Elin

Wow wat een mooie lijst wordt het zo zeg! Wat goed zoveel zwangeren op dit forum!

Van harte gefeliciteerd Marieke!

Pientje, van harte welkom aan de 'andere kant'

Gefeliciteerd Roos!

Renata, wat leuk een meissie! Van harte... Willen er nog nieuwe zwangeren bij de lijst op (Gerda, Soni, en ik vergeet er vast nog een paar)

Gerda, van harte gefeliciteerd meis, en ik kan je verzekeren, onzeker blijf je tot je de kleine gezond en wel op je arm hebt..

Gerda bedankt, en ik weet wel zeker dat ik dat straks met de kleine in mijn armen meteen vergeten ben. Niki het is mijn 2e, ik heb een dochter van 4 jaar. De steunkous heb ik inmiddels al doet dat nog even veel meer pijn dan wat ik al had, maar dat komt omdat het vocht eruit gewerkt moet worden, nog even volhouden en hopelijk wordt het dan beter. Ik heb nu (omdat ik maar 1 kous heb) een mini en een maxi been (1 met en 1 zonder vocht) Ik zal deze moeten dragen tot de bevalling, want zodra ik bevallen ben verlies ik het vocht op natuurlijke manier.

Dames, dank jullie wel voor jullie steun, het is inderdaad een domper, maar we gaan er het beste van maken en ik hoop dat de pijn inderdaad door rust al minder wordt. De steunkous die aangemeten is zou ook de pijn moeten verlichten, maar ze zijn hem ergens kwijt geraakt dus ik moet er nog even op wachten, helaas. Niki, het gaat inderdaad snel he... Die laatste 20 weken die vliegen voorbij, dus zet je schrap, voor je het weet ben je bevallen.

Ik heb me er inmiddels bij neergelegd en ga er zoveel mogelijk van genieten, het is gewoon veel beter, en nu ook noodzakelijk voor mij. Vandaag is mijn laatste werkdag.

Van harte gefeliciteerd Nora

Nee onbezorgd is hij al lang niet meer, we hebben (buiten de zwangerschap om) erg veel tegenslagen gehad, en zijn nu bezig met het rotzooiruimen daarvan. Ik heb op het been na geen noemens waardige klachten, gelukkig maar want dit wens je je grootste vijand niet. Ik hoop ergens deze week een steunkous te krijgen die de pijn wat zou moeten verlichten, maar zelf weet ik ook dat rust gewoon het beste is. Hoe naar ik het ook vind, ik moet nu gewoon voor ons kiezen.

VK bezoek En het onvermijdelijke is gebeurd, ze heeft me dringend geadviseerd om te stoppen met werken. De pijn is schrikbarend en zelfs zij schrok van mijn benen. En was zwaar verbaasd dat ik überhaupt nog werkte. (tja plichtsbesef he) Maar goed even terug naar de afspraak, verder is alles goed, wel weer schrikbarend aangekomen maar dat is het laatste waar ik me druk over maak. Het hartje klopte (goddank) nog steeds.. En mijn HB was 7,2 dus heel erg netjes. Mijn bloeddruk gelukkig iets gezakt naar onderdruk 75. Ik heb een injectie gehad omdat ik rhesus negatief ben en er is bloed geprikt om te kijken of ik al dan niet al antistoffen heb tegen het rhesus negatieve. Morgen dus maar mijn baas opbellen en een afspraak maken met de bedrijfsarts...

Als je mijn topic naleest weet je dat we voor een 'bekende onbekende' hebben gekozen, en ook hoe we tot dat besluit zijn gekomen. Ik geloof dat er hier op het forum niet veel mensen met KID bezig zijn, en ik de enige ben die met KID (of zoals ik het noem ZID) zwanger ben.

Ben je wat opgeschoten met die lijst? Ik heb hem destijds ook nagebeld maar velen hebben geen zaadbank meer. Heel veel succes met alles.

Gefeliciteerd met je zwangerschap, ik heb zelf (voor zover ik weet) geen ervaring met cystes... Heel veel succes.

