FaB

Dank je, helemaal mooi omdat er maar een eicel (van de 16!) is doorgegroeid. Ja, het is ons eerste kindje, spannend! Nee, nog geen kloppend hartje, alleen een zwart bolletje van 6mm. Maar las al dat dat niet ongewoon is, het is ook nog erg klein. Het zit wel op de goede plek, geen bbz en mijn hcg waarden waren ook goed. Verzonden vanaf mijn iPad met Tapatalk

Dank je. Dat hoop ik ook, dan kan ik nog meer genieten. Verzonden vanaf mijn iPad met Tapatalk

Dank je, dat is het zeker. Verzonden vanaf mijn iPad met Tapatalk

Dank je wel! Ik heb 6 iui pogingen gehad. Dit was de eerste keer IVF en gelijk raak!! Ben heel blij en geniet er ook wel van :) het is zo bijzonder om mee te maken, nu al! Jij beterschap toegewenst!! Ik zit nu ook verplicht thuis omdat ik vocht in mijn buik heb (overstimulatie) en heel duizelig was. Heb daardoor wel al een eerste echo gehad. Deze week de tweede, spannend! De anderen ook bedankt voor jullie felicitaties!

Wauw wat is dit leuk om te zien allemaal. Zulke mooie kamertjes! Ik ben nog maar 6.1 weken zwanger (uitgerekend op 12 maart 2018) van ons eerste kindje. Nog even een paar weekjes geduld voor ik hier (hopelijk) ook over na kan gaan denken:)

Dank je Maria, ik kan er gelukkig ook wel van genieten :D. Oke, duidelijk. Ik kreeg van internet het idee dat het best vaak voorkomt, maar dan meestal vlak na de terugplaatsing (en niet pas na 3 weken erna). Maar het klinkt logisch nu je zegt dat het zwangerschapshormoon de trigger is én ik ben slank en 35. Bedankt voor je antwoord!

Dank je wel eslief! Ja, best wel heftig, maar het brengt de zwangerschap gelukkig (nog) niet in gevaar :icon_smile: Die leest dit dan vast niet meer, maar misschien iemand anders.

Hallo, Kort mijn verhaal: Na 6 iui mislukte IUI pogingen heb ik kort geleden de eerste IVF poging gehad. Tijdens de medicatieperiode had ik lichamelijk weinig klachten, maar emotioneel vond ik het best zwaar. Tijdens de echo's kwam de arts er achter dat ik veel follikels had, waarvan een flink aantal grote en middelgrote. Daarom ben ik eerder gestopt met de stimulatiemedicatie. Op de dag van de (vrij pijnloze) punctie zijn er alsnog 16 eicellen weggehaald, dus moest ik extra goed letten op tekenen van overstimulatie. 2 dagen later hoorden we dat slechts 1 van de 16 eicellen goed doorgedeeld was. Deze embryo was gelukkig wel van goede kwaliteit en de terugplaatsing verliep goed. Erg bijzonder om de vier celletjes onder de microscoop te zien en te zien hoe ze het terugplaatsen. Tijdens de twee wachtweken verliep alles goed (afgezien van de spanningen!). Hierna heb ik getest en nu ben ik 6 weken zwanger:happy7:!!! Helaas heb ik afgelopen week alsnog klachten van overstimulatie gekregen. Ik was steeds heel duizelig, niet alleen meer als ik te snel op stond of te lang stond, maar ook als ik zat of in bed lag. Heel vervelend. Omdat er vocht in mijn buik zit mag ik niets meer doen tot de arts hier weer toestemming voor geeft en heel veel water drinken. Gelukkig hoef ik niet in het ziekenhuis te blijven omdat mijn bloedwaarden prima zijn, maar ik ben er toch best van geschrokken....... (Is het toch nog best een verhaal geworden ;)) Nu was ik even benieuwd of iemand van jullie ook overstimulatie in een later stadium (tijdens de zwangerschap) heeft meegemaakt, ik heb namelijk het idee dat dat bijna nooit voor komt. groetjes FaB

Dank je wel Jheroen!

