Nine

San, heel succes met de FM morgen! En natuurlijk met de hondjes. (had ik jou weleens verteld dat ik bijna diergeneeskunde was gaan studeren i.p.v. ...) Spaatje...misschien heb ik niet goed gelezen, maar waarom krijg je een gesprek met een psych? Groetjes, Nine

Hoi IVSH en Nathalie, lieve lotgenoten... Vandaag heb ik een zeer slechte dag. Ik zou nu in het ziekenhuis moeten zijn voor extra echocontrole, om te kijken of ik nog gecurreteerd moet worden, maar ik kan het niet opbrengen. Vannacht werd ik wakker met keiharde borsten en opeens druppelde de melk eruit. Toen heb ik zo vreselijk gehuild, echt een super-oerverdriet. Mijn lijf en ik waren zo klaar voor dit kindje. Ook gutst nu het bloed er weer uit. Maar ik ga pas vrijdag weer voor een echo, ik kan dat gewroet echt niet meer verdragen. Ik hou me heel rustig en blijf in bed. Excuus voor dit dramaverhaal, het komt echt door de melkstuwing, dat had ik echt niet verwacht. Nathalie, hou je ook sterk, meis... Het bloeden kan best een tijdje duren, het is toch een soort bevalling als er een foetus was. Er blijft een wond achter in de baarmoeder, die moet genezen. IVFSH, wat fijn dat ze in China zoveel onderzoek doen... Liefs, nine

Lieve Nanne, Verreweg de meeste hartjes blijven kloppen! (als het eenmaal klopt: 97%) Blijf gewoon genieten, meid! X Nine

Hoi IVFSH, Misschien was ik zelf wat eigenwijs... door het thuis te willen doen. Ik ben ook thuis bevallen en dat vond ik fijn. Dit is toch wel andere koek...zo'n miskraam. Ik probeer altijd nuchter en rationeel te zijn, maar dit verdriet overspoelt me wel heftig. Hebben ze het met jou nog gehad over de oorzaak van het stoppen van het hartje? Liefs, Nine

Hoi Freya, Welkom op dit forum... het is fijn om hier je verhaal te kunnen doen en steun te kunnen krijgen van anderen. En het is ook fijn om de mooie verhalen te lezen, de babyfoto's te bekijken. Ik denk dat je dit forum vooral moet zien als een van de hoop, van de mooie dingen. Hoelang is jouw miskraam nu geleden? Ik ben vandaag gewoon opgestaan, doe huishoudelijke dingetjes, vloei nog behoorlijk en voel nog af en toe een stolsel floepen. Maar ik voel dat ik er weer een beetje ben. Doordat de zwangerschapsmisselijkheid weg is, kan ik nu wel een beetje genieten van lekkere hapjes. Morgen weer echocontrole in het AMC. Liefs, Nine

Lieve Ivfsh... Hoe gaat het nu met je? Het is voor jou nu een aantal weekjes geleden... Ik zit er nu midden in. Heb inmddels 3 dagen cytotec ingebracht en ook een nacht aan het infuus gelegen wegens heftig bloedverlies. Ik vind het allemaal ontzettend ingrijpend, onbegrijpelijk, wreed, oneerlijk, noem maar op... missed abortion is echt walgelijk... je bent zo blij met het kloppende hartje... de kans is zo groot dat het dan goed blijft gaan en als het dan toch mis gaat. Au.... Hoop dat je me kunt vertellen, dat het verdriet in de komende weken een beetje slijt... Ben je nog wel lekker een weekje op stap geweest? Liefs, Nine

