Elin

Alsof ik het voelde he :lol: Bij mij waren ze erg snel met reageren, ik heb me 6 januari aangemeld en 9 januari kon ik beginnen, toen was ik 4 weken en 1 dag.

Ik heb het heel graag gedaan hoor, het idee dat ik misschien wel iemand heb kunnen helpen met mijn 'gezeik' doet me erg goed...:icon_joker:

Even een updateje, gister zijn voor het laatst de flessen opgehaald. Ik heb bijgehouden hoeveel flessen ik gevuld heb (van 4 tot 16 weken) en kom tot 86. Ben erg blij dat ik mee heb kunnen doen en vind het heel erg wennen dat het nu niet meer hoeft. Zijn er onder de 'nieuwe' zwangeren ook dames die meedoen?

Niki, Het is heel normaal dat je onzeker bent, dat had ik al zonder dat ik pijn in mijn buik had. Als het allemaal wat langer duurt zoals bij ons allen hier, weten we alles van wachten, maar juist na zo'n test is het heel erg moeilijk om nog te wachten. Maar het is nu gewoon nog te klein om wat te zeggen met een echo, en positieve gedachten helpen ook natuurlijk. Probeer je zo rustig mogelijk te houden. Het gaat allemaal sneller dan je denkt. Mijn positieve test dag leek gisteren wel, maar toch ben ik al 16 weken zwanger.. Probeer er een beetje van te genieten (al gaat dat nu nog moeilijk met die pijn) en besef je dat er een wezentje aan het knokken is in jou om mens te mogen worden!

Wat goed zeg! Van harte gefeliciteerd en nu aftellen tot de eerste echo...

San, Ik kan alleen maar zeggen dat ik het heel erg moedig van jullie vind om ook hier over na te denken en het alvast in gang te zetten. Natuurlijk hoop ik dat poging 3 lukt en jullie gewoon 'samen' een kindje mogen krijgen. Knuffel,

Renata, Door het hcg hormoon gaan je darmen uitzetten, ik had dat net zo, dacht met 5 á 6 weken al geen broeken meer aan te kunnen maar dat opgezette trekt weer weg en dan heb je er geen last meer van.

Diana, van herte gefeliciteerd en wat geweldig dat het de eerste keer meteen gelukt is! Volgens mij moet je de datum van punctie nemen, omdat daarna de eicel bevrucht wordt en na 2 dagen wordt terug geplaats. Dus als je de datum van de punctie neemt, daar 14 dagen bij naar voren telt dat zou dan een 'eerste dag van laatste menstruatie' moeten zijn, gok ik.. Als er mensen zijn die het zeker weten... Hoor ik het ook graag.

gister een bezoekje aan de vk gebracht, ondanks de flinke verkoudheid gaat alles goed, bloeddruk 110 over 75. Uitslagen van bloed was bekend mijn antistoffen van Rode Hond zijn gedaald en dus mag ik zeker tot 18 weken met niemand in contact komen die rode hond heeft. Dit hoor ik nu pas terwijl de uitslagen (zoals ik nu op de kaart zie staan met 12 weken al bekend waren) waarom bellen ze dan niet even? Zolang ik bij mensen met rode hond uit de buurt blijf is er niets aan de hand en wordt ik na de bevalling nog opnieuw gevaccineerd Hartje gehoord, zij kon hem niet vinden, dus heb haar even de weg gewezen op mijn buik en toen had ze hem meteen, ze vond wel dat het al erg hoog lag en vroeg dat ik het al voelde schoppen.. Met 26 weken en 34 weken moet ik een dagcurve laten prikken op zwangerschapssuiker, dit omdat mijn dochter bij de geboorte erg groot was 4495 gram en 53 cm. Waardoor ze vermoed hebben dat ik zwangerschapssuiker heb gehad destijds. 24 april volgende afspraak.

Inmiddels ben ik de 15 weken gepasseerd, was 12 weken een doelstelling nu ben ik het al ruim voorbij, ik voel de kleine ook al regelmatig en moet nu toch echt op zoek naar positiekleding. Veel kleding kon ik nog wel aan omdat ik voor de zwangerschap 30 kilo ben afgevallen maar de echt te grote dingen had ik weggedaan. Straks mogen we weer naar de vk, ben benieuwd maar alles zal wel goed gaan.

Gefeliciteerd en ik hoop voor je dat alles goed zit..

Welkom en hopelijk kun je snel beginnen met de IVF

Freija, heel veel succes en welkom hier.

