Bianca

Dus toch 5 augustus!!! Gelukkig maar, want zo lang wachten is ook niets... Succes meid! Liefs Bianca

Wat fijn dat je een mooie terugplaatsing hebt gehad! Hopelijk voelt de emmie zich lekker in je buik en is ie lekker aan het innestelen! En op naar een positieve test!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Liefs Bianca

Eindelijk weer eens een update van mij! Ik lees iedere keer wel mee, maar de tijd ontbreekt vaak om even te reageren. Een lekker druk dreumesje in huis die bijna geen seconde alleen gelaten kan worden. Als ze door heeft dat mamma even achter de computer zit, ziet zij haar kans schoon en doet dan dingen die niet mogen (knop wasmachine van 40 naar 90 graden draaien, oeps..., keukenla met theedoeken leeghalen, prullenbak omkeren en op onderzoek uitgaan of er nog iets in zit dat bruikbaar is...) Haha, ik moet er wel om lachen, maar dat is dus de reden dat ik niet ff rustig achter de pc kan zitten als de kleine meid wakker is... Maar goed, jullie dreumesjes zullen ook wel van die bezige bijtjes zijn, dus daar weten jullie alles van! Hier gaat alles prima! Eindelijk kan ik eens eerlijk zeggen en schrijven dat het GOED met me gaat! Ben de antidepressiva verder aan het afbouwen, voel me een stuk beter en rustiger. En verder gaat gewoon alles heerlijk! Zoals jullie ws weten, is het voor mij niet haalbaar om weer als Senior Ziekenverzorgende aan het werk te gaan in het verpleeghuis waar ik werk(te). Heb hulp van een reintegratiebureau gekregen en daar heb ik veel aan! Ben maandag op sollicitatiegesprek geweest in het UMC in Groningen, heb gesolliciteerd naar de functie van zorgassistent op de intensive care Neonatologie. Lijkt me een leuke uitdaging en daar ben ik nu ook wel klaar voor sinds ik me weer beter voel. Kreeg meteen dezelfde dag al de uitslag. Ben eerlijk geweest in het gesprek dat ik een lange tijd ziek ben geweest. Ze willen me wel aannemen (toch al wel een eer vind ik, want er waren veel kandidaten), maar dan moeten ze nog wel afspraken met mijn huidige werkgever kunnen maken. Degene met wie ik het gesprek had, twijfelt namelijk nog... Hij wil me wel een kans geven, maar het is een te groot risico om me meteen in dienst te nemen. Kan me dat ook wel voorstellen na zo'n lange periode ziek zijn. Dus nu is het reintegratiebureau aan het onderhandelen of het mogelijk is dat ik drie maanden op proef daar ga werken, in die periode blijf ik dan nog wel in dienst bij mijn huidige werkgever. Daarna kan ik, als alles goed gaat, een jaarcontract krijgen en ws daarna een vast contract. Voor aanstaande donderdag weet ik definitief de uitslag... Oh, zo spannend. Hoop zo dat ik de kans krijg! Zou zo graag ook weer lekker aan het werk kunnen en het lijkt me een enorm leuke, nieuwe uitdaging! Met Marissa gaat het super! Ze is net deze week voor het eerst verkouden geweest. En nu heb ik het van haar overgenomen... Maar na twee dagen ging het alweer een stuk beter met haar en ze is er ook niet echt ziek van geweest. Het eten en drinken gaat normaal voor deze leeftijd. Ze heeft wel eens dagen dat ze weer slechter eet, maar daar maak ik me nu niet meer druk over. Hebben alle kindjes wel eens op deze leeftijd. Fruit wil ze echt niet eten, echt weer zo'n fase. Ik geef haar daarom nu gezond drinken (fruitdrank etc met extra vitamines). Groente en de rest eet ze prima. In een week tijd heeft ze drie kiesjes gekregen, arme meid. Ze was twee weken geleden ook ontzettend humeurig, tja toen ik een week later zag dat er drie kiezen door waren gekomen, kon ik me voorstellen waarom ze zo slecht gehumeurd was... En nog een nieuwtje: Marissa krijgt een neefje of een nichtje! ZO LEUK!!! Mijn schoonzus en zwager krijgen een kindje. Liepen al een tijdje bij de gynaecoloog omdat een spontane zwangerschap uit bleef. Drie maanden geleden kregen ze te horen dat mijn schoonzusje PCO-symdroom heeft. Ze kreeg medicijnen en de mededeling dat ze de komende tijd niet hoefde te rekenen op een zwangerschap, pas als de medicijnen goed werkten en alle bloeduitslagen goed waren, zou ze Clomid oid krijgen om hulp te bieden om een zwangerschap te kunnen laten ontstaan. Maar tot ieders verbazing hield ze twee weken geleden een positieve zwangerschapstest in haar handen! We zijn zo blij! Eindelijk worden we oom en tante en krijgt Marissa een neefje of nichtje. Ze is nu zo'n zeven/acht weken zwanger en had vorige week al een eerste echo, een mooi kloppend hartje was er te zien! Nou, dat waren de nieuwtjes eerst wel van onze kant... Nog drie weekjes en dan hebben we vakantie! Fred is dan drie weken vrij. Als ik de nieuwe baan wel krijg, zal ik dan twee weken met hem vakantie hebben, de laatste week van zijn vakantie kan ik dan misschien al beginnen met werken. Het is een baan voor 18 uur per week, dus nog genoeg vrije tijd over! Ik ga even verder lezen op het forum. Een aantal van jullie hebben de vakantie er alweer op zitten... Liefs, Bianca

