evie

Sorry, Diane, had je stukje nog niet goed gelezen, heb het inmiddels door ! :) Evie

Diane, welkom hier, tja, pauze, soms vrijwillig, soms niet - mag ik vragen waarom je pauze hebt tot februari ? Of heeft dat te maken met een maand hormoonloos moeten zijn en de feestdagen ? Sorry, Caroline, ik heb inderdaad gebeld, en moet morgen nog even terug bellen. Ik zit nu zeg maar op dag 10 van hopelijk een spontane cyclus, dus in ieder geval te laat om nu nog met iets te beginnen. Dus deze cyclus zou ik af moeten wachten, dan zou de volgende cyclus het startpunt kunnen zijn maar met de feestdagen zijn ze dicht. Dus wordt het óf een kort schema te starten na de feestdagen of een lang schema met een pil in december. Maar altijd starten in januari ! Ach, een goed begin van het nieuwe jaar hoop ik dan maar !!!! Heb wel gezegd dat de pil die ik bij de 1e IVF had, noooooit meer wil, van al die hormonen de afgelopen jaren ben ik niet zo "ziek" (lees: kort door de bocht en stront chagrijnig) geweest als van die k**-pil ........ :( Die wil ik dus echt nooit meer !! Best als ik een pil moet slikken in december om alles stil te leggen maar dan wel een andere als die ze daar in de regel gebruiken ! Maar goed, dat hoor ik morgen, en dan schrijf ik het hier wel ! Evie

Wat lief van je ! :) Ik duim nu alvast voor ons allebei ! Henne, hoe was je weekend !?!?!?!?! Ik hoop dat jullie een zalig weekend hebben gehad en in ieder geval beter weer als hier vandaag ....... :( Evie

hahaha !!! Geweldig he ?? Ik kan straks om 11 uur bellen en laat wel weten hoor, wat ze zeggen !! Hoe ist met jou ?? Ben je al weer helemaal opgeknapt ?? Is het je achteraf mee gevallen of juist tegen ?? In je "handtekening" staat 2e poging eind november - dat is het nu dus - hoe staat het er voor ?? Wie weet gaan we straks redelijk gelijk op !! Bij welk ziekenhuis zit je ? Evie

Wow, jullie hebben al aardig wat mee gemaakt, het is jullie dan ook enorm gegund dat de komende poging positief zal zijn !! Ik hoop dat jullie droom in vervulling mag gaan, en wens jullie heel veel sterkte ! Evie

Henne, je bent vast al vertrokken, dus lees je dit bij terugkomst - ik hoop dat jullie ongelooflijk genoten hebben !! :) Hanneke, wat onvoorstelbaar is het soms toch allemaal, net wat Caroline al zegt, alsof je er op je blote knietjes om moet smeken, dat moet toch niet kunnen ?? Wie bepaald eigenlijk dat je eerst door deze screening heen moet eigenlijk ?? Ik bedoel, juist het feit dat je verder wilt met je leven, is toch al heel positief ?? En met begeleiding (die iedereen kan krijgen) komt het toch vast goed ?? Ik las dat je naar het Catharina gaat ?? Ik heb daar gewerkt, misschien heb ik daarom een goed gevoel bij dit ziekenhuis, en ik hoop dat dat gevoel voor jou ook zal ontstaan !! Ik duim voor jullie ! En dan nu toch ook nog even mijn vers-van-de-pers nieuwtje : we gaan tóch een afspraak maken voor de tweede IVF !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Vraag me niet waar deze ommezwaai nu opeens vandaan komt maar het is er !!! Vanavond was ons zoontje lekker hyper de piep (net 3 weken op school dus er gaat zoveel om in dat koppie, dat uit zich natuurlijk in lekker hyper de piep gedrag) en ik zag mijn vriend al kijken zo van zucht, hoe laat gaat ie naar bed ??? Dus ik zeg "tja, en ik wil er nog steeds zes ....." Waarop hij zegt "wil je nog een keer een afspraak maken dan ?" En ik weer: ja, kan altijd, om te praten. Nee, zegt ie, als je nu een afspraak gaat maken, is het gewoon om te zeggen dat we door gaan. Maar dat wil ik alleen als je er helemaal achter staat. Dat doe ik ook wel, zegt ie, ik moet gewoon al die beren op de weg even aan de kant gooien, ik weet hoe leuk het is, hoe leuk het kan zijn, hoe graag jij het wilt, hoe goed het is voor die kleine smurf, en ja, ik wil het ook nog proberen. YES !! Morgen bellen !! :occasion18: Kan het nog steeds tot januari duren voor we gaan beginnen (geen idee of ze dicht gaan tussen kerst en oud&nieuw ??) maar dan gaan we er ook helemaal weer voor !! evie

