Lisette

Esther, Kippevel krijg ik bij het lezen van jouw bericht. Wat een ontzettende moedige keus die jullie hebben gemaakt, en wat mooi dat je het kan zien als een reis. De eindbestemming wordt nu anders, dat is heel verdrietig en pijnlijk. Toch klink je als iemand die het samen met je partner aan kunt. Ik wens je heel veel mooie dingen op de nieuwe reisbestemming. Groet Lisette

Jeetje Miep, wat dapper. Hou die moed erin hoor!

Hoi estralitha, Wat dapper dat je dat zo durft te verwoorden, dat als je keuze had gehad het er misschien anders uit had gezien. Heel fijn om zoiets te lezen, want ondanks dat ik achter onze keuze sta, heb ik heel erg veel verdriet, en soms ook schuldgevoel enz enz. Ik kan me heel goed voorstellen dat jij je zoontje nooit meer zou willen missen. Ik zou dat exact hetzelfde hebben. Sterker nog; ik mis hem elke dag, terwijl ik hem feitelijk nooit heb gekend. Dank Lisette

Hoi Natasja, Ik ben 36, mijn man is 44. Ook niet meer de jongste allebei. Ik kan me jouw leeftijdsdillema heel goed voorstellen. Het was voor mij ook een van de meewegende redenen voor het afbreken nu: er zijn voor ons nog toekomstkansen, maar ook anders geredeneerd: als we een kind met Down laten komen en die is voor de rest van zijn leven afhankelijk van ons, wat gebeurt er dan met hem als wij overlijden.... Ik heb bewust gekozen om niet te curreteren. Dat was voor mij te grof. Ik heb het geboren laten worden. Ik wilde mijn kind 'begroeten' en er op een waardige manier afscheid van kunnen nemen. Ik ben heel blij dat ik dat heb gedaan. Want een zwangerschapsafbrekening is niet alleen technisch. Er wordt wel een kind geboren (en ook ouders!), en van dat kind neem je ook weer afscheid. Groet Lisette

Hoi, Het is echt een heel persoonlijke keuze. Voor mij zou gelden: als ik het kindje hoe dan ook zou houden zou ik geloof ik geen combinatietest doen. Voor ons gold dat niet. We hebben bewust getest. Het resultaat was desastreus. Hoewel ik het nooit verwacht had kwam er toch Syndroom van Down uit. Toch ben ik blij dat ik de nekplooimeting en later de vlokkentest wel heb gedaan. Want ondanks dat de keuze heel hard is om te maken, ben ik blij dat ik keuze had. Anderhalf week geleden ben ik bevallen van ons kleintje (15 weken). Ondanks dat ik er heel veel verdriet van heb heb ik nog steeds het gevoel dat het voor ons alle 3 de juiste keuze was; en daar krijg ik steeds meer vrede mee. Wil je meer lezen? kijk dan op " uitgerekend in april 2010" Groet en heel veel succes Lisette

Jee wat irritant Nienke, daar wil je toch niet op wachten op zo'n uitslag? Kan me voorstellen dat je baalt. Vandaag zeker bellen! Ik heb zo meteen weer een afspraak met Dr. Brons. Eerder al is ons verteld dat dit domme pech is, en dat de kans op herhaling dezelfde is als bij iedereen met een volgende zwangerschap. Deze down variant was niet erfelijk, maar heeft te maken met de splitsing van XX en XY. Heel af en toe komt het voor dat XX (in de eicel dus) niet splitst voordat het bij een X of een Y van een man uitkomt. Je krijgt dan dus een extra chromosoom. Ik hoop dus dat mijn cryo'tjes goed gesplitst zijn....In principe zou je dat kunnen laten onderzoeken in Maastricht, maar daar is een wachtlijst voor en het is niet risicoloos: ze gebruiken namelijk een hele cel voor onderzoek, best veel dus, en dat heeft weer invloed op de kwaliteit en op de TP. Wel nuttig, maar vooral aan de orde als het een genetische down betreft en het dus overdraagbaar is. Inmiddels zijn wij ruim anderhalve week verder..... Ik kijk met een goed gevoel terug. We hebben inderdaad goed afscheid kunnen nemen van met de familie, en eigenlijk hebben we alles nog kunnen doen wat we graag wilden doen voor een mooi afscheid. Desondanks ben ik heel verdrietig. Technisch gezien breek je een zwangerschap af; emotioneel gezien verlies je een kind, en dat voelt heel klote en heel zwaar. Wel merk ik dat er ook steeds weer goeie dagen bij zitten. Ik voel me eigenlijk sinds vrijdag best wel goed. Over een dikke week gaan we op vakantie, daar heb ik ook zin in... Ik heb ook contact op een andere site (zwangerschapspagina) met mensen die een verdikte nekplooi geconstateerd kregen. De laatste die ik sprak had een kans van 1:5. Toch zijn alle zware chromosomale afwijkingen bij haar door de vlokkentest uitgesloten. Nu wel verder onderzoek natuurlijk, maar in ieder geval geen trisomie. Hou dus moed hoor!!!! Ik had een kans van 1:2 dus ja..... Ik hoor graag van je. Good luck! Groet Lisette

hoi Nienke, Spannend allemaal, wachten is altijd moeilijk, vooral met dit soort dingen. Ik duim voor een goeie uitslag! Groet Lisette

