Doortje

Wel irritant dat het niet lukt met die kleurtjes zeg. Was altijd wel zo overzichtelijk. Maar goed..zo zien we het natuurlijk ook.

Mmm.. ik word er geloof ik nog niet echt blij van als ik die verhalen zo lees. Ik zal ik elk geval om goede pijnstilling vragen, ook voor na die tijd. De ademhalingsoefeningen is wel een goede tip! Ben alleen echt al helemaal klaar met het spuiten. Helaas moet ik nog een week tot de eerste echo... zucht...

Ik heb ook nog nooit in het radboud hotel geslapen. We wonen 45 min bij Nijmegen vandaan, maar werken ook alleibei in Nijmegen. Voor ons heel praktisch dus. Puregonprikken gaat tot nu toe goed. Heb alleen het gevoel dat mijn eierstokken gevoeliger zijn. Het doet nog niet echt pijn ofzo, maar het is net al voel ik ze zitten. Beetje raar zeg maar. Ben heel benieuwd hoe het verder gaat. Was bij jullie de punctie trouwens erg pijnlijk?

hi dames, Ik ben ook in augustus gestart. Ik heb gisteren mijn eerste spuit puregon gezet voor onze eerste IVF poging en begin het langzaamaan behoorlijk spannend te vinden allemaal. De punctie komt steeds dichterbij en zie er eigenlijk best tegen op. Ik ben bang dat het erg pijn doet, ondanks dat ik geen piepert ben. Ben op dit moment vooral heel benieuwd naar jullie ervaringen met puregon. De decapeptyl geeft mij alleen last van vermoeidheid, maar verder helemaal niks. Hopelijk doet de puregon ook niet al te veel, maar weet eigenlijk niet goed wat ik er van moet verwachten. @ Marriette: wat een goede score toch nog. FIjn dat het er meer zijn als in eerst instantie gedacht. Ziet er er allemaal toch weer wat positiever uit. Nu hopen op goede bevruchtingen. Ik duim in elk geval voor je!

Oh Rojo, Wat verschrikkelijk nieuws zeg. Ik hoop dat je bij een second opinion toch nog voor een behandeling in aanmerking kunt komen. Wellicht in Duitsland of Belgie? Sterkte er mee in elk geval. Groet, Dorien

@ Thabita: wat jammer dat het weer niet gelukt is. HOpelijk hebben jullie volgende poging meer geluk. IVF is inderdaad een hele stap. Wij hebben er ook goed over nagedacht in onze vakantie (die rust maand was wel even goed voor ons). Wij hebben uiteindelijk voor IVF gekozen om door te gaan en het is inderdaad wel een heel gedoe. Toch ben ik op dit moment wel vol vertrouwen in een positieve afloop en dat gevoel had ik bij IUI veel minder. Succes met belissen. @ Kriskras: hoeveel pogingen IUI adviseren ze jullie voordat jullie over moeten op IVF? @ Trijnie: wat fijn dat je zo snel terecht kunt voor de intake. Is de wachtlijst daarna lang bij jullie? Bij mij gaat alles prima. Gisteren de eerste spuit puregon gezet. Nu nog 8 dagen volhouden en dan de eerste echo. Het gaat best snel allemaal gelukkig. Heb practisch geen klachten, alleen heel moe af en toe

Ik vind het juist heel fijn om in mijn been te spuiten. Het pijnlijke gevoel verdwijnt daar veel sneller. Ik ga daarom ook vanavond de puregon maar in mijn been spuiten in plaats van in mijn buik. Wellicht helpt dat. Ik ben benieuwd eigenlijk naar de mogelijke bijwerkingen (behalve buikpijn). Wat zijn jullie ervaringen?

Hi Anoniem, Wij hebben toen we begonnen aan de eerste onderzoeken onze naaste familie ingelicht (ouders, broers en zussen). Echter, pas toen wij daadwerkelijk aan de eerste behandeling (IUI) begonnen hebben wij een aantal vrienden ingelicht, omdat we wat vaker afwezig waren als normaal. Mijn werkgever weet het nog steeds niet. Ik heb wel (nu bij het IVF traject) een tweetal directe collega's in vertrouwen genomen om mijn afwezigheid met hun te regelen. Echter, mijn manager is niet zo'n tactisch en empatisch mensen, dus zolang ik niet te veel hoef te verzuimen vertel ik haar niks. Ik doe dan ook zo goed als alles in mijn eigen tijd en werk op andere dagen extra om weer uren vrij te kunnen nemen voor een afspraak bij de gyneacoloog. Ik heb het zelf inmiddels wel als prettig ervaren om er in onze vriendengroep geen geheim meer van te maken. We kregen namelijk best vaak opmerkingen over of wij al kinderen wilden (ben 3 jaar geleden getrouwd). Ze steunen ons nu zo goed mogelijk, ondanks dat ze het lang niet altijd begrijpen. Maar ja.. dat is ook logisch als je het zelf niet mee maakt. Dan kun je je sommige dingen moeilijk voorstellen. Mijn collega's reageerden gelukkig ook heel goed en helpen me daar waar kan (als het eens even wat minder lekker loopt. Gelukkig heb ik geen huilbuien gehad op het werk, dus hoefde verder niks uit te leggen toen ik het net wist. Het is vooral belangrijk waar je jezelf goed bij voelt. Vertel het pas als je het zelf kwijt wilt.

