Sandra...leuk, leuk, leuk verhuizen! Vind altijd het moment dat je zo beredruk bent met verhuizen geen fluit aan maar als je dan s'avonds in je bank (of tuinstoelen :) ) zit saampjes met een glas wijn, dat moment vind ik zo genieten! Heerlijk! Succes meid!
Babeth...ik heb vorig jaar voor het eerst zoveel moeite gehad met m.n. sinterklaas! Vreselijk! De decemberfeesten draaien om familie/gezin en als je dan overal met z'n tweetjes naar toe moet dan wordt je zo enorm geconfronteerd met je kinderloosheid! Ik vind het m.n. moeilijk als we met mijn familie sinterklaas vieren. We gaan dan altijd met z'n allen gourmetten in de school van mijn zwager omdat we daar de ruimte hebben met de 18 kinderen van mijn broers en zussen. Mijn ouders kopen dan voor alle kinderen cadeautjes samen met mijn broers en zussen...en wij zitten erbij en kijken ernaar. Bah.
Ik merk ook dat het voor mijn broers en zussen en ouders lastige momenten zijn hoor, en dat wil ik dan weer niet. Ik wil niet dat zij verdriet hebben om ons. Ik merk dat ik mezelf zo enorm opschroef tijdens zulke momenten...daarna ben ik helemaal kapot.
En ook het kerstfeest bij ons in de kerk voor de kinderen vind ik altijd heftig...alle kinderen in hun mooiste kleren, glunderend naast ouders om wat er komen gaat. Je voelt je dan echt met z'n tweetjes.
Hoe we dat dit jaar gaan doen...ik weet het niet. Je kunt het gewoon niet ontwijken.
Voor jullie is het helemaal erg (en ook voor mart en sylvie) omdat jullie niet met lege handen zouden staan. Er was zoveel verwachting...
Nico...wanneer krijg je de uitslag?
Rubster...wat ellendig dat je lijf zo niet meewerkt. Vind je het niet enorm moeilijk dat je nu weer drie maanden in de pauzestand staat?
Ik mocht gisteravond van mijn lieve collega's een uur eerder naar huis. Het was zo rustig op de afdeling. Ik was dus om kwart over 11 thuis i.p.v. half 1. Lekker met manlief nog een glas wijn gedronken en vandaag geslapen tot (schaam me gewoon een beetje) half 11. Schandalig hé! Ik zit nu nog lekker in mijn ochtendjas te ontbijten en ga zo douchen en meteen de douche doen. We zijn vandaag allebei vrij, ik zou moeten oppassen bij mijn zusje maar dat gaat niet door...ik heb me voorgenomen om vanavond eens heerlijk te gaan koken voor ons tweetjes...iemand nog ideetjes? (heb nl een hekel aan koken!!!)
Wij laten vanaf nu elke behandeling twee embryo's terugplaatsen (als die er komen natuurlijk, dat is de vraag). Ik realiseerde me gisteren dat ik maandag over twee weken weet of ik zwanger ben of niet. Dan komt het wel weer erg dichtbij hoor.
Ik merk zo aan mezelf dat ik helemaal niet na durf te denken over zwanger worden. Ik ben in mijn hoofd alweer bezig met de volgende behandeling. Het is nu meer het er wat aan kunnen doen (door behandelingen) dat ik me prettiger voel dan een paar maand geleden...maar zwanger worden? Ik geloof er niet zo in. Wat verkeerd hé. Het is zo negatief maar ik durf gewoon niet te hopen. Ben zo bang voor opnieuw die pijn die je dan gaat voelen.
Nel...heftige tijden voor jou zeg. Wel fijn dat er schot in zit maar je moet er wel weer ff doorheen, niet dan? Zie je er erg tegenop? En je kleine meid...bah dat lijkt me zo rot om dat te moeten zien!
Ik ben altijd op de klok af ongesteld maar na de tweede behandeling kwamen er bij mij ook wat haperingen in mijn cyclus. Maar dan heb ik het over een kleine week en vervolgens weer mijn gewone ritme.
Henne...vandaag je echo...succes!
Sylvie...ja, dat is irritant hé die plaspillen! Ik had laatst een patient die niet meer sliep. De h.a. had gezegd dat ze de pillen s'avonds in moest nemen...het arme mens heeft twee weken hele nachten op het toilet gezeten! Maar snel verteld dat het misschien handiger is om ze s'morgens in te nemen :)
Het is ook niet niks wat je lijf allemaal voor de kiezen heeft gekregen de afgelopen maanden! Zou natuurlijk best kunnen dat je daar nu op gaat reageren. Ik weet nog dat ik de 1e en 2e icsi kort achter elkaar heb gedaan en nonstop hormonen heb gebruikt (vier maanden lang). Bij de tweede behandeling ging ik ook vocht vasthouden. Ik voelde me een opgeblazen kikker, ik merkte echt dat die hormonen daar de schuldige aan waren. Maar goed, dat is bij jou natuurlijk een heftiger gradatie.
Baal je niet als een stekker dat je nu voorlopig niet mag starten? Wanneer zou je weer mogen beginnen?
Hoe was je film gistereavond? Niet in slaap gevallen?