EDR

Caroline wat spannend meid! Het gaat dus deze week allemaal gebeuren! Zie je op tegen de komende twee weken? Sylvie vandaag druk aan het werk? Getsie zeg op zondag! Hoe voel je je in deze wachtweken? Sandra werk ze vanavond. Kaartje ik kan me voorstellen dat het extra heftig is om de tweede ww op vakantie te zijn met familie! Ik ben de 2e icsi in de 1e ww weggeweest met mijn hele familie en vond dat al zwaar terwijl de 1e week minder beladen is dan de 2e! Knap dat je ondanks je verdriet toch zo kunt genieten van kleintjes om je heen. Jullie zijn dus ook verder aan het nadenken over hoe en wat voor een vierde behandeling? Lastig om goede keuzes hierin te maken! Henne hoe is het met jou, ben je al ongi? Het zat eraan te komen toch? Gisteren toch nog wel een fijne dag gehad hoor! We zijn even Elburg in geweest en hebben lekker een wijntje in de stad gedronken met wat lekkers erbij. Even rustig de tijd om samen wat dingen op een rijtje te zetten en dingen uit te praten. Gerard ontwijkt het eigenlijk om dingen uit te spitten omdat hij het confronterend vind om elke keer met de neus op de feiten te worden gedrukt dat het aan de kwaliteit van het sperma ligt. We hebben verschillende opties besproken en hebben besloten om i.i.g. die pillen op te gaan halen. Wat miki schrijft...in diverse zh kijken of er nog evt. onderzoeken mogelijk zijn en dan toch in behandeling blijven bij het ziekenhuis waar je je veilig en prettig voelt...dat spreekt mij wel erg aan moet ik zeggen. We gaan het laten bezinken. Gisteravond bij vrienden gegeten en een avond fijn geboomd. Wat is het waardevol als je vrienden hebt die zo met je meeleven, meebidden en meedenken. Vanmorgen vond ik de doopdienst moeilijk. Ik merk aan mezelf dat ik nog om de klip klap volschiet en moet huilen. Lastig maar nodig w.s.

Hey meiden... Ik ben de afgelopen paar weken gewoonweg helemaal dit topic vergeten! Slordig! sorry hoor. Met mij is het matig op het moment, wij hebben vrijdag ook negatief getest en ik ben vannacht ook echt heel erg ongesteld geworden. We zijn heel erg verdrietig. Ik word zo moe van die rollercoaster aan emoties waar je tijdens de wachtweken mee om moet gaan. Zo moeilijk om te dromen, hoop toe te staan en vervolgens weer afscheid moeten nemen van zoveel mooie dromen en gedachten. Ook wij gaan ons goed bezinnen op hoe nu verder. Verdere onderzoeken, toch uitwijken naar het buitenland... Maandag het ziekenhuis maar bellen voor een evaluatie afspraak en z.s.m. richting belgie om vitaminepillen te gaan kopen die ze in gent gebruiken. Daarbij het ik in elk geval zoiets van baar het niet dan schaadt het niet. Kaartje hoe is het nu met jou? Dee...ik weet natuurlijk niet hoe het voelt om een miskraam mee te maken maar ik kan me je gedachten zo goed voorstellen! Ergens is deze miskraam een soort scheidslijn in je leven...voor en na de miskraam zeg maar. En het zal echt heel veel pijn doen. Toch wel goed dat je al die gedachten bewust toe laat denk ik! Sterkte meis! En hoe is het met de rest?

Och lieve kaartje. Meid wat had ik gehoopt voor jullie dat jij wel positief getest zou hebben. Hoe is het nu met je? Jij dus ook aan het overwegen om over te stappen? Sterkte

poehee net even flink ruzie lopen maken met gerard. Ik ben eigenlijk altijd degene die de dingen aan het uitzoeken is...hij hobbelt er altijd maar achteraan. Ik weet wel dat de meesten van jullie dat zullen herkennen maar ben er even flink nijdig om. We zouden gaan lunchen maar meneer is net terug van fietsen... Ik zie gewoon tegen de nieuwe omgeving op, nieuwe mensen, helemaal opnieuw moeten beginnen. De reis valt denk ik wel mee, het is voor ons een dikke 2 uur rijden. Nou wij gaan zo de hort op...even de dingen uitpraten en proberen er een fijne dag van te maken. Voel me een beetje een krengetje, Gerard was net emotioneel, hij gaf aan gewoon nog te verdrietig te zijn om nu al verder te kijken. Ik kon dat even niet handelen. Bah wat ben ik een naar mens vandaag. Een klein dipje hierzo. Nou ja, dat gebeurd niet vaak bij ons dus moet een keer kunnen misschien.

welkom hier en heel veel succes met jullie traject!

Ja ik begin me steeds meer te realiseren dat dit w.s. meer het probleem is dan dat ik het niet zou kunnen. Wat is het toch een ellendig proces! Wat vinden jullie van het idee dat we eerst eens flink aan de vitamines en pillen gaan, nog een zesde poging in utrecht proberen en mocht dat niet lukken te gaan praten in dd? Of zouden jullie voor een zesde poging gaan praten in dd? Ik zie er zo tegenop om richting duitsland te moeten!

