lindamvjulian

@minoes:Dus je gaat de kleine toch laten draaien? Het ziekenhuis weet echt wel wat ze doen en een draaipoging is altijd beter dan een keizersnee. @tinkerbell: lekker een paar dagen weggeweest. Je hebt het getroffen met het weer. Dus een verplicht gesprek? Hebben wij ook nooit gehad. Maar wel goed dat ze dat doen. En je gaat dus gonal F spuiten naast de deca. Ik spoot ook puregon. @mon: dus vrijdag de punctie! Succes alvast. Zou wel heel bijzonder zijn om op vaderdag een positieve test te hebben.

Goh ik zie dit topic nu pas terwijl ik er zelf ook naar op zoek was. Inmiddels hebben we elkaar al gevonden in het andere topic.

Ja 12 juni is inderdaas snel. We wachten het gesprek af en gaan er dan over nadenken om nog wel of geen poging te doen. Bedankt voor je tip over Wen72. Ik zal haar dan zeker benaderen. Het vloeien is nu eindelijk over na 1½ week dus ik ga er van uit dat dit toch wel de eerste menstruati was. Verder gaat het wel goed met me. Ik vind het wel lekker om weer aan het werk te zijn. Ik heb nog niet al mijn uren en werk nog maar 13 uur ipv 18. Deze week weer een kort weekje. Zo komen we de tijd wel door tot aan de vakantie. Nog 10 weken werken. Vervelend dat je zo moe bent. Komt misschien ook wel door het weer? Vaak slaap je korter en je word van die warmte ook loom. Wat lief dat je van je collega een flesje Lourdes water kreeg. Soms kunnen mensen uit onverwachte hoek juist ontzettend met je meeleven. Zo kregen wij een kaart van een collega van mijn zus met een heel mooi gedichtje er in. En van een groep meiden van een ander ivf forum kreeg ik een prachtig bloemstuk thuisgestuurd!! En vorige week kreeg ik van een client van me geld om voor mezelf iets leuks te kopen. Ook zo lief allemaal.

@mon: wat goed dat je meteen al kon beginnen met spuiten. Dus zelfs 2 follikels! Dat zou geweldig zijn als er 2 eicellen zijn. @minoes: ja de tijd gaat razendsnel. Nog even een je bent mama! Spannend hoor. @Janis: Fijn dat het zo goed met S gaat. Wat gaat het snel he. Ik zag net een foto op fb voorbij komen. Wat een meid al weer. Dus de fruithap was een succes? Je geeft ook nog borstvoeding? @Ansje: Wel spannend inderdaad om in deze tijd iets voor jezelf te beginnen maar je hebt weinig te verliezen toch. @tinkerbell: hoe is het met jou? Gisteren was het al weer 2 maanden geleden dat ik de bloeding kreeg en dus ons 'kindje'verloor. Ik zou nu bijna 16 weken zijn geweest. Gek idee wel hoor dat ik al bijna op de helft was geweest dan.

Precies op dit gebied ben ik ook niet zo blij met co-assistenten. En helemaal niet als je hun ook nog als ' collega' kan treffen. Best onduidelijk he wanneer je weer ongi kan worden. Gisteren bloedde ik ineens wel weer en vandaag vrijwel niet. Ik zie het wel ga er ook niet achteraan bellen want dan krijg je toch weer een vaag antwoord. De plekken in mijn buik zijn nog hetzelfde. Ik kreeg gisteren bericht dat we 12 juni het eindgesprek hebben. Dat is best snel dus.

@mon: dus ook weer in de race vanaf zondag. @minoes: geen wonder dat je voeten opzwellen. Dat doen die van mij nu ook al haha. Een ICSI poging zelf betalen kost gemiddeld € 3500. IVF € 2500. In principe kunnen wij gewoon IVF doen omdat het zaad altijd heel erg goed was. Alleen de eerste hyper poging was het ineens niet zo best en zijn we over gegaan op ICSI en dan blijf je automatisch bij ICSI. Ik weet niet hoe het geregeld is maar op het moment van de punctie kunnen ze dat dus alsnog beslissen en dat zou ons € 1000 schelen! Als ik dan nog het meeste van de medicatie kan krijgen dan hoeven we niet eens veel bij te betalen. WE kregen vanmiddag bericht dat we 12 juni het eindgesprek hebben dus dat kunnen we dan ook allemaal vragen. @tinkerbell: met de ec pogingen liep het ook allemaal raar bij mij. Er was geen peil op te trekken. Met de IUI's van Julian reageerde ik ook al traag op de Gonal F en spoot ik de poging die gelukt is ook de maximale dosering.

