Balu01

Hey Nine, Mwah gaat wel vandaag. Het blijft nog bloeden en krampen houden maar ik trek me er wel doorheen. Mijn man is vandaag ook lekker vrij aangezien ik vandaag naar het UWV moet komen. Ben zo bang dat ze zeggen dat ik weer moet gaan werken. Ik ben daar helemaal nog niet aan toe ben al blij als ik de dag goed doorkom. Maar goed we zien het straks wel niet op de feiten vooruit lopen maar. Ik ga nu zo douchen en even wat eten. Ben momenteel nog wat doelloos hebben jullie dat ook? Het was voor en tijdens de zwangerschap zo duidelijk wat ik moest doen en nu? We hebben gisteren bericht gekregen vanuit het UMC Nijmegen. Onze papieren zijn in behandeling en liggen al bij de arts nu moeten we wachten op de afspraak maar ik denk niet dat dat nog lang op zich zal wachten. Hmmm toch weer iets om naar uit te kijken. Ik zal me vandaag wel een paar keer laten horen. Ben blij als ik weer iets van je lees Nine maakt niet uit hoe je je voelt. Je kunt bij mij altijd terecht als je dat maar weet. Dikke kus, Nathalie

Hey lieve Nine en IVFSH, Wat een gedoe toch allemaal zo. Ik ben afgelopen vrijdag voor een echo in het ziekenhuis geweest en alles is schoon en de baarmoedermond is gesloten. Ze zei me ook dat het bloeden nog wel even aan kon houden. Ik vertrouw erop het komt en gaat laat ik maar zeggen maar mocht het nou zo zijn dat het volgende week nog zo is dan ga ik echt wel aan de bel trekken. Het is toch een proces waar je doorheen moet. En als je sommige verhalen leest besef je ook dat je niet alleen bent. Ik heb het bijvoorbeeld met Nine ik leef me zo in haar verhaal en ik vind het zo erg. Ik hoop echt dat dit ons jaar wordt Nine echt waar. Ik heb vannacht ook een slechte nacht gehad je begint het nu zo duidelijk te beseffen wat er is gebeurd en dat je zoiets moois in 1 klap kunt verliezen. En dat doet zeer echt heel veel zeer..... Liefs, Nathalie

Hoi IVFSH, Zoals je misschien al gelezen hebt heb ik vorige week dinsdag mijn miskraam opgewekt met de cytotec. Wat een hel. Je krijgt als geruststelling vanuit het ziekenhuis mee het kan als een ernstige menstruatiepijn aanvoelen. Ik ben endometriosepatient dus ik had me op het ergste voorbereid. Maar dat ik een bevalling zou moeten gaan doen met weeen e.d. nee daar was ik niet op voorbereid. Je voelt je dan al alsof je in een achtbaan van emoties zit en dan krijg je dit er nog bij. Mijn moeder twijfelde ook geen moment en heeft de huisartsenpost ingeschakeld. Ze vond het veel te onverantwoordelijk om iemand zo naar huis te sturen zonder verdere informatie of wat dan ook. Nou ik was heel blij dat er een arts bij was. In het ziekenhuis hadden ze ons ook verzekerd dat het om 1 kindje zou gaan nou ik ben er 2 verloren rara hoe kan dat nou? We hebben ook door meerdere fouten van het ziekenhuis besloten over te stappen naar het UMC in Nijmegen. Ik voelde me daar al stukken beter bij door alleen gesproken te hebben met de afdelingssecretaresse. Zij heeft me totaal gerustgesteld. Een hele fijne gedachten. Ik voel me nu nog steeds niet echt lekker voel nog pijn in mijn baarmoeder en soms door mijn gehele lichaam. Verder dacht ik dat het bloeden gisteren zou gaan stoppen eindelijk het werd namelijk al steeds bruiner en steeds minder en ik ga vanochtend naar de wc en BAM weer helderrood bloed. Ik weet dus niet of me zorgen moet maken of juist niet. Mijn man die hamert maar steeds bel het ziekenhuis bel het ziekenhuis. Maar wil niet om de haverklap bellen als ik wat voel ik weet dat het erbij hoort maar.... Heeft iemand dit ook zo meegemaakt? Verder wil ik iedereen die hier gereageerd hebben en het zelfde als ons hebben meegemaakt heel veel sterkte wensen. Dikke knuffel, Nathalie

