Dutchess73

Haha, ik ben een beelddenker....jengelende sigaret hihi! Ik ben de eerste keer gestopt met het boek van Allen Car, werkte perfect! Was ook echt een brainwash: "Je moet genieten van je ontwenningsverschijnselen, dat is het teken dat je aan het winnen bent van dat monstertje in je bloed dat om nicotine zeurt" Nadeel van Alen car was wel dat het de 1e keer heel goed werkt, maar toen ik weer begonnen was de 2e keer minder. Ik hoorde later dat ie zelf ook eer begnnen was :) Deze laatste keer gestopt met pleisters om de scherpe kantjes eraf te halen en dat vond ik echt perfect. Rustig afbouwen. En ja, het allerbelangrijkste is dat je er zelf echt 100% achter staat en gelooft dat het het je wel kan lukken. Alle stoppers: heeel veel succes! Aafke

Oh lieve Babeth, Wat een verschrikkelijk nieuws, ik heb er gewoon geen woorden voor. Ik kan jou en Martijn alleen maar heel veel kracht en sterkte toewensen om met dit immense verdriet om te gaan. Het leven is af en toe zo onrechtvaardig, nauwelijks te bevatten. Heel veel liefs, Aafke

So far so good! Eerste fm gehad, er waren meerdere kleintjes. Ik heb niet gevraagd hoe groot ze waren, maar ik weet van de vorige keer dat er de 1e keer ook nog niet heel veel te zien was en de maandag erop was alles al op tilt geslagen! Maandag dus een 2e meting en dan woensdag de punctie. Ik heb wel nog gevraagd of datalles nu dan wel op schema lag voor woensdag, en dat was zo. Ik begin nu wel wat zenuwachtig te worden, niet zozeer voor de punctie maar wel voor de hoeveelheid eitjes na de overstimulatie vorige keer. Ben bang dat het nu zwaar tegenvalt. Afwachten maar!

Goed topic! Ook ik ben een ex-roker maar zal voor mijn gevoel wel altijd ergens een roker blijven. Dat wil zegen dat ik denk dat ik er altijd gevoelig voor zal blijven en bij ellende misschien weer terugval in mijn oude verslaving. Voor we de mmm ingingen en ik dacht dat we 'gewoon' zwanger konden raken ben ik gestopt (3 jaar) omdat ik dacht dat het beter was te stoppen vor ik eenmaal zwanger was. De stress en agressie van een stoppoging leken me niet goed voor een evt. kind in mijn buik... Helaas nooit zwanger geworden en manlief rookte wel door, dus na 3 jaar toch weer begonnen. Ik had van vrienden al wel gehoord dat stellen werden wegestuurd bij het ziekenhuis voor IVF als ze rookten, dus ik heb eigenlijk nooit contact met ziekenhuis durven opnemen voor ik echt gestopt was. Vorig jaar heb ik dus pas contact opgenomen met het ziekenhuis toen ik 3 maanden gestopt was. Nu dus een jaar ervan af. Maar ik snap wel heel goed dat juist de stress het verlangen naar een sigaret groter maakt. Ik heb dat vooral meegemaakt met het overlijden van mijn moeder. Zij kreeg begin 2006 te horen dat ze longkanker had en nog maar 3 maanden te leven (lang gerookt, maar al wel jaren gestopt). Mijn vaderr, broer, echtgenoot en ikzelf rookten allemaal nog. Je zou verwachten dat iedereen met dat nieuws onmiddelijk zou stoppen, maar zo werkt het dus niet. Ik heb nog nooit zoveel gerookt als in die 3 maanden uit pure stress en verdriet. Echt heel bizar, terwijl ma aan de zuurstofapparatuur lag, stonden wij met zijn allen nog door te paffen. Pas veel later ben je in staat om iets aan die verslaving te doen, als de ergste stress weg is, op het moment zelf lukt dat soms gewoon niet. Je bent dan vooral bezig met overleven en op de been blijven. Dat is voor mensen die zelf nooit gerookt hebben wat dat betreft toch moeilijk/ onmogelijk te begrijpen. Het is en blijft nl. een verslaving en niet iedereen komt daar even makkelijk van af. Dat heeft niets te maken met argumenten, want iedereen weet zelf ook best dat het niet goed voor je is. Dus ICSI en anderen, ik wens je veel succes en sterkte bij het afkicken, het is moeilijk maar zeker ook de moeite waard!

