Chrissy

@Paulma Wat ben je toch een lieverd en wat had ik het jou ook zo gegund! Het is inderdaad een zwaar traject waar we allemaal in hebben gezeten. Neem de tijd om te rouwen, want ook dit is rouwen en rouwen is zwaar, heel zwaar! Dikke knuffel voor jou!

Lieve allemaal, Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi. Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht... Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen. Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.

@Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven. Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer. Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek. Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten

@Heleen79 Wooow, wat een fantastisch nieuws voor jullie! Gefeliciteerd! Probeer de moed erin te houden; het kan mis gaan, maar er zijn hier op dit topic ook genoeg voorbeelden van waar het wel goed is gegaan. Wat jij had had ik ook zeker de eerste maanden en vanaf het moment dat ik haar echt in mijn buik begon te voelen en ze bij de 20 weken echo zeiden: Ohw, maar dit kindje gaat zéker geboren worden had ik er wat meer vertrouwen in dat ik dan toch nog echt moeder mag gaan worden. En inmiddels zit ik dit met een behoorlijk dikke buik te typen @Kitje Wat mooi hoe liefdevol je over haar praat! Wat een geluk en je zo gegund! Ik kan me voorstellen dat je opziet tegen het weer aan het werk moeten. Natuurlijk wil je het liefste de hele dag bij haar blijven. Toen ik een kinderdagverblijf ging uitzoeken zeiden ze ook met een knipoog: Ja, de wenochtenden zijn er niet voor de baby's, maar eigenlijk voor de ouders Hier zit inderdaad een behoorlijk grote dame in mijn buik. Ze zit aan de bovenkant van de groeicurve, maar niet verontrustend. Maar wat jij zegt: Liever iets te groot, dan te klein. Alhoewel ik wel hoop dat ze iets eerder wordt geboren of ik word ingeleid. Waar jouw verlof er bijna op zit, mag ik alweer bijna met verlof. Het gaat zo snel! Soms niet te geloven! Mooi dat je mijn verhaal nog kent: Ik kom nu natuurlijk regelmatig in het ziekenhuis voor onderzoeken, een echo etc. en heb nog altijd de neiging om naar die ene arts te lopen met mijn dikke buik en te zeggen: "Jij zei toch dat ik niet meer zwanger kon worden, omdat ik te oud was?!?". Het is dat ik niet zo ben en je er niks mee opschiet, maar heb het echt al een paar keer gedacht als ik in het ziekenhuis was hihi.

@Kitje Het gaat goed hier en de glucosetest was gelukkig goed, dus geen zwangerschapsdiabetes. Iets wat ik eigenlijk al dacht, maar nu dus ook bevestigd is. Het is hier dus ook een heerlijke grote dame die het goed eet Of zoals de verloskundige zei: "Je zorgt gewoon goed voor d'r" Nu alweer 28 weken, maar ik heb een buik alsof ik al 32 weken zwanger ben Daarom vind ik het ook wel fijn dat ik over 2 weken die placentameting heb in het ziekenhuis. Dan kunnen ze hopelijk echt zien of ze te groot is voor het aantal weken of dat het misschien wel gewoon veel vruchtwater is. Ik maak me om die placentameting niet zo druk hoor: Bij de 20 weken echo was het eigenlijk al goed toen ze voor de 2de keer gingen meten en lag de placenta dus al op voldoende afstand. Maar omdat ze het toen al in het systeem hadden ingevoerd, heb ik dus eigenlijk een soort van extra 'pretecho' nu. En wat fijn om te horen dat jouw meisje het zo goed doet Kitje! En dat je zo enorm verliefd op haar bent! Om mij heen krijg ik nu ineens van veel kennisjes of uit het oog verloren vrienden te horen dat ze ook in een IVF traject zitten. Maar ze willen vooral graag nu 'mijn succesverhaal' horen. Ik vind het soms lastig om te delen met meiden bij wie het nog niet gelukt is om zwanger te worden. Ben bang om ze extra verdriet te doen. Maar gelukkig hoor ik ook vaak dat ze veel hoop putten uit mijn succesverhaal. En dat had ik inderdaad ook. Wat jij zegt: Toen ik voor het eerst hier mee ging schrijven, putte ik ook veel hoop uit de succesverhalen, maar dacht ik ook nog dat ik wel niet de 'gelukkige' ging zijn bij wie het ooit nog ging lukken. Hoe raar het dan toch zo kan lopen..... Dus daarom zeg ik ook: Blijf hoop houden en zet vooral door. Hoe zinloos het soms ook lijkt. Gaat de ene deur dicht, dan gaat er ergens wel weer een andere deur open waar ze je wel de juiste hulp kunnen bieden. Ben daarom ook heel benieuwd hoe het met de andere meiden gaat!