Henne, vol ongeloof heb ik je verhaal zitten lezen ......... hoe krijgen de dames op zo'n poli het voor elkaar om een afspraak te maken voor jullie bij een co ??? Ik neem aan dat je verteld hebt wat de voorgeschiedenis is en waar jullie voor zouden komen. Ik zou er bijna op staan als ik jullie was dat ik deze week nog een gesprek bij de gynaecoloog daar zou krijgen. Maar ze komen er nog op terug he, heb ik begrepen ? En tja, erkennen dat ze een fout gemaakt hebben, in het plannen van de afspraak, zullen ze helaas zelden doen. Maar jullie hoop en dromen zijn weer even diep gezakt ja, dat kan ik me helemaal voorstellen. En dan daarbij nog het slechte nieuws over het werk van je vriend, godsamme, dat moet niet allemaal op één dag moeten kunnen he, zoiets. Onvoorstelbaar en ik wens jullie enorm veel sterkte met alles ......... Bij ons is de discussie nog steeds open - alhoewel ik me soms wel afvraag of mijn vriend door het feit dat ie geen beslissing durft te nemen (of kan nemen) niet onbewust de keuze al maakt voor ons. Geen beslissing nemen is in dit verhaal eigenlijk ook juist wel een beslissing nemen. Hij twijfelt aan een tweede kindje, IVF is eigenlijk nog niet eens het belangrijkst, hij hoeft daar maar een keer voor naar Tilburg te rijden, daar zit het 'm helemaal niet in. Hij kan op dit moment niet vol overtuiging zeggen dat ie graag nog een tweede kindje zou willen, of zou willen proberen zwanger te worden dus. En ik ?? Tja, ik weet het zo langzamerhand niet meer. Heb gezegd dat we eind van het jaar echt een besluit moeten nemen. De poli in Den Bosch gaat volgens mij rond de kerstdagen dicht dus dan zijn we in januari precies goed om met frisse moed een nieuw jaar in te stappen ......... hoop ik :) Evie

Hoi, ik had een redelijk normale menstruatie van een dag of 3, alhoewel ik ook heftiger verwacht had. En de wonderen zijn de wereld nog niet uit - sinds die mislukte IVF (eind juni/begin juli) heb ik voor het eerst in mijn leven een cyclus van telkens een dag of 30 !! Nog nooit mee gemaakt, bij mij duurde het meestal meer dan 7 weken voor er iets van een bloeding te merken was ......... evie

