niki

Woensdag 9 mei... Duurt dus nog veel te lang. Hihi. Waarom hebben wij toentertijd eigenlijk die echo machine nooit gekocht????? Waar ga je heen op vakantie?

Wow Surpresa, Wat een verrassing! Dat zal gezellig worden, meteen twee kindjes. Hihi. Mijn leeftijd... hmmm.... is zeker op de site te vinden, maar ik vind het ook niet zo belangrijk eigenlijk. We hebben het bij ons altijd over de kalenderleeftijd en de gevoelsleeftijd... :-) Nou als je de gevoelsleeftijd wilt weten, die is 35! X Ik heb al wel een echo gehad, maar die was bij 4 weken en 2 dagen en toen was er nog niets te zien. 9 mei hopelijk wel. En hopelijk ook een hartje. Heel spannend! Succes Saba vrijdag, hou vol, het is bijna zo ver!! Liefs, niki

Volgens het plaatje doet het hartje het al... Oo zo spannend! hihi.

Fijn om te horen, ik zat aan de 7 jaar aaneengesloten. Hihi. Leuk hè ouders. :-) Hield haar nog wel een tijdje als back-up, voor als ik dacht dat het even nodig was, de psychotherapeut dan hè... hihi. Ik vind het heel knap dat je zo hard aan jezelf werkt. Ik denk dat als je je uberhaupt al afvraagt of je een goede ouder bent, je al heel goed op weg bent. Ik vind het ook iedere dag nog moeilijk. Hub en ik botsen nogal eens en vanavond zei Charlotte bij het naar bed gaan, mama jij bent wel iedere dag boos op papa..... hmmm. Ja maar dat gaat toch echt niet veranderen helaas. Ik heb maar geprobeerd uit te leggen dat papa's en mama's nu eenmaal soms ook ruzie hebben, of boos zijn op elkaar. Net zoals zij en zus, toen was het wel ok geloof ik. Maar ja, ik zou ook liever iedere dag op een roze wolk leven met liefde en harmonie alom, helaas gaat dat niet lukken bij ons. :-) Zwanger... Ja toch best wel een beetje. Wat rozig en sneller ontroerd. Ik vind het ook wel heel spannend en ergens wil ik gewoon van dit prachtige cadeau genieten. Lief dat je het vraagt. Hoe gaat het met je kleintje? En Es, hoe is het met Robbie?

Weet je wat het is Medusa, als je borderline hebt, dan weet jij heel goed wanneer je te ver gaat of bent gegaan en voor je kind ga je daar heus wel naar luisteren toch? En anders zoek j n fijne therapeut om nog wat dingen erbij te leren. Dat geeft niets. Een kind triggert soms tot in het diepst van je ziel. Maar ik denk zelf dat je heel goed weet of en wanneer dat nodig is/zou zijn. Daarnaast is het belangrijkste voor n kind je 'fouten' toegeven. Dat scheelt al zoveel. Dikke knufs!

Gefeliciteerd met de goede echo!! Hmm gegevens... Leeftijd, oeps doe mr niet in t lijstje hihi, 3e kindje ( hoop ik), dit keer zomaar spontaan (mag dat ook), 9 mei volgende echo, 30 december 2012 uitgerekend...

Mon dieu wat een ellende!!!!!

Maar ja dat is ook eigenlijk het moederschap, je maakt je bij tijd en wijlen (te) druk over je kidnjes, wij nu dus ook al over deze hele kleintjes, lieve (weer) moeders. Het enige wat je kan doen is doen wat je kan en het daarna over te laten aan de levenskracht van je kind. Ook als ze later 25 zijn (Oeps...).