Heel mooi verwoord!

Anita79: Fijn dat je er zo snel tussen gedrukt kon worden. Jullie gaan dus meteen verder? Hier gaat het elke dag een beetje beter. Het is zwaar en het blijft moeilijk. Wij weten niet of wij nog door gaan voor een betaalde poging. Dat ligt er aan wat er uit het eindgesprek komt. Wij zijn in principe uitbehandeld nu. Vandaar dat het extra zuur is dat de allerlaatste poging zo is geeindigd.

Fijn dat het zo'n positief gesprek was! Logisch dat je er geen co-assistent bij wou hebben. Ik ben er sowieso al niet zo kapot van maar helemaal niet met zulke gesprekken. Ik had nog nooit gehoord van de factor van Leiden maar weet nu dus hoe het zit. Wanneer ben jij gestopt met de utrogestan dan? Ik moest er mee doorgaan tot week 12 van de zwangerschap. Maar dat verschilt per ziekenhuis. Jij hebt dus ook niet heel veel eicellen? Ik heb beide pogingen ook maar weinig follikels en dus weinig eicellen. De eerste keer waren het er maar 3 en zou de poging worden afgeblazen omdat er toen toch nog 2 hele kleintjes mee groeiden zijn we verder gegaan. Ik spuit de maximale dosering maar ben slecht te stimuleren. Die vitamientjes zijn inderdaad een goed idee. Ik kreeg de tip om voor de start van de poging te beginnen met tarwekiemolie tabletjes. Alle andere 6 tp's heb ik dat niet geslikt en nu wel en nu werd ik zwanger. Of het daardoor is gekomen zullen we natuurlijk nooit weten maar het is het proberen waard toch? Jeetje dus ze willen je morgen al weer gaan inplannen. Maar eerst nog 2 menstruaties afwachten dat kan wel even duren inderdaad. Wat hebben ze tegen jou gezegt wanneer je het weer kon verwachten? Bij mij is er niks over gezegt maar ik las 6 weken. Toen ik vrijdag van de nacontrole kwam vloeide ik ineesn weer en het werd steeds heviger dus ik was er van overtuigd dat ik mijn menstuatie had gekregen ( 2½ week na curettage maar 5 weken na het opwekken) maar vandaag is het al zo goed als over dus ik twijfel nu weer. Normaal ben ik er wel 12 dagen zoet mee dus vind dit wel heel kort.

Ja ze zijn lekker tactisch daar in het UMCG. Ik ben er ook wel een beetje klaar mee hoor. Het komt ook doordat je nooit een lange tijd dezelfde artsen hebt en daardoor zien ze je gewoon als nummer. JA 1/3 deel van mijn leven. Ik word zo 33 en we zijn er 11 jaar onder behandeling 1 juni. @Ansje: dus het was even lekker zo met zijn tweetjes weg. Goed geslaagd voor kleding dus. En defintief iets in de kinderopvang dus. Spannend! Klopt Denny wou perse geen betaalde poging meer. Ik was er voor de cryo's ook wel klaar mee maar twijfel nu dus weer. Ook Denny staat er nu wel anders tegenover. @Minoes: mooie buikafdruk geworden? Je hebt het zwaar zeker nu het zo warm is ineens. @Janis: Fijn dat het met S zo super gaat! En met jezelf dus ook steeds beter. Sneu he die prikjes? Julian moet morgen zijn Allerlaatste inenting dat gaat massaal hij bij het zwembad voor alle 2003 kinderen. @tinkerbell: Ja het UMCG doet alleen het lange protocol. Bij mij groeien de follikels heel traag dus ik was weken aan het spuiten voordat de punctie gepland kon worden. Normaal duurt dat niet zo lang hoor maar ik ben slecht te stimuleren. De eerste hyper had ik maar 3 follikels en het mocht nog net doorgaan. Er zijn toen met de punctie 5 follikels aangeprikt maar 3 eicellen en 1 embryo dus geen cryo's. De 2e poging waren er maar 4 follikels ondanks de maximale dosering. Er zijn 6 follikels aangeprikt met de punctie ( door de pregnyl zijn er dus toch nog wat mee gegroeid). En er waren dacht ik ook 6 eicellen!!! 3 Embryo's. 1 teruggeplaatst en 2 cryo's. Erg magertjes dus. Ze waren bij ons ook heel positief omdat wij ook 3 tp's hadden van de ec pogingen. Vandaar dat wij ook wel twijfelen over een betaalde poging hoor. Er zijn maar weinig embryo's en ik heb die baarmoeder die niet goed is, endometriose. Is hert dan wel verstandig om er nog een keer voor te gaan of kunnen we beter het geld in de put gooien? Het geld hebben we niet zo even liggen dan zullen we er wel iets voor moeten laten bv de zomervakantie volgend jaar? En is dat dan wel eerlijk tegenover JUlian? Hij is nu al 9 en het leeftijd verschil word steeds groter. Ik twijfel zelf ook gewoon heel erg. En mochten ze met het eindgesprek zeggen dat de kans vrij groot is dat de miskraam door mijn baarmoeder is gekomen dan begin er sowieso niet weer aan. Dit wil ik gewoon nooit weer mee maken.

