Snowflower_Francisca

Wauw Cerah, gefeliciteerd!! Nieuws wat we graag willen horen, dat geeft moed. Tammy dikke knuffel, zo moeilijk allemaal heh. Hopelijk heb jij ook een knaller van een test. We hebben het moeilijk, mijn mannetje vlugt weg in zijn eigen wereld, zo positief ingesteld als hij eerst was, we gaan gewoon door totdat we er alles aan hebben gedaan, zo bij de pakken neer zit hij nu. De werkelijkheid dringt nu pas tot hem door. Hij is geen prater maar woensdag heeft hem geen goed gedaan, was de laatste druppel voor nu even. Hij pakt mijn zoons nog vaker op en knuffeld ze, donderjaagt met ze maar soms reageren ze wat stuurs, hoop niet dat het hem kwetst omdat hij nu wat gevoeliger is. Lastig hoor al die emoties.

Sillie, heel logisch hoor lieverd, hier heb je zo voor moeten knokken en idd heb je pas echt een beetje zekerheid als je die twaalf weken door bent. Het is voor ons immers niet zo vanzelfsprekend om een kindje te krijgen, dus die angst word nóg meer versterkt. Ik weet precies hoe je je voelt toen ik na meerdere miskramen zwanger raakte van mijn "tweede" zoon. Ik kon pas na een paar weken genieten zelfs pas na de twintig weken echo en in de wetenschap dat het weer een jongetje zou worden, dan kun je het loslaten. Maar ik hoop gewoon dat je met een weekje of tien een mooie echo krijgt met een levendig duikelend kindje, dan zit het echt wel goed! Woensdag echo gehad, we weten nog steeds niet veel meer. Pas over twee weken op woensdag de 25e krijgen we alle uitslagen. We zijn moe en op en mijn mannetje krijgt er nu ook wel behoorlijk last van, had gehoopt dat we toch al en het één en ander te horen zouden krijgen.

Ja erg heh, jullie leeftijd doet er niet toe... Zeker niet als jullie al lang samen wonen... Bij mijn verloofde ook :-) is er twee keer helemáál niets gevonden. Ze vermoeden syndroom van Klinefelter en de kansen op zelfs icsi zijn daarom al nihil voor ons. Hij heeft bloedonderzoek gehad en gisteren de echo, maar wij moeten nog twee weken wachten vanwege dna onderzoek, deze duurt namelijk 5-6 weken, helaas geven ze ons dan pas alle uitslagen dus we weten nog helemaal niets en hebben het zwaar omdat zelfs icsi misschien geen mogelijkheid is. Ik begrijp je heel goed dat je doodsbang bent dat ben ik ook zowel voor de uitslagen (definitieve klap) als ook het traject. Ik hoop het ook voor jullie dat het mag lukken! Liefs

Heb het niet goed gedaan sorry, wou even de data's aanpassen.

Heb mijn nieuwe datums erbij gezet, krijg alleen de kleurtjes niet op me tab

Onze echo is verzet naar volgende week woensdag om 16.20

Dikke knuffel voor jou Pigster

Lieverd toch, voel me net zo, ondanks dat uitslagen natuurlijk nog niet binnen zijn zijn er zoveel aanwijzen dat hij wél dat rot syndroom heeft dat ik er echt geen greintje vertrouwen in heb op een beetje positief nieuws. Niemand lijkt je te snappen ook, vreselijk. Dikke knuffel van mij.

Ik ben ook 32 Klinkt dan toch goed Sillie, wat spannend, zou zo heerlijk zijn goed nieuws te lezen! Dank je Hope&Faith! Pigster, spannend... Ik hoop dat je een beetje kunt genieten met trouwjurken passen. Ook een heel bijzonder moment! Xxx

Duim duim duim!! [emoji2]

Super Cerah!!! [emoji8]

Het bloedprikken ging goed, dat heeft hij ondanks zijn enorme angsten voor spuiten gelaten ondergaan. We zijn er heel open en eerlijk over naar elkaar toe en mede door de ervaringen van zijn neef die geen kinderen van zichzelf kan krijgen en via KID een kindje heeft gekregen is dat ook ter sprake gekomen. Mijn man wil hoe dan ook graag een kindje, dus staat ook open voor KID. Lopen we wel heel erg vooruit maar dat zal dan ook komen omdat het zo dicht in zijn omgeving ook niet wou lukken en Klinefelter de kansen aanzienlijk verkleinen?? Rare mix van emoties, ik heb er denk ik meer moeite mee met het KID verhaal dan hij.