Wow wat enorm goed zeg, nu voelt het Robin en jou niet meer zo stil in dit subforum. Ik wil je een geweldige zwangerschap toewensen met als kroon op het hele verhaal een wolk van een baby!

Ik ha dal gezien dat haar site uit de lucht is, erg jammer dat dat komt door een stelletje kinderachtige kleuter die kennelijk niets beters te doen hebben

Ik heb zojuist een berichtje op je blog geplaats. Van harte gefeliciteerd meis!

Heel veel sterkte en een dikke knuffel van mij..

Ik geniet er ook enorm van want het is toch erg onwerkelijk (nog steeds) dat zo iets in mijn buik mag groeien, en als je kijkt hoeveel het al gegroeid is kan ik die vermoeidheid ook zeker begrijpen, het is meer dat je het niet gewend bent van jezelf. Maar het is voor een goed doel en ik voel me nog altijd zeer bevoorrecht en ik hoop dat jullie (die nog bezig zijn) snel mogen volgen.

Hierbij dan eindelijk de foto's...

Ik heb me er maar bij neergelegd ik kan er toch niet veel aan doen, behalve dat als ik eens een ochtendje niet moe ben iets meer dan normaal. Gelukkig vind mijn vriend het helemaal niet erg om wat extra's te doen want hij is allang blij dat op de moeheid na alles goed gaat. Vandaag hebben we de nekplooimeting gehad, en dat is hoe je het wend of keert toch spannend. Zeker na een negatief bericht dat ik onlangs kreeg. Maar bij ons is gelukkig alles goed en ik prijs mezelf ook erg gelukkig met dit nieuws, en vraag me soms nog echt af.. 'Waarom ik wel....?' We hebben een ruim kwartier naar onze spruit mogen kijken en die was op de momenten dat het mocht erg bewegelijk. De eerste meting kwam uit op 0,112 en de 2e op 0,115, vanmiddag ben ik opgebeld en de kans is kleiner dan 1 op de 5000 dat er iets 'mis' zou zijn. Dus dat is een geruststellende gedachte. Ik heb een paar prachtige 3D foto's meegekregen en zal deze vanavond even plaatsen (mocht ik niet vroegtijdig in slaap vallen)

Balen San, ondanks dat je het voelde aankomen is het toch een domper. Dikke knuffel..

Ik vind het niet erg om moe te zijn, liever dat dan misselijk of zo. Maar na zoveel weken wordt ik er toch wat minder vrolijk van. Als ik om half 9 mijn dochter naar school heb gebracht zit ik op de fiets al te denken hoe lekker het zou zijn om even te slapen. Meestal doe ik het niet want daarna ben ik helemaal gebroken maar toch. Ik werk 4 dagen per week tot 20.00 uur en ben dan rond 20.45 uur thuis. Als ik half 10 red 's avonds spreken we van een goede avond. De dag in de week dat ik vrij ben heb ik al moeite om half 8 te redden. Mijn hb is gecontroleerd en was laag, maar niet te laag, net als mijn bloeddruk. Ik troost me met de gedachte dat dit een peuleschil is vergeleken bij mensen die dag in dag uit misselijk zijn maar troost me vooral met de gedachte dat het (ooit) overgaat.

Iedereen bednakt voor de reacties. Liesbeth, ik hoop het niet zeg dat ik tot 6 maanden moe blijf, heb echt het idee dat ik de boel verwaarloos terwijl ik normaal erg netjes ben ingesteld. We willen graag weten wat het wordt dat wist ik bij mijn dochter ook, erg praktisch vonden we dat. Ik heb een paar kleine dingetjes gekocht, we wonen erg klein dus we moeten nog het een en ander verbouwen voor er wat 'groots' gekocht kan worden.

Het gaat tot nog toe allemaal prima hier, de termijn echo was perfect en aankomende donderdag hebben we de nekplooimeting. Met 12 weken heb ik wel even een bloeding gehad maar aangezien we een doptone huren bij bellytalk.nl was ik al snel gerustgesteld toen ik het hartje hoorde. Verde ben en blijf ik erg moe, het zou over gaan zeggen ze maar ik heb er een hard hoofd in in wordt alleen maar moeier. Hier de foto's van de termijn echo, ik ben overigens niet 13 sept maar 16 sept uitgerekend, prinsjes of prinsesjesdag. Wel leuk want van mijn dochter was ik uitgerekend op 5 december en nu dus weer op een feestdag.

Meis ik duim voor je, heel veel succes in die slopende wachtweken!