Katje

@Cil verwarrend al die symptomen hè? Dit is ons eerste ivf traject heb hiervoor clomid en iui gedaan maar nooit verder gekomen dan chemische zwangerschappen. De symptomen waren met de clomid elke maand anders, kon er geen peil op trekken. Nu menopur volle bak 300 gehad met decapeptyl omdat ik een lage amh waarde heb en nu dus utrogestan na de punctie. Werkelijk geen idee welke symptoom van de zwangerschap zijn en welke van de medicatie. Kreeg jij nog pregnyl na de punctie?? Dan is een zwangerschapstest pas 2 weken later betrouwbaar

@Catlover hou je ons op de hoogte?

@Catlover ik leef zo met je mee, ik denk iedereen hier. Het is een loodzwaar traject en je snapt ‘t denk ik alleen als je het zelf meemaakt of hebt meegemaakt. Ik hoop dat je positief kunt blijven en dat je volgende week een mooie test hebt. België waar ik onder behandeling ben zei me dat bloedingen vaker wel dan niet voorkomen in een ivf traject. Dus blijf positief. En jij hebt bruine afscheiding precies ten tijde van een eventuele innesteling. Ik ga voor je duimen

@Catlover vreselijk hè deze onzekerheid? Het is dat ik weet van de echo en hcg bloed waarden dat ik zwanger ben maar toch ‘t blijft eng. Elke keer denken ok zit ‘t er nog? Maar maskeert de utrogestan alles?? We zullen wel nooit angst vrij zijn. De meeste ivf dames hebben al zoveel meegemaakt

@Catlover werd jij door de progesteron heen ongesteld? Ik hoorde dat progesteron de bloeding soms kan uitstellen. Zelfs miskramen maskeren. Ik gebruik zelf 3x daags utrogestan en ben super angstig dat ik misschien wel helemaal niet meer zwanger ben maar door de utrogestan de ongesteldheid niet doorkomt. Chaos in m’n hoofd bah

@Catlover als je vorige week woensdag een terugplaatsing hebt gehad dan kan dit heel goed innestelingsbloeding zijn. Een goed teken dus. Ik begrijp hoe moeilijk ‘t is ik zit er ook middenin maar heb inmiddels geleerd dat ook al voel je dat alles fout zit je toch zwanger kunt zijn. Ik ben op dit moment ‘t bewijs (6 dagen hevig gebloed, dacht ook ‘t vruchtje verloren te zijn, heftige krampen en toch zwanger. Gebruik je progesteron?

@Caro- lin ja het is een meer dan bizarre situatie waarin we zitten. Ik wilde al stoppen met de utrogestan. Ik was zelfs een beetje gepikeerd toen ze in België zeiden nee nee mevrouw eerst hcg prikken. We zien namelijk meer als niet bloedingen na ivf. Ik dacht nog, tuurlijk... tja ze had gelijk. 3 dagen hcg geprikt en alle drie de keren ruim verdubbeld.

@flower01 het blijft spannend. Laat je weten of je een mooie knaltest hebt?

@flower01 spannend zeg!! Ik ga heel erg voor jullie duimen. Ik gebruik ook utrogestan. Ik had er totaal geen symptomen van. Ik testte een dag voor de verwachtte menstruatie omdat ik al begon te bloeden, ik dacht oké ben dus ongesteld geworden en tot mijn verbazing knalde mijn test! Daarna ziekenhuis hcg laten prikken en idd hcg 92. Bleef nog 6 dagen bloeden met krampen. Maar hcg bleef ruim verdubbelen de dagen erna dus bloeding was geen miskraam. Maar ik voelde me pas later zwanger. Nu merk ik ‘t aan gevoelige borsten en heel moe zijn. Door de pregnyl en utrogestan had ik geen symptomen. Kwamen pas echt later paar dagen na de positieve test. Succes meid!

@Caro- lin je bent natuurlijk nooit “zorg-vrij” maar als je al zolang bezig bent en de ene chemische zwangerschap en miskraam na de andere hebt gehad dan ben je gewoon ontzettend bang voor dat stemmetje dat zegt: het lukt toch niet. Je gaat bij alles uit van het ergste. Nou is 6 dagen bloeden en helse krampen hebben ook wel ‘t uiterste maar om dan te horen dat je hcg netjes en ruim verdubbeld in de daaropvolgende periode is toch wel een wonder. Hopelijk is de echo over 2 weken een goeie echo met een mooi hartje dat we dan kunnen horen kloppen.

