Meiden,
Ik zit ergens mee. Ik wilde er eigenlijk een nieuw topic over openen maar ik plaats het toch maar hier.
Ik hoop dat jullie me niet verkeerd begrijpen maar het zit me zo hoog en ik moet het echt van het hart.
Wij zijn nu ruim een jaar bezig, nog lang niet zolang als de meeste hier. Vandaar dat ik me misschien schuldig voel
over mijn gedachtes en gevoelens. Is heb het zwaar. Sinds we in de mmm zitten is er een soort van obsessie ontstaan mbt zwanger worden. Baby's, kinderen, bekenden die zwanger zijn/worden/bevallen etc etc. Ik word er een beetje gek van. maw, het beheerst mijn leven op het moment. Ik wil af van dat gevoel, ik wil mezelf terug. Ik wil mijn leven leven zoals het was, en niet alleen maar bezig zijn met dit. Soms komt er een gedachte voorbij met de vragen of ik dit allemaal wel wil, wil ik überhaupt wel kinderen?! Dan bekruipt me het gevoel dat ik er misschien nog niet klaar voor ben. Maar hoe kan ik dit gevoel nou ineens hebben? Natuurlijk wil ik kinderen. Ik hoop ook echt dat deze poging gaat lukken. Maar ik kan mijn gevoelens niet altijd onderdrukken. Zou het bescherming van teleurstellingen zijn? Ik hoop niet dat ik iemand kwets hiermee, want dat is echt niet mijn bedoeling. Maar ik weet het gewoon even niet meer…
Oja, en ik haat mijn werk(plek) en er is geen andere uitdaging hier in de buurt. Misschien dat dat ook meespeelt.