Voor dat ik zwanger werd, zeiden we steeds: Als we het geluk mogen hebben om een kleintje te krijgen, dan wordt het vast en zeker een meisje (gewoon een voorgevoel.) Toen ik zwanger was had ik vanaf het begin van de zwangerschap het gevoel dat het een jongen zou worden, mijn vriend zei steeds: Nee, echt waar het wordt een meid! Met de pretecho in de 20e week kregen we te horen dat we een MEISJE zouden krijgen... Een meisje! En dat terwijl mijn voorgevoel dus heel anders zei... En er werd ook een meisje geboren! (Was trouwens ook overduidelijk te zien op de echo's). Wij wilden het weten omdat we ons dan beter konden voorbereiden--> Geboortekaartje, kamertje, kleertjes, spulletjes... Ik moet ook wel zeggen dat ik het heel moeilijk vond om neutrale dingen te kopen. Ik vond juist dat het heel moeilijk was om neutrale kleertjes te vinden in de winkels. Dat was alleen zo met de kleertjes... Geboortekaartje dat we hadden, zou ook voor een zoon gekund hebben en de overige spullen ook. Kamertje is Lime met aqua en neutrale kleuren (niet bewust gedaan, maar dat vonden/vinden we mooi), dus had ook voor een jongen kunnen zijn. Bianca

Oh Corine, wat spannend meid! Doe lekker rustig aan, neem het er even van dat je ouders er zijn voor de kleine meid (nou ja, op de foto is ze al echt groot!) Hopelijk mooie bevruchtingen en op naar de terugplaatsing!!!! Zet hem op he! Liefs Bianca

Wat praat Famke al veel zeg! Marissa heeft wel hele verhalen, ik snap er soms ook helemaal niets van (tot frustratie toe bij Marissa...) Ze zegt wel mamma en pappa, maar nog steeds niet zo overduidelijk (we weten wat ze bedoelt... maaaaa = mamma (dat zegt ze alleen als ze me nodig heeft, maar ze kan wel mamma zeggen.) baapa = pappa. Tegen Bumba zegt ze hetzelfde. Soms bedoelt ze pappa en dan zeg ik Bumba, en kwaad dat ze dan wordt... Ba = Bad Bal En verder praat ze nog helemaal niet. Ze vraagt wel overal naar, dan zegt ze: huh huh huh en wijst ergens naar. dan moeten wij het benoemen en dan is het goed. En we begrijpen elkaar soms ook heeeeel goed hoor.... Hahahaha. Als ik vraag of ze wil slapen, en als ze echt moe is, gaat ze al bij het traphekje staan. Als ze nog niet wil slapen, begint ze met haar hoofdje nee te schudden en loopt dan ook niet naar de trap. Bianca

