niki

O ja, ik weet dat ze bij het CB anders adviseren. Wij zitten bij een antroposofisch CB, en die adviseert gelukkig niet laten huilen. Maar ja, ik ben van plan ooit nog eens onderzoek te doen naar het laten huilen van babietjes. Ik denk namelijk niet dat de cortisol die van de stress vrijkomt, goed kan zijn voor de hersenen. Onze Charlotte is gewend om bij ons in te slapen en daarna leggen we haar weg. En slaapt ook prima. Het is even een investering, zeg maar geen eigen leven meer, hihi, maar ik kon het echt niet. Misschien zegt dat ook wel wat dat het door je ziel snijdt, zou misschien een teken kunnen zijn dat het niet de bedoeling is om ze te laten huilen. Maar zoals gezegd, vooral doen wat bij jou past. Onze aanpak is in Nederland zeker niet veel voorkomend, in andere landen echter weer wel. Daar slapen de babietjes meestal gewoon op de moeder overdag en in de nacht slaapt iedereen bij elkaar. Afijn, doe wat goed voelt. groetjes, niki

Nooit laten huilen is mijn devies. Ze huilen niet voor niets. Zijn eenzaam, of hongerig, of spierpijn, of buikpijn, of hoofdpijn, of zomaar wat. Maar ja, ook moet je doen wat bij jou past, want alleen dat hou je echt vol. Sorry, dat ik je misschien weer in de war breng. groet, niki

Hé Stéphanie, van harte gefeliciteerd met je twee prachtige gezonde kindjes! Helemaal super! Fijn dat ze bijna naar huis mogen, als het goed is, is het morgen al zover! Geniet, en vraag veel hulp! want het is best druk hoor zo'n kleintje en twee helemaal! Heel goed voor jezelf zorgen ook. Groetjes, niki

Wat een mooie antwoorden allemaal, heel erg bedankt. Inmiddels slaat de weegschaal wel door naar toch nog een keer IVF gaan doen, als het mag. Liever had ik het wat later gedaan, maar dat wil het ziekenhuis, als ze het al toestaan, dan waarschijnlijk niet. Inderdaad wil ik dat Charlotte er niet onder gaat lijden, dus we gaan de balans van stress etc. wel goed in de gaten houden. Het slaat door naar die kant van wel nog een keer doen, juist omdat het zo geweldig is een kindje te krijgen. Ik wens het jullie ook allemaal toe. En ook omdat ik denk, stel dat we het niet doen. Krijgen we dan geen spijt als het op 'natuurlijke' wijze niet meer gebeurt? Al blijf ik zeggen, als het niet meer gaat lukken, ben ik al zo ontzettend dankbaar voor die lieve kleine wolk, die al hardop kan lachen en zo'n ontzettend hoge knuffelfactor heeft. Dus we zijn er nog niet helemaal uit. Maar wel al op weg... liefs, niki

Charlotte kwam na 40 weken en 2 dagen. Maar toen wel in 5 uur!!! Ja als ze wil, dan gaat ze ook... Hihi... groetjes, niki

Lieve lentezon, ik hoop dat het goed met je gaat in het ziekenhuis en met je meisjes, en dat je lekker verwend wordt. Heel veel liefs, niki

Pfft Debby, heel veel kracht toegewenst. Ik duim mee. groetjes, niki

Hallo lieve girlies, Ik ben heel gelukkig met onze gezonde dochter Charlotte, inmiddels 4,5 maand en supercute!!!, en wens jullie minstens hetzelfde toe. Maar toch heb ik een vraag, die vertrekt uit een luxe positie. Ik ben net 42 geworden en afgelopen donderdag zijn we naar het ziekenhuis geweest om te vragen of we nog een keer IVF mogen doen voor een eventueel 2e kindje. En wonder boven wonder, mag het misschien. Over een maand horen we het definitief. En nu ben ik bezig met vragen. Bij ons is nooit wat gevonden, dus zullen we het niet gewoon zelf proberen? En wat als dat niet lukt? Als het mag, die IVF, moeten we van het ziekenhuis heel snel beginnen, maar Charlotte is nog zo klein en ik ben amper opgeknapt en nog aan het borstvoeden.... Aan de andere kant, is het niet nu of nooit? Wie weet gebeurt er wel nooit meer wat als we het zelf proberen en dan mag het niet meer (IVF). Moet ik niet gewoon heel tevreden zijn (ben ik ook) met onze prachtige gezonde dochter, en beter niet meer het risico nemen voor weer zo'n traject, met alle stress, eventueel ongezond kindje, en weet ik veel... Het is nu al heel druk met werk, studie, Charlotte, huis, etc. Of laat ik me dan leiden door angst? Nu is het onmogelijk voor een ander te beslissen, maar misschien willen jullie hierop reageren? Dan kan ik het meenemen in onze overwegingen.... Dank alvast. groetjes, niki

Hoi Mariek, nog enorm van harte gefeliciteerd met je prachtige dochter met een prachtige naam! Heel veel geluk. En wat een doorzettingsvermogen met je bevalling, bravo! Ach ja, inderdaad, ik weet niet wat het is, hormonen, geheugenverlies, maar ook ik ben alweer toe aan een volgende bevalling met zo'n mooi resultaat... hihi... groetjes, niki

Lieve Pien, beetje laat maar super welgemeend: Van harte gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!!! Wat een cutiepie! Echt helemaal super! groetjes, niki