Oh heidss, wat spannend zeg. Ik heb geen idee of iets later kan nestelen. Ik heb het volgens mij wel eens gehoord, maar ander halve week later?? Geen idee. Ik weet wel dat er dames zijn die pas heel laat HCG gaan aanmaken. MIjn moeder had dat bijvoorbeeld ook en kon dus pas laat aan een test zien dat het raak was. Anders misschien toch even om een bloedtest vragen?

Hallo Annoniem, Wat een vreselijk nieuws hebben jullie te verwerken gekregen zeg. Het is zeker niet niks. Ik kan me helemaal voorstellen dat je wereld instort op zo'n moment. Bij ons bleek het zaad van mindere kwaliteit te zijn en gaven ze aan dat de kans dat het zo zo lukken een stuk kleiner was. Ook mijn wereld storte toen in. Mijn man reageerde daarop ook van: eerst maar eens zien wat de volgende test doet. Ik denk dat het ook nog een stukje ontkennigsfase is. Mijn man zei namelijk achteraf dat hij het eerst nog niet wilde geloven en hoopte dat het gewoon een fout van het lab was. Het is toch voor zijn gevoel zijn mannelijkheid die aangetast wordt en dat wilde hij gewoon niet weten in het begin. Inmiddels erkent hij het probleem en ziet hij zich zelf niet meer als mislukt, maar dat heeft wel even geduurd allemaal. Mijn advies aan jullie is daarom ook: laat het rustig bij hem bezinken en geef hem de tijd om aan het idee te wennen dat hij misschien wel onvruchtbaar is. Het kost nou eenmaal tijd om dit soort nieuws te verwerken en te accepteren. Er zijn gelukkig nog allerlei manieren om toch nog aan sperma te komen, dus hopelijk komt het bij jullie ook gewoon goed. Sterkte met het verwerken hiervan in elk geval en geef de hoop en moed niet op!

Samen sporten zou voor mij inderdaad een optie zijn. Dan heb je een stok achter de deur. Mijn vriendinnen sporten ook wel, maar op voor mij niet haalbare tijden. Ik ben pas half 7 thuis uit mijn werk, dus kawrt voor zeven sportschool ga ik dan niet redden. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat met de metingen. Hopelijk hoef ik niet te lang door te spuiten. Na bijna drie weken spuiten begin ik er wel genoeg van te krijgen.. Ik heb trouwens nu nog een uitnodiging gekregen voor de IVF informatie-avond op 25 oktober. Dan is mijn eerste poging al helemaal achter de rug. WEet iemand of het een boeiende avond is? Het is namelijk onze trouwdag, dus als het niet veel nieuws meer oplevert ga ik er denk ik niet heen.

Voor ons was het ook de keuze tussen Arnhem en Nijmegen. In principe wonen we dichter bij Arnhem, maar omdat én mijn man in het Radboud werkt en ik zelf ook in Nijmegen werk, maar ook omdat het Radboud erg goed bekend staat hebben wij voor het Radboud gekozen. Het voordeel daar is dat ze alles daar doen en je niet nog ergens anders heen hoeft. Ook doen ze daar ICSI en volgens mij ook MESA en PESA, dus de kans dat je weer uit moet wijken ergens anders heen is heel klein. Het Radboud bevalt ons heel goed. Alleen maar aardige, begripvolle artsen. Ze begrijpen daar heel goed wat dit traject met mensen doet. De begeleiding vind ik echt super. Succes met kiezen.

Hi Noes, Ik zou inderdaad maar even bellen, want volgens mij moet er niet zo'n schijf ontstaan. Zelf heb ik helemaal nergens last van. Alleen soms een blauw plekje omdat ik een aderetje geraakt heb. Verder zie je soms een klein gaatje, maar dat is ook alles. Laat je ons nog even weten wat de arts er van zei? Groet, Dorien

