niki

Ik heb net mijn ticker aangemaakt. En moet er wel een beetje van huilen. Wat ontroerend weer. Fingers crossed. Knufs, niki

Hallloooooooooo!!!! Sorry!!! Ik moest twee papers schrijven voor de universiteit en ben erg moe, dus ik kwam er niet aan toe. Sorry sorry sorry. Maar, het was goed de echo!! :drunken_smilie: Hartje klopt, groei lijkt goed, het vertrouwen begint een beetje te groeien dat het misschien goed mag gaan deze keer, durf er echter nog helemaal niet op te vertrouwen hoor. De volgende echo is 2 april. Verder van harte gefeliciteerd Renata!! Wat een mooie leeftijd. Hele fijne dag toegewenst. En je taart was heerlijk! Verder spannende tijd voor jullie twee Es en Renata, moet gaan lukken denk ik want Diana en ik zijn al zwanger en ja, we worden nu eenmaal altijd zwanger met zijn vieren toch??? :icon_sunny: Nou ik ga proberen vaker langs te komen maar soms is het hier zo druk met studie, werk, huis, Charlotte, zwangerschap. Ik doe mijn best, maar als ik niets laat horen ga er dan maar van uit dat het goed is inderdaad. :active: Wel heel lief van jullie dat jullie zo betrokken zijn terwijl ik zo'n wisselende bezoeker ben. En hoe is het bij jou Diana, ben je al wat aan het wennen dat je echt zwanger bent. Ik moet, nou ja, moet, mag! weer zo'n ticker maken.... Hoe ging dat ook alweer. Veel liefs, niki

Ik heb al een echo gehad vrijdag 12 maart, was er nog niets te zien. En wederom op maandag 15 maart, toen wel gelukkig, want ze waren eerst bang voor een BBZ. Weer echo komende maandag, kijken of er een hartje klopt o.a. en of het goed groeit. groet, niki

Ja zou geweldig zijn! Dus we gaan ervoor! hihi Gefeliciteerd Diana, fijn nieuws. Begin je weer een beetje het vertrouwen erin te krijgen toch.... Ik stem nog steeds voor bij het aanschaffen van een echo-apparaat. Ik ben intussen wat minder ongerust over de hormonen die ik nog geprikt heb. Ten eerste doe je er toch niets meer aan. En gelukkig heb ik in mijn omgeving veel doktoren en psychiaters die ik allemaal om hun mening heb gevraagd. Gelukkig geven ze allemaal aan dat het waarschijnlijk wel meevalt om het lichaamseigen stoffen zijn, omdat het vruchtje dan nog maar zo klein was en nog niet echt aangesloten op mijn bloedsomloop, etc. etc. Maar het blijft nog even een slag om de arm houden, zoals trouwens bij iedere zwangerschap, maar ik begin iets geruster te worden. En vind natuurlijk Petit (onze werknaam voor dit leventje) geweldig dapper dat hij/zij ondanks een bloeding en toegediende hormonen er nog steeds zit. En hoever ik ben weet ik eigenlijk niet. Zal moeten blijken uit de volgende echo misschien. Komt omdat het zo raar gelopen is. Maar waarschijnlijk nu bijna of al 6 weken. We gaan het zien. Heel veel succes met al het prikken. Ik ben voor de zekerheid weer heerlijk aan de progestancapsules op aanraden van de gyn omdat de decapeptyl misschien daarvan de productie tijdelijke had stilgelegd. Heerlijk al die smurrie, jammie... Nou ja, all for the better good dan maar. groetjes, niki

Wat spannend allemaal weer. Ik hoop natuurlijk dat jullie twee ook allebei snel zwanger mogen worden. En nog meer dat het dan bij ons alle vier helemaal goed mag gaan. Ik maak me eigenlijk per dag meer zorgen over die hormonen die ik nog geprikt heb... Maar ja, je kan er niets mee.... groet, niki