hey Nine, Ik lees net dat je vannacht bent opgenomen in het ziekenhuis. Jeetje schrik er toch wel van. Heel veel sterkte en ik hoop je snel weer te horen. Liefs, Nathalie

hey Nine, Ik heb nog nooit een bevalling meegemaakt dus dit was voor mij geheel nieuw en de huisarts vertelde me dat het gewoon heel heftig is om mee te maken ik was heel blij dat ik een huisarts bij me had om te helpen. Maar ik verlies nu nog steeds heel veel bloed en voel me ook slapjes maar alles in mijn lichaam doet me ook zeer zelfs tussen mijn schouderbladen lijkt wel of ik heel hard heb gesport maar zonder resultaat :-(. Verloor gisteren ook nog een hele grote dikke stolsel was ook een beetje hard (sorry voor de details) hou het nog wel even in de gaten. We hebben gisteren een klein kistje gekocht en dat ga ik dadelijk bekleden met decopatch en dan gaan we ze begraven. Ik heb er vrede mee. Ik heb mijn best gedaan het mocht niet zo zijn maar ga er met goede moed weer tegenaan. Weet zeker dat voor mij maar ook voor "het" geluk van een wonder nog ergens op ons wacht :-D dus houd moed maar hou jezelf ook goed in de gaten dus zorg goed voor jezelf. Er zijn heel veel mensen die aan je denken. Liefs, Nathalie

Hey Nine, Ik zit al de hele tijd naar het scherm te turen of er al nieuws is maar tot nu tevergeefs. Ik vind het echt zo erg. Ik hoop echt dat het nu loskomt en dat een curretage je bespaart blijft. Ik denk echt aan je. Liefs, Nathalie

hey Nine, Ik leef echt met je mee... Vind het zo erg. Ik heb het afgelopen dinsdag meegemaakt en ik weet echt wat je meemaakt. Ik heb vandaag een hele slechte dag kan alleen maar huilen. Mis mijn 2 kleintjes zo erg. Ik weet gewoon niet waar ik met mijn verdriet naar toe moet. Ik lees net je berichtje en ik begon spontaan te huilen kon ik je maar helpen en je het besparen allemaal we spreken af dat we weer snel voor goed nieuws gaan! Ik denk echt aan je meis vandaag. Mijn tranen zijn ook voor jou! Een hele dikke knuffel, Nathalie

Hoi Es, Ik wens je heel veel sterkte toe! Liefs, Nathalie

Hey Pleun, Het wil niet zeggen dat het jou treft. Je weet nooit hoe het gaat verlopen. Daarom moet je er ook niet vanuit gaan. Net wat Chablis zegt hoop en angst wisselen elkaar af. Heel veel succes en het gaat helemaal goedkomen voor jullie. Liefs en een dikke knuffel, Nathalie

