Hobbesje

Oh Melis. Dat is echt verschrikkelijk! Wij hebben het hier gehad bij de buren en dat is echt heel heftig (toen liep ik op het laatst van Kian - moet je daar met je dikke buik naar binnen...). Sterkte! Maar ook succes bij je intake.

Sannvb: moet je weer opnieuw een verwijzing hebben dan? Omdat je toch spontaan zwanger bent geworden?? Hier alles prima. Morgen vieren we hier sinterklaas. Eerst de oudste op tijd naar school brengen om sinterklaas te ontvangen en dan 's avonds na de zwemles en het eten worden de pakjes gebracht. Ik zal blij zijn als die man het land weer uit is! Rust in de tent hoop ik. Verder zijn we bezig onze schuur op te knappen. Zaterdag al de hele middag bij de ikea gespendeerd om een keukenblok bij elkaar te zoeken. Nu nog op zoek naar een installateur om de elektriciteit en water/afvoer te verleggen, dan kunnen wij verder met behangen/verven en tegels uitzoeken en laten leggen.Voorlopig dus nog genoeg afleiding hier om de tijd door te komen. Geloof overigens ook dat mijn cyclus weer op gang aan het komen is (na de miskraam/curretage van 5/11). Eindelijk geen troep meer en volgens mij afgelopen weekend m'n eisprong of iets wat daar voor door moet gaan. Nu afwachten of ik dan eind volgende week ook weer ongesteld wordt....

Dames: ik kom hier nog een keertje terug omdat er gevraagd is of ik wilde weten of er nog wat uit de onderzoeken is gekomen van mijn miskraam. Nou, niets dus. En of ik daar nou blij van word... (ik weet nu dus wel dat ik geen antistoffen heb tegen de vijfde ziekte - dus dat risico blijft helaas aanwezig). Ze hebben echt naar vanalles gekeken en er komt nergens iets uit. Dus een gevalletje pech. Verder gaat het hier goed. Ik voel me ondertussen weer prima en de eerste afspraak/intakegesprek met Nijmegen staat ook alweer. Dan kunnen we begin volgend jaar de draad weer oppaken. Geniet van jullie groeiende buikjes en aankomende kleintjes!

Wij kunnen niet meer onder sinterklaas heen. Kian is nu 6 en is nog supergelovig. Voor Mikai had het niet gehoeven, maar die lift mooi mee met zijn broer. Afgelopen weekend al een middag van mijn man z'n werk gehad en Mikai is gewoon bang voor sinterklaas! SJSL: wat ben je goed aan het afvallen! *hoe doe je dat? - ik mag er ook wel wat af hebben en het lukt me niet...* Sannvb: een spontane zwangerschap wil hier ook niet meer lukken. Onmogelijk is het niet (dat heeft onze oudste al laten zien), maar die kans is zo klein. Kian is echt een wonder - dat dat dan ook nog heel snel gelukt is - achteraf. Daarna hebben we 2,5 jaar ons best gedaan, maar alleen icsi heeft ons kunnen helpen. Dit keer gebruik ik ook al heel lang geen pil meer, maar dat heeft geen zin. Dus daarom maar snel weer richting Nijmegen. Ik mag morgen naar de gyn voor nacontrole na mijn miskraam. Ben er gewoon een beetje zenuwachtig voor...

Hier 2 bevallingen. De eerste met 42 weken en 2 dagen. De bevalling is ingeleid (op maandag een hormoonveter, op dinsdag konden ze de vliezen breken en een infuus erbij), daarna heb ik een ruggenprik gekregen omdat ik niet op te vangen beenweeen had. Wat een verademing. Daarna alleen nog harde buiken maar geen pijn meer. Helaas is het geeindigd in een keizersnede vanwege niet vorderende ontsluiting. Die ruggenprik was heerlijk! (achteraf lag Kian eerst niet goed, later wel - maar toen konden ze de elektrode niet meer van zijn hoofdje krijgen. Volgens de verloskundige was het nooit zomaar gelukt, omdat hij een veel te breed voorhoofd had - mannetje was 4150 gram) De tweede keer met 41 weken en 5 dagen. Dit keer zijn spontaan de vliezen gebroken en heb ik een nacht weeen van mezelf gehad, die helaas niet veel deden qua ontsluiting behalve mij wakker houden (omdat de ruggenprik niet goed/maar aan 1 kant werkte). Daarna de weeenopwekkers eraan wat wel weer ontsluiting gaf, maar ook dit keer is het geeindigd met een spoedkeizersnede (nadat mijn oude litteken scheurde - Mikai was 4410 gram). En het herstel: bij de eerste ging het veel minder dan bij de tweede. Van de eerste altijd last gehouden van mijn buik en pijn bij het opstaan, de tweede keer ging bijna fluitend (alleen dat buikje/onderbuikje krijg ik er echt niet meer vanaf).