Ik vind het een goed idee, alleen doe ik niet mee, er lezen te veel bekenden hier mee, en aangezien we het alleen aan onze ouders verteld hebben om de verassing er nog een beetje in te houden, doe ik dus niet mee. Nog max 13 weken geduld hebben dan is het bekend. Overigens nog maar een goede 4 weken werken, dan heb ik al verlof. Wat vliegt de tijd toch..

Petra / 1e kindje / ICSI / +/- 15 augustus 2008 Elin / 2e kindje / zaaddonor / 16 september 2008 Robin / 2e kindje / ICSI / +/- 24 november 2008 Renata / 1e kindje / IVF 30 november 2008 Diana / 1e kindje / 1e ICSI / 01 december 2008 Niki / 1e kindje / 1e IVF +/- 01 december 2008 Monique / 2e kindje / IUI / 5 december 2008 Estrhalita / 2e kindje / 2e IVF / 7 december 2008 Valesca / 1e kindje / 1e ICSI / +/- 1 januari 2009 Patricia / 2e kindje / 2e IVF / 25 januari 2009 Hildever / 1e kindje / 1e ICSI / 31 januari 2009 Linda / 1e kindje / 2e IVF / 01 februari 2009 Linn / 2e kindje / Cryo behandeling / 04 februari 2009 Cindym / 1e kindje(?)/ 1e IVF / 05 februari 2009 Juli: 02: Hildever 1e afspraak vk 02: Valesca 1e keer VK 03: Monique controle gyn 07: Niki afspraak gyn + 19 weken echo 09: Estrhalita 3e keer VK 10: Diana 20 weken echo 10: Renaat 20 weken echo 11: Diana 4e keer VK 14: Niki VK 16: Estrhalita 20 weken echo 21: Elin afspraak bij gyn 21: Hildever 2e echo Augustus: 01: Monique 20 weken echo 05: Elin laatste werkdag 19: Renaat echo 21: Valesca 20 weken echo September: 12: Renaat echo Diana, hoe was je 3d echo? Hildever en Valesca veel plezier bij de VK vandaag. Trekt iedereen het nog een beetje met dit warme weer?

Wij hebben heel lang gepuzzeld, de eerste naam wag gauw verzonnen voor zowel meid als jongen, maar aangezien mijn dochter in haar 2e naam vernoemd is wilden we dat voor deze ook. Maar de namen waar we naar konden vernoemen waren op zijn 'zachts' gezegd niet echt om van te gaan juigen, echt van die oudbollige namen. Ik heb nog geprobeerd om net als bij mijn dochter de 2e (en dus de vernoemende naam) te verbasteren ook voor dit kindje maar kon er echt helemaal niets mee dus heb me maar overgegeven aan een ouderwetse naam, uiteindelijk gebruik je de 2e naam toch niet veel. Moeilijk hoor een nederlandse naam, er is niet veel dat ik leuk vind. Mijn neefje heet Mark, misschien is dat wat. Dat vind ik dan nog wel kunnen. Maar ik ben zelf ook meer van de buitenlandse toch makkelijke namen.

Wij weten inmiddels wat het wordt, en kunnen nu ook gericht kijken, onze wederzijdse ouders en broers weten het, en mijn dochter natuurlijk. Verder nog niemand..

Voor zover ik weet wel Renata, en ik heb het maar in 1 been, mijn rechter been en dan ook alleen mijn bovenbeen, vandaar dat een eventuele kous tot mijn lies zou moeten.,

Ik heb enorm veel pijn aan mijn been, 10 minuten lopen is al ondragelijk (maar toch doorgaan he?) zelfs de lichtste aanraking doet al heel erg veel zeer. Ik weet niet wat ze willen gaan doen als het een trombosebeen is, ik dacht dat trombose altijd met bloedverdunners opgelost moest worden, maar ja ik ben ook geen specialist, dus dat wordt afwachten. Mocht dat het niet zijn, en dat het dus van het vocht komt, en wil ik van de pijn af moet ik een soort steunkousen dragen die tot aan mijn liezen komen. Zodat er geen vocht in dat been kan lopen en ik dus geen pijn zou hebben.