Hey Ane, Mooie score zeg! Ik hoop dat ze ook alle 10 goed doordelen, zoat je misschien zelfs cryootjes hebt. Morgen de tp als ik het goed heb? Ik wens je alvast heeeeeel veel succes, dat ie mooi bllijft plakken dit keer! Herkenbaar van het infuus trouwens, dat ging bij mij de 1e keer ook niet leke. Links kregen ze hem er niet in, toen rechts niet, uiteindelijk kreeg ik hem aan de binnenkant van mijn pols... Ik zie zelf ook meer tegen het infuus op dan tegen de punctie zelf! Groetjes, Aafke

Hey Krisje, Wat een positieve berichten allemaal! Fijn dat je dit keer een duidelijk betere score hebt, dat geeft vertrouwen! Rust even leker uit van je punctie en ik hoop dat ik je ook snel mag vergezellen op het wachtbankje! groetjes, Aafke

En dan komt op zondag een van je beste vriendinnen langs om persoonlijk te vertellen dat ze met een relatie van 13 weken nu 12 weken zwanger is... Waarom voel ik toch elke keer weer de bodem onder me vandaan zakken? Ik krijg steeds meer het gevoel dat ik helemaal alleen kom te staan!

Hey Anne, Spannend voor je morgen! Ik wil je alvast veel succes wensen! Erg herkenbaar wat je zei over overstimulatie en klachten trouwens. Ik ben dit keer ook wat meer gespannen als het gaat om die overstimulatie ook al weet ik dat de medicatie nu is aangepast. En ik had in december vlak voor en na mijn positieve test inderdaad wel zwangerschapsverschijnselen. Aan de andere kant was ik er eerst echt van overtuigd dat ik ongi zou worden omdat die klachten toch wel erg veel op elkaar lijken. Toen ik die ineens minder voelde worden werd ik wantrouwig (helaas ook idd een mk). Maarrrrrr, ze zeggen dat geen zwangerschap hetzelfde is, we worden bovendien vol gepompt en gespoten met hormonen dus het is en blijft gewoon ontzettend moeilijk inschatten! Daarom vond ik die wachtweken ook zo killing. Ik hoop in ieder geval ontzettend dat je doorzetingsvermogen nu eindelijk beloond wordt en dat jouw 4e poging gaat leiden tot een mooi wondertje! Groetjes, Aafke

Hey Krisje, Nog gefeliciteerd met je verjaardag!!! :aaaflowersmiley: Ik hoop dat je dit jaar als cadeautje je allerliefste wens in vervulling mag zien gaan! Je gaat al weer snel met je 1e FM, spannend voor je ik hoop dat je eitjes enorm gaan groeien en bloeien! Aafke

Er heeft afgelopen maandag een klein wonder plaats gevonden: ik voelde ineens weer een klein beetje leven opkomen in zieke lijf! :confettistars: Mjjn hemel wat voelde ik me beroerd voor die tijd zeg, wat een longontsteking al niet losmaakt, pfff... Het duurde nog zo'n 48 uur voordat de antibiotica begon te werken dus maandag eind van de middag ging het pas weer iets beter. De koorts is sinds vanochtend ook helemaal weg, loop alleen nog blaffend rond (hoesten = niet fijn) en voel me nog erg moe. Gelukkig is deze week voorjaarsvakantie dus kan ik nog even op volledig op standje 'rust'. Vanochtend echo gehad en mag verder met puregon! Zaaduitslag ook niet gewijzigd of verslechterd in vergelijking met vorige keer, dus so far so good. Als je eenmaal begint met spuiten gaat het best snel vind ik: volgende echo op 5 maart, dan op 8 en evt de 10e punctie. Dan zou ik op 29 maart (sterfdag van mijn lieve moeder) misschien al wel een positieve uitslag in handen kunnen houden! Kortom, ik ga er weer helemaal voor! :aaaflowersmiley:Aafke

Hey Mirjan, Vervelend om al direct met een teleurstelling te moeten beginnen, zeker na wat je hebt meegemaakt als ik je handtekening lees. Maar Keesje heeft gelijk, vooral veel blijven bellen, an kunnen ze je in ieder geval niet over het hoofd zien! Sterkte met wachten en toch alvast heel veel succes! Aafke

Hey Caroline, Klinkt me heel erg ingewikkeld in de oren, ik heb zelf nog nachtmerries van het flesjes breken en al mijn vingers openhalen...brrrr! Maar het geheim is dus duwen??? tegen de tijd dat ik de pregnyl weer mag zetten, ga ik je vragen een uitgebreide handleiding FLESJE BREKEN op te schrijven als ervaren master in het ambacht ;) Aafke

