Bianca

Leuk om weer wat over/van je te lezen! Wat heerlijk dat Famke zich zo snel aangepast heeft aan de nieuwe omgeving/situatie! Als een kind zich ergens op zijn/haar gemak voelt, gaat het met de ouders ook goed he! Ik ben ook enorm benieuwd naar de foto's, maar we moeten dus nog ff geduld hebben... Meid, veel plezier en succes daar, zover weg van hier! Hoe gaat het met jezelf? Went het allemaal wel een beetje snel? Moest je man meteen daar beginnen met werken, of konden jullie eerst even met z'n drietjes bijkomen en wennen aan jullie nieuwe woonomgeving? Nog eventjes en dan is jullie meisje ook jarig. Wat is dat jaar snel gegaan he meid. Een jaar geleden liepen we nog met een dikke buik (kun jij je dat nog wel voorstellen?) Alvast een fijne verjaardag van Famke gewenst! Lieve groetjes, Bianca

Gefeliciteerd!!!!!!!!! Hopelijk een prachtige dag gehad! Liefs Bianca

Geweldig nieuws! GEFELICITEERD!!!!!!!!! Op naar de eerste echo!!!! Joepie! Liefs Bianca

In Gent mochten we bij de derde (verse) poging pas kiezen of we 1 of 2 wilden laten terugplaatsen. Beneden de 36 jaar mag je daar bij de eerste en tweede poging maar 1 laten terugplaatsen. Bij de derde (verse) poging van ons hebben we eerst een gesprek met de arts gehad en toen toch gekozen om er twee te laten terugplaatsen. Eentje is blijven plakken! En dat is nu Marissa!

Ik heb het samen met Omega 3-6-9 gebruikt en alleen bij de laatste (vijfde) poging. Bij de pogingen daarvoor niet... En ZWANGER. Weet niet of het daar echt aan heeft gelegen (nou ja, heeft meegeholpen...) Maar baad het niet, schaadt het niet! Bianca

Wat weer een prachtige foto's! Geweldig!!! Ik zal snel eens weer wat nieuwe foto's van ons meisje (nou ja, MEID!) op de site plaatsen hier. Bianca

Na vijf (waarvan 1 afgebroken poging en 1 cryo-poging) pogingen beleefden we eindelijk het langverwachtte moment: Zwanger! En nu een prachtige dochter van bijna een jaar! Liefs Bianca

Marissa begint ook steeds meer te brabbelen. Sinds een paar dagen kan ze Oemba zeggen (betekend Boemba!) Lief he? Haha, die Len! Ik moet er wel om lachen hoor!

Onze eerste poging werd afgebroken, ik had maar 1 grote follikel. Wij moesten de punctie zelf betalen, dus stelde de gyn voor om die poging af te breken en opnieuw te beginnen... Dat was zo'n teleurstelling! De poging daarna een dubbele dosis gespoten en dat ging beter! Maar als er inderdaad drie follikels zitten, zou ik wel een punctie laten doen hoor. Bij de laatste poging had ik na anderhalve week spuiten ook maar drie follikels, ik ben de dosis toen weer gaan verhogen en de keer daarna zaten er nog veel meer, ook een heleboel kleintjes, maar al met al had ik toen wel 19 eicellen met de punctie! En mijn ervaring is dat er toch met de punctie vaak meer follikels gevonden worden dan met de follikelmetingen. Maar misschien was dat toevalling alleen bij mij zo... Sterkte meid! Kop op he! Bianca