Hoi allemaal ! Ik meld me niet zo heel vaak - maar lees wel regelmatig mee ! Sandra, gefeliciteerd met je twee petekindjes !! Ik hoop dat ze gauw dichterbij zullen zijn en daarna snel naar huis mogen !! Update bij ons : ik heb vorige week bloed laten prikken - maandag en vrijdag. Maandag was de progesteron waarde (is dat HCG ??) 16 en vrijdag was ie 40. Daar kun je dan schijnbaar uit opmaken dat ik een dag of 7 voor afgelopen vrijdag een eisprong heb gehad ??? Kan ik dan de conclusie trekken dat ik die week daarvoor ongeveer zeg maar woensdag en donderdag het meest vruchtbaar was ?? Dan waren we waarschijnlijk te vroeg met oefenen :) Maar ondertussen is het dag 31, heb ik wel wat lichte buikpijn, maar ben ik al weer een dag verder als de afgelopen maanden - sinds de mislukte IVF heb ik keurig iedere keer een cyclus van 30 dagen ?!?!?!!? Nou ja, ik zal mezelf maar niet gek maken. Proberen dan. De discussie is nog niet teneinde, sterker nog, wordt steeds moeilijker. Vriendlief weet namelijk opeens helemaal niet meer of ie nog wel een tweede kindje zou willen. Heeft voor zichzelf waarschijnlijk bedacht dat als de IVF zou mislukken, het dan op zou houden, daar onbewust al rekening mee gehouden, de deur dicht gedaan, en vindt het nu heel moeilijk om die deur weer open te zetten ......... Weet dat dat (een tweede kindje) het liefste zou zijn dat ik zou willen en dat het goed/leuk/fijn/etc zou zijn voor ons zoontje, maar .......... hij weet het niet. Ik zie ook dat het hem ongelooflijk dwars zit en dat ie het er ongelooflijk moeilijk mee heeft, maar hoe ga je hier mee verder ?!?!!?! Niemand, maar dan ook werkelijk niemand, kan hem (of ons) hier advies of wat dan ook in geven of sturen. En zo modderen we verder ......... Evie

Wat ben je toch een schat ! Ik ken je alleen maar "virtueel" maar toch. Met die laatste woorden heb je denk ik precies verwoord zoals velen zich voelen. En op dit moment zeker hoe mijn vriend zich voelt. xxx Evie

Eshter, wat moet ik nog zeggen, zo'n beslissing vergt ongelooflijk veel kracht, samen één tegen het onrecht. "onderweg naar je droom kun je verdwalen, en vindt je een mooiere". Ik hoop dat jullie mooiere droom zullen vinden, wat die ook moge zijn. Ik wens jullie heel veel sterkte, verwerk het op jullie eigen manier, samen zijn jullie heel sterk, dat blijkt uit jullie verhaal en beslissing. Liefs, Evie

Hee meiden, ik lees (bijna) iedere dag mee hoor, maar reageer niet altijd. Vind vaak de woorden niet ...... soms zijn de verhalen zo zwaar en verdrietig ....... Ik (wij) sta nog steeds in tweestrijd. Tijdens het laatste gesprek heeft mijn vriend gezegd "als ik het doe, doe ik het voor jou". Conclusie: dus niet omdat ie het zelf nou zo graag nog wil, een brusje. En dat geeft ook weer een k** gevoel want dan staat hij er dus niet 100% achter - dat werkt toch niet ?? Of moet ik die kans dan toch aannemen ?? En als het mis gaat, krijg ik dan de verwijten ?? "jij wilde het toch zo graag" ?? Zucht. Eindeloos moet dit niet meer gaan duren. Zelf heb ik het idee, dat ik deze maand weer een spontane eisprong gehad heb (van die zoetig ruikende afscheiding (sorry) afgelopen week, dat kan toch op een eisprong duiden ?) dus over 2 weken komt de menstruatie - of zou ik tegen alle verwachtingen in opeens spontaan zwanger kunnen zijn ?!?!? Ik ga maar uit van niet - maar zou dan het liefst wel in die volgende cyclus met IVF willen beginnen ....... wil het niet langer uitstellen om te beginnen met poging 2 of wil definitief kunnen stoppen ....... en daar kan ik nog steeds geen zinnig woord over zeggen. Logisch gezien snap ik alle opmerkingen wel - geld, ruimte, leeftijd, risico's, al 2,5 jaar "stilstaan" in je relatie omdat het iedere maand alleen maar om dat ene moment draait, 45 keer per jaar (of meer !) naar het ziekenhuis, sexleven naar 0 omdat je al 2,5 jaar op commando vrijt, maar daar tegenover dat ene gevoel, dat onbeschrijflijke moedergevoel, dat je zo graag nog een kindje wil, zo graag een broertje of zusje. Zo moeilijk te begrijpen dat mijn vriend dan 4 maanden geleden nog mee ging in de IVF en nu kan zeggen "ik weet het niet meer". En als dan toen bij de 1e IVF eens wel zwanger was geworden ?? Dan was ie nu toch ook blij geweest ?? Kan zo'n gevoel dan toch binnen zes maanden helemaal omslaan ?? Met alleen "ik doe het dan voor jou" komen we er volgens mij niet. We blijven gelukkig wel praten, hoe moeilijk ook, en voor mijn gevoel komen we wel steeds verder - maar wat de uitslag zal zijn, kan ik nog niet zien. Evie