Dag meiden, Gisteren in het ziekenhuis geweest en Cytotec 200 mg meegekregen na heel wat aandringen. Mijn man en ik zijn het over eens dat we niet meer teruggaan naar dit ziekenhuis waar we nu zitten. Na de aanvaring die ik gehad heb en gisteren dat ze niet eens wisten waar we voor kwamen en papieren zijn kwijtgeraakt is de koek echt op. Ik zat er helemaal door heen. Ik heb contact gezocht met het UMC in Nijmegen en we kunnen daar volgende maand misschien al terecht. Komt ook goed uit aangezien ik mijn lichaam toch even de verdiende rust wil geven naar 6,5 uur hard werken. Ik heb de tabletten gisteren om 18:00 uur ingebracht en al vrij snel kreeg ik wat rommelingen van binnen met name in mijn rug. Rond 20:30 uur vroeg ik mijn man of hij me ajb naar boven wilde brengen omdat ik toch wel voelde dat er "iets" ging gebeuren nog even snel langs het toilet en ja hoor het bloeden was op gang gekomen. Naar boven gestrompeld lekker mijn warme bedje ingekropen en heel hard gebeden dat het snel op gang zou komen en ik eindelijk mijn verdiende rust zou gaan krijgen. Rond 21:00 uur begonnen de weeen al om de 6 minuten. Het kwam nu echt op gang. Mijn moeder was inmiddels gearriveerd en ik werd wat meer ontspannen door haar rust. Ze heeft me samen met mijn man super begeleid. Ik had rugweeen en volop. Rond 21:30 uur heeft mijn moeder toch de huisartsenpost gebeld omdat ze het onverantwoordelijk vond vanuit het ziekenhuis dat er niks was verteld van wat ons te wachten zou staan. Tja, ze zeiden u kunt last krijgen van menstruele krampen nou ik kan je vertellen dit waren GEEN menstruatiekrampen ik zat vol in een "bevalling" damn wat pijnlijk maar wel houdbaar. Het puffen ging goed en rond 22:00 werden de weeen heviger en kwamen ze sneller. Rond 22:30 uur weer de huisartsenpost gebeld en er was iemand onderweg GODZIJDANK. 22:45 een broeder en een vrouwelijke huisarts arriveerde en ik lag al volop in de persweeen. En ik moest het nog even ophouden totdat de huisarts boven was. De broeder was al direct naar boven gerend die kon buiten al horen dat het niet om een buikpijntje ging zoals de post hun had doorgemeld. Ik mocht zo hard als ik kon in zijn hand knijpen 23:10 na 4 goede persweeen kwam het hummeltje naar buiten wat een opluchting maar ook emotie. De dokter nam het mee om het beter te kunnen bekijken ik bleef achter met mijn man en de broeder. 23:15 uur ik zei tegen de broeder dat ik heel nodig moest plassen en er lagen zeiltjes in bed dus kon gewoon mijn gang gaan. Gaf wederom een goede pers en ik voelde iets eruit floepen. Ik zeg nog heel droog zo dat was de placenta waarop de broeder antwoorde uhm nou nee er ligt nog een embryo ik schrok me rot. Nog een hummeltje... Het ziekenhuis had ons verzekerd dat er maar 1 embryo zat. Wat denk je dat er op zo'n moment door je heen gaat? Mijn moeder die zou bijna flauw zijn gevallen aangezien zij vanaf het moment dat ik vertelde dat ik zwanger was riep dat het een tweeling zou zijn. Ik wist niks meer uit te brengen behalve dat ik wilde weten was dat vruchtje goed? Achteraf gezien was dat het vruchtje wat bij 7 weken was gestopt en was het andere vruchtje al eerder overleden. Man ik moest toch even wat verwerken een tweeling damn wie had dat gedacht? Daarna voelde ik me stukken beter er viel een hele last van me af. De dokter kwam de slaapkamer binnen en vroeg of ik de kindjes wilde zien zonder te aarzelen zei ik gelijk ja ik was heel rustig en heel kalm en heb fijn afscheid van ze kunnen nemen. Nu voel ik alleen inderdaad wat menstruatiekramp maar kan het met een aspirine en een kruik goed af dit is heel fijn in vergelijking met wat ik gisterenavond voelde. Maar goed iedereen zei dat ze heel trots op me waren en dat ik het verdomd goed had doorstaan en mocht ik de toekomst gaan bevallen dat ik er heel goed in zal staan heb het nu mogen ervaren. Wel slecht geslapen niet van verdriet of iets maar meer van de verbijstering dat het er 2 waren. Nu wachten tot ik bij de huisarts terecht kan en dat ik vrijdag naar de nacontrole kan gaan van het ziekenhuis en dat dat het laatste gesprek zal zijn. Heeft iemand van jullie ervaringen in het UMC in Nijmegen? Ik vond dat ik perfect te woord werd gestaan en ik een goed gevoel erbij heb om over te stappen maar ervaringsverhalen zijn meer dan welkom? Ik ga nog even proberen te "rusten" slapen gaat nu toch niet mijn man wel die is als een blok in slaap gevallen hij heeft het heel goed gedaan voor iemand die heel hard roept dat ie niet tegen een bevalling kan :D. Ben trots op hem! Liefs, Nathalie