Jullie zullen me wel gemist hebben... Druk, druk, druk. Maar voordat jullie je zorgen gaan maken: Alles gaat goed hoor! Marissa is wel een paar dagen niet fit geweest na haar vierde vaccinatie (bij de eerdere prikken had ze eigenlijk weinig klachten.) Verhoging, koorts en niet lekker. Maar het gaat nu weer goed. Met het eten en drinken gaat het gelukkig ook weer wat beter. Al weet juffie maar al te goed wat ze wel en niet wil, en nee is echt nee. Vorige week een paar keer geen warm eten gehad, ze wou het echt niet hebben. Maar dat gaat nu weer beter. Pap gaat 'smorgens niet echt goed meer. Ze eet er wel een beetje van, maar met zo'n 100 tot 150 per keer houdt het op. Haar mond gaat op slot en haar gezicht draait ze opzij. We geven haar dan een half uurtje later nog een broodje en die smult ze lekker op. Zolang mevrouwtje alles maar gewoon zelf kan eten, dan gaat het goed. Hulp heeft ze op haar manier niet nodig, jaja grote meid! Ze denkt echt soms dat ze al een hele dame is hoor. Maar goed, verder is ze lekker actief. We hoeven niet weer terug naar de manueel therapeut voor het kiss syndroom, goed he? en de fysiotherapeute is vanmorgen ook geweest en zij is ook tevreden! Marissa staat nu in de box, gaat eigenlijk overal al bij staan waarbij dat kan. Kruipen doet ze niet, achteruit lukt wel, maar vooruit niet. Ze wil ook wel heel de dag lopen aan mijn handen. Ze loopt overal met me naar toe. Vind ze echt geweldig. Naar de wasmachine, kijken hoe die draait. Naar de buitendeur, dan wil ze naar buiten, haha. En als ze er aan het einde van de dag zat van is, pakt ze mijn handen en brengt me wel even naar het aanrecht in de keuken. Haha, dan wil ze tandenpoetsen en op bed! Ja, slim meisje... Maar vanmiddag was dat al om vijf uur en dat vond mamma toch echt nog te vroeg om al op bed te gaan. Verder gaat het met mij goed! Ik voel me echt sterker worden. Onzekerheid speelt bij veel dingen nog wel een grote rol. Maar ik weet dat ik het goed doe en dat ik soms echt mijn eigen conclussies moet trekken en je kan het nu eenmaal niet altijd iedereen naar de zin maken. Ik ben echt een heel onzeker iemand en trek mij snel iets aan van een ander. Daar moet ik echt nog verder aan werken, maar ik ben op de goede weg. Morgen weer werken na drie weken vakantie. Heb er ook wel weer zin in! Morgen heeft pappa een pappamiddag, haha. Anders past mijn schoonmoeder op Marissa als ik moet werken. Maar mijn schoonmoeder heeft de griep. Gelukkig kan Fred grotendeels zijn tijd/werk inplannen omdat hij eigen baas is en dat lukte gelukkig ook voor morgenmiddag. Hij heeft er ook veel zin in om lekker te tutten met Marissa als ik aan het werk ben. Gisteren lekker met Marissa wezen winkelen. Leuke kleertjes weer voor haar gekocht. Er waren best nog leuke dingen te koop in de aanbieding. En vandaag was mijn moeder er. En zijn we ook nog even aan het shoppen geweest. Marissa kreeg nog leuke slofjes/schoenen van oma. Helemaal trots! Haha. Ik heb voor Marissa ook een leuk boek gekocht: Pap en mam vertellen over mij. Van de zwangerschap tot de puberteit. Echt heel leuk. Kunnen wel echt alles goed bijhouden en opschrijven. Zo leuk om dat later aan haar te geven! Nou meiden, dit was mijn update wel weer. Ik ga eerst eens even heeeeeel veel lezen hier op het forum! Veel liefs, Bianca

Marissa is ook weer goedgekeurd! De verpleegkundige was tevreden. Marissa is een tenger meisje, maar ziet er heerlijk uit! Ze weegt nu 7900 gram en is 70.5 cm lang. Ze is dus 300 gram in 2 maanden gegroeid, niet veel maar de verpleegkundige zei dat ze het belangrijker vindt dat Marissa tevreden en actief is, en dat is ze zeker. Nog wat tips over het eten en drinken gekregen, al met al gewoon zo doorgaan. Eten gaat ook weer beter als gisteren! Marissa kreeg ook weer twee prikjes, brrr... Arm meisje... Maar ze hield zich sterk hoor, wel even een traantje gelaten, maar knuffel Bumba en mamma konden haar snel weer troosten! Over drie maandjes weer.... Bianca