Miki ik heb trouwens bewondering voor de doortastendheid van je hierin! Je doet het maar wel...het onbekende induiken en second opinions aanvragen bij diverse ziekenhuizen over de grenzen heen. Ik doe het je zo niet na!

zo...alles eens doorgespit! Interessante info miki. Ik begin me af te vragen of het voor ons niet gewoon verstandig is om, met ons medisch dossier, een consult aan te vragen bij deze arts zodat we van hem de info uit de eerste hand krijgen en dan ook die pillen op kunnen halen. ALs ik een consult aan zou vragen bij hem dan wil dat toch niet zeggen dat we ook perse een behandeling zouden moeten gaan doen bij hem? Zou hij de medicatie verkopen terwijl je geen behandeling laat doen bij hem? Dat scasa onderzoek lijkt me ook wel wat maar ik zie gewoon op tegen de taalbarriere en de afstanden. Ik ben nogal van veiligheid en bekendheid en utrecht is zo bekend voor ons. Ik neig er nu naar om te kijken of we aan die pillen kunnen komen en dan over drie maand nog een behandeling in utrecht. Mocht dit weer niet lukken dan zouden we alsnog de stap kunnen maken om naar dd te gaan. Hoe kijken jullie hier tegen aan?

Bedankt miki! Ziet er interessant uit. Ik denk dat wij eerst dit eens gaan proberen drie maand, dan de volgende poging en daarna evt. verder kijken in dd.

Gisteren 2 filmpjes gekeken. Goeie fles wijn gedronken en nu hoofdpijn :) Maar we hebben wel een ontspannen avond gehad hoor. Ga idd dat topic van miki even opzoeken. Jij lekker rustig dagje hebben he!

Hier ook nog geen ongi. Maar alles voelt zo dat het eraan zit te komen. Vanmorgen weer vroeg wakker. Lig veel te piekeren over hoe nu verder. Gerard gaat zo mountainbiken in het bos. Vaste prik op zaterdag mer z'n vader en wat vrienden. Vanmiddag gaan we samen ergens lunchen en shoppen in elburg. Vanavond eten hij vrienden met drie zoontjes. Zie tegen morgenochtend op. Doopdienst bij ons in de kerk. Heb trouwens al wel besloten dat ik echt goed op zoek ga hier op de site naar welke pillen ik gerard kan gaan geven.

Heb zitten dubben in de ah wat ik wilde eten...ik eet in de wachtweken geen yoghurt omdat dit slecht schijnt te zijn voor de innesteling en daar kreeg ik in ene zo'n trek in... Ik eet dus yoghurt met chocolade crusli! Slecht hé! Eet smakelijk allemaal!

waarom zoet?

Nico en Sylvie...helemaal niet raar hoor dat jullie dit vragen. Maar wij hebben toch echt heel veel moeite met het leenmoederschap (Bij leenmoederschap is het embryo afkomstig van de sociale ouders, waarbij de moeder om welke reden dan ook het kind niet zelf kan of wil baren.) Dit is iets wat wij eigenlijk helemaal niet in overweging nemen. Zonder hiermee andere mensen voor het hoofd te willen stoten die hier anders in staan maar wij hebben zelf wel erg veel moeite met feit dat hierbij de biologische relatie tussen zwangerschap en ouderschap doorbroken wordt. Maar dat is een overweging die iedereen op zijn eigen manier maakt natuurlijk. Maar lief dat jullie zo meedenken hoor! Ik ga even met gerard de AH leegkopen...lekkere hapjes voor vanavond, een lekker wijntje en een lekker pizza ofzo! Tot later Ik meen dat klaartje eind deze week terug zou komen, ze zuo volgens mij een week op vakantie gaan.

Marjan: 1 januari Priscilla: 2 januari Dees: 3 januari Pien: 3 januari Mik: 3 januari Kossie1: 6 januari Meezie: 10 januari Ceeke: 10 januari (bloedtest) Raaut: 13 januari Joske: 23 januari, 1 cryo Angel: 25 januari Celene: 25 januari Guusje: 25 januari 2 cryo's Veer: 25 januari Violetta: 28 Januari EDR: 28 januari Kaartje: 28 januari Wannabemom: 30 januari 2 embryootjes Esly: 30 januari, 1 cryo JRN: 30 januari Valesca: 31 januari Rackster: 31 januari JRN wat een teleurstelling meid! Wel fijn dat jullie nog een kansje hebben in deze poging. In ons ziekenhuis zeiden ze dat de kansen op een zwangerschap met een cryo tegenwoordig bijna net zo groot (of klein, hoe je het procentueel ook wilt zien) zijn als met een vers embryo. Gek dat ziekenhuizen elkaar zo tegenspreken! Zij hadden het over wetenschappelijke bewijzen hiervoor. Anyway...er worden er echt wel zwanger met een cryo meis! Kom op, op naar de volgende ronde! Iemand nog wat van celene gehoord? En klaartje is nog op vakantie. Ik hoop dat zij dit lijstje groener gaat maken!