Hi dames, Ben even een paar dagen weg geweest. Lekker met mijn moeder en zussen op stap en een heerlijk dagje gekuurd gisteren in een kuuroord. Vandaag weer thuis gekomen en net even uit gevogeld hoe dit nieuwe forum werkt. Mila, balen dat je poging niet gelukt is. Neem lekker je rust zodat je straks vol goede moed verder kunt. Ik ben zelf al weer even lekker op weg. Vandaag de eerste spuit puregon gezet. Moest wel weer even goed kijken hoe ik die pen ook al weer klaar moest maken, maar met z'n tweetjes kijken kom je een heel eind. Mijn man is anesthesiemedewerker en heeft gelukkig wel wat verstand van spuiten en naalden enzo. Ideaal. Ik vond de puregon spuit wel gevoeliger als de decapeptyl. Die voel ik meestal na 3 minuten al niet meer, maar nu bijna een half uur later voel ik de puregon nog steeds.. Ben tot nu toe nog helemaal niks aangekomen en heb alleen maar last van vermoeidheid. Ben wel bang dat ik nog aan ga komen. Door alle stress rondom de hele MMM ben ik afgelopen jaar al bijna 10 kilo aangekomen en zit er niet op de wachten om nog meer aan te komen. Het gaat er al zo moeiljk weer af. Ik zou eigenlijk meer moeten sporten. misscihen moet ik maar eens streng worden voor mezelf, maar dat is erg moeilijk op dit moment. Het hele spuiten kost me al genoeg energie. wat is trouwens jullie ervaring met het aantal echo's wat nodig is voordat de punctie wordt afgesproken? Volgende week dinsdag heb ik mijn eerste echo en ik probeer een beetje in te schatten wanneer de punctie eventueel zo kunnen zijn. Stel dat het nog niet gelijk goed is, moet je dan iedere dag terug? Of om de dag? Kan ik er in mijn agenda tenminste een beetje proberen rekening mee te houden. Groet, Dorien

Heej dames, Ik heb niet eens de energie om te gaan sporten op het moment. Als ik een dag gewerkt heb kun je me echt opvegen 's avonds. Ben nu twee weken aan de decapeptyl en het lijkt wel alsof de vermoeidheid alleen maar erger wordt. Ben benieuwd hoe dat straks gaat met de puregon erbij. Moet nog twee weken tot aan de eerste echo... pfff....

Hi dames, Zie dat hier ook weer veel gekletst is en iedereen weer druk bezig is om zich op te laden voor een nieuwe poging of juist flink aan het wachten is. Zoals eerder beloofd zou ik jullie ook op de hoogte houden van mijn ontwikkelingen. Tijdens de zomervakantie hebben mijn man en ik besloten de laatste IUI niet meer te doen maar over te gaan op IVF. Het is dan wel definitief de laatste stap, maar we hadden geen vertrouwen meer in IUI. Ik spuit nu sinds twee weken decapeptyl en ga komend weekend aan de puregon beginnen. Tot nu toe gaat het hartsikke goed en ben ik eigenlijk alleen snel moe en kan me iets minder goed concentreren. Verder ben ik heel rustig op het moment en heb ik heel veel vertrouwen in dit traject. Mijn gevoel zegt dat het goed is zo en dat het goed komt. Ik hoop dat vast te kunnen houden, ook in de wachtweken straks. Inmiddels hebben we ook wat meer mensen ingelicht en dat voelt wel goed. Jullie veel succes verder en ik houd jullie in de gaten. Liefs Dorien

@ Jessie: ondanks dat je niet blij bent met de uitkomst is het natuurlijk wel prettig dat er afspraken op papier staan en dat er een bedrijfsarts mee gekeken heeft. Die moet namelijk ook altijd het belang van de patiënt bewaken. Toch blijf ik het raar vinden dat als je echt heel ziek zou zijn dat je dan uren in moet halen. Als je namelijk ziek bent ten gevolge van zwangerschap hoeft dat ook niet (maar ja.. dan heb je een zwangerschapsverklaring nodig van de gyneacoloog en kunnen ze geld terug krijgen). Je zou toch bijna je ziekmelden in verband met wat anders in plaats van voor de punctie in zo'n geval. Ben je eerlijk er over, krijg je dit weer... Al mijn uren voor echo's enzo haal ik ook gewoon in. Ik wil geen gezeur er over op mijn werk. Ook al mijn andere afspraken bij de gyneacoloog heb ik in mijn eigen tijd gedaan door wat te schuiven met dagen en uren. Alleen voor de punctie meld ik me wel ziek op die dag (tenzij ik van te voren nog gemakkelijk kan switschen van dag). En dan zien we daarna wel weer. Het scheelt dat mijn collega's mee willen werken om het verborgen te houden voor mijn manager.

hoihoi, Veel succes. het Radboud is een fijn en goed ziekenhuis. (tenminste ik ga er vanuit dat jullie vanuit Nijmegen daar heen gaan?) Ze kunnen jullie ook vast helpen om jullie wens te vervullen. Groet, Dorien

Esther, welkom en veel succes.