Sorry, ik begrijp je vraag niet helemaal... Je zoekt een telefoonnummer van van een ziekenhuis in Belgie, maar welke plaats? En wil je niet op een wachtlijst? Hier in NL niet, of in Belgie niet? Misschien kun je wat toelichting geven... Bianca

Ik hoop zo voor jullie dat de TESE zal slagen! Het traject vond ik zwaar, maar het is zeker de moeite waard geweest. Het moeilijkste vond ik dat je er zoveel voor over moet hebben en nooit weet of je je doel zal bereiken (een zwangerschap, met natuurlijk een goede afloop en een kindje!) Ik moet wel zeggen dat ik tijdens de behandelingen ook veel pech heb gehad hoor, overstimulaties etc. Er zijn ook vrouwen die nergens last van hebben! Het is het zeker waard geweest! We hebben er een prachtige meid voor terug gekregen! En als de laatste poging ook niet gelukt was, was dat zelfs voor ons nog geen reden om te stoppen. We waren dan net zolang doorgegaan wat financieel, geestelijk, lichamelijk zinvol / te doen geweest zou zijn. Ook hier denkt ieder weer anders over... Er zijn ook mensen die kunnen zeggen na drie pogingen, dat het klaar is en hun wens niet uit zal komen. Wij hadden ons daar denk ik niet bij neer kunnen leggen... Over adoptie, eventueel een donor etc hebben wij ook nooit nagedacht. Eerst wilden we alles op alles zetten om een eigen kindje te krijgen en we waren zo dankbaar dat we een kans hadden dankzij de TESE-techniek! Ook al moesten we er voor naar Belgie (we wonen in noord nederland, dus al snel ruim vier uur rijden naar Gent toe.) Groetjes Bianca

Nu even tijd om te reageren... Wij hebben de vooronderzoeken, echo's (follikelmetingen), bloedonderzoeken in een Nederlands ziekenhuis laten doen (Delfzijl), voor de TESE zijn we naar Gent in Belgie geweest, en later ook voor de eicelpuncties, bevruchtingen, terugplaatsingen. Toen wij met de behandelingen bezig waren, was TESE in Nederland nog verboden, dus wij hadden geen andere keuze en gingen dus naar Belgie. Wat ons overigens goed is bevallen. Ze werken in Belgie echt heel anders dan dat wij van de Nederlandse ziekenhuizen gewend zijn. De TESE was goed gelukt, dat hadden wij en de professor niet verwacht, maar hoop het je natuurlijk wel! Mijn vriend heeft op 1jarige leeftijd teelbalkanker gehad en ws door het verwijderen van de lymfeklieren in de buik, is het nu niet meer mogelijk om op de natuurlijke manier zwanger te worden. Wij gingen er vanuit dat we nooit een kindje van ons samen zouden kunnen krijgen, dat hadden de artsen ook altijd tegen hem gezegd. Maar dankzij de TESE-techniek was er dus toch hoop op een kindje van ons tweeen! De TESE is prima verlopen. Er werden twaalf rietjes zaad ingevroren, van goede kwaliteit! Een maand later mocht ik beginnen met spuiten voor onze eerste ICSI. Helaas groeiden er niet genoeg follikels (1) en het baarmoederslijmvlies was ook niet dik genoeg. Die poging hebben we moeten afbreken. Daarna ben ik meer eenheden Gonal F gaan spuiten de eerste poging gebruikte ik Menopur). Twee pogingen verliep het tot aan de innesteling goed. Ik kreeg beide keren 1 embryo teruggeplaatst, maar helaas werd ik niet zwanger. Daarna nog een cryo-poging gedaan, maar de embryo's ontdooiden niet goed, geen terugplaatsing dus... En de vijfde poging verliep goed! Er werden twee embryootjes teruggeplaatst en uit eentje is dus onze dochter ontstaan!!! Wat een wonder! Al met al kijken we terug op een moeilijke, zware periode. Maar we zijn zo blij dat er een kans voor ons was om een kindje te krijgen. We hebben alles wel zelf moeten betalen, totaal 13000 euro. Gelukkig waren we in de gelegenheid om dit te betalen. Emotioneel en lichamelijk vond ik het pittig. Mijn vriend herstelde goed na de TESE. Heb je verder nog vragen? Weet je al welke medicijnen etc je gaat gebruiken? Begin jij ook meteen met spuiten op het moment dat jouw man de TESE laat doen? Of wachten jullie eerst op de uitslag van de TESE? Groetjes Bianca

