Hoi lotgenootjes,
Net zoals jullie onderga ik ook de moeilijke periode, ik zal me even voorstellen. Ik ben Bianca en 28 jaar.
Wij zijn al bijna 4 jaar bezig om een kindje te krijgen. toen we na 3 jaar besloten om eens te laten kijken wat er mis was, bleek dat het goed mis was, we kwamen alleen nog voor ivf icsi in aanmerking. Je ziet ineens je kansen minder worden. Na een jaar onderzoeken en mogelijke behandelingen mochten we in januari starten met onze eerste ivf icsi behandeling, de artsen waren zeer postitief omdat ik nog relatief jong ben voor ivf en het probleem bij mijn man lag. Ze zeiden we verwachten dat het snel lukt, dus daar pinde we ons ook op vast. Ik moest starten met hormonen spuiten, dat was een eitje. Ik dacht bij mezelf, mentaal vergt dit toch niks van je, na een aantal dagen gespoten te hebben, bleef de groei van mijn eitjes achterwege, dus verhoogde ze de dosis. Nu ging het heel goed, alleen mijn gewicht ging ook fors toenemen. Ik moest dit in de gaten houden, in totaal kwam ik in een maand tijd 5,5 kg aan. De pucntie ging heel goed, voor mij was het niet pijnlijk. De volgende dag kreeg ik eneens heel erge buikpijn, we mochten meteen naar het ziekenhuis komen. Gelijk alles gecontroleerd, er bleek een bloevat geraakt te zijn en die bloeding liep in de eierstok, ook waren mijn eierstokken gigantisch groot. ik moest rust houden en de volgende dag terug. Toen bleek er een infectie bij gekomen te zijn en mijn eierstokken waren nog groter, ook zat er veel vocht in mijn buik. Ik mocht alleen nog maar bedrust en de volgende dag opnieuw controle voor de terugplaatsing, de antibiotica had goed zijn werk gedaan, het zag er veel beter uit. Ik mocht een tp krijgen.
we hadden 9 eicellen waarvan 8 goede en 7 embryo's en degene die terug geplaatst werd was 6 cellig, er was veel goede hoop. wel moest ik zeker 5 dagen plat blijven liggen en daarna terug op controle, er was weinig verandering zeiden ze dus plakte ze er nog 5 dagen aan vast. maar de kans op een zwangerschap bleef groot vertelde ze, ik had veel hoop ondanks ik op bed lag. de 14 dag ging ik toch menstrueren en het was een grote klap.
wel hebben we 1 cryo over.
Op het moment ben ik zo bang dat het gaat mislukken dat ik niet verder durf. in april hebben ze de planning om de cryo terug te plaatsen. Is er iemand die ook die angsten heeft of gehad?
Ik wil wel acupunctuur gaan volgen.
Gr. Bianca