@Paulma Yesss, wat fijn dat jullie de knoop hebben doorgehakt en voor een 4de poging gaan! Geef nooit op zou ik zeggen. En zoals Kitje zegt zou ik inderdaad ook voor België kiezen. Ik heb goede verhalen gehoord over een vrouwelijke arts in Gent. Aan de andere kant heb ik ook goede verhalen gehoord over 'scratching' voor IVF en ik dacht dat ze dat juist weer alleen in Brussel deden, maar je zal daar zelf vast ook goed onderzoek naar doen of misschien al hebben gedaan Gun het je / jullie zo! Nog een tip van mijn kant: Omdat mijn AMH zo extreem laag was ben ik vlak voor de IUI behandelingen DHEA tabletten gaan slikken. We zullen natuurlijk nooit zeker weten of het bij mij nou echt heeft geholpen, maar ik zeg altijd: "Baat het niet, dan schaadt het niet." Ik heb de tabletten via: fitforfertility @Kitje Wat fijn om te horen dat het zo goed met jullie gaat en dat het voelt alsof ze er altijd al is geweest! Klinkt als een hele mooie roze wolk! Ons kindje is inmiddels nog veel groter gegroeid dan ze al was bij de 20 weken echo en daarom mag ik volgende week voor een glucosetest naar het ziekenhuis. Of het is gewoon een groot kindje of het is zwangerschapsdiabetes. Nu dus even de test afwachten. Ben ook wel blij dat de verloskundige bij het minste geringste me al doorstuurt naar het ziekenhuis voor allerlei testen. Vooralsnog dus even afwachten wat er uit gaat komen. Ik heb inderdaad al wel een behoorlijke buik en word met de week minder mobiel, maar heb het er met liefde voor over hoor De placentameting heb ik over 4 weken en heb goede hoop dat hij dan ook naar boven is verschoven. En anders zien we dan wel weer zeg ik bij alle extra onderzoeken. Ik probeer me er allemaal niet te veel zorgen om te maken. Voorlopig heeft deze dame het nog prima naar d'r zin in m'n buik; Ze viert heel wat feestjes aan de bewegingen te voelen @Bailey2021 Wooow, 2 meisjes! Er worden hier wel veel meisjes geboren En ook al zo ver in de zwangerschap! Wat fijn! Hopen dat de misselijkheid nu wat minder aan het worden is en je je langzaam wat beter begint te voelen.