Sterkte Henne - soms lijkt het inderdaad wel of je alleen maar "slechte verhalen" hoort, maar is dat eigenlijk niet altijd zo ? Van IVF hoor je ook altijd dat het mega zwaar is etc etc - de mensen bij wie het goed gegaan is (heb ik niet over een positief of negatief resultaat maar over de behandeling zelf) hoor je er niet over. Mensen klagen eerder dan dat ze van de daken schreeuwen hoe " leuk" het was zeg maar. Ik hoorde gister ook een verhaal over een kindje van twee, ligt in het Radboud, op de IC, en ze kunnen er geen vat op krijgen wat ie nu precies heeft; hoge bloeddruk, één nier functioneert niet, vergroot hart, maar waardoor het komt ?? Vreselijke verhalen zijn dit toch altijd. En ik me maar druk maken omdat die van mij volgende week (3 nov.) naar school gaat en ik m'n kleine mannetje dan dus niet meer thuis heb maar op school ...... echt een luxe probleem ....... Onze discussie is nog niet ten einde - ik krijg steeds meer het gevoel dat mijn vriend zijn gevoel door zijn "praktische gedachtes" laat verjagen, of hoe zeg je dat. Hoe kun je toch je wens voor een tweede kindje laten vallen omdat je niet weet of je volgend jaar nog wel werk hebt en dat soort zaken ? Of om het feit dat zijn moeder straks niet meer op kan passen omdat ze te oud wordt ? Dat moet toch geen reden zijn om dan maar niet meer te proberen nog een broertje of zusje te krijgen ? Belachelijk, werkelijk waar, en de discussie loopt soms dus ook hoog op. En dan zit ie bijna met tranen in zijn ogen en zegt nóg niet wat ie nou eigenlijk wil. Om gék van te worden. Ik ben bijna zo ver dat ik ga roepen van ok, dan stoppen we er maar mee. Maar ik kan toch niet aan mijn wens voorbij gaan omdat hij alleen om praktische redenen niet meer verder wil ?? Waardeloze situatie is het in ieder geval wel ........ Evie