Succes met de echo's deze week! Oh zo spannend!! Ik wil graag op het lijstje! Over dat geluksgevoel. Denk inderdaad dat meespeelt dat we allemaal niet zo'n 'carefree' verleden hebben qua kindjes krijgen. Daarbij zijn we zo goed op de hoogte, mede door deze site over wat er allemaal wel niet mis kan gaan... Dat maakt het realistischer... Denk ik. Het is ook nog niet dat we nu 'home free' zijn. We hebben een hele grote en belangrijke stap gemaakt, maar de kleintjes moeten nu zelf hard aan de slag en daar hebben we behalve indirect geen invloed op. En dan duurt een week zooooo alng... Of twee.... Hihi. Ik had het bij beide zwangerschappen dat ik pas na de 24 weken wat geruster kon ademhalen. Sorry misschien dat ik dit zeg. Niet dat ik niet gelukkig was, maar ook heel bewust van de kwetsbaarheid maar ook van de kracht van die nieuwe levens. Je weet allen (gelukkig) niet wat er allemaal boven je hoofd hangt en je bent ook nog zwanger dus vaak ookal gevoeliger. ( Ik heb weer vlagen dat ik iedereen toch zoooooooo lief vind, heel schattig. Hihi.) Uiteindelijk ben ik pas ècht gerust merk ik, als die baby nagekeken en goed gekeurd in mijn armen ligt en we ook samen die laatste horde hebben genomen. En dan ben je toch gelukkig, daar zijn geen woorden voor. Ik hoop dat we dat allemaal mogen meemaken! Maar natuurlijk als je al veel eerder de overtuiging en het vertrouwen hebt dat het allemaal goed is/komt, hou vol en ga ervoor. Hihi. (ik was ook niet angstig ofzo hoor... Maar eerder 'zalig' gelaten... ( hoe klinkt dat??? hihi))

Ben nog op zoek naar een 'werk'naam voor kleintje, jullie nog ideeën? Anders wordt het kleintje :-)

En ik mag 9/5 weerv, ben ik pas 6,3 weken... Ben t jonkie van het stel hier, qua zwangerschap dan... :-) ja ik heb vlagen, ben heel blij dat het zover is maar ook nog heeeeeeel voorzichtig, is het goed, gaat het goed, is het gezond? Blijf maar zitten, blijf maar zitten, blijf maar zitten kleintje... Niki

Fijn Medusa, had ik ook niet gedacht hoor. Maar ivm mijn studie weet ik dat emotioneel misbruik (ik bedoel jou niet hoor) nog schadelijker voor een kind kan zijn dan lichamelijk of sexueel misbruik, juist omdat het zo ongrijpbaar en onaantoonbaar is ook voor t kind zelf ook naar anderen toe. Een blauwe plek is duidelijk, een blauwe plek op je ziel moeilijk aantoonbaar, het schenden van je eigenwaarde moeilijk aantoonbaar, etc... Ik weet hier zelf alles van helaas. Maar byegones. Vandaar dat ik er alles aan doe om het kind zo 'heel' mogelijk te houden. Ten koste vaak van mijn eigen activiteiten of tijd. Maar dat geeft niet. Dat komt wel weer. Geen idee of het werkt (ik stel wel grenzen hoor) we gaan het zien. :-) Tot op heden vind ik ze nog erg leuk (worden) en zijn ze denk ik, nog niet echt verwend. :-) al vinden anderen ws van wel, nou èn. Pff bv iemand die ik ken... Maar haar kind van 1,5 mag dus geen hagelslag eten omdat dat teveel troep maakt. Ze eet het zelf dus wel... Voor haar kind... Waaaah... ( ik hoop niet dat jullie dat ook doen...) hihi. Nee toch?

Heel luxe spontaan. Zonder ook maar één prikje of zoiets... :-) Nu maar hopen dat het goed is, blijft inderdaad... Ik moet wel zeggen dat ik altijd 10 jaar van mijn leeftijd aftrek hoor, misschien dat dat helpt? :-) Ik voel me ook geen oudje... Ik hoop dat al jullie wensen ook uit mogen komen. Probeer je nooit te laten leiden door angst, ookal is dat heel moeilijk soms.

Hoi Joice, I know. We kregen een gezonde Charlotte in december 2008. Toen was ik 41 jaar. Maar o, wat zou het toch leuk zijn een broertje of een zusje. Maar wat voor een risico's haal je je weer niet op je hals... En zowaar, toch maar ons laten leiden door de liefde ipv de angst. En zowaar, zwanger en een miskraam. Maar toch maar weer de moed bij elkaar gezocht, en zowaar daar kwam Florence. En daarna wisten we het ècht zeker. Zoveel geluk. Nu ophouden... Totdat het weer begon te kriebelen... En wat een geluk en toch ook weer wat eng.... Zowaar weer een wondertje in mijn buikie. Blijf zitten, blijf zitten. Wees gezond, wees gezond. X liefs, niki

O ja, bij de 1e poging IVF had ik maar 1 follikel op de echo... Na heel veel wikken en wegen toch maar doorgegaan met de poging. (Ook door het advies van iemand hier op de site.) En dat was Charlotte!