@Beanie: ja in ons ziekenhuis zijn ze vrij onpersoonlijk vind ik. Ik snap best dat ze dagelijks met zulke gevallen te maken krijgen maar als je in de zorg werkt kun je toch wel met gevoel met mensen omgaan vind ik. Een naam geven aan ons vlindertje maakte het net even wat anders. Maar dat heb jij dus ook. Daantje is ook een hele mooie naam. Als ons kindje geboren was hadden we het beslist geen Emen genoemd hoor maar omdat onze zoon dat zei hebben we hiervoor gekozen. Mijn moeder en haar man wilden mij graag iets tastbaars geven als herinnering in de vorm van een sieraad maar omdat ik geen sierraad mens ben krijg ik nu een vlinder tattoo van ze. Onze zoon zijn naam staat ook in het chinees op mijn rug dus als dit kindje was geboren had ik dat ook laten doen. Vandaar dat ik nu een vlindertje wil. En dan denk ik ook de naam Emen in het chinees of de datum. Ik heb trouwens vlinderstruikjes gekocht bij het tuincentrum. Ook een voor mijn moeder nog voor moederdag. Dat vonden wij wel symbolisch. Ik kreeg de tip van iemand. Ik kan me voorstellen dat je je aan de ene kant wel wil laten onderzoeken op herhaalde miskramen maar dat je er ook niet te veel tijd aan wil verspillen. Tijdens het gesprek moet je maar even overleggen toch? De tijd begint wel een beetje te dringen met je leeftijd dus iedere maand is kostbaar. Wat is 'factor van Leiden?' daar heb ik nog nooit van gehoord. Het vloeien is flink doorgezet dus het zal wel mijn eerste menstruatie zijn. Ik had begrepen dat het 6 weken ong zou duren na de curettage. Maar misschien is het anders door de medicatie voor het opwekken? Ik ben in elk geval wel blij dat ik weer ongesteld ben geworden uit mezelf want dat is zo'n 3 jaar geleden. Succes morgen!

@Tool: Wat een prachtig gedichtje! Het verwoord precies hoe ik me ook voel. Het is zo oneerlijk om na zoveel jaren vechten eindelijk er aan te mogen ruiken om het vervolgens zo te laten eindigen. Dat is heel wreed. Sterkte.

Kriskras: dat ben ik helemaal met je eens hoor. Het doet ons vreselijk veel pijn dat er nooit een 2e wondertjes bij mag komen maar wij hebben het in elk geval wel al allemaal mogen ervaren. Ik vind het verdriet daarom ook niet te vergelijken. Op een ander forum waar ik schrijf heeft iemand net gehoord dat ook zij een missed abortion heeft van haar allerlaatste poging. Hetzelfde verhaal als ons maar zij heeft helemaal niks! Wij hebben tenminste een gezonde zoon. Haar verdriet is vele malen erger dan dat van ons.