Hi Pleun, Fijn dat je wat gekregen hebt. Ik hoop dat je er snel van af bent. Groet, Dorien

Handig hier een verzuim en reïntegratie adviseur voor handige tips. Zelf ben ik personeelsadviseur in een zorginstelling. De discussie over wel of geen verlof geven voor IVF/ICSI speelt bij ons ook regelmatig als er dames en/of leidinggevende zijn die bellen met de vraag hier mee om te gaan. Mijn manager (die mijn situatie niet weet overigens) is daar samen met onze juridisch/beleidsadviseur heel stellig in: 'Zwanger worden doe je maar in je eigen tijd, dat doet iedereen. Waarom zouden wij als bedrijf daar aan mee moeten betalen?'. Volgens hun is het net als bij cosmetische plastische chirurgie een keuze om kinderen te willen en als dat betekent dat je daar vrij voor moet hebben kost het je eigen uren. HOe ze er bij ons mee omgaan als je ziek bent na bijvoorbeeld de punctie, dat weet ik niet eigenlijk. Bedrijfsmatig begrijp ik hun argumentatie wel, want waarom zou een werkgever voor al die te missen uren moeten betalen. Een werkgever kan er natuurlijk ook niks aan doen. Bij ons moet je dus gewoon je aantal uren per jaar maken en hoe je dat dan invult kun je overleggen met je manager. Het is voor ons alleen wel heel zuur omdat je nou éénmaal op een andere manier niet zwanger kunt worden en je wel degelijk een medisch probleem hebt. Dit is dus ook precies de reden waarom mijn twee directe collega's tegen mij gezegd hebben dat ik vooral niks tegen mijn manager moet zeggen en dat we dat onderling wel regelen. Ze nemen dan gewoon wat van mij over mocht het nodig zijn. Bij de punctie straks meld ik me ziek en voor alle echo's kom ik gewoon wat later op mijn werk. Ik heb het geluk dat ik ook twee dagen per week op een andere locatie werk waar mijn manager er geen benul van heeft dat ik later ben. De locatiemanager daar weet het ook en geeft mij de ruimte ervoor (tegen het beleid in). Oh en wat de arbeidstijdenwet betreft: Je mag maximaal 12 uur per dienst werken en maximaal 60 uur per week, maar over een periode van 4 weken maximaal 55 uur gemiddeld per week en per 16 weken gemiddeld 48 uur per week. Zo snel ga je daar dus niet over heen.. Dus Tulp: als je nog goede wettelijke argumenten hebt, dan houd ik me ook aanbevolen

Hi girlz, Heb inmiddels weer even bij gelezen en herken me zo in jullie verhalen. Ik spuit nu bijna twee weken decapeptyl en heb af en toe ook een wat korter lontje. Ik moet zeggen dat het me gelukkig nog mee valt, omdat je soms wel extreme verhalen hoort. Mijn man pest me er soms wel een beetje mee en dan is het bij mij gelukkig vaak al snel weer over. Ik heb meer last van vermoeidheid en dat is soms wel eens lastig. Jessie: wel een beetje vetrouwen proberen te houden hoor. Een positief en ontspannen gevoel kan goed bijdragen aan het slagen van een zwangerschap. Ook al is het je laatste (vergoedde poging): keep your head up. Het kan maar zo wel positief uitvallen dit keer. Zelf was ik inderdaad voor het eerst wel blij met mn menstruatie, want dan kunnen we tenminste door. Ik heb op de een of andere manier een heel goed en positief gevoel over dit hele traject. Ik ga proberen dat vast te houden en vooral te genieten van alle leuke dingen om me heen om het toch ook een beetje los te kunnen laten. Tulp: nog even volhouden meid. Voor je het weet is het 13 september en hopelijk is het het wachten waard geweest! Ik duim voor je! Bij ons thuis wordt nu flink verbouwd (25 m2 er bij aan) dus genoeg andere dingen aan mn hoofd en genoeg afleiding.

Even snel een berichtje van mij, lees later de rest. Ben gisteren gewoon ongesteld geworden, zoals ik al had verwacht. Tot later.

@ Jessie, Wel balen dat ze je zo weinig kans geven maar geef de moed niet op hoor. er zijn meer wonderen gebeurd in de wereld. Ik ga in elk geval heel hard voor jullie duimen om jullie derde poging te laten slagen. @ Raba Klinkt allemaal positief. Ik dacht dat de kans op een goede ontdooing kleiner was en dat ook de kans op zwangerschap maar iets van 15 % was met een cryo. Fijn te horen dat dit veel hoger ligt. Hier nog steeds geen menstruatie te bekennen, af en toe heb ik echt het gevoel dat ik ongesteld ga worden, maar soms ook helemaal niet. Morgen dus toch maar even testen.

Hi Mob, Dat hoop ik ook, want ik heb jou verhaal steeds in mijn achterhoofd gehad. We zullen wel zien. Zou wel echt heel bijzonder zijn als het zo is natuurlijk