Hoi Nikkie, Zo begrijpelijk. Hou vol. Het is alleen maar goed om af en toe te ontladen. Het is zo'n superzwaar traject waar je mee bezig bent. Zaken van leven en dood en dat dan iedere maand. Pfff.... Het klinkt heel rot, en ik vond het ook niet leuk om te horen, maar het is zo ontzettend goed dat je al een keer zwanger bent geweest. Dat zegt al zoveel.... Tuurlijk is het heel verdrietig dat het niet goed is gegaan, en ik zal ook dat nooit vergeten. Mijn drie kleine engeltjes in de ergens.... Maar, je bent zwanger geweest, dus je lichaam kan het wèl! Hou vol, en ik duim en bid dat het goed komt voor jou/jullie. X liefs, niki

Oo ben mijn reactie kwijt. Nu dan nog maar een keer. Bij mij gaat het goed. Ben wel heel blij, maar ook zo bang voor van alles, gaat het wel goed, is het gezond, zal het allemaal goed gaan... Blijf je wel zitten, kleintje. Maar ja, wel heel lekker roezig en wat moe, verder geen klachten. En zo blij en dankbaar dat ik het nog een keer mee mag maken (please please met een goed einde, please). hihi. Ben nog op zoek naar een mooie werknaam voor dit wondertje. Bij de 1e zwangerschap had ik er nog geen. bij de 2e uk, is nu charlotte. bij de 3e puk, werd helaas een mk. bij de 4e petit, is nu florence. Hmm lastig... en jullie?

Geweldig Terry!

Ja dat is jammer hè en zo oneerlijk..... Ik snap dat ook niet ècht van de natuur. Maar gelukkig lukt het ook heel vaak wel. En de enige weg is om je tijdens dit zware proces op dat einddoel te richten. Dan kan je het tenminste een beetje volhouden. Dus huil, bid, vecht, sport, mediteer, eet gezond, klets, zwijg, werk, probeer, en ga door!! X

Maar de beste les is volgens mij de volgende. Doe wat jij kan en doe je best. Want je kan proberen iets te doen wat niet bij je past, maar dat wreekt zich altijd. Zoals Es schrijft is Es, zoals ik schrijf ben ik. Als je maar binnen de normen van goed ouderschap opereert... Doe wat bij jou past. Dat hou je het beste vol. Vind je niet leuk hoe je iets doet, of hoe iets loopt... Pas het dan aan binnen jouw mogelijkheden. X