Hoi allemaal, zoveel gedachten gaan door mijn hoofd na het lezen van alle verhalen .... ik reageer niet altijd maar lees wel mee. Caroline, fijn dat het allemaal achter de rug is, zorg goed voor jezelf in deze herstelperiode !! Hoe beter je herstel nu, hoe sterker je lichaam straks is voor de nieuwe poging !! Henne, jouw verhaal, jouw woorden, zo herkenbaar. Ook al weet ik dat ik al heel gelukkig ben met mijn zoontje, mijn verdriet om het uitblijven van een tweede zwangerschap is niet minder groot. Opmerkingen als "je hebt hem tenminste" zijn niet van de lucht. Alle vrienden met kindjes in de leeftijd van ons zoontje hebben inmiddels een broertje of zusje door de kamer kruipen of lopen, dat is zo raar. Ik weet nog dat een vriendin van mij zwanger was van de tweede en riep "ach, jij volgende maand, of anders altijd heel gauw". Dat jochie kan nu al lopen ........ Wij hebben afgelopen week nog weer een gesprek gehad samen over wel of niet. Mijn vriend weet dat ie te zwart/wit denkt, teveel aan risico's en praktische zaken denkt, maar kan die gedachten niet met zijn gevoel overstemmen. Tranen in zijn ogen maar geen ja of nee kunnen zeggen. Dus nog steeds geen nee, maar ook geen ja, en dat maakt het steeds moeilijker. En wat Henne ook al zei, zoals ze soms de hobbykamer in kan richten en dan toch weer een kinderkamer, dat heb ik ook. Soms kan ik bedenken wat we allemaal met z'n drietjes kunnen doen, financieel, en qua ruimte, vakanties, dat soort "luxe" problemen eigenlijk. En dan daarna gelijk de tranen van nee, ik wil nog zo graag een broertje of zusje, wil zo graag nog een keer zwanger zijn. Ben daarna gelijk weer bang dat ik het teveel ga pushen en denk aan risico's van de zwangerschap en dergelijke. Zo dubbel allemaal. Mijn zoontje wordt morgen 4. Vier jaar geleden al weer dat ie met spoed na 36 weken zwangerschap via een keizersnee uit m'n buik werd gerukt en met z'n 1500 gram in de couveuse lag. Zo veel geluk dat ie er is, zo klein als ie toen was, werkelijk een wonder. Evie

Hoi hoi, het gaat goed hoor, redelijk dan. Vanavond gaan we maar weer eens proberen "het gesprek" met elkaar te hebben, morgen heb ik een afspraak bij de gynaecoloog (naar aanleiding van (opnieuw) de spontane menstruatie) dus dat is een mooie opening dan om vanavond toch maar eens tegenover elkaar te gaan zitten. Mijn verjaardag was helemaal super, dank je wel ! Vrijdagavond zalig luxe uit eten geweest en gister feest thuis - we vierden ook gelijk de verjaardag van ons zoontje (wordt volgende week 4) - en dat was heel gezellig ! Morgen laat ik wel weten hoe het bij de gynaecoloog was - op aanraden van de verpleegkundige heb ik een gesprek met hem - om te kijken of hij deze cyclus kan volgen en misschien iets kan geven niet voor de eisprong maar wel voor de nesteling/slijmvlies, wat krijg je dan ook weer, Pregnyl ? Evie

Een tatoeage is iets heel persoonlijks en dus is het eigenlijk heel moeilijk om ideetjes te geven - ik heb zelf mijn chinese dierteken op mijn heup staan. Ik vind het nl iets heel persoonlijks en van mij hoeft niet iedereen het te zien zeg maar. Bovendien lijkt het me niets om als 80-jarige oma rond te lopen met een tatoeage op m'n enkel, maar wie weet wat voor technieken er dan weer zijn om het makkelijk weg te laten halen als je dat dan zou willen. Pijn heeft het me niet gedaan, iets wat je heel graag wilt, daar heb je veel voor over, de plek werd op een gegeven moment een beetje "doof" zeg maar en dan voel je het eigenlijk al niet meer. Maar ook dat is persoonlijk ! Succes met je beslissing ! Evie

Geloof het zelf bijna niet - maar sinds de (helaas mislukte) IVF heb ik al 3x een menstruatie gehad, na 30 / 35 / 30 dagen. Voor mij echt hoogst uitzonderlijk ........ Herkent iemand dit ?? Wat zouden mijn kansen nu kunnen zijn op een "spontane zwangerschap" ?? Met hormonen is mijn baarmoederslijmvlies al redelijk (te ??) dun - zou dit zonder hormonen helemaal niets meer zijn of misschien toch ...... ?? Zo vreemd om een eigen cyclus te hebben - als ik al ooit stopte met de pil gebeurde er rustig 3 maanden niets, de menstruatie die dan volgde werd door de artsen als een "schoonmaak-actie" omschreven. Evie