Flyr: die post-zwangerschapsdementie heb ik ook last van! Na mijn eerste zwangerschap is het al niet meer helemaal normaal geworden. En van mijn laatste zwangerschap (miskraam) heb ik ook best wel weer last van dat ik niets kan onthouden... Ga dan ook al niet eens meer het dorp in hier zonder briefje. Anders haal ik van alles, maar niet wat ik zou moeten halen en dan kan ik nog een keer.

Melis: geen idee hoe het ziekenhuis er tegenover staat. De verpleegkundige heeft overlegd of het nodig was om weer op gesprek te komen of dat we zo verder mochten. Maar gezien mijn duur van de zwangerschap voor de miskraam moeten we toch eerst op gesprek. Dat vind ik ook wel prettig: kunnen ze meteen ook kijken of alles er goed uitziet en dan kunnen we bloed laten prikken zodat we weer op de wachtlijst kunnen voor evt. een nieuwe ICSI. Sannevb: leuk dat je meekletst!

Goed idee Melis! Ik doe mee: Naam: Melis25 Kind(eren): zoon 18-02-2012 Status MMM: 10 december 2012 intakegesprek cryo Naam: Hobbesje Kind(eren): zoon 14-11-2006 en zoon 02-11-2010 Status MMM: 14 december 2012 evaluatie/intakegesprek cryo

Fijn! Het hebben van die eerste afspraak maakt het voor je gevoel 'gewoon' veel concreter. Daarom wil ik ook zo snel mogelijk door, ondanks dat mijn miskraam nog maar net is geweest. Het gevoel dat er wat gebeurd is voor mij echt heel erg nodig.

Ha Eveline. Leuk dat je ook mee kletst. Dat is niet niks met je zoontje zeg! *wij hebben een mannetje van november 2010* Wat een onzekerheid voor jullie zeg. Heel veel succes!

Nieta: als ik zeker zou weten dat ik van 1tje terugplaatsen zwanger wordt, zou ik er wel 1tje kunnen missen. Maar ik zou het geloof ik mezelf niet vergeven dat er 1 embryootje wordt weggedaan en dat ik dan niet zwanger zou worden van de andere.... *heb er moeite mee om alles te volgen.... nu al! ben er met mijn hoofd duidelijk nog niet helemaal bij nog - hoop dat dat snel verbeterd* Flyr: spannend en leuk dat jullie er ook weer voor gaan! Helemaal als je geen onbezorgde zwangerschap hebt gehad. Hoe zitten jullie cryootjes ingevroren? Per stuk of ook met meer bij elkaar?

Ik ben blij dat dit topic er is! Voel me nu een beetje verloren hier op dit forum... nu kan ik ergens weer meekletsen! Het gaat hier wel goed. Heb wel m'n momenten hoor (afgelopen zondag met de harmonie als ik mijn collega muzikanten voor het eerst weer tegen ben gekomen was wel moeilijk - heb ook even lekker staan janken, maar daarna is het ook goed en over). Ik hoop dat we volgende week woensdag antwoord krijgen op het waarom (vijfde ziekte?) of dat het domme pech was. Hoop dat de boel er dan schoon en goed uitziet, dan kunnen we weer verder kijken. Hoop dat we kunnen kiezen hoeveel we terug willen plaatsen: en dan is het wat ons betreft dat wat ontdooid mag terug (twee keer gedaan, beide keren zwanger van 1). Weggooien van een goed embryootje kan ik echt niet! Hoe zijn bij jullie de cryo's ingevroren? Per stuk? Bij ons nog per 2, dat is blijkbaar in de tussentijd veranderd naar 1.