Hallo allemaal, Ik ben nieuw hier en zal even iets over mijzelf vertellen. Mijn man en ik willen al heel lang graag papa en mama worden, maar helaas gaat dat ook bij ons niet vanzelf. We zijn nu al 1,5 jaar bezig met verschillende trajecten. Er lijkt niets aan de hand te zijn, oftewel ze kunnen bij ons geen oorzaak vinden voor de verminderde vruchtbaarheid. Na 6 mislukte IUI pogingen hebben wij net de eerste IVF poging achter de rug. Kort geleden ben ik er achter gekomen dat dit direct raak is, ik ben zwanger. Heel blij natuurlijk, maar het verloopt helaas niet zonder complicaties, vandaar mijn aanmelding op dit forum! groetjes FaB

Hallo dames, Kort mijn verhaal: Na 6 iui mislukte IUI pogingen heb ik kort geleden de eerste IVF poging gehad. Tijdens de medicatieperiode had ik lichamelijk weinig klachten, maar emotioneel vond ik het best zwaar. Tijdens de echo's kwam de arts er achter dat ik veel follikels had, waarvan een flink aantal grote en middelgrote. Daarom ben ik eerder gestopt met de stimulatiemedicatie. Op de dag van de (vrij pijnloze) punctie zijn er alsnog 16 eicellen weggehaald, dus moest ik extra goed letten op tekenen van overstimulatie. 2 dagen later hoorden we dat slechts één van de 16 eicellen goed doorgedeeld was. Deze embryo was gelukkig wel van goede kwaliteit en de terugplaatsing verliep goed. Erg bijzonder om de vier celletjes onder de microscoop te zien en te zien hoe ze het terugplaatsen. Tijdens de twee wachtweken verliep alles goed (afgezien van de spanningen!). Hierna heb ik getest en nu ben ik 6 weken zwanger:happy7:!!! Helaas heb ik afgelopen week alsnog klachten van overstimulatie gekregen. Ik was steeds heel duizelig, niet alleen meer als ik te snel op stond of te lang stond, maar ook als ik zat of in bed lag. Heel vervelend. Omdat er vocht in mijn buik zit mag ik niets meer doen tot de arts hier weer toestemming voor geeft en heel veel water drinken. Gelukkig hoef ik niet in het ziekenhuis te blijven omdat mijn bloedwaarden prima zijn, maar ik ben er toch best van geschrokken....... (Is het toch nog best een verhaal geworden ;)) Nu was ik even benieuwd of iemand van jullie ook overstimulatie in een later stadium (tijdens de zwangerschap) heeft meegemaakt, ik heb namelijk het idee dat dat bijna nooit voor komt.

Hallo dames, Kort mijn verhaal: Na 6 iui mislukte IUI pogingen heb ik kort geleden de eerste IVF poging gehad. Tijdens de medicatieperiode had ik lichamelijk weinig klachten, maar emotioneel vond ik het best zwaar. Tijdens de echo's kwam de arts er achter dat ik veel follikels had, waarvan een flink aantal grote en middelgrote. Daarom ben ik eerder gestopt met de stimulatiemedicatie. Op de dag van de (vrij pijnloze) punctie zijn er alsnog 16 eicellen weggehaald, dus moest ik extra goed letten op tekenen van overstimulatie. 2 dagen later hoorden we dat slechts één van de 16 eicellen goed doorgedeeld was. Deze embryo was gelukkig wel van goede kwaliteit en de terugplaatsing verliep goed. Erg bijzonder om de vier celletjes onder de microscoop te zien en te zien hoe ze het terugplaatsen. Tijdens de twee wachtweken verliep alles goed (afgezien van de spanningen!). Hierna heb ik getest en nu ben ik 6 weken zwanger:happy7:!!! Helaas heb ik afgelopen week alsnog klachten van overstimulatie gekregen. Ik was steeds heel duizelig, niet alleen meer als ik te snel op stond of te lang stond, maar ook als ik zat of in bed lag. Heel vervelend. Omdat er vocht in mijn buik zit mag ik niets meer doen tot de arts hier weer toestemming voor geeft en heel veel water drinken. Gelukkig hoef ik niet in het ziekenhuis te blijven omdat mijn bloedwaarden prima zijn, maar ik ben er toch best van geschrokken....... (Is het toch nog best een verhaal geworden ;)) Nu was ik even benieuwd of iemand van jullie ook overstimulatie in een later stadium (tijdens de zwangerschap) heeft meegemaakt, ik heb namelijk het idee dat dat bijna nooit voor komt.