Zou kunnen wij hebben het net achter de rug, mijn broer en vader en moeder hebben het nu ook. Beterschap en ik zal heel hard voor je duimen. Dank je allemaal. [emoji8] [emoji8] [emoji8]

Moeilijk hoor hoor Sillie, heel logisch dat je op bent. En het is ook gewoon niet te voorspellen, ik word altijd super humeurig en emo voor mijn ongesteldheid maar bij de jongste had ik dit ook, werd dan niet ongesteld (gaf nog borstvoeding dus sloeg nog geen alarm) pas met tien weken kwam ik er achter dat ik zwanger was. Nu heb ik met mijn vriend een aantal keren gehad dat ik zulke klachten had dat ik dacht, dit word een positieve test maar dan bleek het tegengestelde. Ik ben één keer overtijd geweest met heftig bloedverlies, vermoedde een miskraam maar dat kan dus helemaal niet geval zijn geweest. Hoe kan je lichaam je zo voor de gek houden. Omdat dit jullie laaste poging is, de druk is zo groot... Sterkte hoor lieverd, hoop dat jullie geluk hebben.

Ja precies, omdat ze zelf al vermoedens heeft waarom dan nog langer wachten met zo'n onderzoek. Ze gaf zelf aan dat ze dit standaard pas na de echo en het standaard bloedonderzoek deden. Dus gelukkig denkt ze mee en kan het gewoon wel. Voor mijn man ook fijn die kan absoluut niet tegen prikken, dan heeft hij alles maar in één keer gehad. En het scheelt toch weer enorm veel wachttijd en onzekerheid.

Wanneer ze niets bijzonders vinden op de echo is het waarschijnlijk gewoon het genetisch onderzoek afwachten. Misschien dat er al wat uit het bloedonderzoek komt?

Zij zei dat in geval van Klinefelter ze niks meer voor ons konden doen. Ik dook meteen het internet op en zag dat ze in 50% van de gevallen toch nog zaadcellen vinden doormiddel van Tese. Hoewel vaak weinig. Echter gaat het dan wel om een lichtere variant van klinefelter. Nu heeft mijn partner adhd en pddnoss maar ik zag wel een boel kenmerken die kunnen passen bij klinefelter. Lange dunne ledematen, moeite met lezen en schrijven, moeite met de juiste woorden vinden, jong gezicht, weinig baardgroei etc. Hierdoor ben ik wel bang dat de uitkomsten van het genetisch onderzoek positief zullen zijn. En het is zo'n schat heh. Krijgt hij naast dat etiketje binnen twee jaar ook nog dit te verwerken.

Net bij de uroloog geweest, morgen bloedprikken, volgende week woensdag echo. Lichamelijk onderzoek, haar viel op dat hij kleine testikels heeft. Syndroom van klinefelter werd genoemd, dat is niet gunstig. Heb zelf er op aangedrongen om meteen te prikken voor genetisch onderzoek, daar ging ze naar overleg mee akkoord.

Succes Olijfje!

Jeetje wat erg... Wens jullie heel veel geluk samen ondanks dat jullie droom niet mocht uitkomen.

Ps; Ze doet het heel goed! Weet niet of de klap later komt maar tot nu toe is het net alsof ze alles zo doorstaat.