@EviKijl Welkom hier! Wat mooi dat jullie toch nog voor een kindje willen gaan nadat jullie al adoptie kinderen hebben mogen krijgen. Helaas heb ik geen ervaring met een Lucrintraject. Heb er hier op het forum -volgens mij- ook nog niet over gelezen, maar wie weet is er toch iemand die er ook ervaring mee heeft. Je zal vast niet de eerste en enige zijn Wel heel vervelend dat je zo'n last hebt van opvliegers en vermoeidheid Hoe lang duurt dit traject? @Kitje Wat een heerlijk verhaal over jou en je meisje! Echt heel fijn om te horen allemaal. Ze is alweer bijna 4 weekjes oud denk ik? En @Nina79 en @Paulma, de 20 weken echo was hartstikke goed! Ze ligt een week voor op groei, dus volgens mij heeft ze het wel naar d'r zin Sinds een week voel ik d'r ook dagelijks bewegen en dat is toch wel een heel fijn gevoel na zoveel weken van onzekerheid en van echo naar echo te leven. Tijdens de echo's is ze vaak ook erg beweeglijk en volgens de echoscopiste bij de 20 weken echo zien ze dat graag zo. Ze twijfelde nog wel even of de placenta niet voor de baarmoederuitgang ligt. Later ging ze nog een keer opnieuw meten en toen leek het wel goed te zijn, maar toen had ze al een extra echo voor me ingepland. Ze zei al: "Dan zien we dat maar als een pretecho". Het "ergste" wat kan gebeuren is dat ik in het ziekenhuis moet bevallen, maar dat moest ik toch al Maak me daar dus niet al te veel zorgen om. @Paulma Hebben jullie al een beslissing genomen? Kan me het ook goed voorstellen dat jullie er goed de tijd voor willen nemen. Het is niet zomaar iets natuurlijk, maar ik ben er ook van overtuigd, zoals Nina79 en Kitje zeggen dat het soms maar iets kleins hoeft te zijn waardoor het ineens wel kan lukken. En vlak inderdaad het buitenland niet uit. Ik denk dat wij er op een gegeven moment ook voor hadden gekozen om naar België te gaan. Soms doen ze daar inderdaad net iets meer en zijn ze in ieder geval ruimdenkender dan in Nederland waar alles in het protocol moet passen. Houd in ieder geval vol meid! Het is soms zwaar, maar ik ga hard duimen dat het jou ook iets heel moois gaat opleveren!

@Kitje Wat een fantastisch nieuws! Zooo blij voor je! Gefeliciteerd met dit grote geluk [emoji3059] En toch een meisje! [emoji4] Wat kunnen we 2022 niet mooier beginnen hier! [emoji173] Geniet van dit mooie meisje! Hoe vindt je zoon zijn zusje? @Nina79, we gaan inderdaad alweer naar de 20 weken hier [emoji3059] Morgen heb ik de 20 weken echo en het is soms nog steeds nauwelijks te geloven. Alhoewel m'n groeiende buik me wel steeds meer herinnert aan dit wonder [emoji4] Precies, hou vol lieve meiden hier die het nog niet gegeven is. Ook ik heb het wel eens op willen geven, maar jullie wisten me hier weer moed in te praten [emoji8] Ik hoop oprecht dat naast mijn 2022 kindje er hier nog veel meer kindjes geboren mogen worden dit jaar [emoji256] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk

@Paulma, ach, wat een verdrietig nieuws! Ik had zo voor je geduimd zeg! Ik hoop dat je toch een beetje fijne kerstdagen hebt gehad en alles een plekje hebt kunnen geven. Na onze mislukte IVF-poging hadden we al vrij snel zo iets van: 'Hup, een streep door dat hele ziekenhuis en we gaan verder kijken wat nog mogelijk is', maar dat moet je ook maar telkens weer lukken. Ik heb toen ook wel even mijn mindere momenten gehad en gedacht dat het echt nooit meer zou gaan lukken. Ik vind het soms lastig om mijn positieve verhaal te delen hier, maar ik hoop oprecht dat je er ook wat hoop uit kunt halen. Ik heb dat namelijk wel steeds gehad met de positieve verhalen van Nina79 en Kitje, dus ik hoop oprecht dat jij die hoop ook blijft houden. Het is je zo gegund namelijk! En ja, sinds vorige week weten we wat het wordt: We krijgen een meisje! @Bailey2021, Wooow, wat een prachtige mooie foto en wat een mooie kindjes zie je al! Ik geloof oprecht dat wat Nina79 ook schrijft dat het ongetwijfeld goed gaat komen met 2 kindjes. Je hebt gelukkig nog even om aan het idee te wennen. Zo merk ik aan mijzelf ook dat je zelf ook steeds meer 'groeit' (niet alleen letterlijk haha). @Nina79 Jeetje, 4 maanden wachten totdat je cryo's geplaatst kunnen worden. 4 Maanden is op onze leeftijd inderdaad oneindig lang en die tijd hebben we helaas niet. Mag je er eventueel ook 2 laten terugplaatsen als het zover is? Of wil je dat zelf niet? Of mag je ze bijvoorbeeld in een kliniek laten terugplaatsen? @Kitje Het gaat bij jou nu echt spannend worden! Ben zo benieuwd! En wat een klunzen zeg in het ziekenhuis dat ze het geslacht 'misschien' al verklapt hebben aan je. Weg verrassing straks. Het zou wel te toevallig zijn als ze het allebei verkeerd hebben gezegd. Nou, ik ben toch benieuwd of jouw gevoel nou goed was of dat ze zich in het ziekenhuis echt versproken hebben hihi. Haha, moest wel lachen dat je zoon zei dat hij geen luiers gaat verschonen. Zal je straks zien: Dat wordt straks de beste grote broer die je je maar kan wensen en dan is luiers verschonen straks ook geen probleem meer. Ben ook benieuwd hoe je de inleiding gaat ervaren en vooral omdat mij waarschijnlijk hetzelfde staat te wachten straks. En wat jij zegt: Er zullen genoeg mensen zijn die een mening hebben over ons 'oude' moederschap, maar ook ik vind dat totaal niet boeiend. Ik probeer sowieso een beetje weg te blijven van die moedermaffia moet ik zeggen hoor En tot nog toe krijg ik vooral heel veel positieve reacties en mensen die het ons vooral héél erg gunnen. Zo vertelde een kennisje van mij me nu ook ineens dat ze al jaren tobt met zwanger worden en ook bezig is met een medisch traject. Bizar ook dat er soms nog zo'n taboe op rust. In al die jaren heeft ook maar 1 vriendin/collega aan mij durven durven vragen of ik het vervelend vond wanneer zij foto's of filmpjes van haar kindje liet zien. Ze gaf ook aan dat ze dat aan me vroeg omdat ze niet wist wat de reden was dat ik geen kinderen had. Gelukkig ben ik nooit jaloers geweest op andermans kinderen, maar ik vond het toch heel fijn toen dat ze het aan me vroeg en ik ook mijn verhaal met haar kon delen. Veel beseffen gewoon niet wat voor verdriet er soms achter de wens schuil gaat. Hou vol lieve meiden!