@flower01 wat lief dat je er naar vraagt het is een emotionele rollercoaster. Ik heb na de positieve test 6 dagen enorme menstruatie krampen gehad en bloedingen. Ik was er zeker van dat ‘t een vroege miskraam was. Ik wilde al stoppen met de progesteron. Maar ik moest eerst toch m’n hcg weer laten prikken... met frisse tegenzin ging ik en wat bleek hcg was ruim verdubbeld! Bloeding kan zijn gekomen van een hematoma maar ze weten het niet zeker. Hcg weer laten prikken 48 uur later en weer verdubbeld. Toen ik de echo kreeg (5 weken zwanger) was de bloeding al 2 dagen afgelopen dus gynaecoloog kon niks zien, maar zei ‘t kan een hematoma geweest zijn maar soms weten we ‘t gewoonweg niet. Ik leef samen met mijn man tussen hoop en vrees. Over 2 weken de volgende echo en dan zouden ze een hartje moeten kunnen horen kloppen. Mijn zwangerschapssymptomen komen en gaan en dat maakt het ook eng. Ik probeer m’n gedachten vaak te verzetten en te denken: het gaat zoals ‘t gaat. Daar moet ik me bij neerleggen. Maar poeh wat een emotionele achtbaan

@Lunaatje jeetje wat heftig meid! Laten we mekaar niet nog eens extra verdriet doen met zulke Posts. Een ieder die in dit traject zit heeft een diepgewortelde wens om mama te worden. Ik vind ‘t ontzettend verdrietig te horen dat het zo’n heftig traject is geweest voor jou. Ik hoop absoluut dat er nog een kans voor je is, echt. Ik denk dat we mekaar gewoon verkeerd begrepen. We moeten mekaar steunen en niet aanvallen. Mijn excuses als ik je zo heb laten voelen. Liefs van mij

@flower01 nou het was een vroege blastocyst en dat betekent nog niet volledig ofzo. En dan waren de kansen op een volledige uitgedragen zwangerschap 10%. Op dag 3 was de embryo van super kwaliteit zeiden ze. 7 cellen en geen fragmentatie. Maar op dag 5 dus weliswaar blastocyst maar een vroege. Liep wat achter

@flower01 oh maar ik voelde me ook niet aangevallen Door jou hoor. Lunaatje haar post stak me en sprak ook voor jou. Terugplaatsing was afgelopen maandag. Een vroege blastocyst. Schijnbaar maar 10% kans...

@flower01 ik begrijp dat de post overkomt alsof de punctie niets voorstelde. Maar in MIJN geval was dat echt zo. Ik ga daar niet om liegen. Daarmee val ik toch niemand af? Ik vermeld nog in de post dat ik ‘t erg vind voor de vrouwen die de punctie wel als naar ervaren hebben. Ik wilde niets meer en niets minder dan mijn ervaring delen. Je kunt nergens lezen dat ik zeg dat iemand zich aanstelt. Dus ik begrijp de commotie niet zo goed van @Lunaatje Als zij mijn post beter had gelezen had ze wellicht anders gereageerd. Want heb wel degelijk mijn medeleven getoond voor de vrouwen wiens punctie vreselijk was! Erg jammer zo’n onware verbale tegen reactie. Mijn arts zei overigens dat of je nu 5 eitjes of 20 moeten aanprikken ze prikken 1 maal door de vaginawand en eenmaal daar worden de eitjes leeggezogen. Maar nogmaals, dit is wat mijn arts zei. Hiermee geef ik wederom niet aan dat een punctie van weinig of veel eitjes minder of meer pijn doet. Zou ‘t zo fijn vinden als we mekaar niet afvallen. Had ik nu werkelijk een vervelende post geplaatst met uitlatingen als: jeetje wat stelt iedereen zich aan, de punctie was een eitje. Dan had ik de reactie begrepen. Maar dat is niet het geval. Ik heb niets meer dan mijn ervaring gedeeld zonder iemand af te vallen. Zo dit moest me even van het hart.