Wat fijn dat hier een hoekje is gemaakt voor alle verloren kindjes! Helaas hoor ik hier dus thuis. Op 3 april 2012 werd bij ons vastegesteld dat ik een missed abortion had en dat we ons kindje dus zouden verliezen. Omdat ik op 27 maart een bloeding heb gehad houd ik die datum aan. Onze zoon was er van overtuigd dat hij een broertje zou krijgen. Hij had ook al een naam bedacht: Emen. Vandaar dat wij ons vlindertje Emen noemen.

@mon: ja ik moest ook wel flink slikken hoor toen ik het las. Als ik ook kijk hoe zo'n dossier ik sinds 2001 heb opgebouwd besef ik dat we echt al heel lang daar lopen. Ik ben daar 1/3 deel van mijn leven onder behandeling geweest. Hopenlijk hebben we nog voor de zomervakantie het eindgesprek zodat we dan eventueel kunnen beslissen of we aan het eind van dit jaar nog een poging gaan doen. We hebben al meerdere aanbiedingen van medicatie gekregen dus dat is mooi meegenomen. Met Julian gaat het goed. De tics zijn gelukkig afgenomen. Maar of het door de medicijnen komt weet ik niet. Zijn verjaardag etc is ook achter de rug nu dus die spanning is er ook af. Jouw ongi zit er aan te komen dus. Haha de bonbons al in huis. Lekker. @Minoes: waar hebben jullie gegeten? @Ansje: jullie ook even met zijn tweetjes er tussen uit? Wat gaan jullie doen? Denny heeft vanmiddag en vanavond een vrijgezellen feest. Mijn zusje komt straks en dan gaan we iets bijzonders koken. Denny lust namelijk niet zo veel dus is het altijd aardappelen met groente wat we eten. Nu hij er niet is kunnen we er even gebruik van maken. Ik denk trouwens wel dat ik ongsteld ben geworden. Het bloeden word heviger.

Helaas kan ik me hier ook aansluiten. Van onze allerlaatste poging raakte ik wonder boven wonder na 8 jaar zwanger. Vlak voor de 1e echo kreeg ik ineens hevig rood bloedverlies. Foute boel dachten we maar met de echo zat 'alles'er gewoon en zag het er toch positief uit. Een hartje zagen we niet maar dat was niet zorgwekkend want het kon komen doordat mijn baarmoeder een afwijkende vorm heeft en het misschien net een paar daagjes te vroeg was voor de echo. Het bloeden stopte nog diezelfde avond en dat was volgens de artsen een heel positief teken. Een week later kwamen we weer voor een echo en toen was de vruchtzak leeg. De wereld zakte onder onze voeten vandaan. Omdat niet uitzichzelf op gang kwam werd het opgwekt met medicijnen. Dat was aardig heftig vond ik. Met de nacontrole bleek dat mijn baarmoeder niet schoon was en toen moest ik alsnog worden gecuretteerd. Vanmorgen voor de na controle geweest en nu ben ik schoon. Omdat dit de allerlaatste kans was zijn we nu uitbehandeld. @Anita79: hier dus eigenlijk hetzelfde verhaal. Wat werd jij snel gecuretteerd na het opwekken met medicatie. Bij mij heeft dat nog 3 weken geduurd!! @plankje: wat naar een bbz. Vervelend ook dat ze je zo laten lopen met de onzekerheid. Ik ben niet bekend met die injecties dus kan er ook niks over zeggen.

Dat kan ik me helemaal voorstellen dat je geen abortussen wil doen. Goed ook dat je wel de keus hebt en het niet wordt gezien als werkweigering. Daar zou ik ook beslist niet aan mee willen werken hoor. Wat gek eigenlijk dat je toen wel spontaan zwanger bent geraakt en het na de miskraam niet meer is gelukt.Toch wel positief dat je van de 1e ivf zwanger bent geworden. Helaas geen cryo's dus. Er is bij jullie ook geen oorzaak gevonden dus? Wordt er nu onderzocht waarom je voor de 2e keer een miskraam hebt gekregen? Bij ons ook geen grote oorzaak. Wel heb ik een afwijkende vorm van baarmoeder waardoor de kans op een miskraam of vroeggeboorte groter is. En ik heb endometriose wat toeneemt. En mijn eicel reserve's zijn aan het opraken. Alles bij elkaar is dat dus niet een heel positief plaatje. Vanmorgen voor de na controle geweest. Ik ben 'schoon' verklaard. Binnen 5 min stond ik al weer buiten. Ik krijg binnenkort wel een oproep voor een eindgesprek en we worden geevalueerd. Er werd een briefje op mijn dossier geplakt met ' uitbehandeld'. En dat was het dan. Ik ben blij dat ik nu schoon ben maar ik kwam toch wel met een rotgevoel uit het ziekenhuis. Ik heb weer gevraagd naar die plekken en daar kon ze geen antwoord op geven. Er werd ook niet naar gekeken. Ik moest het maar afwachten. Ja dat zeiden ze de vorige keer ook al. Ik kijk het volgende week nog aan en dan ga ik naar mijn huisarts. Onderweg kreeg ik al wat krampjes en thuis ontdekte ik dat ik weer vloei. Misschien dat ik nu weer ongesteld word ? Daar werd ook niet naar gevraagd trouwens hoe het met het vloeien was.