Wij gaan ook voor een brusje in 2013. Wij hebben 2 jongens en afgelopen jaar ben ik zwanger geweest van een cryo. Nu dat (recent) met de 14 weken is misgelopen willen we toch weer zo snel mogelijk verder om het leeftijdsverschil nog een beetje te beperken. Ikzelf had mijn 2 jongens graag dichter op elkaar gehad, maar ik moet bekennen dat de 4 jaar die er tussen zit toch ook wel hele grote voordelen heeft. Nu hadden we graag een wat kleiner leeftijdsverschil gewild, maar het zal toch weer minimaal 3 jaar verschil zijn. Ook wij gaan nog voor cryo's (er liggen er nog 1 keer 2 cryootjes in de vriezer), maar laten ons ook weer inschrijven voor een nieuwe ICSI behandeling, mocht het niet lukken. En ook hier wel wat financiele twijfels (mijn man weet dat hij vanaf uiterlijk oktober volgend jaar geen salaris meer heeft - hij heeft per maart/april geen werk meer - en ik werk niet), maar daar laten we ons niet door afleiden. We zien wel wat de toekomst ons brengt. De basisvoorzieningen zijn in huis, de rest zal wel los gaan lopen gaan we vanuit.

Mijn miskraam was 5 november (pas). Maar ik wil graag zo snel mogelijk verder (om het leeftijdsverschil een beetje te beperken en zo snel mogelijk te weten waar we aan toe zijn - anders kan al het babyspul de deur uit). Wel nog de uitslagen afwachten bij de gyn hier in het ziekenhuis eind november (ik heb heel sterk het vermoeden dat mijn jongste zoon de vijfde ziekte heeft gehad) en daarna hebben we weer een afspraak in Nijmegen staan. En dan hoop ik dat we snel weer kunnen/mogen beginnen. Wij hebben nog 1 keer 2 cryo's in de vriezer zitten. Maar we gaan ook weer op de wachtlijst voor ICSI (dat wordt nog leuk met een man die bij het bloedprikken vlak gaat....). En dat wil ik dan het liefst zo snel mogelijk Daarvoor zit - omdat het voor ons allemaal al weer een tijd geleden is - ook weer een gezamenlijke afspraak en waarschijnlijk ook nog weer een grote info-avond. Dus dan kunnen we er weer druk mee worden. Vind het wel spannend allemaal. Wat ik het moeilijkst vind is toch wel die onzekerheid of je een kindje in je armen mag gaan houden. En dan idd de teleurstelling als het niet goed gaat - dat maakt de onzekerheid nog groter.... Hoop dat januari een goede maand gaat worden!

Wij hebben van maxi cosi 1 tobi en 1 rodi (allebei een overjarig model, scheelt een boel en het printje zie je toch niet omdat wij hoezen gebruiken). Zijn allebei prima stoelen. Het voordeel van de tobi is dat de gordels openstaan en van de rodi dat ze daar toch wat langer in kunnen zitten. Wat ook wel handig is aan de tobi is dat daar een slaapstand op zit - die gebruiken wij toch regelmatig (dan valt het hoofdje niet zo makkelijk om). Succes met zoeken!

Utrogestan gebruik je als je een cryoterugplaatsing hebt gehad met een kunstmatige cyclus tot de 12 weken. Omdat je dan geen eisprong hebt gehad. En normaal maken de gele lichamen die achterblijven hormonen aan. Na de punctie (= eisprong) is het volgens mij om het slijmvlies mooi dik te houden en je lichaam een extra zetje te geven. Kortom: zonder 'eisprong' hoeft het niet zo lang.

Mag ik meekletsen? Wij hebben dan wel geen nieuwe ICSI behandeling, maar (hopenlijk) nog wel een cryo terugplaatsing van onze ICSI behandeling uit 2010 waarvan ik een zoontje heb. Dit jaar ook al een terugplaatsing gehad, maar dit is helaas misgegaan met 14 weken zwangerschap (en 3 goede echo's). En het wachten tot januari is nog erg lang... En zie hier op het forum zo geen andere plek waar er te kletsen is in de afwachttijd. En jij al 2 miskramen gehad - wat heftig!

Suzzy: balen dat het bloedverlies van de stolsels kwam. Fijn dat het met medicatie kon worden opgelost! Hier 5 november een curretage gehad en ook nog steeds wat bloedverlies. Lijkt me normaal en idd niet al een menstruatie.