@Paulma Owwwh, wat spannend zeg! Ben benieuwd of je inmiddels al hebt getest. Alhoewel ik niet altijd hele positieve verhalen hoor over de vroege testen. En ja, ik heb me daar ook een keer in verdiept *schaam*, maar wie weet... Kan het me zo voorstellen dat je het aan de ene kant graag wil weten, maar dat je aan de andere kant ook zo bang bent voor wéér een teleurstelling. Owh, ik ga gewoon weer duimen voor je en oh ja, je heel veel baby hormoon geluk sturen! @Kitje Woow, wat gaat het nu voor mijn gevoel heel snel bij jou; gewoon al lekker verlof en aan het aftellen. En wat fijn om te horen dat alles met het kindje goed lijkt te gaan; al mooi ingedaald en loopt voor op groei. Het was toch de bedoeling om niet de 40 weken uit te zitten? Of heb ik dat verkeerd onthouden? Bij mij hebben ze ook afgeraden om het kindje langer dan 40 weken te laten zitten. Ik heb het nu al van 2 verschillende artsen gehoord, dus er zal wel iets van waarheid in zitten. Ik weet alleen niet meer of dat met onze leeftijd te maken heeft. Alhoewel ik dacht dat het bij jou een andere reden had? Fijn dat je inmiddels ook weet wat je wel en niet kan eten. Ik moet zeggen dat ik altijd een goede eter was, maar dat ik het nu 's avonds ook erg lastig vind om mijn eten weg te krijgen. Ik probeer maar kleine beetjes te eten en zoveel mogelijk toch gezond te eten. Ik moest ook zo lachen om jouw 'frietje speciaal'. Ook mijn 'guilty pleasure' van dit moment! Ik zou het elke dag wel kunnen eten Met mij gaat alles gelukkig hartstikke goed. Inmiddels alweer 16 weken en ik voel me ook weer een stuk beter: Niet meer misselijk en vermoeid. Ik blijf het soms ook nog steeds ongeloofwaardig vinden; ik zwanger?! De 13 weken echo en de NIPT waren ook helemaal oké, dus ook weer een grote opluchting. Toch blijf ik het soms nog spannend vinden en leef, zoals Kitje ook zegt, nog steeds van afspraak naar afspraak bij de verloskundige om het hartje te horen. De weken die er tussen zitten ga ik dan soms toch weer twijfelen, maar dat zal ook nog wel een tijdje zo blijven vrees ik. Inmiddels heb ik het grote nieuws ook op het werk verteld en iedereen reageerde zooooo leuk en fijn! En nee, dat hadden ze niet zien aankomen bij mij haha. Mijn bazin dacht eerst dat ik haar kwam vertellen dat ik ontslag nam, dus die was al lang heel blij dat ik 'alleen maar' zwanger ben. Zelfs cadeautjes en lieve kaartjes van een aantal collega's gekregen, omdat ze het zo leuk voor me vinden Ik vond het onwiiiijjjjjs spannend om te vertellen op het werk en achteraf was het dus echt nergens voor nodig. Ook weer typisch ik natuurlijk