Godzijdank lig ik sinds 10 minuten weer in mijn eigen bed... wel anderhalve liter bloed en een foetus lichter... Vannacht om 12 uur ging het opeens helemaal mis. Ik lag op de bank met mijn man tv te kijken en ik voelde het maar stromen. Opeens lag ik in een plas bloed op de bank. Ik rende naar de keuken en pakte het eierkookpannetje(ja, een mens kan rare dingen doen in stress) en hurkte er boven. Ploep...daar was hij/zij...helemaal compleet. Ik stond op en ging tegen de vlakte, zo eng, al het leven liep uit me weg. Ik zag heel slecht, werd misselijk en ging enorm zweten. Mijn man en mijn oudste zoon besloten dat ik naar het ziekenhuis moest. De rit er naar toe was vreselijk, ik was zo misselijk en duizelig, en ook bang dat ik dood zou gaan. Op de eerste hulp kreeg ik een infuus ingebracht en hart, bloeddruk en zuurstof werden gecontroleerd. Hartslag van 112, hoge bloeddruk, koorts.. door het bloedverlies en de stress. Ik kreeg weer een echo en daarna ging gyn nog proberen weefselresten weg te krijgen met een tang. Au! Dat was k#t !! Ze besloten dat ik moest blijven en in de ochtend zou gekeken worden of ik gecuretteerd zou worden. Mijn man moest naar huis en ik lag opeens moederziel alleen en onthutst in een grote, bijna lege ziekenzaal. Oef, toen voelde ik me wel even zielig. Nauwelijks geslapen, maar door het infuus knapte ik wel op en ik hoefde verder geen extra bloed te krijgen. Om half 10 kwam de de gyn gelukkig weer kijken en weer een echo doen. Hij zei dat er nog placentaresten zaten, maar hij zei ook dat ik zelf mocht kiezen.... of naar huis en met nog een cytotec de rest eruit bloeden, of een curettage en nog een nacht blijven. Voor mij was de keuze snel gemaakt, laat mij maar thuis verder bloeden, ik ben echt zo bang voor narcose. Djeezz, ik ben helemaal op, ga nu proberen te slapen... Dank voor jullie lieve belangstelling, dat maakt het toch weer een stukje beter te dragen. En Nathalie, ik weet dat jij het ook moeilijk hebt, meisje.... hou je sterk. Veel liefs, Nine

Sannie en Caroline, ik lees nu pas jullie conversatie over mij... nou, deze emo-muts voelt hetzelfde voor jullie, hoor, (en Pientje en Joy of course). Hou de moed erin, he meiden! x Nine

Yes Esther, ik hou het goed in de gaten... ik heb het telnr van de SEH speciaal voor miskramen, naast me liggen... ze hebben me al gewaarschuwd dat dit kan gebeuren.. x Nine

Jullie zijn allemaal lief, echt support is dit! Ik ben met elk berichtje blij. Ik geloof dat er eindelijk iets gebeurt, sinds 18.00 uur gutst het er uit, niet te stuiten, net als bij een gewone bevalling. Om de 5 min moet ik mijn megaverband verwisselen. Maar nog geen foetje of zakje te zien... Nu het is zover is, valt de pijn me mee, ik was gisteren erg nerveus hiervoor. Ik denk dat dat het scheelt dat ik al 2x bevallen ben. Begin alleen wel slapjes te worden van het bloedverlies, had jij dat ook Nathalie? Pien, ik ga even op de andere topics kijken hoe het met jou gaat, meid. Jij moet dubbel en dwars genieten! x Nine

Oh San, ik ben blij dat jij er ook zo over denkt... dat ik niet de enige gek ben die maar door wil blijven gaan. Krijg de laatste dagen van diverse mensen te horen (ook goede vriendinnen) dat ik er nu toch maar mee moet stoppen. Ik zit hier nog steeds voor Jan Lul op de bank, met m'n 8 abortuspillen. Zelfs geen krampen meer. Vrees toch dat het maandag curettage wordt...

Terwijl ik hier nog zit te wachten op mijn miskraam, zoek ik toch weer een lichtpunt om verder te gaan. Ik was verdomme zo ver, een kloppend hartje shit shit shit. Maandag Dusseldorf en Maasstad bellen. Ik kan gewoon nog steeds niet opgeven... misschien tegen beter weten in... x Nine ps: Joy: Israel wil graag dat de bevolking groeit... dat is denk ik ook een reden waarom ze IVF (gratis!!) toestaan tot 45 jaar!

