Neel

Hoi, Ik spuit Deca vanaf 2e dag dat ik ongesteld ben (dus cyclusdag 2) en vanaf 3e dag komt daar Puregon bij. Dus dat is maximaal een dag of 12. De eerste ronde (IVF) had ik 5 eitjes met 125 eh puregon, 2e ronde moest ik 225 eh puregon spuiten, met als streven 10 eitjes, want 5 vond het ziekenhuis net aan de lage kant. Tweede keer had ik er 11 van goede kwaliteit. Dus meer spuiten met Puregon leverde bij mij meer eitjes op. Dus Bitch (kun je geen andere naam opgeven?); vraag of je meer Puregon mag spuiten. Neel

Hoi, Ik slik Multi Zwanger worden van Etos en daar zit ook vitamine E in (zelfs 1500% van de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid). Dus dan krijg je dus ook meer vitamine E binnen (naast foliumzuur en heel veel andere vitamines). Ik denk niet dat deze vitaminen helpen om zwanger te worden, maar ondersteunend zijn voor een goede ontwikkeling van het embryo als het zich innestelt. Neel

Welkom! Tjee, wat een verhaal. Dat is natuurlijk een enorme domper (zacht uitgedrukt). Bij onze eerste IVF trad ook geen bevruchting op. Dat kwam enorm hard aan, want je verwacht een telefoontje voor een terugplaatsing. Dat ging dus niet door. Maar misschien weten ze nu genoeg over je hormonen e.d. dat ze het de volgende keer goed kunnen afstemmen. Ikzelf ben net gestart met spuiten ICSI poging 2. Vrijdag a.s. 1e echo om te kijken wat er allemaal aan het groeien is (ik voel al van alles moet ik zeggen). Succes!

He YouMe, Die chromosomentest zegt mij niets. Ik ga eens googlen wat dat is. Maar we hadden de laatste keer wel 8 bevruchte eitjes, dus het past blijkbaar wel. Van die 8 zijn er direct 2 teruggeplaatst en 4 waren er goed genoeg om in te vriezen (1 heeft het niet overleefd). Dus wel een goede 'oogst'. Het is alleen een kwestie van innestelen (en dus geluk hebben!!). We hebben laatst ook een enorme peptalk gehad van onze gynaecoloog dat we nu echt door moesten gaan, omdat alles zo goed gaat. Veel stellen lassen nu een pauze in of stoppen er mee. Dat moesten we vooral niet doen! De aanhouder wint. En we moesten het ook niet laten afhangen van 3 pogingen, maar ook serieus overwegen om er meer dan 3 te doen. Wij hadden dat zelf al lang besloten, ookal wordt het dan niet meer vergoed. Zolang het ziekenhuis het ziet zitten, gaan wij door. Van het spuiten heb ik eigenlijk nooit zo'n last. Dit wordt de 3e punctie, dus het spuiten doe ik nu tussen de bedrijven door; ik voel wel altijd e.e.a. 'groeien' bij mijn eierstokken, maar dat is geen vervelend gevoel. Het voelt juist alsof mijn lichaam lekker aan het werk is. Vrijdag al de eerste uitgangsecho (is dag 10 cyclus). Ben benieuwd hoeveel eitjes er zitten. Groetjes!

Hoi Diana, 1e keer raak; dat geeft natuurlijk wel goede moed nu! Wel goed dat ze ook meteen ICSI hebben gedaan en niet IVF. Bij onze 1e IVF poging was het zaad ook niet goed. Ze vroegen nog of mijn man ziek was geweest, omdat het zaad veel slechter was dan normaal (er was tot dan toe nooit iets mis mee; alle scores altijd voldoende/ goed). Toch hebben ze toen IVF gedaan, maar er heeft geen bevruchting opgetreden. Later die week bleek mijn man een tekenbeet te hebben en dus een infectie. Ik snap niet dat ze toen niet meteen voor ICSI hebben gekozen als ze zagen dat het zaad niet goed was. Fout van het ziekenhuis? Ze hadden toch kunnen bellen of we ook ICSI wilden? Bij onze 1e ICSI was het zaad zo goed dat het ook voor IVF in aanmerking kwam. Dat hebben we natuurlijk niet gedaan. Met ICSI is kans op bevruchting veel groter, dus we wilden geen risico meer lopen en 0 bevruchte eitjes hebben. Maar of het zaad nu sowieso het eitje niet bevrucht, zullen we nooit weten. Misschien is dat wel de reden dat het niet op de natuurlijke weg lukt. Groetjes, Neel