Vanmiddag om 4 uur brengen we hem naar z'n laatste rustplekje, naast z'n opa. We hebben m geen officiele naam gegeven maar we noemden hem altijd Stip. Ik weet nog hoe ik op 14 juli in de stoel lag voor de TP en toen aan de gyn vroeg:' is m dat? die stip op de echo?" De gyn zei toen, :' nee, dat is de druppel waar ie in zit" Vanaf dat moment hebben wij hem Stip genoemd. En Stip is het altijd gebleven. Ook woensdag heb ik hem Stip genoemd. Voor was de enige echte naam voor ons :-) Groet Lisette

Hallo allemaal, Gisteren rond 3 uur ben ik bevallen van een klein jongetje. Hij was 17 cm lang en 85 gram zwaar. Alles zat erop en eraan; hele kleine vingertjes en teentjes, ienie mienie piemeltje, helemaal geweldig. De bevalling was heftig. Ik was te laat voor een ruggeprik en heb het zonder pijnstillers doorstaan. Ook wel kicken achteraf, en zo de moeite waard. Ruim twee uur lang hebben we samen met onze familie ons kereltje kunnen bewonderen. Morgen nemen we definitief afscheid en brengen we m naar z'n laatste rustplaats, naast z'n opa. Ik schrijf jullie snel meer. groet Lisette En Alicia, fantastisch dat je het al voelt, geniet heel erg van wat je hebt, super!

Lieve allemaal, Nog even en ik moet gaan rijden. 9 uur wordt ik verwacht in het ziekenhuis. Dank voor alles. Groet Lisette

Lieve mensen, Bedankt voor jullie reacties! Ongelofelijk hoe jullie meeleven, echt heel fijn. Morgen wordt een moeilijke dag, maar ik ben er klaar voor. Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen en meer liefde en steun uit mijn omgeving kan ik me haast niet wensen. Het was een moeilijke beslissing maar wel de juiste. Ik ga niet alleen mezelf en ons, maar ook dit kindje morgen uit toekomstig lijden verlossen. Is dat niet wat je als moeder moet doen? Ik hoop dat ik snel weer bij jullie aan kan sluiten met ander nieuws. Ik ben positief richting de toekomst. Jullie zijn nog niet van me af ;-) Groet en liefs Lisette

Hallo allemaal, Dank voor jullie medeleven. Ik heb zojuist een "pret" echo gehad; mooie 3-d foto's en filmpjes. Goed om een herinnering te hebben waar we nog eens op terug kunnen kijken. Deze echografe vertelde ons dat we zeer waarschijnlijk een goede keuze hebben gemaakt. Het kindje had een iets afwijkende omtrek van het hoofdje, wat zou kunnen duiden op een waterhoofd. Verder zagen we duidelijk dat de nekplooi er nog steeds was; een grote blaar als het ware achter in de nek die doorliep op het ruggetje en ook op het hoofdje. Ook ter hoogte van de schouder zag ze nog een vlek die er niet hoort, wat ook weer vocht kan zijn. Met andere woorden; dit niveau van syndroom van Down zou nooit het 'goeie' niveau zijn, dus de blije, lachende kinderen die gewoon naar de kinderdagverblijven of kleuterschool kunnen. waarschijnlijk zou het uitgroeien tot een zwaar gehandicapt kind, in ieder geval geestelijk. Dit is niet het niveau wat je ziet bij Paul de Leeuw of de Jostiband, zei ze. Voor mij heel fijn om dat te horen. Nu weten we heel zeker dat we de goeie keuze hebben gemaakt. Aanstaande woensdag wordt de bevalling ingeleid en we kunnen het kindje in een klein doosje begraven naast mijn schoonvader. Morgen laat ik bij de fotograaf nog een paar mooie foto's maken van mijn buik, en vrijdag, als alles achter de rug is, nemen we een borrel met onze familie en proosten we op de toekomst. Voor dit moment heeft het voor ons niet zo mogen zijn. Toch voelt het goed voor ons beide hoe we dit nu afronden. Voor zover zoiets mooi en goed kan zijn, is dat het. Groet Lisette