Ach lieve @Paulma, wat een verdrietig bericht. Die zag ik ook niet aankomen. Ik had hier al wel meegelezen, maar nog niet de kans gehad om te reageren en gisteren heb ik nog aan je gedacht. Pfft, wat een tegenvaller zeg Jeetje, ik gun het je gewoon zo! Ik kan het me zo voorstellen dat je dit even moet verwerken, maar ik zou je ook willen zeggen: Probeer de moed niet op te geven! Mocht het financieel mogelijk zijn, dan zou ik zeker verder kijken. Eigenlijk hoor en lees ik maar weinig succesverhalen uit de 'gewone' ziekenhuizen hier in NL, dus ik zou zeker verder kijken als dat mogelijk is. Ook van mij een hele grote virtuele knuffel en denk aan je!

@Kitje Oeh, dat klinkt inderdaad niet als een fijne, ontspannen periode van je zwangerschap. Ik had zo gehoopt voor je dat je nu eindelijk eens onbezorgd zou kunnen gaan genieten. Hopelijk heb je op korte termijn de groeiecho en ben je weer een beetje gerustgesteld. Het zou toch wel fijn zijn als je de bevestiging krijgt dat je kindje gewoon goed groeit en alles goed is. Wij duimen voor een goede groeiecho! En wat minder slapeloze nachten @Paulma Kan het me goed voorstellen dat je er emotioneel onder was, het evaluatiegesprek met de arts. Maar heel goed en dapper dat jullie toch voor een terugplaatsing in december gaan. Ik dacht ook steeds: Het is soms zwaar, maar op onze leeftijd kan je eigenlijk geen maand meer 'verliezen', dus toch steeds maar weer door gaan! En ondanks het het heel moeilijk is, probeer toch de moed erin te houden! Ik ken jullie medische geschiedenis niet, maar het is gewoon mogelijk. In het ziekenhuis gaven ze ons ook minder dan 10% kans en wij zeiden toen ook tegen elkaar: Dat is wel heel weinig en dat gaat bij ons vast niet lukken. In de kliniek gaven ze ons een slagingskans van 15%. Nog steeds heel weinig dus. Van al die lage slagingspercentages word je sowieso niet blij en moedeloos van. Ik ben echt geen positiviteitsgoeroe , maar ik geloof wel in vertrouwen, dus probeer toch vertrouwen te blijven houden dat het gewoon nog steeds kan lukken. Probeer vooral vast te houden aan de positieve verhalen van ons Ik zou overigens gewoon ook die Utrogestan gebruiken als ik jou was. Baat het niet, dan schaadt het ook niet, toch? En een beetje ondersteuning kan geen kwaad. Hier hadden we vandaag de 11 weken echo en er was al een heel mooi, levendig kindje te zien. Ik vond het weer best wel spannend en ik 'leef' echt van afspraak naar afspraak. Gelukkig zag ik gelijk het hartje kloppen. Ik durf er dus ook voorzichtig steeds meer in te geloven dat er gewoon echt een kindje gaat komen bij ons. Nu weer door naar de volgende stappen: De NIPT test en de 13 weken echo. Ook weer spannend! Denk dat ik na de 13 weken echo pas echt wat meer durf te gaan genieten. De afgelopen weken ben ik enorm vermoeid en misselijk geweest, maar dat begint vanaf deze week gelukkig minder te worden. Vervolgens had ik tijdens de eerste meting bij de verloskundige al een torenhoge bloeddruk en mocht ik gelijk door naar de gynaecoloog. Dus weer naar dat ziekenhuis Nu medicijnen gekregen om dat te onderdrukken/ zwangerschapsvergiftiging te voorkomen en ik mag gelukkig verder bij de eigen verloskundige blijven. En vandaag dus weer een fijne oppepper gekregen van de mooie echo!