Dank jullie! En we weten niet of het een jongetje of meisje was - maar hebben het toch een naam gegeven op advies van het ziekenhuis. Zodat je het niet hebt over 'het'... We hebben ook 2 vlindertjes mee gekregen. Eentje kunnen we evt. nog ophangen in het ziekenhuis en eentje om met onze oudste iets van te maken. Denk dat ik er met hem maar een schilderij oid mee ga maken. Hoop dat de jongens ook snel weer de draad oppakken. Gisterenmidddag was het niet echt heel gezellig (vooral de oudste reageerde erg opstandig op alles).

Ik kom hier nog een keertje gedag zeggen. Gisteren hebben ze er eindelijk een eind aan gemaakt. Ze hebben me 4 dagen geprobeerd te stimuleren met cytotec (zondag rustdag). Het is nu wel duidelijk dat ik van mezelf echt geen ontsluiting krijg (en na mijn uterusruptuur durven ze geen echte opwekkers te geven). Uiteindelijk is er toch gekozen voor curretage (met wel risico's voor mijn litteken). Dat is op zich goed verlopen, op heel ruim bloedverlies na (2 liter!). Nu weer thuis en ik merk al dat ik erg moe ben en mijn hormonen een loopje met me nemen. Dames: bedankt voor jullie lieve woorden en geniet nog van jullie zwangerschappen!

Even snel ( heb niet alles bijgelezen) Dank jullie! Ondertussen zitten we op dag 3 in het ziekenhuis. Door mijn uterusruptuur (keizersnede littekenscheuring) zijn ze erg voorzichtig en willen de artsen niets forceren. Lage dosering medicatie (terwijl ik moeilijk ontsluit). Er is al wel wat gebeurd (ik ben al heel veel stolsels verloren eergisterenavond) maar het is en blijft nu best wel rustig. Wel een heel klein beetje ontsluiting, maar nog niet genoeg om eventueel te kunnen curreteren (en ze durven de baarmoedermond ook niet verder open te maken want dat geeft weer risico's voor mijn litteken). Net weer een warme maaltijd gehad (omdat de zuster het na 3 dagen op beschuit, crackers en bouillon wel een keer goed geweest vond). Nu weer afwachten... (eindelijk online - man heeft vanmorgen de laptop opgehaald thuis)

Hoe lang ze zijn ingevroren maakt niet zoveel uit. Mits ze altijd goed zijn behandeld (=altijd onder stikstof hebben gestaan). Ik ben (was) ook zwanger van een cryo van 2,5 jaar oud. Ze hebben er 2 ontdooid en die waren beide A-kwaliteit. Kortom: de manier van bewaren is belangrijker dan de duur. Succes!

Dank je. Wen: na de bevalling van mijn jongste hebben we al bijna met lege handen gestaan, dat laat je wel weer goed over het leven en de dood nadenken. Het relativeert een aantal zaken drastisch. Hoe verdrietig het ook is: we hebben 2 prachtige jongens rondlopen die gelukkig allebei helemaal gezond zijn. Eerst dit kindje maar eens een mooi plekje geven en dan moeten we maar eens kijken of we nog wel echt een kinderwens hebben en of we dat ooit nog gaan durven... Mijn oudste hebben we het idd al verteld. Mijn man vroeg net al: hoe doen we dat nu? Denk dat ik dat nog even op zijn beloop laat en als hij vraagt wat er is leggen we het wel uit. En de jongste zal er geen traan om laten (die snapt er nog helemaal niets van). Gelukkig is mijn vander net met pensioen: dat maakt het opvangen van de jongens een stuk makkelijker (en voor ons een hele zorg minder).

Breek ff in (gaat over mij): idd vanmorgen geen hartje, vanavond geen goede echo. En waarom? Misschien de vijfde ziekte....? Ga het allemaal wel uit laten zoeken. En als het geen antwoorden oplevert is het ook goed. (mij vraag is meer: waarom pas zo laat?? en niet al bij 7 of 10 weken??) Ben wel verdrietig hoor, maar vaak is er wel een goede reden waarom het fout gaat en daar ben ik me heel goed van bewust. (en er is zoiets als voorgevoel en afstand houden.... dat had ik dit keer dus heel erg - alsof ik voorvoelde dat het niet goed zou lopen) En Wen: Hoe moeilijk ook: zet ons verhaal van je af meid en geniet van je eigen kleintje.

Hier echo gehad en geen goed nieuws. Ukje is sinds gisteren of vandaag gestopt met groeien. Morgen waarschijnlijk naar de gyn en dan zal het inleiden en bevallen worden...