Gisteren gingen we me enige onzekerheid naar leuven voor de biopsie van mijn man.het was er op of er onder.vele gedachten gaan er dan door je hoofd.mijn man kreeg en verdovingsspuit en we moesten dan 20 minuten wachten.Daarna werd er en stuk weefsel uit getrokkeen met al dan niet levende spermatosoide.Als ik het juist schrijf he.De ingreep was gedaan en we mochten naar huis.We moesten bellen rond drie uur voor de uitslag.Ik heb alle seconde gezien op mijn klok.Het was angst aan jagend.Om drie uur stipt heb ik mijn moed bij een genomen om te bellen.Mvr de uitslag is nog niet binnen kan ik u bellen?ik zei neen bel binnen en half uur zelf wel terug.Ale half vier; mevrouw de uitslag is goed ze hebben zaadcellen kunnen invriezen.De stress en de onzekerheid was weg gevalen.En de blijdschap dat we weer en stap dichter bij waren hebben we goed gevierd.En glas wijn en chinees.Nu de volgende stap mijn pil en het schema.