Wat ongelooflijk spannend allemaal, ik duim me suf voor jullie dat er een positieve test mag komen !!!! Evie

Wat fijn voor je !!!! Ik duim voor je dat het allemaal voorspoedig zal verlopen en dat je snel goed hersteld bent om de volgende poging in te gaan !! Wilde net hier vragen in welk ziekenhuis je onder behandeling bent, ik werk ook in het ziekenhuis en had anders hier wel willen vragen wat de wachttijd zou zijn, maar dat hoeft dan niet meer !! Heel veel succes en probeer je niet te druk te maken !!! (k) Evie

Hoi Patrick ! Wat góed van je !! Op de een of andere manier heb ik wel eens het idee dat de drempel om mee te lezen of überhaupt iets te schrijven op een forum als deze voor mannen veel hoger is als voor vrouwen. Ik wens jullie alles succes ! Evie

Hoi hoi, ik heb geen idee of hij al naar de positieve kant neigt eigenlijk - ik kan me alleen wel heel goed voorstellen dat het voor hem zwaar k.... is deze beslissing. Hij weet natuurlijk dondersgoed dat als hij er helemaal mee wil stoppen, hij mij ongelooflijk veel verdriet gaat doen. En hij wil dat tweede kindje ook wel, maar hij is dat hele medische circus zo beu. Voor zijn gevoel staat onze relatie al 2,5 jaar "stil" en draait het alleen om wanneer moet ik weer voor een echo en wanneer weten we of we zwanger zijn of niet en dan weer een paar dagen flink chagrijnig en opnieuw beginnen met het cirkeltje. En dat is ie flink zat. Aan de andere kant, zonder medisch circus gaat het helemaal niet lukken dus tja ....... waar sta je dan nog he. Deze week wil ik het gewoon weten, beetje zo'n grens he, als ik dan op m'n veertigste tenminste maar weet of we nog een poging gaan doen of niet. En zo blijf je je grenzen verleggen ....... Evie

Hoi meiden ! Snoeske, ik wil jullie even ongelooflijk veel sterkte wensen, werkelijk onvoorstelbaar wat jullie hebben meegemaakt en ook onvoorstelbaar knap en moedig dat je verder wilt. Caroline, blijf bellen !!! Laat ze maar gek van je worden, maar zo denken ze tenminste aan je, en als er dan iemand uitvalt in zo'n wachtlijst, zit jouw naam in hun hoofd ! Ik hoop voor je dat het allemaal mee zal vallen ....... En Henne en Caroline, bedankt voor jullie lieve woorden allemaal. Het is ook niet alleen het leeftijdsverschil tussen mijn bijna 4-jarig kleuter en de (hopelijk) baby, maar het is een optelsom van feiten natuurlijk. Vriend die er nu (nog) niet helemaal achter staat, risico's (ik wordt aanstaande vrijdag 40 !), bij mijn zoontje ging het allemaal maar nét goed, alle emoties en de "zwaarte" van het IVF-traject. Het is heel wat allemaal en dat bij elkaar opgeteld met al 2,5 jaar teleurstellingen maakt inderdaad dat je wel eens geneigd bent je wens voorbij te lopen ........ Maar die wens is zo overdonderend aanwezig, daar kan ik niet aan voorbij gaan ! Ik hoop dat we eind van deze week (op mijn verjaardag ??) de knoop in positieve richting doorhakken, ik hou jullie op de hoogte ! Evie