@Lunaatje ik denk dat je mijn post dan nog maar eens goed moet lezen. Ten eerste heb ik gezegd dat ik het persoonlijk als niet pijnlijk ervaren heb en ik het vreselijk vind voor de vrouwen die dat wel als heel pijnlijk ervaren hebben. Dat ten eerste. Ten tweede had ik maar 5 eicellen dus je hebt wederom niet goed gelezen want ik heb niet gezegd dat het met minder eicellen minder pijnlijk is. Dit stuit me erg tegen de borst. Lees eerst goed voor je zo “fel” reageert. Ik wilde niets meer en niets minder doen dan MIJN ervaring delen en dat ik het zelf heel jammer vond dat toen ik voor de punctie stond ik weinig positieve verhalen kon vinden. Nogmaals ontzettend rot voor jou alswel alle andere vrouwen waarbij de punctie vreselijk zeer deed. Ik vond het goddank geen nare ervaring en ik wilde dit heel graag delen met de dames die nog een punctie moeten ondergaan datbhrr dus zeker ook een oké ervaring kan zijn. Vind ‘t erg jammer dat je reageert op mij terwijl je m’n post niet goed gelezen hebt want je haalt 2 feiten volstrekt uit z’n verband en kloppen zelfs niet.

Kop op meid. Houdt moed. Je doet alles wat binnen je macht ligt. En als het zo moet zijn dan komt het echt

Ik had nooit gedacht in dit traject te belanden. Dacht altijd ok jaartje proberen en we krijgen een kindje. Nou die droom is volledig in duigen. Dikke reality check is dit. Ene kant wel dankbaar voor, hoe gek dat ook klinkt. Ik denk dat wanneer we gezegend zullen zijn met een gezond kindje er dat des te meer waarderen

Komt echt goed meid. We zijn allemaal sterker dan we denken

Dankjewel! Vreselijk dat wachten. Doe liever de punctie dan dit...

Wat spannend!! Ik ga heel hard voor je duimen. Wij hebben van de 4 eitjes 2 bevruchtingen. Vandaag is dag 2. Vreselijk dit wachten. Als ‘t fout loopt dan bellen ze ons en als ze door delen dan horen we zondag hoe de kwaliteit is en worden ze maandag teruggeplaatst.

Succes met de terugplaatsing Wij hopen vandaag een telefoontje te krijgen of de bevruchting heeft plaatsgevonden. Spannend allema.

Ik heb me zo ontzettend bang gemaakt voor de punctie. Je leest 90% horrorverhalen. Ik kan je zeggen de angst was vele maken erger dan de hele punctie! Ik plaatst nooit wat op fora, maar ik wil graag iedereen die nog een punctie moet ondergaan een hart onder de riem steken. Dames het viel mij zooooo mee! Pijn? Nee dat kan ik ‘t niet eens noemen. Ze starten met verdovingsprikjes in de baarmoedermond. Klinkt ook weer veel enger dan ‘t is. Je voelt een minimaal prikje. Ik kreeg vooraf in m’n infuus paracetamol en de mogelijkheid tot rapifen (morfine) Ik heb ervoor gekozen om maar een kwart dosis rapifen te nemen omdat ik enorme angst heb om weg te raken en duizelig te zijn. De controle verliezen vind ik heftiger dan pijn. Maar dat is mijn keus. Je bent met zo’n dosis zeker niet verdoofd, je voelt alles nog! Maar ‘t is amper gevoelig te noemen. Alle verhalen die ik las nou ik had me schrap gezet, voor nop dus! Ik wil de dames die ‘t we als pijnlijk hebben ervaren.niet afvallen maar ik vond het letterlijk zowat pijnloos. Ik zat te shaken van angst en niet van de pijn. Ik wist gelijk dit moet ik delen. Er zijn zo weinig positieve verbalen te lezen. Ja positief als ach ‘t is zo voorbij die pijn en ja even op je tandjes bijten. Nou daar werd ik niet bepaalt kalmer van. Dus vandaar mijn verhaal. Het deed absoluut geen pijn!!! Ik hoop dat jullie die nog moeten er door mijn verhaal een stuk ontspannender naartoe gaan. Veel succes voor wie moet en mocht je wat willen weten vraag het me gerust. Het wachten voor ons is aangebroken.