Geeft niets hoor, niet iedereen hier op het forum weet van Marissa haar voedingsproblemen en dat ze een tijd een voedingssonde heeft gehad, en dat ik (mede hierdoor) overspannen ben geworden. Ik kon er niets aan doen en Marissa kon er niets aan doen. Het probleem toen was dat ik wel (al een week na haar geboorte) aan de bel heb getrokken, maar ik werd toen door de h.a., het c.b., de kinderarts, enz niet serieus genomen. Nou ja, er werd wel geluisterd, maar geen actie ondernomen. Marissa dronk nu eenmaal niet goed. Maar ik vond het niet meer te doen voor ons allemaal dat we twee uur met 1 voeding bezig waren en dat dat kind zo'n enorme aversie tegen de fles en voeding kreeg. Al met al heeft het ruim twee maanden geduurd, twee maanden waarin alleen de voeding maar telde, want ze moest toch wat binnen krijgen... Tja, en toen groeide ze niet meer en dreigde uitgedroogd te raken. En toen zelfs moest ik bijna nog smeken om een sonde! Gelukkig waren er een aantal verpleegkundigen op de kinderafdeling die ook vonden dat die voedingen zo niet meer te doen waren en we plaagden Marissa er alleen maar mee. De verpleegkundigen hebben toen een gesprek met de kinderarts gehad en toen is er toch uiteindelijk een sonde ingebracht. Maar tja, toen bleek dat die sonde steeds te diep werd ingebracht en daardoor ging ze spugen. Enorm spugen... En ook daarin werd ik niet begrepen. De kinderarts zei gewoon dat die sonde niet te diep zat. Toen ik hem zelf uiteindelijk maar liefst 10 cm terug heb gehaald (die sonde), was het spugen over! Ja, en dan krijg je dus dit soort dingen dat je het gevoel krijgt dat je echt je eigen gevoel moet volgen. En toen bleek ook nog eens dat Marissa het Kiss-sYndroom had, weer iets waar de kinderarts het niet mee eens was, maar wij zijn toch naar een manueel therapeut gegaan. En ja hoor, na de eerste behandeling hadden we al een heel ander kind! Ik moet nu gewoon ook maar mijn eigen gevoel volgen. Wil Marissa eens niet eten?, dan zal ze op een later tijdstip wel weer wat nemen. Maar tja, mijn gevoel zegt ook dat ze anders niet genoeg krijgt... Maar ik weet ook dat er heel veel kindjes op deze leeftijd gaan tegensputteren met het eten en dat veel moeders mijn gevoel herkennen. Dus, moet ik er maar echt op gaan vertrouwen dat ook dit weer een fase is... Meidenl, geen sorry zeggen hoor. Is niet nodig! Ben gewoon benieuwd wat anderen ervaren hebben met hun kindje en wat je het beste kunt doen. Morgen naar het c.b., ook daar maar even overleggen... Maar tja, we hebben een vervangend wijkverpleegkundige, iemand die waarschijnlijk weer niet op de hoogte is van alle eerdere problemen... Nou ja, we zien wel wat ze zeggen... Liefs Bianca

Mijn gevoel zegt ook wel dat ik me er niet te druk om moet maken, maar dat is niet zo makkelijk door alle problemen die we met Marissa w.b. haar voedings al meegemaakt hebben. Toen werd er ook tegen me gezegd dat ik me er niet druk om moest maken, ze zou echt wel drinken wat ze nodig had... Al met al ben ik toen niet serieus genomen en na vier zware ziekenhuisopnames van Marissa en heel veel spannende onderzoeken, kreeg zij toen wel een sonde omdat ze echt niet genoeg dronk... Het is een hele tijd aardig goed gegaan met het eten en drinken en nu deze periode/fase dan weer in... Maar goed, ik moet er nu maar op vertrouwen dat ze echt wel neemt wat ze nodig heeft!! Gisteravond er met mijn vriend goed over gesproken en we hebben besloten om haar gewoon alles aan te bieden, wil ze het niet, dan laten we het. En vandaag gaat het goed! Vanmorgen de pap niet zo goed, maar de rest wel! Liefs Bianca

Zitten jullie kindjes ook al in de fase dat ze slechter gaan eten? Marissa eet sinds een week soms weer erg slecht... Zucht... Hoe kun je hier het beste mee om gaan? Ik heb het idee dat ze zelf de regie in handen wil hebben. Als wij haar eten willen geven met een lepeltje, vertikt ze het om te gaan eten. Dan draait ze haar hoofd om. Zelf stukjes banaan en mandarijn eten wil wel, maar dan ook niet echt veel hoor. Brood eten gaat heel wisselend (doet ze zelf). Liefs, Bianca