Hoi Alicia, We hebben besloten om de zwangerschap af te breken, hoe moeilijk en zwaar dat ook is. De gradatie van het Downsyndroom kunnen ze niet vaststellen, alleen is het 100% zeker dat het Down is. Een dezer dagen, wanneer we eraan toe zijn, kunnen we een afspraak maken voor een bevalling. Met medicijnen worden de weeen dan opgewekt waarna het kindje wordt geboren. Ik ben dan zo'n 15/16 weken zwanger en het kindje is dan ongeveer 10-12 cm. We zijn allebei heel verdrietig maar de beslissing voelt 'goed'. Groet Lisette

Hallo allemaal, Vandaag heb ik te horen gekregen dat ons kindje syndroom van Down heeft. Ik zal hier waarschijnlijk voorlopig niet meer op het forum te vinden zijn. Nienke, Alice en alle anderen, ik wens jullie al het beste toe. Groet Lisette

Hoi allemaal, Gisteren vlokkentest gehad. Is goed verlopen, ik heb er op zich bijna niks van gevoeld. Vandaag weer aan het werk gegaan en hoewel ik weinig zin had vanmorgen heeft de dag mij toch goed gedaan. Veel collega's gesproken, en ook goede afleiding gehad door gesprekken over andere dingen. Zo gaan de dagen het snelst voorbij denk ik.... gek he: twee weken vakantie is vaak te kort; twee weken wachten op een dergelijke uitslag is te lang. Hoe is het met jullie? Is carol bijvoorbeeld al begonnen? Groet Lisette

hey meiden, Bedankt voor het hart onder de riem, dan doet heel veel goed. Maaike, fijn dat je zo snel verder kunt, heel mooi. Ik hoop dat dit een succesvolle TP wordt. Hou je ons op de hoogte? Groet Lisette

Hoi Meiske, Klopt, vandaag had ik een vlokkentest. De test op zich is me 100% meegevallen. Ik heb nauwelijks iets gevoeld van het prikken en ook de rest van de dag heb ik me goed gevoeld. Nu is het twee weken wachten......lang hoor, en heel erg spannend. Groet Lisette

Fijn dat de datum staat. Ook dat is een kwestie van veel geduld! Jammer dat zo'n vruchtwaterpunctie pas dan kan, maar goed. Van ons beide wordt geduld gevraagd. Dit is wat ze bedoelen met ' tussen hoop en vrees' Vandaag voel ik me goed, morgen ga ik weer aan het werk. Ik blijf hopen op een goede uitslag.... Groet Lisette

Hoi, Nou, vandaag vlokkentest gehad. Die viel me 100% mee, ik heb er weinig van gevoeld. Mooie echofoto meegekregen nog. Nu twee weken wachten.....:icon_scratch:. Nienke, weet jij al iets meer? Groet Lisette

Ha ha grappig Leeuwtje, wij hebben het ook over Stip, of Stippie. Dat as het eerste beeld dat we immers zagen vlak na de terugplaatsing :-) Groet Lisette

Dank voor jullie reacties. Fijn om een hart onder de riem te krijgen...

Dank je Nienke, ik ben blij dat het snel kan. Ik ben echt enorm van slag. Een uitslag van 1:2 is toch dramatisch! Van jou is ook klote; eigenlijk zijn dat uitslagen waarvan je niet zo goed weet wat je ermee aanmoet. Ik heb inmiddels volgens mij alles gelezen wat er op internet te vinden is. Inclusief zwangerschapsafbreking. Twee weken wachten op de uitslag.....geduld is een schone zaak..... Ik hoop dat jij ook snel getest mag worden. Groet Lisette

Dank je, ik probeer het. Valt niet mee Zit erg tussen hoop en vrees. Aan de ene kant is 8 mm slecht nieuws, aan de andere kant heb ik de hoop gevoelsmatig nog lang niet opgegeven. Het zullen heftige weken worden. Groet Lisette

Vandaag stapte ik redelijk onbevangen de ziekenhuisdeur binnen. 12-weken-echo (altijd leuk :-)) in combinatie met een nekplooimeting. Omdat ik 36 ben is de 'normale' statistiek 1:250 als de nekplooi kleiner is dan 3 mm. Bij mij was die 8 mm.....en dat verhoogt de kan ineens naar 1:2.... Aanstaande dinsdag een vlokkentest.....Dan twee weken wachten op de uitslag... Heeft iemand van jullie daar ervaring mee? Groet Lisette

Hoi, Ik heb geen goed nieuws. Vanmorgen nekplooimeting gehad en die was maar liefst 8 mm. Zwaar verhoogde kans op afwijkingen, zelfs statistisch gezien hierdoor 1:2, in plaats van de normale 1:250 Meteen een afspraak gehad met een gyneacoloog en die gaf aan dat het nog steeds 'slechts' een statistiek is en geen diagnose. Dinsdag krijg ik een vlokkentest en zal ik twee weken op de uitslag moeten wachten..... Ik ben er behoorlijk van van slag maar probeer de moed niet te laten zakken. Er is ook nog steeds een kans dat er niks aan de hand is... Hoe was het vandaag bij jou Nienke? Lisette