Hey Manon, Goed zo meis dat is een goeie en mooie instelling. Wij hebben 2009 gewoon ontzettend KUT KUT KUT afgesloten (sorry dat ik het zo zeg maar moest het ff kwijt) maar 2010 wordt gewoon ONS JAAR dat moet gewoon. Als we allemaal moed blijven houden en positief blijven denken komt het vast en zeker goed! En Manon goed dat je dit topic even hebt aangemaakt voelde me al een beetje verloren dat ik mijn verhaaltje en mijn moodswings nergens kwijt kon. Tja om nou bij een topic te blijven hangen waar je niks meer kan is het ook gauw over toch? Blijf de meiden uiteraard wel volgen maar dat is alles wat ik kan. Dus nogmaals bedankt voor dit topic. Liefs, Nathalie

Hey Manon, Lieverd lieverd lieverd, ik weet hoe je je voelt. Heb 2e kerstdag te horen gekregen dat het hartje van ons kindje niet meer klopte en dat het al 2 weken niet meer klopt. Heel naar. Ik begrijp hoe je je voelt Je voelt je leeg en onbegrepen. Maar we zijn er allemaal voor je! Al het een luisterend oor het is heel prettig. En 2010 daar gaan we ons jaar van maken afgesproken! Liefs en een hele dikke knuffel Nathalie

Dag meiden, Wat een bewogen nacht. Ben echt gebroken. Het gaat geestelijk wel iets beter. Nu ik weet dat gynaecoloog het vruchtje goed bekeken heeft en tegen me zei dat het zo beter is vond ik het eerst raar maar toen hij uitlegde dat het kindje heel erg gehandicapt zou zijn heb ik er vrede mee. Je wilt graag een gezond kind en niet een kindje wat in een rolstoel zit en verder niks van de wereld meekrijgt. Het is beter. Tuurlijk is het nog wel moeilijk en ik moet er af en toe nog wel een traantje van wegpinken maar als ik me dan besef dat de natuur me behoed heeft voor dit dan kan ik snel ophouden en me bedenken dat het goed is zo. Ik had graag zo snel mogelijk weer willen beginnen maar het vruchtje moet eerst afkomen en dan moet ik 2 menstruaties afwachten maar daar is het laatste woord nog niet over gesproken he hahaha als Nathalie eenmaal iets in haar hoofd heeft en denkt dat goed voor haar is dan gaat ze er ook voor de volle 100% voor. Het komt allemaal goed. Ik wil jullie allemaal heeeeeel hartelijk bedanken voor jullie hele lieve en warme woorden het heeft me goed gedaan en doet het nog steeds. Het is toch fijn dat mensen aan je denken en je steunen al ken je ze niet. Met name ook de meiden van het Juli topic ik hoor er helaas niet meer bij, maar blijf jullie wel volgen. Zet hem op maak er wat moois van wie weet kom ik volgend jaar wel weer terug met goed nieuws. Liefs, Nathalie

Nou ben inmiddels weer terug uit het ziekenhuis en inderdaad het vruchtje is echt overleden. Na de laatste echo van 10 december is het nog maar 1,2 mm gegroeid dus inderdaad het is al 2 weken overleden. De gyn heeft zijn excuses aangeboden voor het feit dat hij zo reageerde dat was absoluut zijn bedoeling niet. Nu moet ik volgende week terugkomen als het vruchtje dan nog niet uit zichzelf is losgekomen dan krijg ik medicijnen om het op gang te laten komen. We hebben het wel nog over ons eskimootje gehad maar de terugplaatsing zal pas plaats kunnen vinden na 2 menstruaties poeh en dat klinkt nog zo ver weg. Maar ja misschien ook maar even beter kan ik wat tot rust komen. Liefs, Nathalie