Vanmorgen voor de na controle geweest. Ik ben 'schoon' verklaard. Binnen 5 min stond ik al weer buiten. Ik krijg binnenkort wel een oproep voor een eindgesprek en we worden geevalueerd. Er werd een briefje op mijn dossier geplakt met ' uitbehandeld'. En dat was het dan. Ik ben blij dat ik nu schoon ben maar ik kwam toch wel met een rotgevoel uit het ziekenhuis. Ik heb weer gevraagd naar die plekken en daar kon ze geen antwoord op geven. Er werd ook niet naar gekeken. Ik moest het maar afwachten. Ja dat zeiden ze de vorige keer ook al. Ik kijk het volgende week nog aan en dan ga ik naar mijn huisarts. Onderweg kreeg ik al wat krampjes en thuis ontdekte ik dat ik weer vloei. Misschien dat ik nu weer ongesteld word ? Daar werd ook niet naar gevraagd trouwens hoe het met het vloeien was. @Vianne: jij doet dus ook ec in het UMCG? @Minoes: laat het eerst allemaal maar over je heen komen. Wie weet draait jullie meisje nog en heb je je voor niks zorgen gemaakt. WAnneer moet je weer naar de vk? Ik zag al mooie foto's op fb voorbij komen van de shoot. @Ansje: Leuk dat J een sprongetje heeft gemaakt. ER komt steeds meer bij he. Heerlijk van genieten!

Ook voor ons zit het er op. Onze grens was alleen de vergoede pogingen doen. WE hadden de hoop opgegeven maar net op de valreep werd ik van de laatste cryo tp zwanger!!! WAt een geluk. Tot ons grote verdriet is dit geeindigd in een miskraam met 8 weken. Ik zit nog volop in de verwerking doordat het eerst opgewekt moest worden en daarna alsnog een curettage. Vrijdag heb ik de nacontrole en dan hoop ik dat ik dan nu helemaal schoon ben en we ons op de toekomst kunnen richten. Jullie verhalen zijn heel herkenbaar. Wij zijn ook dolgelukkig een zoon te hebben mogen krijgen maar we voelen ons nog niet compleet. Ik kan me er niet bij neerleggen. Voor de laatste cryo poging had ik wel het idee dat ik het geaccepteerd had maar nu ik toch nog een keer zwanger ben geraakt ga je toch weer twijfelen. Wij ( vooral ik) overweeg toch nog een betaalde poging maar dat hangt ook van het eindgesprek af of het nog wel zin heeft.