Hey Marjan, Ik kan me voorstellen dat je je wezenloos schrok! En klote dat je nu extra lang moet doorspuiten. Wat het spuiten betreft: ook ik vergat het al op dag 2, dus heb het advies gevolgd om mijn mobiel een hels kabaal te laten maken 10 minuten tevoren. Dat werkte ! Ik vind het niet raar dat je op 2 benen hinkt, ik heb dat zelf ook wel een beetje. Mijn man en ik hebben bedacht dat we heel graag door willen pakken zodat eind 2010 wel duidelijk moet zijn of het met poging 2 en/of 3 gelukt is of niet. Dat geeft ons dan tenminste duidelijkheid zodat we ons daarna op evt. andere toekomstdromen kunnen richten die met kinderen juist minder goed mogelijk zijn. Daarvoor moet je keuzes maken, en dat is nu juist zo lastig omdat je nog geen zekerheid hebt. En inderdaad, zelfs het afvallen voor de zomer en het boeken van de vakantie (Italie) komen me heel herkenbaar voor! Wat er ook gebeurt, je moet er toch wat moois van maken dus het is eigenlijk gewoon heel verstandig om voorlopig met beide mogelijkheden reden te houden. Aafke

dank voor jullie lieve reacties! Voorlopig voel ik me nog steeds hondsberoerd, maar antibiotica schijnt pas na 48 uur effect te hebben. Nog even volhouen dus. Svenja, ik hoop dat ik je voorbeeld ga volgen! Aafke

En ik mezelf maar afvragen waarom die koorts niet minder werd... Vanochtend huilend wakker geworden van koppijn en koorts, toen kon manlief het niet meer aanzien en meteen huisartsenpost gebeld. Nou het werd na 1 x diep ademhalen al duidelijk, geloof ik! Ik kreeg wel te horen dat als koorts na 3 dagen niet minder wordt je ALTIJD naar een arts moet gaan. Ik had dat ook al wel aan de IVF-artsen gevraagd maar die legden alleen en relatie met het traject (niet schadelijk). Maandag maar weer even bellen om dit door te geven. Ik heb nu penicilinne gekregen die niet schadelijk is bij een evt. zwangerschap, dus ik hoop dat ik me snel weer wat beter ga voelen. Kruip nu weer onder mijn dekentje...:bye2: Aafke

Ik daacht gister nog overmoedig: ach ik voel me morgen vast beter, dus kan ik wel weer gaan werken! Nou, toch maar niet, vanochtend 39,5 gemeten... Heerlijk combi ook, die koorts en deca: het ene moment lig je vanwege de koorts trillend als een rietje (en dat trillen doet zeeeer als je koppijn hebt) onder een dekentje op de bank, het volgende moment heb je weer opvliegers van de deca en wil je ineens alle ramen openzetten! Ben ik trouwens de enige die het echt helemaal gehad heeft met deze winter en die afschuwelijke kou?? Laat staan dat het WEER gaat sneeuwen, grrr!!! Ik werd er al paranoia van, nu voel ik me ellendig en trek ik het helemaal niet meer. Ik wil gewoon weer een beetje warmte en als het kan een beetje snel! Oeps, dit klinkt gelof ik allemaal wel erg als een klaagbericht maar het zal de koorts wel zijn, ben gewoon aan het ijlen... Aafke

Pleun, dat was echt een goed idee. Heb ik snel overgenomen dus mijn mobiel begint nu standaard 's avonds ook een hoop herrie te maken :) Wat tegenvalt: aiaiai de koppijn weer zeg... Vorige keer kreeg ik daar na anderhalve week pas last van, nu is het al 3 dagen raak. Nou is het ook een combinatie van een griepje (koorts) en de deca waarschijnlijk, maar toch! Oh ja, en ben net ongesteld geworden, dan heb ik er ook meer last van. Ik heb echt een megavoorraad paracetamol in huis gehaald en kom ook zeker aan de maximum hoeveelheid per dag, anders kan ik gewoon niet overeind komen en moet ik blijven liggen. Gelukkig heb ik volgende week vakantie zodat ik met mijn kloppende hoofd eventjes geen drukke pubers in het gareel hoef te houden...Ik hoop ook echt dat ik na de 24e (echo) weer aan de puregon mag, want toen hield het tenminste op!