Charlotte ruimt bijna nooit op. Ik ga het niet eens proberen. Hihi. Ik ga niet altijd de strijd aan, nu zeg ik ook niet dat jij dat doet hoor. Maar ik ben nu eenmaal een softie. :happy8: Meestal koop ik haar om... als jij nu netjes helpt met opruimen, gaan we samen daarna een snoepje eten... En dan als ze het niet vergeet, doet ze het. Vergeet nooit dat jij waarschijnlijk 1.60 meter of meer bent. En zij waarschijnlijk net 1.00 meter en zoveel jaren ouder. Dan maar niet. Is het werkelijk zo belangrijk. Het komt allemaal wel. Ik denk dat je dan haar en jouw grens overschrijdt in de poging een goede moeder te zijn en je kind te willen leren mee te helpen, op te ruimen. Als ik merk dat ze erg overstuur raakt, bind ik meestal in. Blijkbaar raak ik dan iets heel basaals in haar. Iets wat lijkt om hetzelfde van ons, maar voor hen iets heel anders is. Dan denk ik vaak, ach kind, je bent nog maar 3. Kom maar bij mama, gaan we iets leuks doen. Van mij mag je altijd toegeven, want wie bepaalt die regels? Jij laat echt niet over je lopen hoor. Je kind gaat echt niet asociaal worden, daar ben je zelf toch een te goed voorbeeld voor. Lekker toegeven als het niet lukt. Als de stress te hoog wordt voor beiden, ga dan zingen. Doe iets geks. Neem een meta-positie in (zoiets als van heel ver kijken naar de situatie) hoe belangrijk is het nu echt. Ilona is een schat, jij bent een schat. Het komt goed. :-) En soms even niet. Nou ja, duuuuh. Dan even niet. Woorden als compleet en verschrikkelijk geven aan dat het heftig was. En dat is voor jullie beiden niet genoeg. Misschien wil ze wel een butler later.... ik ook trouwens. En jij misschien ook wel. Enig zicht op betrekkingen van hun gedrag op hun omgeving is volgens mij nog maar heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel matig ontwikkeld. Charlotte heeft vanmiddag een loopfiets gekregen. Geweldig vond ze het. Maar een uur later kan ze wel blèren als ze haar zin niet krijgt over iets anders. Dan is ze die fiets allang weer vergeten. Afleiden, omleiden, humor, knuffen, zingen, en wat mensen vinden. Pffff. Laat ze maar. Het is jouw kind. En door de jaren heen zijn er al zoveel regels ontwikkeld over hoe het allemaal moet. En alweer aangepast. Het gaat uiteindelijk om liefde. Voor jou, voor haar, voor elkaar. Samen door het leven gaan. Afijn.. Mooi epistel hè... Opvoeden is hartstikke moeilijk. Als je het even niet meer weet. Geef gewoon toe. Haal de spanning eruit. Een schaatser maakt ook niet in één keer een dubbele rietberger. Opvoeden is oefenen en opgevoed worden ook. :happy10: en dan maar time out. Mama is nu heel boos. Ik ga even een frisse neus halen ofzoiets... Ik hoop niet dat ik iets verkeerds schrijf.... Ik zit heel vaak met vragen over hoe en wat, maar geloof heel erg in de zachte hand, bijsturen zonder dat ze het eigenlijk door hebben... Op deze leeftijd hebben ze heel veel fixaties. Zijn ze erg bezig met het ik en ik en ik en ik en ik ook nog... hihi. Dan maar opruimen als ze ligt. Doen wij meestal eigenlijk. Maar ja, ik ben dan ook een doetje. X

Wat een prachtig kereltje. Geniet!!! Ja hoe ga je ermee om. Vooral proberen niet boos te worden denk ik, al is dat heel erg moeilijk. Heeft vaak te maken met tijd tekort. En dan kan je het er net niet bij hebben. Het zijn fixaties in die hersenen volgens mij. Het lijkt alsof ze al heel goed weten hoe alles werkt net zoals wij, maar inderdaad, het lijkt vaak. Ze zijn nog heel beperkt, al lijkt het vaak niet zo. Context, sociaal gedrag, oorzaak-gevolg, zijn nog niet zo goed ingebed. Ik probeer zoveel mogelijk met haar mee te gaan, haar veiligheid te bieden. En soms dan maar een grens stellen. Dat vindt ze dan niet leuk, maar ook dat geeft veiligheid. X

Ik vind het prima, nieuwjaar/oudjaar... Hihihi. :-) Spannend 2 mei je eerste echo. Ik bid met je mee. :-)

Trantrum, is een driftbui, ofwel een fixatie zeg maar. Je kent ze vast.. hihi. Nou beneden nog af en de zolder nog affer... :-) Maar ik klaag niet, we zitten warm en droog met aaaaaaaaaaallll die kindjes. hihihi. Ik ben bezig met mijn scriptie, in september ga ik stage lopen en nog één vak doen en dan ben ik klaar en Psycholoog. Maar ja moet maar even kijken hoe het nu gaat lopen met kleintje erbij.... Oo moet nog een werknaam bedenken merk ik. Ja leuk fotooo!!! hihi.

Hallo lieve mensen, Ik schrijf dit berichtje even, in de hoop dat het helpt als je het even niet meer ziet zitten. Mijn kinderwens is (meer dan) beantwoord, maar niet zonder hele diepe dalen, huilen, verdriet en ellende. Maar de enige weg is volhouden en goed voor jezelf blijven zorgen. Er zit niets anders op. En dan hoop ik, met heel mijn hart, dat ook jullie allemaal een prachtig kindje in je armen kunnen sluiten. Houd moed, hou vol, ga door, en zorg goed voor jezelf. Liefs, niki