Dank voor jullie reacties. Ja inderdaad, ik ben aan het rondmailen en wetenschappelijke artikelen aan het uitzoeken.... RIVM info kan alleen een arts verkrijgen, dus dat ga ik nog aansturen. En inderdaad zwangerschap uitsluiten bij begin hormoonstimulatie is wijs, en zou vind ik eigenlijk bij de procedures van het ziekenhuis moeten horen. Want ik weet na al die hormonen al lang niet meer hoe ik me voel.... Ik had ook gehoord dat er onvoldoende cijfers zijn inderdaad. Je schrijft het, Miki, alsof je het zelf ook aan de hand hebt gehad, of heb je het al een keer voor iemand nagevraagd? Ik waardeer het leventje in mij, zeker, maar gerust, nee dat ben ik nog lang niet. Verdere info afwachten dan maar en hopen dat het allemaal wel meevalt. Ik vermoed ook dat het ziekenhuis als ze het niet vertrouwen mij toch wel zouden adviseren het af te breken, of misschien komt dat nog? Waaah. Gedoe! Ik vind het zelf ook slordig, kwam op dag 7 van de cyclus (5 dagen Decapeptyl, en 4 dagen Puregon 300 E) al bij de gyn, maar deze heeft toen geen HCG getest. Pas op dag 10 (dus 8 dagen Decapeptyl en 7 dagen Puregon) hebben ze me daarop getest. Ook dat vind ik slordig eigenlijk. Ik hoop voor jullie allemaal dat het bij jullie goed mag gaan. Als ik jullie verhalen lees, valt dat ook helemaal niet mee zeg. groet, niki

Hallo allemaal, Ik heb een vreemde situatie aan de hand. Afgelopen cyclus leek ik ongesteld te zijn geworden, alleen had ik niet heel erg gebloed zeg maar. We zijn omdat we geen idee hadden dat het mogelijk geen echte ongesteldheid zou zijn, begonnen aan poging 2 van de IVF. Dat betekent bij mij op dag 2 beginnen met prikken van Decapeptyl en op dag 3 beginnen met het spuiten van Puregon 300 E. Op dag 7 is echter gebleken dat ik toch spontaan zwanger ben, ondanks mijn bloeding. Eerst waren ze nog bang voor een BBZ maar het zit gelukkig toch op de goede plek. Ze (gynaecologie van MCH) zeggen dat het prikken van die hormonen (van dag 2 t/m dag 6: dus 5 dagen Decapeptyl, en 4 dagen Puregon 300 E) geen kwaad kan voor de vrucht omdat het lichaamseigen stoffen zijn. Verder is er ook nog niet genoeg over bekend. Eventueel is er informatie misschien te verkrijgen bij het RIVM. Ik ben intussen nog steeds aan het wennen, en behoorlijk ongerust. Ik durf nog niet echt blij te zijn want ik heb toch hormonen geprikt die dagen dat ik het nog niet wist. Geen idee of jullie hier nog ideeën over hebben.... Ik ben dus blij maar ook ongerust. Heeft het schade aangericht, is alles nog goed? Heel spannend. We hopen natuurlijk dat alles goed zal zijn... Komende maandag moet ik weer naar het ziekenhuis voor een echo, kijken of het vruchtje goed groeit. Ze weten ook niet precies nu hoe ver ik ben.... Ik probeer van het goede uit te gaan voorlopig, maar vind het ook wel erg spannend allemaal. Hebben jullie hier al eens eerder van gehoord en weet iemand van jullie hier misschien wat meer van? Of kennen jullie iemand die hier meer van weet. Ik ben benieuwd naar jullie reacties. groetjes van een zwangere, ongeruste niki

Hallo girlies, Nog steeds aan het wennen, en behoorlijk ongerust, maar ja ik ben zwanger. En het zit op de goede plek, dus gelukkig geen BBZ. Ik durf nog niet echt blij te zijn want ik heb toch hormonen geprikt die dagen dat ik het nog niet wist. Bij mij betekent dat op dag 2 beginnen met prikken van Decapeptyl en op dag 3 beginnen met het spuiten van Puregon 300 E. Ze (gynaecologie) zeggen dat het prikken van die hormonen (van dag 2 t/m dag 6: dus 5 dagen Decapeptyl, en 4 dagen Puregon 300 E) geen kwaad kan voor de vrucht omdat het lichaamseigen stoffen zijn. Verder is er ook nog niet genoeg over bekend. Eventueel is er informatie misschien te verkrijgen bij het RIVM. Geen idee of jullie hier nog ideeën over hebben.... Ik ben dus blij maar ook ongerust. Heeft het schade aangericht, is alles nog goed? Heel spannend. We hopen natuurlijk van wel. Komende maandag moet ik weer naar het ziekenhuis voor een echo, kijken of het vruchtje goed groeit. Ze weten ook niet precies nu hoe ver ik ben.... Ik probeer van het goede uit te gaan voorlopig, maar vind het ook wel erg spannend allemaal. Ook heel benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat. groet, niki

