Dag lieve kleine Jonne* & Jarah*,
Wat hebben we gestreden,
spuiten, punctie, wachten...
't Lijkt alweer zolang geleden
toen weken vol verwachting,
op een teken van jullie leven,
mijn lichaam werd al voller,
dat was toch niet voor even?!
Na de echo was er onzekerheid,
of jullie bij ons zouden blijven,
jullie groeiden, maar toch verloren jullie de strijd,
verlies was niet te vermijden.
Even mochten we een beetje blij zijn,
nu rest ons wederom verdriet,
langzaam aan verdwijnt de ergste pijn
maar vergeten doen wij jullie nooit niet!
Lieve kleine vlindertjes van ons,
Wat waren we blij en gelukkig toen onze 2de IVF was gelukt en jullie in mijn buik zaten, wat was ons verdriet groot toen we met 6 weken zwangerschap een miskraam hadden van één ukkie en met ruim 11 weken een miskraam van ons 2de ukkie. Wij hebben ze ook een naam gegeven omdat ze toch in mijn buik hebben gezeten en we ze gezien hebben op de echo.
Lieve Jonne* & Jarah* al bijna 2 jaar geleden dat we de miskraam van jullie hadden maar nooit zullen we jullie vergeten!