Ja hoor ik heb je gevonden!! Klopt er word weinig over geschreven. Het verbaasd me ook dat er op dit forum geen activiteit is onder de topic 'als het mis gaat'. Fijn dat ook jouw eerste werkdag is meegevallen. DAt is wel een voordeel van werken met collega's. Dat mis ik dus wel. En ik kan me heel goed voorstellen dat je er niet op zit te wachten om een keizersnee te begeleiden of een curettage. Vooral een keizersnee lijkt me pijnlijk om nu bij te moeten staan. Het is inderdaad ook moeilijk om met mensen over te praten die niet in hetzelfde schuitje zitten. Tuurlijk zijn er veel meer mensen die een miskraam hebben gehad maar die zijn wel op de natuurlijke manier zwanger geworden. En tuurlijk doet het dan ook heel veel pijn maar dan weet je wel in je achterhoofd dat je wel opnieuw zwanger kunt worden. En dat is bij ons niet het geval. Mijn vriendin heeft voor haar 2 kinderen ook een misrkaam gehad en ik zei laatste tegen haar dat was in dezelfde tijd als ik nu. Wist ze dat gewoon zelf helemaal niet meer. Ook niet meer hoe het was gegaan. DAt kan ik me gewoon niet voorstellen he dat je dat vergeet. Maarja als je meteen erna weer zwanger bent en dan een gezonde zoon en dochter krijgt dan denk je er misschien ook wel niet meer aan. Moet jij nu ook nog weer op controle? Ik moet vrijdag voor de nacontrole ben benieuwd. Ik vloei nog steeds heel licht bruin. Gisteren was de curettage 2 weken geleden. Ik vloei al sinds 10 april toen we het hebben opgewekt. Dus ik zou nu wel eens blij wezen als het over zou zijn. Die plekken in je buik heb jij niet toch? Ik heb nog steeds zo'n 2 cm boven mijn navel pijnlijk plekken zitten die aanvoelen als blauwe plekken. Maar volgens de ivf arts heeft dat niks te maken met de miskraam. Maar ik heb het wel sindsdien.

@minoes: Ja Julian lag ook in stuit. Eigenlijk de gehele zwangerschap lag hij met zijn hoofd klem tussen de hoorn van mijn baarmoeder. Dat komt door de afwijking aan mijn baarmoeder. Dat is ons geluk geweest dat hij zo is 'beland' zeg maar anders was het met hem ook misgegaan of was hij veel te vroeg geboren. Dat is het probleem met die baarmoeder van mij. Hij had dus ook nooit normaal geboren kunnen worden. Maar inderdaad aan een draaipoging zitten risico's en daarom had ik er ook niet over nagedacht. Een keizersnee is inderdaad niet leuk maar dat was ( voor ons) de veiligste keuze voor Julian en daar zijn we voor gegaan. Ik was ook liever gewoon normaal bevallen op een spontaan moment ipv 2 weken van te voren al weten wanneer je kindje word geboren. Maar Julian was het belangrijkste voor ons. Een vriendin van ons haar derde kindje lag ook in stuit en omdat zij al 2 normale bevallingen had gehad besloot ze gewoon normaal te bevallen. Dat ging dus niet goed het kindje heeft veel zuurstof te kort gehad en is na 2 dagen overleden. Daarom vind ik het altijd eng als mensen wel voor een stuitbevalling kiezen. Ik wil je hier niet bang mee maken hoor maar er wel op wijzen dat het ook mis kan gaan. Maar wie weet draait jullie meisje gewoon en hoef je je nergens druk over te maken!

@Minoes: mocht ze in stuit blijven liggen ga je het dan wel proberen te laten draaien? Bij ons kon dat niet ivm mijn baarmoeder maar als ik de keus had gehad weet ik ook niet of ik dat wel had gedaan.

Dat is inderdaad erg vreemd dat je het zelf niet voor het zeggen hebt. Het is ons lichaam en wij moeten het allemaal ondergaan. Op het moment van het opwekken vond ik het verschrikkelijk en kon ik me helemaal niet voorstellen dat dat beter is voor het verwerken. Iets waar je 8 jaar lang voor hebt gevochten en wat je zo wreed weer verliest wil je niet zelf op wekken. Maar na de curettage denk ik er wel een beetje anders over. Dan ben je niet eens bij bewustzijn. JE komt bij en alles is weg. Nee ik ben vandaag pas na 5½ week weer aan het werk geweest. Lichamelijk had het tussendoor wel gekund maar omdat het de laatste kans voor ons was hakt het er helemaal in. De bedrijfsarts en ook mijn leidinggevende stond er op dat ik mijn tijd nam. Ik doe trouwens ook best zwaar lichamelijk werk en werk niet met collega's ( thuiszorg). Ja ik zag er tegen op omdat ik bang was te gaan huilen bij mijn clieten en het was ook een soort van schaamte gevoel waarom weet ik niet precies. Het is me ontzettend meegevallen. Mijn clienten waren ontzettend lief voor me en heel bezorgd door steeds te vragen of het echt wel ging. Ik ben toch blij dat ik weer ben gegaan. Hoe was jouw eerste werkdag? Andere dames vinden jullie het vervelend trouwens dat BEanie en ik hier schrijven? Het is natuurlijk wel de bedoeling om dit een vrolijk topic te houden. Anders open ik wel een ander topic hoor.