Wat een herkenbare verhalen! Vooral van Mamalou. Inderdaad meer vrouw en serieuzer geworden (hoor ik ook van vrienden). Soms denk ik dat ik wel 10 jaar ouder ben geworden (heb ook aanvallen dat ik in een keer wat grijze haren heb als ik een rotperiode heb). Ik heb ook van die momenten dat ik ook niet meer waar ik het moet zoeken als ik in een echte dip zit. Dan ga ik het liefst onder de dekens liggen! Maar ik weet 1 ding; de dips gaan voorbij en er komt altijd wel weer een moment dat je je weer beter voelt. In het begin dacht ik dat dat enorme rotgevoel nooit meer weg zou gaan. Nu weet ik dat dat wel zo is, dus dat is dan een houvast. Af en toe goed janken helpt mij wel, als ik alles binnenhou ontplof ik bijna. En ik ga niet meer 'feesten' als ik me niet feestelijk voel. Dat is zo tegenstrijdig, daar kan ik dan echt misselijk van worden. Ik luister naar mezelf en doe dingen waar ik me goed bij voel. En sporten. Ikzelf ben begonnen met wielrennen, daar word ik echt blij van. Als je sport maak je endorfine aan, het 'ik ben blij' hormoon noem ik dat.

Hoi Daan, Succes!!! De wachtweken zijn het ergste...Volgens mij hoef je ook helemaal niks te voelen. Vrouwen die op de natuurlijke manier zwanger worden, voelen volgens mij ook niks de weken dat ze nog niet weten dat ze zwanger zijn (dus de 2 weken na de bevruchting). Neel

Hoi! Ja, leuk om te lezen dat je via ICSI een kindje hebt gekregen. Was het je eerste poging? Succes! Ik ben ook net gestart met het spuiten van hormonen. Dat is trouwens nooit 3 weken, dat klinkt wel erg lang. Ik start altijd op cyclusdag 2 tot vlak voor de punctie (een dag of 10 - 12 dus). Maar misschien heb jij een heel ander schema? Neel

Hoi allemaal, Mandy, ook veel geluk bij de volgende poging! Krijg je meer hormonen de volgende keer, zodat er misschien meer eitjes zijn? ms78; ik heb geen bijwerkingen van de Puregon. Ik heb juist het idee dat als ik hormonen spuit me beter dan ooit voel en veel meer energie heb. Vreemd maar waar. Misschien heb je gewoon een griepje onder de leden? En Witje: het zal vast niet tegenvallen als je kinderen hebt, maar er komen misschien ook wel weer andere zorgen voor in de plaats. Maar wij weten in ieder geval hoe graag we een kindje(s) wilden!! Ik vind dat je best vaak ouders hoort klagen over hun kinderen, dat ze niks meer samen kunnen doen, niet meer ver weg op vakantie, niet meer uitslapen enz...Dan denk ik, je moet eens weten hoe graag ik NIET wil uitslapen en NIET met 2-en op vakantie wil! Ik wil die achterbank vol met kids! Mijn man en ik zijn het er over eens dat we meer dan 3 pogingen doen als dat nodig is en het ziekenhuis dat ook nog ziet zitten. Zo lang er hoop is gaan wij door. Want wat is nu 3 pogingen??? Voordat de verzekering onbeperkt vergoedde deden heel veel stellen meer dan 3 pogingen. Ik ken een stel die 5 IVF pogingen heeft gedaan en een 2-ling heeft gekregen. Dat was nog voordat de magische 3 pogingen-grens werd vastgesteld. Daarnaast hebben we ons ook al aangemeld voor adoptie. Maar dat is ook een traject van 3 tot 5 jaar. Tegen die tijd zijn we ook wel uitgedokterd waarschijnlijk. En mocht ik zwanger worden, dan weet ik niet of ik nog een keer de hele molen in wil. Adoptie is natuurlijk ook een mooie manier. Neel