Ach, lieve@Paulma, wat een verdrietig nieuws! Heb er even geen woorden voor en wil je daarom vooral even een hele dikke virtuele knuffel geven! Neem vooral even de tijd en laat het even bezinken. Het is ook heel heftig allemaal en kan me je gevoel ook zo goed voorstellen op dit moment. Veel liefs [emoji173] Verstuurd vanaf mijn SM-G973F met Tapatalk

@Paulma Die 2de wachtweek is inderdaad altijd het meest vreselijk. Dikke knuffel voor jou! De eerste week vond ik mezelf nog altijd redelijk cool en de tweede week ging ik ook altijd naar allerlei symptomen zoeken en Google was my best friend (zo fout gewoon...I know!). Laat je inderdaad niet foppen door de medicatie die je nu gebruikt. Ben benieuwd dinsdag en ga zoooo voor je duimen!

@Jennie80 En dat komt hier dan ook gewoon even prachtig nieuws droppen! Gefeliciteerd! Ben benieuwd ook benieuwd hoe ver je al bent, maar ga eerst maar even de vragen van Paulma beantwoorden hoor haha. @Paulma Dat klinkt als een héle mooie terugplaatsing van 2 hele mooie embryo's! Ik hoop dat je inmiddels ook al weet of je nog wat cryo's over hebt. Gewoon voor de zekerheid zeg maar hihi, want hier gaat er gewoon ééntje van blijven plakken hoor! Dat zegt mijn gevoel! Dat testen ja..... Ik geloof niet dat ik je daarin de beste raad kan geven hihi Bij de 7 weken echo was het vruchtje bij mij wel 2 dagen kleiner en dat zou ook met een late innesteling te maken kunnen hebben zei de arts. Ik testte de ochtend na de testdag echter wel positief. Voor alle duidelijkheid heb ik maar wel de Clearblue test 'Zwanger / Niet zwanger' gedaan. Na de IVF poging had ik me namelijk blind zitten staren op een vaag streepje en dat wilde ik niet meer. Overigens heb ik daarna nog wel een streepjestest gedaan, omdat ik het leuk vind om die te bewaren. En die knalde overigens van het scherm af @Kitje Heel erg bedankt voor alle info over het bevallingsverlof en ouderschapsverlof. En weet je wat het grappige is? Ik heb over die onderwerp ooit eens 20 jaar geleden mijn afstudeerscriptie geschreven hihi. Toen was er alleen nog een stuk minder geregeld dan nu. Voor ons komt dat ouderschapsverlof vanaf augustus 2022 wel heel gunstig uit. Althans voor mijn man dan En ook de 5 weken aanvullend bevallingsverlof heb ik net even zitten uitrekenen. Hij zou dan na mijn verlof nog 3 maanden 1 dag per week geboorteverlof kunnen opnemen totdat het kindje 6 maanden is (70% betaald) en daarna nog 1 dag per week ouderschapsverlof totdat het kindje een jaar is (50% betaald) en daarna dus nog onbetaald ouderschapsverlof. Maar goed, laten wij vooral ook niet al te hard op de zaken vooruit lopen Alhoewel ik wel steeds meer vertrouwen krijg dat het goed blijft gaan. Pas wanneer het niet goed gaat, dan zien we wel weer. Inmiddels ben ik naar dat stadium overgestapt en dat bevalt goed Verder heb ik afgelopen vrijdag een héél fijn telefoongesprek gehad met de 'kleine' verloskundigenpraktijk waar ik voor heb gekozen. Ik heb daar zo'n goed gevoel aan over gehouden; wat een lieve en fijne mensen daar! Volgende week ga ik de verloskundige ontmoeten. Op de volgende echo moet ik nog 3 weken wachten. Denk dat dat wel weer even spannend gaat worden, maar tot die tijd blijf ik even genieten van de roes waar ik nu nog in zit.