Ben ik weer! Ondertussen bij paps en mams, broers en zussen geweest (de helft want de andere helft is op vakantie en die ben ik nu aan het proberen te bellen aangezien de tam tam errug snel gaat hierzo!) en wat vrienden geweest. Er is hier wat afgejankt...
Dit is zo'n bizarre dag? Het is net of ik in een film zit en of het over iemand anders gaat. Het is gewoon te groots om te omschrijven.
Tegelijkertijd vind ik het nogmaals zo heftig voor alle meiden die er net zo of zelf nog meer voor geknokt hebben en dit nog niet mee hebben gemaakt. Ik vind het lief dat jullie zo reageren als ik dat zeg maar ik meen het serieus! We realiseren ons trouwens heel, heel erg goed dat dit allemaal nog zo pril is en dat er nog zoveel mis kan gaan...
Maar we hebben ons voorgenomen om van elke dag te gaan genieten, dit pakt niemand ons meer af!