Hoi allemaal, Hé Diana, jeetje wat spannend. Ik hoop dat het allemaal goed uitpakt. Probeer heel lief voor jezelf te zijn en voor je buikie. Ik ga heel erg voor je duimen. Bij mij is iets bijzonders aan de hand. Zoals ik al schreef heb ik afgelopen cyclus bijna niet gebloed. Maar toch aan poging 2 begonnen, ik was gisteren op dag 10 van de cyclus, 7e dag voor Puregon. Maar toch ging het deze keer een beetje raar, qua vorige cyclus enzo. Gyn heeft goed gekeken naar e.e.a. en toch maar weer bloed geprikt, en deze keer ook HCG. Blijk ik een HCG niveau te hebben van iemand die 5 weken zwanger is..... Gyn zegt dat het 3 dingen kan betekenen: 1. Of ik ben zwanger, en het is allemaal goed. Alleen nog zo klein dat ze het gisteren op de echo nog niet hebben kunnen zien. 2. Of ik ben zwanger, en het is buitenbaarmoederlijk. Wat betekent dat ik geopereerd moet worden om het weg te laten halen. 3. Of ik was zwanger en heb een miskraam gehad die niet goed heeft doorgezet. En dat terwijl ik hormonen aan het spuiten was voor onze 2e IVF poging. Ze hebben aangegeven dat deze hormonen geen negatieve invloed op het vruchtje hoeven te hebben gehad. Ik moet wel meteen met progestan beginnen omdat één hormoon mogelijk de productie daarvan tijdelijk heeft stilgelegd. Maar het kan dus ook allemaal zomaar gewoon goed zijn en blijven, wat betekent dat ik afgelopen maand weer spontaan zwanger ben geworden. Afijn. Rollercoaster van emoties! Maandag weer bloedprikken in de ochtend. Als het HCG omhoog is gegaan, dan gelden 1 of 2. En dan ook weer echo, hopen dat het dan op een goede plek zit. Poeh hée..... Ik weet allemaal niet wat ik er van moet vinden. Ergens ben ik wel heel blij, maar natuurlijk ook weer niet.... Geduld, geduld, geduld, maar weer, en oo daar ben ik zo goed in.... groetjes, niki

Hallo allemaal, Jeetje ja die buikgriep heerst hè... Wij hebben hem geloof ik al gehad, maar ik hoop niet dat het nog een keer deze kant op komt. Verder ben ik met poging twee begonnen van IVF.... Heel spannend. Het rare is dat ik afgelopen cyclus bijna niet ongesteld ben geworden. Bijna geen bloedverlies. Hmmm. Nu ben ik bang dat dat een negatief effect op de poging kan hebben, maar de gyn wil toch dat ik doorga met prikken, en dus met deze poging. Ach ja, bij de vorige poging was alles ok, normaal en prima, twee prachtige embryootjes teruggeplaatst en niet zwanger geworden. Dus wie weet gaat het nu wel lukken? Iig vind ik het soms moeilijk om de hoop vast te houden dat het ooit nog gaat lukken een tweede. Maar wie weet lukt het zo ineens. En hoe is het nu met Jamillah Diana? Went ze al een beetje? Ik denk ook dat het hechting is, ze wil misschien haar eigen kamertje. Ik weet niet of ze op haar eigen kamertje bepaalde posters heeft, of knuffels die ze nu mist? Of een bepaalde geur mist? Anders zou je misschien die kunnen meenemen? En verder heel lief voor haar zijn. Ze doen het niet express hoor, zijn gewoon bang en kunnen nog niet praten en dus ook niet begrijpen wat ze daar ineens doen. En qua eten en huilen en wakker worden enzo, die hersentjes maken soms sprongetje waardoor hun wereld er ineens heeeeeeeeeeeeel anders uitziet. Of ze ineens meer horen, meer begrijpen, etc. En dat kan best eng zijn. Charlotte was een enorme held, vond niets eng. En nu heeft ze ineens 'angsten', kruipt eerder bij me weg, of vinden vreemden eng... Heeft allemaal met bewustwording te maken en het aanleggen van nieuwe neuronennetwerken. Dus lief zijn en proberen het vol te houden! :-) Wel heel vermoeiend hè.... Ik hoop dat het met Es en Renata en de kids ook weer beter gaat.... Vreselijk die diarrée..... Charlotte is eindelijk weer beter en lijkt zelfs wat aangekomen. maar we hebben haar ook 3 weken thuisgehouden om aan te sterken. Komende week gaan we haar weer een dag naar het KDV brengen. Nu maar hopen dat ze dan weer niet meteen ziek is.... groetjes, niki