Hoi! Wij mochten na vijf pogingen eindelijk een prachtige dochter verwelkomen dankzij de TESE-"techniek"... Marissa is 5 maart 2007 geboren, ze is nu dus ruim 15 maanden. We hebben er veel voor over moeten hebben om zwanger te worden, maar zijn zo blij dat we een kans hadden om een kindje van ons samen te kunnen krijgen. We hebben de pogingen gedaan in Gent (UZ). (Belgie.) Groetjes Bianca

Ik heb geen borstvoeding gegeven. Ik voelde er ook niets voor om het te gaan doen. En daar komt bij dat ik ondervoed was tijdens de zwangerschap en echt weer op krachten moest komen na de bevalling, denk dat ik het de eerste week ook niet had gekund na de bevalling i.v.m. bloedtransfusies etc... Achteraf denk ik dat we de goede keuze hebben gemaakt. Marissa heeft een voedingsprobleem (wat nu overigens heel goed gaat!) en met de flesvoeding wisten we precies hoeveel ze wel dronk. Soms denk ik wel eens: Als ik nou wel borstvoeding zou hebben gegeven? Had ze dan wel beter gedronken?... Maar goed, dat is iets wat ik nooit te weten zou komen. Helaas raakte ik overbelast door alle voedingsproblemen en ik heb geen rust kunnen nemen na de bevalling. Dus het was me ook echt niet gelukt om borstvoeding te gaan geven. Ik moet wel zeggen dat ik het altijd wel een heel aandoenlijk gezicht vind: Kindje aan de borst. Maar eerlijk gezegd zie ik het mezelf niet doen... Trouwens: Marissa is nooit ziek. Altijd flesvoeding gehad... Bianca

Wat hebben we toch allemaal prachtige kids! Mooie foto's zijn er weer geplaatst! Ik moet zeggen dat wij toch ook vaak even de camera in het zicht moeten leggen, anders vergeten we gewoonweg foto's te maken... Marissa is inderdaad en meisje met pit. Maar er mag ook wel wat in zitten toch... Hahaha, stil op een stoeltje zitten is ook niet goed he. Liefs Bianca

Oh wat worden ze groot!!!!!!!!!!!! Wat een schatjes Cynthia! Liefs Bianca

Wij hadden ook verwacht dat het water erg koud zou zijn, dus we waren van plan om haar alleen ff met de voetjes in het water te laten, maar daar dacht zij heel anders over en ging meteen met haar kontje in het water zitten. hahahaha. Maar het water was helemaal niet koud, zelfs lekker! Maar als je verder het water in liep, werd het wel kouder hoor. Er waren heel veel mensen met kleine kinderen en iedereen verbaasde zich er over dat het water zo lekker was. Bianca

Gisteren zijn we met Marissa naar het strand geweest, echt super! Lekker toetjes eten: Deze is van een paar weken geleden:

Wat een goed nieuws! Vast een opluchting, nu lekker verder genieten van de kleine in je buik! Wij hebben alleen een nekplooimeting en bloedonderzoek laten doen toen ik zwanger was. We vonden het na die uitslag niet nodig om verder onderzoek te laten doen. Maar we wisten wel goed dat het een kansberekening was en al met al heb je dan natuurlijk geen zekerheid. Maar goed, we hebben toen besloten om geen vr.waterpunctie of vlokkentest te laten doen. Toen Marissa vanwege haar voedingsprobleem in het ziekenhuis lag, werden er tig onderzoeken gedaan, waaronder ook een chromosomenonderzoek etc. En het wachten op de uitslag duurde zoooo lang, zo'n zes weken totaal. Achteraf gezien hadden we toch liever al die onderzoeken wat mogelijk was tijdens de zwangerschap willen laten doen, maar dat is achteraf... Gelukkig is alles goed, uit alle onderzoeken is niets gekomen. Maar we hebben wel meteen gezegd: Mocht er ooit een tweede komen (al hebben we die wens niet, maar je weet maar nooit...) dan doen we wel een vruchtwaterpunctie of vlokkentest. Misschien heb ik het niet gelezen hoor, maar mag ik vragen waarom jullie een vlokkentest hebben laten doen? Gr Bianca