Wij moeten donderdagavond met Marissa naar het bureau voor de 11-maanden-controle... En tja, de prikken... Brrr Bianca

Hey Laura, Robbert het ook naar de zin gehad op de Eemhof? Er liepen natuurlijk meer stelletjes met een dochtertje in de buggy (haha), maar wij hebben een lime kleurige buggy en Marissa had een roze jasje aan en twee staartjes op haar hoofd. We zijn gisteren wel veel buiten geweest te wandelen, tussen de buien door, maar zaterdag regende het enorm veel en zijn we alleen ff heen en weer naar het zwembad en winkeltjes gelopen. We hebben afgelopen weekend enorm genoten. Wat fantastisch om er heerlijk een lang weekend tussen uit te zijn! Het heeft ons alle drie goed gedaan. Marissa heeft ook enorm genoten, maar ze was ook blij (net als wij) om vanmiddag weer lekker thuis te zijn. Het is leuk om weg te gaan, maar ook heerlijk om weer thuis te komen! Ze is een echt waterratje hoor. Heeft genoten in het zwembad en in het bad in het huisje. Helaas hebben we thuis geen bad. Ik ben twee keer met haar samen in bad geweest en wat had dat kind een plezier, mamma trouwens ook hoor, hihi. Echt een afsluiting van alles! Heerlijk. Het voelde ook goed om vandaag weer thuis te komen en er weer helemaal voor te gaan en heerlijk te genieten! Zaterdag was er een opkikkerdag op de Eemhof. Allerlei aktiviteiten voor zieke kinderen en hun familie. Oh, wat mogen we dan onze handen dicht knijpen dat ons kind gezond is! Ik ga nu ff weer verder met uitpakken, foto's plaats in binnenkort hoor! Liefs Bianca

Zo meiden, we gaan zo weg. Marissa ligt nog ff op bed te slapen en dan gaan we zo nog even snel een broodje eten en dan op weg naar de Eemhof! Joehoe, we hebben er veel zin in. Eindelijk er even lekker tussenuit en al zeg ik het zelf: we hebben het nu ook wel eens verdiend na een hele moeilijke periode. Voor mezelf heb ik zoiets van: Dit weekend zie ik ook als afsluiting van alles. Van eerst alle moeilijke behandelingen, toen eindelijk de vreugde van het zwanger zijn, een moeilijke zwangerschap, de ziekenhuisopname omdat ik ondervoed was, eindelijk ons meisje in onze armen kunnen sluiten op 5 maart, en daarna kwam de moeilijke periode met Marissa haar voedingsprobleem, de sonde die ze een tijdje heeft gehad, ..... Nou ja, en toen nog eens ikzelf... Een depressie en overspannen... Nu eindelijk, na al die tijd: Genieten!!!!!!!! De laatste tijd gaat het goed met ons gezinnetje. Met mij gaat het goed (nou ja, het gaat de goede kant op, heb ook nog steeds slechte dagen...) en met Marissa gaat alles super! Ben mijn mannetje zo dankbaar dat hij me altijd heeft gesteund en me niet in de steek heeft gelaten. We hebben er zo voor gevochten en kunnen nu eindelijk heerlijk verder als gezin! Oh, ik zit gewoon te brullen hier achter de pc.... haha... Maar goed, dit weekend heerlijk er tussenuit! Liefs, Bianca