Hallo allemaal, Ja met dag 22 bedoel ik van mijn normale cyclus... :-) Ik kan ook nog spontaan zwanger worden, dus iedere maand is er weer ook een kans... Maar ja... Dat maakt het dus allemaal wel heel vermoeiend soms. Ik zou me ook inderdaad niet zo druk maken Diana of je nog wel zwanger genoeg bent. Je lichaam is al wat gewend, dus misschien heb je wat minder beginverschijnselen? Geen idee. Maar jeuk is toch een goede?? :-) Ik snap jou ook hoor Es, dat je dan denkt aan stoppen. Ik denk dat nu ook soms. Hoe lang ga je nog door. Ik ben ook al ouder, en merk dat één kindje met werk, en studie, en huis, en de rest, al heel druk is. Maar ja, wij hebben nog zo graag een tweede. Misschien als je er twee hebt, dat dat dan weer minder wordt. Al lijkt drie me ook geweldig, maar ja, die gedachte laat ik maar voor wat die is. Tenminste, ik zou niet nog een derde keer de molen doorgaan, als ik dat al zou mogen, maar ja, ik ben natuurlijk ook alweer ouder dan jij. Morgen naar de kinderarts. Ik ben benieuwd. En als ik weer ongesteld word deze maand, waarop de meeste kans is... dan gaan we op dag 2 weer beginnen aan de volgende poging... Waaah. Maar zoals gezegd, begin ik soms de hoop te verliezen dat het nog een keer gaat lukken. Maar ja, ik denk dat het bij ons proces hoort, als het allemaal zo moeilijk gaat, dat je soms de moed verliest. Zo nu nog de was ophangen. Dag girlies. groetjes van niki

Ja dat is misschien wel een goed plan.... Maar ergens durf ik het ook niet. Want dan gaan ze er misschien extra goed nog eens naar kijken... Afijn, ik hoop voorlopig dan maar dat het niet nodig is, en dat het gewoon binnenkort spontaan of bij de 2e IVF poging lukt die anders begin maart gaat beginnen. groet, niki

Wow Diana, dat is toch helemaal super!!!! Geweldig!!! Onwijs gefeliciteerd!!! En Es, wat vervelend dat je je niet fijn voelt. Ik hoop idd dat het een spier is. Verder hoop ik natuurlijk ook dat we alledrie Diana snel mogen volgen. :=) Charlotte was net beter schreef ik vorige keer. Echter na 4 dagen was ze weer ziek, buikgriep. Snik. En nu pas weer aan het opkrabbelen. Ze is helaas heel vaak ziek. Pakt van alles op van het KDV. Heeft helaas niet zo'n goede weerstand. Zijn zelfs dinsdag in het ziekenhuis gweest omdat we bang waren voor uitdroging, ze werd ook heel lusteloos. Maar gelukkig mochten we toch naar huis. En nu gaat het weer de goede kant op. We gaan wel met haar naar een kinderarts om te checken of er niet iets achter zit waardoor ze zo vaak ziek is. Verder ben ik het hele zwanger worden, niet zwanger worden, miskramen, IVF wel of niet, etc. etc. erg zat aan het worden. Ik ben er zo moe van. Komt natuurlijk ook doordat Charlotte zo vaak ziek is (echt week ziek, paar dagen beter, weer ziek, etc. etc.). Ik begin me echt af te vragen of er nog wel een tweede mag komen.... Of het nog wel een keer gaat lukken. Om mij heen lukt het anderen weer wel... Ach ja, onmacht. Ben nu ook weer op dag 22. Ik vind dat altijd een spannende tijd. Ik weet al helemaal niet meer hoe mijn lichaam zou moeten voelen. Dacht een paar dagen dat het misschien wel gelukt kon zijn. Maar nu denk ik weer van niet... WAaaah. Moe!!! Maar ja, hoe is het verder bij jullie? Ook jalours op Diana??? hihi, nee hoor, ik gun het je enorm, maar ons allemaal. liefs, niki

Ik vind het een prima plan als we weer gewoon allemaal binnenkort (deze maand, volgende maand, maand daarop) zwanger zijn... Kunnen we elkaar weer op de hoogte houden! Zou supercool zijn!!!! :-) groetjes, niki