Hallo meiden, Hier even een update tussendoor. Hing vanochtend om 8 uur al aan de telefoon het verhaal uitgelegd aan de assistente en die zou het in het overleg voorleggen en ik zo zsm teruggebeld worden. Uiteindelijk werd ik om half 11 teruggebeld met het nieuws vanaf de gynaecoloog : sorry mevrouw als wij zeggen dat het dood is is het dood ik zie u donderdag voor de echo en dan praten we verder. Ok jullie begrijpen ik sloeg 1 seconden ff dood en toen kwam mijn woede eruit. Ik heb tegen de assistente gezegd dat ze als de sodemieter een terugkoppeling kon geven aan die beste man dat ik zo niet wens behandeld te worden en dat ik niet nog een paar dagen met een eventueel dood vruchtje blijf rondlopen wat volgens hun al 2 weken overleden is. Ik ging even helemaal los. Ze schrok en zei me ik bel u zo terug ik ga gelijk naar de gynaecoloog toe. Inmiddels is het half 12 en ik ben nog geen steek opgeschoten. Behalve dat mijn bloed nu langzaam begint te koken. Hoe durft hij me zo toe te spreken! Ik hou jullie op de hoogte over de verdere voortgang. Lief dat jullie zo massaal reageren doet me goed. Liefs, Nathalie

Hoi Marietje, Ik zou morgen 10 weken zijn. Ik vind het gewoon ontzettend raar dat een vruchtje wat rechts genesteld zit ineens links zit dat lijkt me gewoon onmogelijk. Ik kan ook niet zeggen dat de klachten minder zijn ook niet meer maar nog steeds geen bloedverlies en geen buikkrampen en al zou het een missed abortion zijn dan had je nog wat moeten voelen en ik voel echt waar helemaal niks. Maar mijn gevoel blijft me ook zeggen dat ik door moet vragen totdat het echt 100% zeker is en ik voel het nu maar voor 50%. Ik ga van het ergste uit dan kan het altijd meevallen zo nuchter ben ik op dit moment ik heb gisteren heel wat gehuild en vandaag ook nog wel maar ik voel gewoon dat er nog meer is en dat is zo raar. Maar lief dat je reageert en dat maakt helemaal niet uit. Ik ben blij dat ik het kan relativeren dat ik morgen toch nog slecht nieuws kan krijgen dus wees gerust. Liefs, Nathalie

Hoi Babeth, Ik heb niet echt bloedverlies gehad meer bruinige afscheiding en dat is nu ook gestopt. Nu is er niks mee. Ik vind het ergens zo ontzettend raar en word er ook erg onzeker van en ga morgen ook gelijk het ziekenhuis bellen wacht ook niet tot het spreekuur van de IVF verpleegkundige ze zorgen maar dat ik uitsluitsel krijg ik ga zo nog niet dagen rond lopen. Lief dat je reageert. Liefs, Nathalie

Hallo, Ik zit met het volgende. 1e kerstdag ging ik naar het toilet en toen met het afvegen had ik een klein beetje bruin op mijn toiletpapiertje nog een keer geprobeerd en toen was het wat roder. Ik schoot gelijk in de stress en dacht oh nee wat nu maar kon het gelijk ook wel relativeren kon door de sex zijn of een adertje wat is gesprongen. Toen we thuis kwamen ben ik gelijk naar de badkamer gegaan om het nog eens na te kijken. Toen was er niks aan de hand. Ik heb toen even gevoeld van binnen en toen voelde ik dat mijn baarmoeder laag zat en dat je het spleetje kon voelen. Toen dacht ik ok dit is niet goed. Ben toen gelijk naar bed gegaan en toen ik 's morgens wakker werd en ging plassen het zelfde ritueel. Toen toch even het ziekenhuis gebeld en we konden direct komen. We hadden een vrouwelijke gyn en toen ze de echo maakte zag ze een vruchtje waar geen hartactiviteit in zat. Ik sloeg gelijk mijn handen voor mijn ogen en begon echt heel hard te huilen dit kon niet waar zijn en dat nog wel met de kerstdagen. Na me wat bij elkaar geschraapt te hebben en aangekleed te zijn kregen we de mededeling dat we tot volgende week donderdag moeten wachten of het uit zichzelf afkomt en dat er dan gekeken gaat worden wat er gaat gebeuren. Na thuis aangekomen te zijn waren we beiden zo aangeslagen dat we het niet meer zagen zitten. We zaten nog wat na te praten we hadden de laatste echo in ons hand en konden het niet geloven dat ons kindje er niet meer is. Maar ik keek naar de echo en dacht verrek wat raar... De gyn zag het vruchtje aan de linkerkant zitten met geen hartactiviteit maar op onze echo's zit het vruchtje rechts. Nu is mijn vraag wie heeft dit ook meegemaakt en dat het ziekenhuis een fout heeft gemaakt en dat het vruchtje wel nog levend is? Ik ben gewoon bang dat het vruchtje nog aan de rechterkant zit maar daar heeft ze gisteren niet eens gekeken omdat daar een schaduw overheen zat doordat mijn baarmoeder was gekanteld. Toen ik trouwens 's avond nog een keer van binnen voelde was mijn baarmoedermond ineens gesloten en weer hoog en voelde weer glad aan terwijl hij een dag van te voren nog laag en iets open stond. Ik wil mezelf geen hoop geven maar ik twijfel gewoon nog veel te hard daarom dit berichtje met de hoop dat iemand me kan helpen. Liefs, Nathalie