Ik herken veel in jouw verhaal en gevoelens! Hier zal er ook geen brusje komen voor onze dochter Marissa... Aan de ene kant doet het me best wel pijn om te weten dat ze ons enigste kindje is en blijft en ik geen zwangerschap en bevalling weer zal meemaken. Maar we zijn zo blij met onze kerngezonde dochter en mogen onze handjes dichtknijpen dat onze grote wens in vervulling mocht gaan! Aan de andere kant is het zo ook goed hoor. We zijn dolgelukkig en de behandelingen, zwangerschap, bevalling en de tijd daarna is me niet in de koude kleren gaan zitten en ik zou er ook als een berg tegenop zien om alles weer mee te moeten maken. Het enige lichtpuntje is gewoon dat je er iets prachtigs voor terug krijgt, maar helaas viel ik onder de categorie vrouwen die alle tegenslagen moest meemaken om een kindje op de wereld te brengen, en dat zou ik echt niet weer mee willen maken. Al kijk ik ook met veel geluk terug op alle mooie ervaringen (het voelen bewegen van de kleine in je buik, het heerlijke warme glibberige lijfje op je buik na de bevalling...) Mocht het geluk er in zitten om spontaan zwanger te worden, dan zullen we daar onwijs blij mee zijn! Hoe raar dat ook klinkt, maar we zien dat dan als een welkom wonder. Maar wij zullen de medische molen niet weer in stappen... Bianca

Ik heb alle punctie's, drie in totaal, onder narcose laten doen (die keuze hadden wij in Gent.) En het is mij echt enorm meegevallen. Ik moet er niet aan denken om een punctie te laten doen met plaatselijke verdoving, ik kan me namelijk heel moeilijk ontspannen met dit soort dingen... Ik was helemaal niet misselijk van de narcose en de gynaecoloog zei dat het maar goed was dat ik voor narcose gekozen had, want mij eierstokken bleken niet op de ideale plaats te liggen (daarom waren de follikelmetingen natuurlijk ook niet altijd zonder pijn...) Heel veel succes meid!!! Toi toi toi! Bianca

Ik geef Marissa 'smorgens een heel stuk vers fruit, meestal peer (vind ze heerlijk!) en 'smiddags een kuipje (100 gram) of een half potje van 200 gram. Soms eet ze een heel potje leeg, maar meestal ongeveer de helft. Bianca

Nou meiden, nog ff snel een berichtje van mij... Morgen gaan we naar de Eemhof en ben druk bezig met inpakken. Wat sleep je toch een spullen mee voor zo'n kleintje! Hahaha. De auto zal morgenochtend echt volgeladen worden. We komen maandag weer thuis, dus ik wens iedereen alvast een goed weekend! En na het weekend kunnen jullie onze belevenissen lezen en foto's kijken op Marissa haar site: http://www.marissa.kijkonzebaby.nl Liefs, Bianca

Achter mijn babywalker Bij mamma haar benen omhoog klimmen Hoort eigenlijk onder de topic Gekke bekken trekken...

Marissa begon vanavond ineens met dat tandenknarsen... Er zitten net twee tandjes boven, (geen snijtandjes, maar die er naast.) De puntjes zijn net door en ze begint meteen te tandenknarsen. Oh, wat een akelig geluid. Ik kreeg er kippevel van. En zij maar maar aankijken en begreep niet waarom ik zo'n raar gezicht trok. haha. Hoop zo dat ze er snel weer mee stopt, want ik kan echt niet tegen dat geluid. Bianca

Hoi! Welkom hier! Ik hoop voor jullie dat jullie wens in vervulling mag gaan! Tijdens onze behandelingen wisten alleen onze ouders, zusjes en een paar vrienden het, en mijn leidinggevende. Verder hebben we het niet verteld, was wel moeilijk, maar daar hebben wij heel bewust voor gekozen. Het was vooral moeilijk op mijn werk omdat ik vaak ziek was door de overstimulaties en pijn na de puncties. Tja, ik heb heel wat smoesjes moeten bedenken... Maar toen ik eenmaal zwanger was, heb ik alles allemaal verteld en toen was er ontzettend veel begrip voor de situatie. Achteraf denk ik wel eens dat het misschien beter was om het toen wel allemaal te vertellen, maar we hebben toen een andere keuze gemaakt en dat was toen, achteraf kun je daar toch niet over oordelen. En mochten we nog voor een tweede kindje gaan (zoals het nu lijkt niet), maar dan zou ik het weer net zo doen als bij de eerdere pogingen. Ik denk niet dat ik het dan aan iedereen zou vertellen. Maar goed, dat is ieder zijn/haar persoonlijke keuze... Succes meid! Bianca

Je conditie blijft zo op peil meid met een kruipend kindje in huis! Hahaha. Bianca