He YouMe, Tjee, wat een verhaal en ook een gedoe allemaal. Ik heb trouwens heel wat dames in mijn omgeving met overgewicht die erg snel zwanger zijn geworden. Ik heb al eens gedacht dat ik 10 kilo moest aankomen om zwanger te worden. Bij IVF is het volgens mij wel gebruikelijk dat er eerst afgevallen moet worden bij overgewicht. Ze willen de omstandigheden 'zo optimaal' mogelijk maken. Maar kan me goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten als je naar het zh gaat om zwanger te worden... Wij hebben de hele malle molen doorlopen. Na ruim een jaar proberen bij de huisarts terecht gekomen. Eerst maar eens temperaturen en semenonderzoek. Niet echt iets gevonden. Zaad van mijn man was voldoende beweeglijk enzo. Samenlevingstesten gedaan, niet altijd helemaal super, maar wel goed. Bloedtesten, hormoonspiegel niet optimaal. Vervroegd in de overgang hebben ze ook nog aan gedacht dus nog een keer bloed prikken. Gelukkig; niet in de overgang. Daarna dachten ze dat het eitje te vroeg sprong, maar dat was later toch weer niet het geval. Ook baarmoederfoto gehad. Maakte onderdeel uit van het protocol en om weer zaken uit te sluiten als verstopte eileders e.d. De baarmoederfoto was inderdaad erg pijnlijk, maar ik was wel gerustgesteld dat alles goed was. Vervolgens 5 maanden Clomid gehad en blijven proberen, daarna nog 3 keer Clomid gecombineerd met IUI. Daarna 3 keer IUI met spuiten. Toen IVF en geen bevruchting. Dat was echt een shock!! Want tot dan toe was het zaad van mijn man goed. En toch geen bevruchting: het schijnt voor te komen dat de zaadjes er goed uit zien, maar toch niet doen wat ze moeten doen. Dus voor de zekerheid nu ICSI. We weten niet zeker of het nu aan het zaad ligt en dat zullen we ook wel nooit te weten komen. Maar zelf denken we toch dat dat het is. Er moet een reden zijn waarom het niet lukt. Misschien lukt het dan wel niet op de natuurlijke weg vanwege je eileiders, met IVF is de kans dat je zwanger wordt iedere poging net zo groot als op de natuurlijke manier. Ik ken het gevoel dat je niet onder de groep 'verminderd vruchtbare stellen' wil horen. Daar las je bij wijze van spreken alleen maar over! Jij ook goed weekend! Neel

Dank voor jullie reacties. De Cetrotide moest wel schuin gezet worden, maar die naald was ook een stukje groter. Het viel me al op dat de naald van Deca hetzelfde is als de Puregon. Vandaar dat ik me dit afvroeg. Vanavond dus loodrecht. Sandra: echt balen dat je 2e poging is mislukt! Onze gyn zegt dat tp met cryo's net zo'n grote kans van slagen heeft. En dat zelfs in de toekomst misschien wel alleen cryo's worden teruggeplaatst, omdat je lichaam dan veel rustiger is . Succes!! Hoe me op de hoogte. En ms78, volgens mij gaan we met ons schema gelijk op. Ik heb FM op 23e (omdat ze 22 dicht zijn i.v.m. hemelvaart...anders ook 22e). Jouw zh is wel gewoon open begrijp ik? Groetjes, Neel

Mira; wat een mooi verhaal! Gefeliciteerd!!! Wij hadden laatst een peptalk van onze gynaecoloog, omdat we nu in de fase zitten waar veel stellen het niet meer zien zitten en stoppen met behandelen of een hele lange pauze inlassen. Moraal van zijn verhaal was 'De aanhouder wint!'. Dat klopt in jouw geval zeker en geeft anderen weer goede hoop natuurlijk. Wat betreft aantal eitjes; in mijn ziekenhuis hateren ze een minimum van 3 volgens mij, omdat de kans dat er geen bevruchting optreedt anders te groot is. Bij mij was het bij de eerste punctie ook wel spannend, omdat het allemaal niet super groeide. Gelukkig kwam er een inhaalslag. Op de een of andere manier slaan de hormonen bij mij wel aan, maar het duurt altijd even. Dan maak ik een soort inhaalslag. Tweede keer maximale dosis Puregon en dat sloeg goed aan. Neel

Hallo ladies, Ik heb twee pogingen Cetrotide gebruikt en krijg nu Decapeptyl (is inderdaad om de eisprong te onderdrukken). De cetrotide moet inderdaad zelf gemengd worden. Wat dat betreft vind ik Decapeptyl handiger. Henne; had je daar meer bijwerkingen van? Ik heb nu pas 2 keer gespoten, dus merk er nog niks van. De dag van de punctie is bij mij altijd wat later. De eerste keer op dag 17 en de tweede keer op dag 14 (geloof ik) van mijn cyclus. De tweede keer spoot ik wel meer Puregon dan de eerste keer; dat bevorderde niet alleen de snelheid van het groeien maar ook het aantal eitjes (en ik had er dubbel zo veel, 11 eitjes die geschikt waren om te bevruchten). Dus ook dat kan weer iedere keer anders zijn. Zoals ik het lees zijn de behandelschema's inderdaad overal anders; ook in de ziekenhuizen in Nederland. Neel

