EDR

Hey wendy, Ja super spannend. Volgende week gaan we weer naar het ziekenhuis, dan horen we meer. Ben erg benieuwd maar we kijken er enorm naar uit om weer te kunnen starten. Weten jullie zeker dat dit jullie laatste poging gaat worden? Ik weet nog zo goed hoe dat voelde vorig jaar...heftig meis!

Meiden even inbreken... Hebben jullie nog wat van sas gehoord? Haar laatste berichtje was niet zo positief, ze klonk down. Ik heb haar nog een pb'tje gestuurd maar geen reactie gehad. Was even benieuwd of jullie weten hoe het met haar is?

gefeliciteerd!

Henne wat fijn zeg dat je echo goed was en dat je wat meer bewust kon genieten! Wat een wonder! Kun je het nu ook iets meer loslaten en wordt het al wat meer werkelijkheid of nog niet? Babeth wat enorm balen zeg, zovaak hoor je het voor mijn gevoel niet meer dat een cryo het ontdooingsproces niet overleefd of wel? Vind je dit niet heel erg moeilijk, weer uitstellen, jezelf weer opladen? Oef...sandra ik herken zo je gevoel...heb het momenteel ook sterk hoor dat ik bij mensen die dicht bij me staan toch een soort van jalouzie voel. Ik wil dit niet maar tegenhouden kan ik niet. Ik merk dat ik deze mensen ook een beetje ontwijk hoor. Meiden...ik vind het momenteel lastig om heel actief mee te schrijven, ik ben geen pauzemeisje eigenlijk en ben nog niet in de race...weet niet wat ik ben. Aanstaande woensdag gaan we voor gesprek naar utrecht, ik hoop dat we dan ook data meekrijgen waarop we weer kunnen beginnen. Ik houd er zelf rekening mee dat dit wel een half jaar kan duren. Maar in elk geval, misschien dat ik dan wat legaler mee kan kletsen voor mijn gevoel. Ik volg jullie wel allemaal hoor!!!

Gefeliciteerd!

Ook ik heb gedoneerd...Ook namens mij bedankt voor dit waardevolle plekje waar ik het afgelopen jaar mijn ei kwijt kon, antwoord vond op heel veel vragen en steun ervaardde van zoveel 'lotgenoten'!

Wendy...volgens mij hebben wij wel eens samen op het wachtbankje gezeten (mei 2009). wat een spannende periode gaan jullie weer in! heel veel succes en sterkte gewenst!

We hebben kennissen die 1 kindje via icsi hebben gekregen en dat is idd ook een lang ventje! ze zijn zelf allebei niet extreem lang ofzo! Grappig!

Kom net thuis van mijn werkdag...het was een butdag (soms heb je gewoon van die dagen) met veel verdriet en ellende! Ik lees dit topic en zit gewoon te grijzen achter mijn laptop! Go on dames...ik wil dat dit ook mijn voorland word!

Ben het helemaal met caroline eens...ik zou er nog eens even achteraan bellen. En idd duidelijk maken dat dit niet kan, op zo'n manier bejegend en te woord gestaan te worden. Sandra...wat goed zeg dat je alweer zoveel spirit hebt...strijdlustige vrouw!

Belachelijk! In welk ziekenhuis loop je dan? Kunnen ze toch niet maken? Het minste wat je als zh kunt doen is even fatsoenlijk een gesprek hebben waarin je alles samen op een rijtje zet en op basis daarvan keuzes kunt maken!

Spaatje heb je niet een datum waarop je een evaluatie gaat hebben? Na elke icsi behandeling hadden wij een evaluatiegesprek, zo ook na de derde behandeling. Mocht dit bij jou niet het geval zijn dan vind ik dat wel erg vaag en niet patientgericht hoor!

Sandra krijg een brok in mijn keel als ik dit lees.wat een verdriet. Dikke knuffel van mij. Weet niet wat ik moet zeggen.vind het zo rot voor je. Lieve groet esther

Babeth spannend weer, nog even en je kan weer op het wachtbankje! Super.

Henne niet doen meis, dat is alleen maar negatieve energie die je bij je draagt en die moet je nu echt niet hebben hoor!!!

Hé nathalie...jij bent ook weer begonnen! Wat spannend weer. Hoe sta je erin? Wat betreft die decapeptyl, ik vind die spuit de meest ellendige en heb alle behandelingen moeite gehad om deze erin te jassen! Tips heb ik niet voor je, ik krijg geen blauwe plekken maar het is gewoon een rotspuit!

Sandra...ik lees dat je gisteren echt ongesteld bent geworden. Heel veel sterkte meid. Wat kun je je dan ellendig voelen hé! Ik hoop zo dat je (na nu even echt de tijd te nemen om dit weer een plek te geven) je t.z.t. weer voldoende op kunt laden en energie op kunt brengen om positief je cryo's te ontvangen. Hé bah meis...ik weet niet wat ik moet zeggen!

Babeth wat heftig meid! Dat doet pijn, zulke momenten bij mensen die zo dichtbij staan. Wat lijkt alles dan oneerlijk! Ik denk dat niemand in jullie nabije omgeving jullie mannen zullen vergeten!

Dat moe zijn is opzich wel een goed teken hé! En dat je verder geen bloed meer bent verloren ook! Je hebt ook wel gelijk met die echo's, het is ook maar betrekkelijk maar toch... Uiteindelijk heb je gewoon een butdag dus...ben je alleen thuis? Is er niemand die even met je mee kan huilen op de bank en je even kan verwennen? Kopje thee, chocola ofzo (weet ik veel, zeg maar wat). Alleen is ook zo alleen. Hoe is je man er trouwens onder? En sandra...ja, dat zou wel erg belabberd zijn (zachtjes uitgedrukt). Ze komt pas eind van de dag weer even online. Weet jij of ze nog cryo's had?

He meiden wat een onzekerheid hier. Sandra wat rot meid. Vaak voel je zelf het beste wat er aan de hand is, je kent je eigen lijf het best. Toch hoop en bid ik echt voor je dat het anders is. Wat een rotdag vandaag of niet? Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, wens je heel veel sterkte! Henne... Zou het je niet heel veel rust geven als je een echo zou krijgen? Dan zou je wellicht wat meer duidelijkheid krijgen, die slopende onzekerheid tot volgende week is toch niet te handelen? Volg in elk geval het advies van ursela maar op...even voorzichtig aan doen met jezelf!

Sandra...nog vier dagen...en dan op naar de bloedtest...SPANNEND!!! Hoe voel je je nu?