Ik moet om half 12 in het ziekenhuis zijn, dan gaan ze een echo maken om een trombosebeen uit te sluiten. Mocht dat het inderdaad niet zijn komt het van het vocht dat ik vasthoud, en zou ik om gedeeltelijk van de pijn af te komen tot aan de bevalling met lieskousen moeten lopen. :icon_silent:

Dat konden wij dus ook niet, we wilden niet uitwijken naar België waar de wachttijden inderdaad korter zijn (ook loopt dat wat terug omdat er niet genoeg donoren meer zijn) maar wij vonden dat het kind recht heeft om te kunnen weten wie (heel cru gezegd) het zaadje heeft geleverd. Mede daarom en het feit dat ik persoonlijk niet open stond tegenover de wederkerigheid (ik weet hoeveel mensen ik er misschien blij mee kan maken maar weet ook nu al dat ik er nooit geen afstand van zou kunnen doen) hebben wij gekozen om zelf opzoek te gaan naar een donor in de tijd dat wij ingeschreven zouden staan bij Rijnstate. Echter is het nooit zo ver gekomen dat wij ons in hebben kunnen schrijven, alleen de intake zou al 4 maanden later zijn wegens een overvolle agenda in Arnhem. Op goed geluk hebben wij op diverse sites een advertentie geplaatst en eigenlijk hadden we al heel snel een perfecte donor gevonden. Na een aantal weken over en weer mailen hebben we elkaar ontmoet en stonden we er nog steeds positief tegenover. En een week daarna was de eerste dag van mijn inmiddels laatste menstruatie. Ik ben zelf ook erg open, ondanks dat ik her toch onder een nickname post. Onze wederzijdse ouders zijn op de hoogte en onze broers en zussen. En een aantal vriendinnen van mij. In eerste instantie stonden ze er ook wat huiverig tegenover. Nu is dat allemaal bij gedraaid. En vinden ze het alleen maar mooi dat er mannen zijn die willen doneren. Echter weet niemand wie onze donor is, dat willen we ook expres zou houden, niet dat hij in het wilde weg aangesproken gaat worden door onze familie of zo. Zelf kan de kleine later wel contact opnemen met de donor en houden we de donor tijdens de zwangerschap en na de geboorte op de hoogte bij belangrijke zaken. Verder moet ik bekennen dat ik bij vlagen vergeten ben dat het niet 'ons' kind is maar mijn kind gemaakt met het zaadje van een ander. Soms valt het kwartje weer even maar over het algemeen denken we er nauwelijks nog aan en is het gewoon óns kind. En ik denk wel dat het slim is om er bij familie en vrienden aan wie jullie het willen vertellen eerlijkheid en openheid boven al belangrijk is. Maar je hoeft ze ook niet meer te vertellen dan noodzakelijk natuurlijk. Zo hadden onze ouders toch wel vraagtekens bij de inseminatie, dus ik heb dat vluchtig en heel plastisch verteld hoe dat gegaan is, en daarna vonden ze het ook prima en ze hebben er nooit meer naar gevraagd. Moeilijke materie he?

Lekker meis dat het er al weer opzit, en ja voor mij was het ook een echte mijlpaal die 1 weken.. Al vond ik het daarna in het begin wel raar dat ik 'gewoon' kon plassen

Eh een eerste kidkindje van dit forum is onderweg, volgens mij zijn er hier niet meer. Lijkt me wel dat alles redelijk soepel loopt dat je dan zo door de keuringscommissie heen bent, laatst hoorde ik wel een verhaal die in eerste instantie afgewezen werd omdat de commissie het idee had dat ze er niet voor de volle 100% achter stond. Bij Geertgen als daar inderdaad dat van dat wederkerigheid is kun je (inderdaad afhankelijk van je wensen) geloof ik al binnen 3 maanden een match hebben. Rijnstate bijvoorbeeld heeft een wachtlijst van 9 maanden en overige klinieken rennen al hard richting de 1,5 á 3 jaar. Maar wat je zelf al zegt, hoe meer eisen hoe langer de zoektocht duurt naar een 'passende' donor.