Och...iedereen heeft zo zijn eigen manier om met verdriet om te gaan denk ik. Ik weet niet of wij kanjers zijn, ik voel me wel echt zwaar belabberd hoor. Maar ik geloof echt in een mooie toekomst, er is iets fijns en bijzonders voor ons weggelegd. De toekomst is niet een zwart gat zeg maar. Tja...dd...ik weet het niet goed. Tnt hebben we eigenlijk altijd wel redelijke embryo's teruggeplaatst gekregen alleen is mijn lichaam niet in staat om ze vast te houden (wat trouwens erg veel pijn doet, vind het zo moeilijk dat mijn zussen hier geen problemen mee hebben en dat ik blijkbaar niet in staat ben om dit te kunnen! Het voelt als falen). Ik ben wel erg benieuwd of men in andere ziekenhuizen verder is wat betreft innesteling. Ik weet er eigenlijk niet zoveel van. Ik weet wel dat men in nederland eigenlijk altijd zegt dat deze fase in de behandeling er 1 is waar men echt niks mee kan maar volgens mij is dat typisch nederlands...

Hey meiden. Bedankt voor jullie lieve meeleven. Laike gekkerd...niet doen joh! Iedereen vind het fijn dat jullie een tp hebben gehad! We gaan voor je duimen en met je meeleven de komende dagen. Nico hoe was jouw fm? Sandra...gefeliciteerd met je ondertrouw! En de rest...denk ook aan jullie hoor! Hier gaat het eigenlijk een beetje bar slecht. Vannacht vanaf vier uur wakker gelegen. Elke keer dacht ik...zal ik gaan testen of niet? Zal ik Gerard wakker maken? Of zal ik wachten totdat hij weg is en hem verrassen aan het eind van zijn werkdag (was er al wel van overtuigd dat, als ik positief zou testen, ik niet ging werken. Kun je van vinden wat je vind maar no way! Ik zou helemaal lopen te stuiteren en het niet voor me kunnen houden terwijl mijn ouders het dan nog niet eens zouden weten). Nou ja, vijf uur dacht ik...ik ben gek ook, slapen kan ik toch niet meer, ik ga testen. Dat uurtje ervoor heb ik zo idioot lopen fantaseren...hoe het zou zijn om het aan mijn ouders te kunnen vertellen, mijn broers en zussen etc. Ik had ook echt steken in mijn liezen en tja...gaf me toch een beetje hoop. En toen bleef die stomme test witter dan wit! Ik heb gerard wakker gemaakt en we waren zo verschrikkelijk verdrietig! We hebben zo liggen huilen samen. Ondanks dat ik wist ergens, diep van binnen, dat het niet goed zat...zo teleurgesteld, zoveel pijn, zoveel waarom vragen. We hebben ons allebei afgemeld op het werk, allebei een vakantiedag opgenomen. Ik ben erg moe en begin elke keer weer te janken...word je ook moe van trouwens. Vanavond gaat er een goeie fles wijn open! En nu dit weekend alles weer proberen een plekje te geven, onszelf weer bij elkaar rapen en weer doorgaan.

Marjan: 1 januari Priscilla: 2 januari Dees: 3 januari Pien: 3 januari Mik: 3 januari Kossie1: 6 januari Meezie: 10 januari Ceeke: 10 januari (bloedtest) Raaut: 13 januari Joske: 23 januari, 1 cryo Angel: 25 januari Celene: 25 januari Guusje: 25 januari 2 cryo's Veer: 25 januari Violetta: 28 Januari EDR: 28 januari Kaartje: 28 januari Wannabemom: 30 januari 2 embryootjes Esly: 30 januari, 1 cryo JRN: 30 januari Valesca: 31 januari Rackster: 31 januari Bedankt voor jullie lieve meeleven. Doet me goed. Ik moet eerlijk zeggen dat ik op het moment een beetje stuk ben. We zijn allebei ook niet gaan werken, gerard is ook thuis. Hellen zou graag wat meer info willen over dd. liefs Tinusje: ......(testdatum?)

Test is negatief

Test is negatief

ja...bah...

:positive energie: Geniet van die welverdiende rust!

och meid. Ben je al zover in je denken dat je nadenkt over hoe low budget te moeten leven? Ik denk dat ik niet kan vatten hoe jullie situatie is maar is het zo erg dat dit straks het geval kan zijn? En dat er huilmomenten zijn daar bij jullie...dat kan ik me indenken. Wat krijgt een mens soms veel op zijn bordje of niet? Fijn hoor dat wijntje! Lekker van genieten.

mik fijn dat alles goed is! Zal lekker zijn als je af mag bouwen met die bollen of niet?

Bedankt! We gaan het zien morgen! (moet zeggen dat ik wel zin heb in een wijntje maar dat doe ik toch nog maar niet!)