Hoi Daruma, Het gekke is ik heb niet eens "rood" bloed gehad wel wat op een toiletpapiertje maar niks in mijn maandverband, nu is het over en heb ook helemaal geen pijn gehad. Zover ik kan lezen op internet kan het een Missed Abortion zijn maar lees ook verhalen van meiden dat het hartje niet klopte en bij de volgende echo weer wel. Ik heb geen fijne dagen gehad nee. Ik ben heel verdrietig en loop echt letterlijk met mijn ziel onder mijn arm. Ik weet gewoon niet waar ik het zoeken moet. Droom er 's nachts zo heftig van dat ik niet eens meer durf te gaan slapen en ik ben zo ontzettend moe. En mijn zwangerschapsklachten zijn er nog steeds niet meer in volle sterkte maar voel ze wel dat maakt alles nog eens lekker dubbel. Liefs, Nathalie

Hoi meiden, Eerder kwam ik hier met goed nieuws dat we zwanger waren nu moet ik helaas met de mededeling komen dat ik vandaag te horen heb gekregen na een gisterenavond wat bloedverlies te hebben gehad dat het vruchtje is overleden. Waarschijnlijk is het al 2 weken niet meer levend aangezien het vruchtje niets meer is gegroeid na de laatste echo. Nu is het afwachten of het afkomt en wanneer. Liefs, Nathalie

Hey Vanessa, Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochtertje Bo. Wat een ontzettende mooie naam. Kort maar wel krachtig. Geweldig. Geniet er lekker van. Liefs, Nathalie

@Yolanda2009 Mijn volgende echo staat voor 31 december aanstaande gepland dus is wel een hele mooi afsluiting van een toch wel bewogen jaar moet ik zeggen. Van de 8 eicellen die ze eruit hebben gehaald hadden we 2 bevruchte eicellen over. Allebei topkwaliteit waarvan we er 1 hebben teruggeplaatst gekregen en de andere is ingevroren. Ik moet er eerlijk bijzeggen dat ik het echt niet had verwacht was er ook heel nuchter ingegaan. Totdat ik boodschappen ging doen en ik een oud collega tegenkwam die vroeg of ik zwanger was. Toen pas had ik zoiets van shit zou het dan nu toch echt gelukt zijn. En ik mocht pas 5 dagen later testen. Maar op dat moment ben ik gelijk naar het kruidvat gereden en heb een test gehaald kon ook niet op mijn man wachten hahaha ik moest het gewoon doen en hij werd al binnen de minuut positief. Nou ik moest echt even gaan zitten ik had echt zoiets van jeetje zeg hey mijn allergrootste wens gaat in vervulling. Maar blijf tot de 12 weken toch nog voorzichtig hoor. Maar in het ziekenhuis zeggen ze dat alles er goed uitziet :D. Dus houd moed! @Daruma Ik moet zeggen dat mijn lichaam het wel goed deed met de Lucrin ik had vrijwel geen pijn dus dat was wel heel fijn maar na een jaar werd ik overgezet op de pil en die moest ik constant door blijven slikken en dat heb ik gedaan tot aan april vorig jaar en dat vanaf 2003 dus is wel een hele lange periode om dan niet ongesteld te hoeven worden maar ik vond het echt niet erg. Ik kon met de pil goed leven beter als met de lucrin die bijwerkingen daarvan wil ik echt nooit meer meemaken dat was echt een hel. Maar ik moet dan ook zeggen had een vriend die me totaal niet steunde en het erg leuk vond als ik me zo down voelde om me nog eens even extra de grond in te duwen dus ja dan gaat het al snel bergafwaarts met je. Mijn huidige man ik wou echt dat ik die 10 jaar geleden had leren kennen dan was het misschien allemaal heel anders gegaan maar misschien ook weer niet. Denk dat alles wat er in je leven gebeurd een reden heeft. En misschien is het geluk nu eindelijk eens voor me weggelegd en mag ik deze zwangerschap helemaal uitlopen en heb ik in juli een klein wondertje in mijn armen waar ik zo ontzettend hard voor heb gevochten maar het zeer zeker de moeite waard was! Liefs, Nathalie