Hey Marjan, Wecome back, en hopelijk hebben we dit keer meer succes! Aafke

Hey Ieniemienie, Wat rot voor je dat het niet gelukt is, het is inderdaad geen hele gelukkige start van het jaar met al die meiden die van het bankje afvallen! @MamaRee: fijn dat je je iets beter voelt, ik hoop dat je cryootjes je in maart wat moois gaan opleveren! @Hobbesje: ik zou inderdaad niet op de zaken vooruit lopen. Ik had voor mijn positieve test net als veel anderen juist last van ongi-klachten... Hang in there! Aafke

Wat een gesprek met een aardige verpleegkundige al niet op kan leveren: k ben echt heeel erg opgelucht! Koorts bij een vrouw maakt niets uit, ik moest gewoon lekker uitzieken. Dat heeft verder geen effect, hooguit is het de vraag of je als je echt heel erg ziek bent de deca-injecties nog wel trekt. Omdat mijn vent vorige week liep te miepen dat ie misschien wel koorts had heb ik ook daar even op doorgevraagd. Waar het op neerkomt: Koorts heeft bij een man invloed op de kwaliteit van het zaad dat nog aangemaakt moet worden (pas over 3 maanden klaar), niet op het zaad dat al aangemaakt is, zeg maar. Deze poging wordt ook gedaan met zaad dat al aanwezig is, kortom: een evt verhoging van een dagje bij hem zou niet zoveel uitmaken. Het zaad wordt niet voor niets voorafgaand aan de poging ook getest, dat is de kwaliteit waar ze vanuit gaan. Echt superfijn om dat even bevestigd te krijgen. Ik had het echt heel anders in mijn hoofd zitten! Aafke

....... ik heb net getemperatuurd en zit nu dus op 38,9! Morgen dus met spoed bellen naar het ziekenhuis! Aafke

Leuk topic! Ie ICSI poging in sept/okt 2009 (35 jaar): 27 follikels, 26 eitjes, 17 bevrucht. Het mogen er dit keer wel wat minder zijn want ik had overstimulatie, dus ga nu voor kwaliteit i.p.v. kwantiteit!!! Ik hoop zo dat ie blijft plakken dit keer... Aafke

Oh shit, Marmira, dat had ik niet verwacht. Het zou zo mooi geweest zijn op Valentijnsdag... Echt even slikken ja, ik weet het. Heel veel sterkte, ik hoop dat je snel een evaluatie hebt zodat je zicht krijgt op een evt. vervolg. Mij helpt het altijd als ik weer een soort gevoel van controle heb, dat ik iets kan doen of kan sturen. Valkuil is dan wel dat je je verdriet wegdrukt en dat moet je niatuurlijk niet doen. Ik hoop in ieder geval dat je de tijd voor jezelf neemt om het te verwerken en wens je voor nu veel sterkte en voor straks weer heel veel succes toe. Groetjes, Aafke

Hey MamaRee, Klote voor je. Natuurlijk stop je er alle energie in,al is het poging 1. Je moet er bij elke poging vanuit gaan dat het die keer gewoon raak is, hoop doet leven, toch meiden? @Gibelomo en Nolan: ik wens jullie ook veel sterkte toe, ik lees net dat het ook bij jullie niet zo mocht zijn. Ik weet hoe het voelt. Je hebt gewoon even de tijd nodig om jezelf te herpakken en ieder doet dat op zijn eigen manier en in haar eigen tempo. Het is inderdaad wel een emotionele achtbaan zo'n traject! @ Daan: fijn om te lezen dat je weer een beetje bijgekomen bent! Je klinkt in ieder geval strijdbaar en vastbesloten om positief door te gaan. Ook goed dat je er de tijd voor neemt. @Kyra: ik hoop dat je weer wat bent bijgekomen van je punctie. Fijn dat er in ieder geval voldoende eitjes zijn aangeprikt, al is het altijd jammer als je er minder hebt dan de keer ervoor. Het gouden ei zit hier vast bij! Ben benieuwd of het tot een tp gekomen is vandaag? @Ieniemienie, Diana79 en Hobbesje: hoe is het op het wachtbankje? Ik vonde de eerste week nog wel gaan (toen had ik veel afleiding) maar vanaf week 2 was het echt killing... heeeeel veel succes! @ NoaNoa: hoe lang voordat jij mag testen? Volhouden meid, en sterkte met het gewacht! Groetjes, Aafke @

Hey Marmira, Bijna zover! Ik begrijp je zenuwen. Mijn enige cryootje werd ook een dag tevoren al ontdooid, dus ik was ook heel nerveus of ie de nact wel goed door zou komen. Toch gebeurt het volgens mij heel vaak zo hoor, dus ik denk niet dat het nodig is je daar veel zorgen over te maken. Sterkte met wachten, nu maar vooral ook in de wachtweken na tp!!! Groetjes, Aafke