Hoi Ramona, Ik ben ook sinds kort op dit forum. Veel succes komende weken!!! Ik weet hoe spannend het is. Groetjes, Neel

Hoi YouMe Ik heb eergisteren mijn eerste spuit Decapeptyl gezet. Dus we gaan gelijk op zo te lezen. En ook wij dromen van een groot gezin, dus heel herkenbaar. Volgende week vrijdag heb ik mijn eerste uitgangsecho. Dat zou eigenlijk donderdag moeten zijn, maar dan is het Hemelvaart, dus vandaar een dagje later. En een traantje laten mag best! Ik heb ook al heeeeeeeeeeel wat traantjes gelaten de afgelopen 2 jaar (meer dan al die 30 jaar ervoor). Het is ook niet niks, toch? Het is niet mijn eerste keer met spuiten. Maar ik heb me er inmiddels geloof ik eindelijk bij neergelegd dat dit de manier is waarop wij zwanger gaan worden. Hoe zijn ze er eigenlijk achter gekomen dat je eileiders verkleefd zijn? Had je ergens last van? Reden dat ik dit vraag is, omdat wij 'onbegrepen onvruchtbaar' zijn, maar ik vaak het gevoel heb dat er iets over het hoofd wordt gezien in het ziekenhuis. Wij schijnen ieder keer 'pech' te hebben... Groetjes Neel

Hallo, Ik heb trouwens een vraag over het spuiten van Decapeptyl. De vorige keren hadden wij Cetrotide en die spuit zet je in een hoek van 45 graden in een huidplooi (dus schuin onder de huid brengen). Puregon spuit je in een hoek van 90 graden (dus loodrecht op je buik). Weet iemand hoe dat met Decapeptyl zit? Ik kan niks hierover vinden in de bijsluiter en in het ziekenhuis hebben ze er niks over gezegd. Groetjes! Neel

Hallo allemaal! Fijn al deze reacties. Vanessa: ik heb jouw hele verhaal ook gelezen en dus indirect met je meegeleefd. Gefeliciteerd en vooral genieten!! Hetzelfde geldt voor het verhaal van Daan. En het geeft ons weer goede hoop natuurlijk! En Meiske74: spannend een tp! Volgende week al lees ik. Hoe me op de hoogte! Henne, naar verwachting punctie rond Pinksteren, dus we zullen redelijk gelijk op gaan volgens mij. Op dit moment lijkt het in mijn omgeving of wij de enigen zijn die niet zwanger zijn. En dan ook nog na 1 of 2 keer proberen. Tot later, en ook de groeten van mijn man (hij is erg nieuwsgierig wat ik allemaal schrijf!). Neel Groetjes

Hallo, Voor mij is dit de eerste keer dat ik een bericht op een forum plaats. Tot nu toe las ik alleen de berichten en dat gaf veel herkenning en steun. Maar nu is dan toch het moment gekomen dat ik zelf ook maar eens wat schrijf en natuurlijk hoop dat er iemand reageert. Ik heb net de eerste spuit Decapeptyl gezet. We hebben al een heel traject achter de rug (net als iedereen hier lijkt me!). September 2005 ben ik gestopt met de pil en we zijn nu ruim 2 jaar in behandeling in het ziekenhuis. Er is geen duidelijke reden waarom het niet lukt. Na stimulatie met Clomid/ spuiten en 6 IUI's kwamen we vorig jaar september in aanmerking voor IVF, omdat we al 3 jaar bezig waren om zwanger te worden. Maar bij onze eerste IVF poging vorig jaar is er geen enkel eitje bevrucht. Dat was een enorme klap, omdat er tot dan toe niks mis was met het zaad van mijn man. Toch zwommen ze niet het eitje in. Het kan iets te maken hebben met een tekenbeet die hij toen had opgelopen, maar zeker weten ze dat niet. Dus in december werd het ICSI. We wilden niet nog een keer het risico lopen dat er geen bevruchting zou optreden. Gelukkig toen wel (9!) bevruchte eitjes, waarvan er ook nog 4 ingevroren konden worden en 3 zijn er goed ontdooid. Maar helaas...nog steeds niet zwanger. Dus nu op naar de 2e ICSI poging! Zou leuk zijn om hier ervaringen te delen met meiden die in hetzelfde schuitje zitten. Groetjes, Neel