Hallo lieve allemaal ! Wow, ik was een weekje weg (bijtanken bij een vriendin in Zwitserland, samen met mijn zoontje, super weekje geweest !!) en wat gebeurd er dan veel op zo'n forum ! Henne, wat een dilemma's allemaal !! Kan je er helaas geen oplossing voor bieden maar wel een "lezend oog" en een "computer knuffel" ..... :) Wat je schrijft over dat je af en toe het idee hebt dat ze op de afdeling in het ziekenhuis niet strijdlustig met je meedenken maar 'gewoon het standaard protocol aflopen" ben ik het helemaal mee eens, dat gevoel heb ik ook wel eens. Ik zou bereid zijn van alles te proberen, werk zelf ook in het ziekenhuis en kan me levendig indenken dat je als arts toch álles voor je patienten wilt doen om iets te laten lukken of beter te laten gaan. Dat gevoel heb ik soms op "mijn afdeling" (niet waar ik werk, maar de fert.afd) ook - wat ik ook aandraag in de zin van "kunnen we niet" of "ik heb gelezen dat" - daar wordt eigenlijk bar weinig mee gedaan en afgedaan als "niet wetenschappelijk bewezen" of iets in die richting. Jammer, want baadt het niet schaadt het niet en probéér het dan tenminste - precies wat je zegt, net die groep die niet standaar is ....... Wij zijn er ook nog steeds niet uit. Hebben er de afgelopen week natuurlijk ook niet over kunnen praten want ik was (lekker!) weg, maar deze week zal dat toch echt nog wel weer gebeuren. Ben er zelf ook niet meer zeker van, moeten we het nog wel doen ?? Risico's, leeftijdsverschil tussen zoontje en baby ?? We weten nu wat we hebben, een gezond kind (ondanks zes weken te vroeg geboren, 1500 gram, 3 weken couveuse), maar ja, wat als ik nu ga pushen en het gaat (weer) niet goed ?? (-> mijn placenta was ver onderontwikkeld, normaal is die iets van 600 - 900 gram, die van mijn nog geen 200 gram, vanaf 30 weken zwangerschap heeft de baby toen niets meer gekregen zeg maar). Maar ja, dat zijn risico's die bij iedere zwangerschap kunnen ontstaan, en niet per definitie bij deze IVF, áls je al zwanger wordt. Maar ga je die risico's dan opzoeken ?? Opeens is die keuze veel ehm, bewuster, strakker omlijnd. Kortom - we zijn er (nog lang) niet ........ Sterkte !! Evie

Hoi allemaal, gister sprak ik in het zwembad een osteopathe (schrijf je dat zo ?? :)) en die vertelde mij dat ze wel degelijk hulp kunnen bieden bij zwanger worden/blijven. Iemand hier ervaring mee of opmerkingen hier over ???? Ben gewoon even benieuwd ...... :) Evie

Hoi Chablis, ik ken je niet van eerder op deze site, maar "welkom terug" en heel veel succes met deze nieuwe ronde !! De reden dat wij nu IVF doen (hebben gehad) is dat we na een lange voorgeschiedenis van Clomid en Puregon spuiten nog niet zwanger zijn. Wel geweest, 2 jaar geleden, maar dit werd helaas na 10 weken een miskraam. Reden van de hele MMM zowiezo is dat ik geen spontane eisprong heb - mijn menstruatie begon pas na mijn 17e en was zó onregelmatig dat ik toen maar met de pil begonnen werd. Door omstandigheden ben ik daar eens ooit mee gestopt en voila, er gebeurde niets meer. Ja, een "schoonmaakactie" - 1 keer in de 2 tot 3 maanden ofzo. Maar nu tot mijn grote verbazing sinds de "mislukte IVF" al twee keer een menstruatie gehad. Henne, je hebt groot gelijk, de extra stress willen we er zeker niet bij hebben, ik ga ook geen ovulatietesten halen, ik zal er wel "extra" aan denken tussen dag 11 en dag 19 ofzo, je weet tenslotte maar nooit ......... maar meer ga ik er niet aan doen. En ik hoop dat we tegen die tijd toch ook wel samen een beslissing hebben kunnen nemen. Vriendlief is dit weekend lekker mountainbiken met z'n mountainbike-clubje in de Ardennen, hoofd leeg, verstand op nul, zal 'm goed doen. Voor nu - allemaal een fijn weekend !! liefs, Evie