Ik zit dus in precies dezelfde situatie, ik heb ook kinderen uit een eerdere relatie. Om een lang verhaal kort te houden stond ik er eigenlijk helemaal alleen voor. Vooral bij de oudste, hij bemoeide zich nauwelijks met ons. Ik schikte mij naar hoe het was en we kregen nog twee kinderen. Uiteindelijk koos ik ervoor dat ik zo niet verder wou en is het huwelijk gewelddadig geëindigd. Mijn huidige partner is een jeugdliefde van mij, we zijn meerdere malen samen geweest maar omdat we elk onze eigen problemen hadden is het nooit echt wat geworden. Hij heeft mij en de kinderen opgevangen. Hij ziet mijn kinderen als zijn eigen, hij voed ze, hij troost ze, voed ze op. We doen de opvoeding samen in tegenstelling tot mijn verleden met mijn ex. Hij had maar één wens, een kindje van ons samen. Hoe hartverscheurend is het dat de vader van mijn kinderen zo drie kids kan krijgen en een man die zo toegewijd is aan zijn vrouw en háár kinderen dan hier tegen aan loopt... Ik ken dat helemaal niet een man met zulke verwoede baby kriebels, die een andere man ziet lopen met een kindje in een draagzak en voelt, dát wil ik óók. Voor mij, hij is altijd mijn grote liefde geweest ondanks dat ik hem jaren niet gesproken heb je gaat ieders je eigen weg, en zoals hij met mijn kinderen omgaat, en wat ik gemist heb bij de andere drie. Leek me zo fijn omdat met hem te kunnen delen.

Hey wat fijn! Justmekir! Ik heb meestal kramp links maar weet niet of je daar wat aan hebt omdat ikzelf nog geen behandelingen krijg.

[emoji2] [emoji2] [emoji8] Ik ben trouwens vanochtend op kraamvisite geweest, in het begin vond ik dat moeilijk maar later heb ik genoten van dat kleine wurmpie in mijn armen. Ze begon wat te huilen en ik pakte haar op en ze werd zo rustig en sliep zo weg. Heerlijk. Moet zeggen dat mijn vriendin een loodzware zwangerschap en bevalling heeft gehad, haar dochtertje werd vijf weken te vroeg geboren. Die hebben hun portie ook wel gehad. Echter moest ik wel slikken toen mijn neef en vriendin zwanger bleken, mijn moeder was ook drukker met hen dan met onze kinderwens wat op losse schroeven staat. Ik laat het niet blijken hoor maar deed wel zeer. Uiteindelijk bleken ze niet 8 maar 28 weken zwanger en ook hun dochter werd met 32 weken geboren, gelukkig doet ook zij het goed en mag hopelijk snel naar huis. Een andere neef en zijn vriendin zijn ook zwanger, een beetje een babyboom om ons heen zeg maar. [emoji17] Hoe gaan jullie daar mee om? Kijk ik naar kleertjes voor die kleine van mijn neef, kom ik een oude bekende tegen, vraagt ze of ik zwanger ben, auw... Ons echte naasten hebben we het wel verteld maar we zijn daar wel selectief in.

Ik zal het vragen aan de uroloog morgen, wie weet is het een heel ander probleem bij hem als bij zijn neef. Ik neem eigenlijk maar aan dat ze morgen ook meteen de echo doen, misschien zien ze daar al wat op. De gynaecoloog deed dit bij mij ook meteen. Evenals het bloedprikken, hij heeft een panische angst voor naalden. Dan is hij er maar van af. Hij zit meer tegen de prikken en infusen op dan het overige van de behandelingen. Het is een harde, afgelopen zomer een galblaasverwijdering gehad en na een uurtje stond hij alweer naast zijn bed en na een half uur was hij alweer voorzichtig aan het eten. Maar naalden, nee daar moet hij niks van hebben... Zo fijn dat ik mijn ei bij jullie kwijt kan en jullie mij zoveel info geven. Ik hoop voor jullie allemaal het beste, vind het zo erg om te lezen wat jullie, soms tevergeefs doormaken. Soms slaat het paniek om mijn hart en soms is het zoveel dat ik er niet eens over kán nadenken en allemaal maar probeer te zien wat er op ons pad komt. Justmekir, sterkte vandaag, hopelijk komen ze met goed nieuws wat je mannetje betreft.