust? Hoe dan ook hoop ik dat je je snel wat minder duf zult voelen, en sowieso dat je - ook al is het wat anders gelopen dan je kon verwachten - flink zult kunnen genieten. Laat maar veel foto's/filmpjes maken, dan kun je later de tijd nemen om na te genieten en kun je nu ook lekker uitrusten. Heel veel liefs, enne (had ik dat nog niet eens gezegd?) supergefeliciteerd met Xavi :blob3: en Luca!!! :toothy9: