Ik wil hier echt niet een pleitbezorger zijn van eiceldonatie, maar ik heb lang genoeg op dit forum 'rondgezworven' om te weten dat de kansen na je veertigste echt beangstigend klein zijn. Ik had toen ik de eerste keer onderzocht werd (ik was 40) de eicelvoorraad van een dertigjarige (wij deden ICSI i.v.m. de slecht zaadkwaliteit van mijn man), maar dat zegt helaas niets over de kwaliteit van de eicellen. Verder dan een late miskraam ben ik toen niet gekomen.
ik heb me toen ook ingelezen over behandelingen in Duitsland. Wanneer jij betaalt, wordt je er zonder problemen geaccepteerd en behandeld, maar ook daar kunnen ze helaas niets doen aan de kwaliteit van de oude eicellen. En wonderen bestaan (mijn oma beviel op haar 45ste van mijn vader), maar zoals de gyneacoloog in Utrecht ooit tegen mij zei:' Die verhalen lees je eindeloos op internet en hoor je van de buurvrouw. De verdrietige verhalen van mislukkingen zie en hoor ik op mijn spreekuur en dat zijn er helaas veel en veel meer'. Dat was voor mij een eyeopener.
Je zult nooit een bevestiging in een ziekenhuis krijgen dat het nooit zal lukken. Als je de tijd (en het geld) hebt, maak je die keuze zelf.
Ik wens je wijsheid en vooral een positief resultaat, want dat verdient iedereen die zoveel moeite doet om een kindje te krijgen.