Hoi Carolina, Ik ben zwanger geworden van de 3e ICSI. Helaas loopt het nu toch na 9 weken verkeerd af... Ondanks dat ik 43 ben denkt de gyn toch dat het het grootste probleem in de zaadkwaliteit van mijn man ligt, ook het feit dat deze foetus het nu niet redt, zou volgens haar daar mee te maken hebben. Bij mijn man komt het door een hormoonstoornis van de hypofyse (hypogonatodroop hypogonadisme), bij jullie is er weer een andere factor. Dus heb hoop op een goede afloop van jullie 3e ICSI!!! Liefs, Nine

Hallo lieve meiden, hartverwarmende berichten, wat fijn! Het wil helaas niet zo lukken met de pillen, tot 1 uur vannacht krampen en bloedverlies gehad en toen werd het rustig... Net maar even het ziekenhuis gebeld en straks moet ik weer 4 pillen inbrengen en dan heb ik nog 48 uur de tijd, anders wordt het toch een curettage. (brrr, ik heb dus grote angst voor narcose, dus doe er alles aan om dat te ontlopen....) Verder wisselt verdriet zich af met nuchterheid... Het voelt allemaal wel als een grote nachtmerrie. Liefs, Nine

Om de andere, vrolijke topics niet te verstoren, maak ik ook even een kleintje voor mezelf... Ik heb net in het AMC (naast de verloskamers notabene) nog een echo gehad. Het lieve kleintje lag nog net zo stil als gisteren... wat mij erg ontroerde was dat de piepkleine beentjes omhoog staken. Helaas zagen ze ook opeens een grote cyste in mijn linkereierstok, wellicht opgelopen bij de punctie. Ook dat nog, verdomme! Nu net vier tabletten ingebracht, ik lig in bed, katten bij me in de buurt, man in de buurt en nu lig ik bang te wachten wat er gaat gebeuren. Ik ben echt buitensporig verdrietig, maar kan ook accepteren. Dit kindje was gewoon niet goed, niet gezond. Verder ben ik ontzettend blij met alle lieve pb-tjes, geweldig! Tot later, liefs, Nine

Lieve Pleun, Logisch dat je bang bent! Maar je hoeft niet andermans situatie op de jouwe te betrekken. Je bent nog jong en er komen nog vele kansen voor jullie! En vergeet niet, ik heb twee heerlijke kids en Es ook. Het is echt een roulette... mis, mis, mis, RAAK, mis, mis, RAAK, RAAK. Houd moed en zet door en denk aan RAAK! Alle meiden hier! Ik heb nog steeds heel veel vertrouwen in, in de voortplantingstechnieken, het is geweldig dat dit voor ons gedaan kan worden. x Nine

Wat zijn jullie allemaal lief. Dat doet me heel goed. Het is heel rustig in mijn buik, voel me nog op en top en zwanger, geen tekenen van een miskraam. Maar ik weet dat het zo is, dat het gaat gebeuren. Ik wil nu weg van het topic (niet van het forum!) want dit topic moet gaan over zwangerschapskwaaltjes, de eerste bewegingen voelen en kinderwagens kopen. Toitoitoi voor jullie allemaal, lieve schatten! X Nine

Lieve Nathalie, Vanmorgen heb ik met tranen in mijn ogen jouw verhaal gelezen, over wat je vannacht hebt moeten doormaken. Ik vind het heel naar voor jullie... en ik vind je zo dapper. Sinds vanmiddag 3 uur sta ik voor het zelfde... na bijna 9 weken zwangerschap is het hartje gestopt met kloppen. Vorige week was ik supergelukkig en vandaag zeer onthutst dat het zomaar afgelopen is. Ik heb al wat rugkrampjes en lig nu verdwaasd in bed....als het niet doorzet, neem ik ook die pilletjes. Ik wens jou de komende tijd nog veel sterkte... en mijn complimenten ook aan je man! Liefs, Nine

Lieve meiden, Het is voorbij. Vanmiddag op de valreep een echo gehad, heel onschuldig, alleen om de termijn te bepalen voor de combinatietest. Helaas, er klopte geen hartje meer. Het is waarschijnlijk eergisteren gestopt, het was nog wel aardig gegroeid ten opzichte van de echo van vorige week. Mijn man was er niet bij, maar is meteen naar het ziekenhuis gekomen, teon ik hem belde. We zijn volkomen onthutst. Een kloppend hartje is geen garantie geweest. Ik heb besloten af te wachten wat er nu gebeurt. En heel gek, ik voel de krampen opeens komen. Terwijl mijn tieten nog enorm zijn en de misselijkheid heftig is. Dag lief prulletje in mijn buik.... Nine