Margreet1983

Ik zal voor je duimen Liantje!

Ha balen! Sterkte!

Ik had met de punctie wel een roesje. Dan ben je gewoon bij maar voelt veel minder. Achteraf kan ik me maar weinig herinneren. Mijn man zegt dat ik van alles vroeg en dat hij mij nog dag gekust heeft een dat alles weet ik echt niet meer. Ik vond het maar vreemd dat hij zonder iets te zeggen weg was gegaan [emoji6] . Ik zou het je zeker aanraden. Waarom niet? Verstuurd vanaf mijn ALE-L21 met Tapatalk

Spanned. Het is hopelijk snel vrijdag. Heb je wat leuke dingen te doen deze dagen?

Succes meiden, ik zal voor jullie duimen! Ik hoor woensdag of ik in die middag een tp krijg en of ik bij jullie op het bankje ga zitten. Dat zou mijn eerste zijn. Ik heb maar bedacht dat ik lekker veel ga werken om afleiding te hebben. (ik heb leuk werk gelukkig).

Sterkte Joyce!! Verstuurd vanaf mijn ALE-L21 met Tapatalk

Hoi LiantjeHet is uiteindelijk allemaal goed gegaan. Bij mij zijn er 12 eitjes aangeprikt. Het was eren heel gedoe voor mijn man, want uiteindelijk lukte het bij hem in het ziekenhuis niet en is hij naar huis gegaan om vervolgens weer terug naar het ziekenhuis te gaan. Een hoop stress maar ze hebben gezegd dat het echt niks uit maakt. Nu dus 3 dagen afwachten. Ik heb wel pijn in mijn buik, vooral bij het plassen, maar het is me ook wel weer meegevallen. We blijven duimen en hopen op een bevruchting en mogelijke tp a.s. woensdag.

Hallo allemaal! Ik ben nieuw hier en zal mezelf even voorstellen. Ik ben Margreet, 32 jaar en krijg morgen mijn punctie voor mijn eerste IVF poging. Ik heb mezelf er nog niet echt in verdiept anders dan dat wat de artsen mij verteld hebben. Mijn vriend en ik hebben besloten het maar op ons af te laten komen en niet de verhalen van de zus van en vriendin van die en die en die…. Maar nu ik zo 1 dag voor de punctie zit, begint het toch een beetje te kriebelen om wat op internet rond te kijken. In januari heb ik een endoscopie gehad en was alles gelukkig bij mij goed. Maar omdat de zaadkwaliteit niet goed genoeg was is besloten om te starten met IUI. We hebben dit jaar 2x IUI (zonder hormonen) gehad en bij de 3e poging IUI was opnieuw de zaadkwaliteit onvoldoende, waarop ze besloten hebben geen IUI uit te voeren. Daarna is het snel gegaan en ben ik gelijk voor IVF doorgegaan. Ik heb de afgelopen 2 weken hormonen gespoten en morgen wordt voor mij een spannende dag. Ik zie er wel een beetje tegen op, maar ben vooral ook nieuwsgierig of het lukt met bevruchting van de eitjes. Verder hebben wij net een nieuwbouwhuis gekocht, dus ook genoeg afleiding en houd ik me dus bezig met alle opties die daarbij komen. Het zou natuurlijk een perfecte timing zijn als ik nu zwanger zou raken van de eerste IVF poging, want dan kan ik volgend jaar heerlijk in mijn verlof verhuizen en genieten van en een prachtige baby en een mooi huis. Ik ben verder benieuwd wat jullie ervaringen zijn met IVF, in St. Antonius/UMCU, hoe de omgeving/werk reageert en het gevoel van al die zwangere vriendinnen om je heen of mensen die hun kinderen niet goed opvoeden of nog maar net bij elkaar zijn en al zwanger raken. Dat steekt namelijk soms best bij mij. Ik gun het iedereen, maar mijzelf/ons ook zo. groetjes, Margreet