hallo dames, Hier ook een endo geval. Bij mij is 2002 endo geconstateerd nadat ik zo'n ongelooflijke pijn had en ik niet meer naar de huisarts ben gegaan maar direct naar het ziekenhuis aangezien mijn huisarts constant riep dat het tussen mijn oren zat. Na in het ziekenhuis aangekomen te zijn direct bloed geprikt dus ik zit rustig te wachten met mijn moeder komt er een hele delegatie aan artsen en zusters binnen dat ze een echo met spoed willen maken nadat gedaan te hebben moest ik binnen 10 minuten op de OK liggen omdat het helemaal fout zat. Dus onder het rijden infuus geprikt en toen ik weer bij kwam toen kwam ik erachter dat ik endo heb ik wist toen nog niet in welke mate. 6 weken later weer geopereerd toen bleek dat ik zeer ernstige endo heb en dat alles aangetast was in mijn buik zoals blaas, eierstokken, maar ook in mijn darmen. Vorig jaar raakte ik boven wonder in verwachting maar dat ging helaas fout na 7 weken. Toen nog een half jaar doorgetobt en uiteindelijk doorgestuurd naar een IVF kliniek. De gynaecoloog wilde dat ik nog een keer geopereerd moest worden om er zeker van te zijn dat ik voor zover het kon voor de behandeling "schoon" zou zijn. 11 mei dit jaar geopereerd toen aan de lucrin. Ik ben geen voorstander van lucrin zeker omdat ik na mijn 2e operatie in 2002 zo ontzettend depressief ben geworden dat ik moest opgenomen worden omdat ik een zelfmoordpoging had gedaan ik zag het niet meer zitten die pijn die ongelooflijke helse pijn. Maar ik ben er helemaal bovenop gekomen en dit jaar getrouwd met een ontzettende lieve man waar ik echt heel veel steun aan heb gehad en nog heb. Maar goed in augustus begonnen met deca maar al vrij snel hebben we deze afgebroken omdat mijn eicellen niet goed groeide. Toen hadden we besloten dat we na het trouwen weer zouden gaan beginnen en dat was op 17 oktober. 3 november de punctie gehad onder narcose omdat het anders niet kon en 20 november hoorde we dat we zwanger zijn ik ben nu (morgen) 9 weken en het gaat nog steeds goed en ik voel me goed en inderdaad een zwangerschap is het beste medicijn tegen endo. Ik kan er echt over meepraten het is een kl*te ziekte maar houd moet en blijf positief hoe erg het ook kan tegenzitten dat is wat mij gebracht heeft waar ik nu ben en ik ben er supertrots op. Dus meiden ondanks de endo zwanger worden kan zeker te weten al is het met een omweg wat maakt het uit. Liefs, Nathalie pfff wat een lang verhaal hahah sorry hoor als ik eenmaal begin kan ik niet meer ophouden