@Janis en tinkerbell: een dikke knuffel voor jullie. Extra pijnlijk als je moeder er niet meer is. Een kind kan , ongeacht hoe oud hij/zij is, niet zonder zijn moeder. @tinkerbell: Ik heb de tractaties met erg veel plezier gemaakt hoor. In de klas worden ook wel gewoon zakjes chips uitgedeeld maar Julian vind het leuk als het iets bijzonders is dus doe ik dat met alle liefde voor hem. Ik kreeg ontzettend leuke reactie's zowel gisteren al vandaag op school. @Janis: fijn dat je je een stuk fitter voelt! @Minoes: Doe je wel even rustig aan met je nesteldrang? Jullie meisje ligt dus nog met haar koppie naar boven? Vanaf wanneer moet het ingedaad zijn dan? Bij mij werd met 35 weken actie ondernomen omdat Julian in stuit lag maar misschien was dat ook ivm mijn baarmoeder. Ik heb geen idee eigenlijk wanneer een kindje goed moet liggen heeft de vk dat nog gezegt? @Ansje: je zit dus te denken aan gastouder. Dat is een goed idee! Ik heb mijn leidinggevende nog gemailt en ze nemen nog oproepkrachten aan. Je mocht je cv wel even mailen zei ze. @mon: wachten op de ongi dus. Gek idee he dat je daar op zit te wachten. Gisteren werd onze kleine/grote man dus alweer 9 jaar!! Het was een zeer geslaagde dag maar wel vreselijk druk en vermoeiend. We kunnen eigenlijk altijd buiten zitten met zijn verjaardag maar dit jaar was een twijfel geval. Omdat we binnen alles al hadden klaar gezet zijn we maar binnen gebleven. Hij heeft heel veel geld gekregen. Van ons het originele thuis tenue van het Nederlands elftal. En van zijn geld wil hij dan nog het uit tenue kopen maar daar gaan we het nog even over hebben. De taart en tractaties voor op school waren een groot succes. Ik kreeg erg leuk reactie's. Nu woensdagmiddag nog zijn kinderfeestje ( lasergamen en bowlen) en dan zit het er weer op voor een jaar. Vandaag ben ik voor het eerst weer aan het werk gegaan. Ik zag er heel erg tegenop om weer naar mijn clienten te gaan. Waarom weet ik niet. Bang dat ik zou gaan huilen denk ik en misschien een soort van schaamte gevoel. Het is me erg mee gevallen. Ze waren beiden zo lief voor me! Vroegen ook steeds of het wel ging. Ik ben blij dat ik gegaan ben. Ik zit vandaag ook wel lekker in mijn vel moet ik zeggen.

Met een hysteroscopie kunnen ze inderdaad alles zien. Met een curettage kunnen ze niet eens alles zien ving ik toevallig op dat wist ik ook niet. Maar ze zullen toch wel met een echo ofzo meegekeken hebben tijdens de curettage? Hoe kan het dan dat er bij jou nog een rest is achtergebleven? Echt gek eigenlijk en ook pech dus. Ja er zitten nadelen verbonden aan een curettage vandaar dat ze er liever voor kiezen om het af te wachten of met medicatie op te wekken als het uit zichzelf niet komt. Achteraf , als ik een keus had gehad, had ik ook liever meteen een curettage gehad want het opwekken was heel heftig. Het zou beter zijn voor de verwerking en dat geloof ik dan wel weer hoewel ik op dat moment er heel anders over dacht hoor. Fijn dat je zo goed opgevangen bent door je collega's! Dat maakt de stap om weer te gaan werken ook makkelijker denk ik. En het moet toch een keer weer en het begrip van een werkgever houd ook een keer op. Ik zie het nog niet zitten om maandag weer heen te gaan eigenlijk. Ik ben ook nog heel erg emotioneel maar ik weet ook hoe langer ik wacht hoe moeilijker het word. Bedankt trouwens voor je tip van de vitamientjes. Ik zal het in mijn achterhoofd houden. Ik heb trouwens deze laatste poging en voor die tijd tarwekiemolie tabletjes geslikt. Dat zou ook goed zijn voor de innesteling. En of het nu zo is of niet ik werd nu wel zwanger. Dus het is het proberen waard.