Hoop voor je dat je binnenkort een positieve test hebt! Ik duim voor je. Die krampjes na de terugplaatsing is normaal hoor, daar waarschuwden ze me meteen voor in het zh na de terugplaatsing. De krampen worden veroorzaakt door de vloeistof waar de embryo zich in bevind, de vloeistof dus waarmee het embryo in de baarmoeder wordt ingebracht. Succes! Liefs Bianca

Marissa is ook niet ziek geweest van de prikken, wel wat hangerig en huilerig, maar geen vlekjes of koorts... Dus Sab, wie weet heb ook jij/jullie geluk! Bianca

Helaas doen de meeste ziekenhuizen in Nederland geen puncties onder narcose. Bianca

Wel fijn om te lezen dat het voor sommigen van jullie zo herkenbaar is dat ze nu een fase krijgen waarin ze wat slechter gezonde dingen eten... Hier dus ook. Ach, ook deze fase zal ooit wel weer overgaan...

Leuk om jullie schema's eens te lezen. Hier gaat het nu zo: 7.30 uur pap. Ze eet ongeveer 150 cc op. tussendoor: 150 cc roosvicee en een koekje of rijstwafel. Fruit wil ze sinds twee weken helemaal niet meer. Ik probeer van alles, maar het gaat er niet in. Zal wel weer een fase zijn... 11.30 uur: 1 tot 2 broodjes met smeerkaas en drinken (meestal zo'n 100 cc) slapen van 12.00 tot ongeveer 14.00 uur tussendoor 'smiddags ongeveer 150 cc roosvicee en rozijntjes of iets anders (koekje ofzo) 16.30 uur: warme maaltijd (ze eet nog altijd uit een 8 mnd potje) Gaat heel wisselend, ene keer bordje leeg, andere keer eet ze nog niet eens de helft. En ze wil absoluut geen toetjes of yoghurt... Als wij warm eten, eet ze nog wat stukjes mee. Ongeveer 19.00 uur nog een beschuitje (paar stukjes) of iets dergelijks met nog wat drinken (ene keer drinkt ze wel wat, andere keer niets.) Sinds twee weken slaapt ze pas laat 'savonds, we proberen haar wel rond 19.30 uur op bed te leggen, maar ze gilt dan alles bij elkaar. Als we haar nog even laten rond lopen, en een half uurtje later haar weer op bed leggen, slaapt ze wel meteen. Ach, zal ook wel weer een fase zijn... hahaha... Maar ze slaapt alle nachten heerlijk door. En wordt 'smorgens soms ook pas tegen 8.45 uur wakker, meestal wel iets eerder (7.00 uur), maar in het weekend kan mevrouwtje ook heerlijk uitslapen. En dat vinden pappa en mamma natuurlijk ook lekker! hahaha... Bianca

Ik heb drie keer een punctie onder narcose laten doen (in Gent, Belgie), en het is mij goed bevallen! Ben er niet misselijk door geweest en vond het prettig om te "slapen" toen ze met de punctie bezig waren. Heb alleen wel nog een tijdje wat last gehad van moeilijker kunnen concentreren en dat kan dus door een narcose komen. Verder helemaal geen klachten gehad. Bianca

Lieve Roos, Wat een afschuwelijk bericht meid... Ik denk aan je en wens jullie veel sterkte meid! Liefs Bianca

Arzu, wat een enorme tegenvaller zeg... Is er niet nog een ingreep mogelijk? Dat ze nog verder wat weghalen aan weefsel? Sterkte meid! Groetjes Bianca

Fijn om te lezen dat Iris weer wat op lijkt te knappen! Met dit mooie weer zit ik bijna niet meer achter de pc... Nu zit ik met de laptop zelfs buiten. Haha. Even bijlezen op het forum. Marissa is aan t logeren bij mijn ouders, ik heb tot negen uur geslapen en Fred slaapt zelfs nog. Maar straks toch echt onze meid weer ophalen hoor, ik verheug me er weer op om haar weer te kunnen knuffelen! Fijne moederdag allemaal! Liefs Bianca