Hallo allemaal, Dank voor jullie reacties. Sorry dat ik zo laat reageer, maar ik heb het heel vaak heel druk.... Ik ga zeker informeren bij Maasstad. Hoe heet dat ziekenhuis precies, Rotterdam Maasstad? Ik vind het zelf heel raar dat ze in Nederland zelfs onderling verschil maken. Ik zal inderdaad blijven waar ik ben totdat ze echt nee gaan zeggen. Gelukkig mogen we begin maart weer een poging doen, maar daarna ben ik 43 jaar. Daar wordt nog overleg over gepleegd. Hopen dat het niet nodig. is..... Verder ben ik bij ONVZ en daarnaast aanvullend verzekerd met Topfit. Bij bellen gaven ze aan dat er dan 5 pogingen vergoed worden ongeacht mijn leeftijd. Ik was zelf ook heel verbaasd. groetjes niki

Gefeliciteerd Diana, wat een goed bericht. Nu proberen moed te houden de komende twee weken.... En niet iedere minuut naar de wc rennen.. HIhi... Ik hoop voor jullie dat het meteen raak is. :happy2: Gelukkig hebben wij toestemming gekregen om nog een poging te doen in het ziekenhuis. Heel blij mee. Dat wordt dan begin maart, tenzij ik natuurlijk deze maand weer spontaan zwanger word, wat ik altijd hoop, maar meestal niet gebeurt... En voor de andere dames, jajaja.... een beetje willen plannen wanneer ze jarig zijn... hihi. Wat een luxe gevoel!! Geniet er maar van!! :laughing9: Fijn weekend allemaal. Onze Charlotte is eindelijk weer beter na 1,5 week ziek te zijn geweest. Wat een opluchting. groetjes, niki

Hallo lieve dames, De tijd tikt maar door en onze Charlotte is helemaal geweldig. En toch willen we proberen een broertje of zusje voor haar te krijgen. Was ons bijna gelukt, zomaar spontaan, alleen werd het helaas een miskraam.. snik. Ons ziekenhuis in Den Haag begint steeds moeilijker te doen ivm mijn leeftijd, ben nu 42, word in april 43 jaar. Nu hoorde ik van wat andere leden dat er in Nederland ook klinieken/ziekenhuizen zijn die daar minder moeilijk over doen. Weet iemand daar meer van. Ben heel erg benieuwd. Mijn verzekering vergoedt 5 pogingen, waarvan nu 1 gebruikt, dus nog 4 over... Zou het vreselijk vinden om daarvoor naar Duitsland te moeten of ze niet te kunnen benutten. Of is Duitsland niet zo erg? Ik hoor het graag van jullie. Dank alvast! groetjes, niki

Hallo lieve dames, De tijd tikt maar door en onze Charlotte is helemaal geweldig. En toch willen we proberen een broertje of zusje voor haar te krijgen. Was ons bijna gelukt, zomaar spontaan, alleen werd het helaas een miskraam.. snik. Ons ziekenhuis in Den Haag begint steeds moeilijker te doen ivm mijn leeftijd, ben nu 42, word in april 43 jaar. Nu hoorde ik van wat andere leden dat er in Nederland ook klinieken/ziekenhuizen zijn die daar minder moeilijk over doen. Weet iemand daar meer van. Ben heel erg benieuwd. Mijn verzekering vergoedt 5 pogingen, waarvan nu 1 gebruikt, dus nog 4 over... Zou het vreselijk vinden om daarvoor naar Duitsland te moeten of ze niet te kunnen benutten. Of is Duitsland niet zo erg? Ik hoor het graag van jullie. Dank alvast! groetjes, niki

Wow Diana! Gefeliciteerd!! :laugh: O ik ben benieuwd welke klinieken dat zijn, zal wel een berichtje plaatsen. Dank. groetjes, niki

Wow Elena, Van harte gefeliciteerd! Helemaal geweldig! Wat een prachtig gezin heb je nu. Groetjes, niki:clap2::clap2:

Hallo dames, Wat leuk zo'n apart mapje voor de november/december 2008 mama's. Ik zal proberen af en toe langs te komen. :clap2: Helaas is onze eerste poging mislukt... Twee prachtige embryootjes zijn teruggeplaatst en hebben het niet gered, een 10 cellige en een 7 cellige, topkwalteit... Snik. Ik vind het heel verdrietig. Nu maar hopen dat het ziekenhuis ons nog een poging laat doen. Omdat ik heel goed verzekerd ben, krijgen we 5! pogingen (ik wist niet wat ik hoorde), waarvan nu dus 1 verbruikt. Alleen omdat ik al 42 ben doen ze soms heel moeilijk en misschien mogen we zelfs al niet eens meer. Voor de zekerheid gaan we binnenkort ook bij een andere kliniek praten, die schijnen iets minder moeilijk te doen. En Diana, ik begrijp je teleurstelling hoor. Maar inderdaad, kwaliteit gaat boven kwantiteit. Hopen dat je goed nieuws krijgt en er een prachtig embryootje of twee bij zit. Onze Charlotte is ook ontstaat bij een poging, waarbij het leek alsof we maar één groot follikel hadden. Toen vonden ze toch bij de punctie 4 eitjes, en waren er 2 bevrucht. Allebei tp, en één was Charlotte. Dus wie weet, misschien wordt het toch een heel succesvol verhaal. Ik lees hier op de site vaak verhalen over 16 eitjes, 11 bevrucht, 1 tp, en geen cryo's. Kweet niet hoe het kan, maar dat gebeurt ook. Hou vol! :icon_flower: Ik ga slapen. Groetjes, een verdrietige niki

Hè wat naar hè die miskramen. Ben je eindelijk zwanger na al die moeite.... Krijg je een miskraam. Helaas is het zeker niet eerlijk verdeeld allemaal. Ja ik ben al 42 geworden.... Voel me ook heel oud omdat ze het daar de hele tijd het over hebben.... Maar het gaat snel als je blijkbaar moeite hebt met kindjes krijgen, toen we begonnen was ik veel jonger... Wij hopen dat het nog mag gaan lukken een tweede kindje krijgen, maar als die er is, dan sluit ik heel graag dit boek van kindjes krijgen want wat is het vermoeiend zeg.... Ik probeer het vol te houden, maar ben soms erg verdrietig van al die moeite, verlies, teleurstellingen, spanning, etc. Het gekke is dat ik onwijs blij ben met Charlotte, maar toch nog steeds die pijn wel heel erg voel. Natuurlijk ben ik onwijs gelukkig met haar, maar ik mis nog steeds mijn andere kindjes. Degenen die er even waren en hopelijk degene(n) die nog gaan komen. groetjes, niki

Helaas vandaag begon mijn ongi. Heel jammer. We vinden het erg verdrietig. Hopen dat het ziekenhuis ons toestemming geeft voor nog een poging want ze zijn een beetje streng gezien mijn leeftijd. Dus Es, als ik het goed begrijp heb je al weer 2 pogingen gehad? Verdrietig is het hè, als ze van die prachtige embryootjes terugplaatsen en ze 'pakken' niet. Heel jammer. En zo'n machteloos gevoel. Ik hoop dat het bij de 3e keer wel lukt. groet, niki

Jeetje alle vier weer bezig, wat bijzonder zeg. Ja heel jammer van die miskraam, zomaar spontaan zwanger na stoppen vd borstvoeding. Maar helaas weer niet goed gegaan. Heel erg vind ik het nog. Verder heb ik het zo druk dat ik het niet bij kan houden hier.... Knap dat jullie dat wel kunnen! :happy7: Charlotte is super. Inmiddels dus al tp gehad, en nu in de spannende dagen. Ik vind ze weer heel erg moeilijk. Vriendinnetje is zomaar weer spontaan zwanger. Ondanks Charlotte blijft het moeilijk hoor dit proces. En jij Esther, zelfs op naar een 3e? Wow. groetjes, niki

Hallo allemaal, Jeetje wat ben ik hier lang niet geweest. Ik heb het gewoon te druk om dit bij te houden, maar het is wel erg vertrouwd om dit alles weer te zien. Ik hoop dat het goed gaat met iedereen. Charlotte is een supermeisje en wordt al heerlijk eigenwijs. Verder was ik eind juli spontaan zwanger na de borstvoeding, maar helaas 12 oktober 2009 kreeg ik een miskraam na 11 weken. Heel verdrietig weer. Daarna mochten we gelukkig weer IVF doen van het ziekenhuis. En vandaag heb ik een terugplaatsing gehad van 2 embryootjes. Heel spannend. Ik ga even lezen of er nog bekenden zijn. groetjes, niki