Hallo allemaal. Sorry! Het lukt me echt niet meer om het goed bij te houden, druk met werk, studie en natuurlijk onze Charlotte! Ik ben heel benieuwd hoe het met jullie gaat, maar krijg het niet voor elkaar het bij te houden. Lukt het jullie wel? Groetjes niki

Spannend allemaal hoor met die laatste dagen!!! Het lijkt voor mij alweer zo lang geleden.... Ik hoop dat alles goed komt Pientje. Met acupunctuur doen ze soms wat met Moksi geloof ik, maar ik denk dat het daar nu te laat voor is... Heel benieuwd hoe het allemaal gaat lopen. Ik snap heel goed dat je er tegenop ziet. Maar een bevalling is ook niet niets, hoe goed het ook gaat. En je kan het! Hou je daar aan vast! Volgens mij ben je een super sterke meid. Wij allen trouwens, met ons verhaal. Echte doorbijters, dus dat moet goed komen. Ja Mariek, 22 kg, was ik ook aangekomen en zoeeeeeeefff zonder wat te doen ben ik er al 18 kwijt. Dus volgens mij komt dat helemaal weer goed bij jou. Spannende tijd die laatste dagen. Wel heel bijzonder. Geniet nog maar even van de betrekkelijke rust... hihi... Nora, gefeliciteerd met je hele mooi dochter. En Stephanie en Lentezon, gaat het nog een beetje met jullie dubbele lading?? HiHi... Zitten ze al te kletsen in de buik?? groetjes, niki

Hé Hildever, ja ik las het dat je een dochter hebt!! Van harte gefeliciteerd!!!!!!!!!!! Alles goed gegaan? groetjes, niki

Leuk meisje! Hildever, nog van harte gefeliciteerd met je wondertje! Ik heb nog niet bijgelezen. Is alles goed gegaan? groetjes, niki

Hallo girlies, Ik geef ook BV. En vind het leuk maar ook best intensief. Kan me voorstellen dat met een tweeling het helemaal intensief zal zijn. Heel knap Laura, zo lang gekolfd. Bravo! Verschil BV en KV is voornamelijk denk ik (behalve alle pro's van BV die je al kent denk ik, zoals direct-klaar-maaltijd, vitaminen, mineralen, afweerstoffen, afgestemd op je kindje, etc.) dat bij KV er meer voorspelbaarheid is. KV wordt langzamer verteerd, dus minder vaak voeden, dus meer tijd voor jezelf of voor andere dingen. BV is lichter verteerbaar, je weet minder goed hoeveel je geeft, of je genoeg hebt, hebt meer kans op kloven en borstontsteking of spruw bv. Dat laatste is natuurlijk wel te voorkomen, maar komt wel voor. Dus ik zou zeker bij een tweeling kijken wat er haalbaar is. Eén kindje zoals bv. Charlotte is echt al genoeg, laat staan twee kindjes! En inderdaad soms een nacht doorslapen, kan dan heel erg nodig zijn. Maar dat kan bv. ook bij BV. Je kan bij week 6 (niet eerder ivm tepelverwarring, zegt men) beginnen met flesje wennen (tip: in een andere kamer, door een ander dan mama). Dan kan je bv. kolven en de nachtvoeding door een ander laten geven. Inderdaad niet te vaak, want vraag is aanbod. Minder vraag en je borsten denken meteen, hé fabriek omlaag... hihi En je wordt waarschijnlijk wakker met enorm volle borsten zeker als je normaal een tweeling voedt... Doedoe, niki

Dank voor de tip! Jij schiet al op hè... Bijna zover!!! spannnend!!! Las ik ergens dat dat ze/hij (sorry, weet ik al wat het is? Blond en net moeder...hihi) dwars ligt? Heb je al aan acupunctuur gedacht of is dat al te laat? groetjes, niki

Hallo girlies, Wat een ontwikkelingen allemaal. Veel kracht toegewenst Diana... Weinig tijd hier vaak. Ik kom aan veel niet toe. Charlotte laat ik nooit huilen... Mijn keuze. Verder doe ik veel met haar en zit ze heel erg vaak in de baby draagzak. Daardoor veel minder tijd voor mezelf, vandaar, maar dat vind ik niet zo'n probleem hoor. Alleen als ze weer bezig is met een sprongetje, dat vind ik wel lastig. Lezen jullie Oei ik groei, dat vind ik erg fijn, snap ik haar weer beter. Doedoe, niki

Hallo allemaal, Ja weer aan het werk en superdruk. Ik denk wel vaak aan de site, maar het komt er niet van.... Als ik even vrij heb, dan doe ik het liefst even niets... Met Charlotte gaat het prima. Ze is al enorm gegroeid en superlang, al zo'n 64 cm. Verder is ze niet heel vol ofzo, een slanke lange dame. We denken ook dat ze topmodel wil worden. Ze heeft een hele droge gezichtshuid, dus wel 3x per dag smeren we het in. Dat klaart nog niet echt op... Maar ja er zijn ergere dingen nietwaar. En ze heeft een enorme zuigbehoefte. Althans, van alles moet haar mondje in. Dat vind ik weleens moeilijk. Het lijkt alsof ze niet tevreden is met haar voeding, maar volgens mij gaat dat wel goed. Inmiddels geven we toch maar af en toe de speen, want ze vind het wel fijn. Vooral als ze bijna wil slapen. Heel benieuwd hoe het met jullie allemaal gaat. Ik ga proberen wat bij te lezen. groetjes van niki en charlotte

Wat een cutie pie!!!

Hallo hier weer een berichtje over ons wereldwonder. Het gaat heel goed, maar blijft heel erg vermoeiend met ons 'niet laten huilen/geen speentje' beleid. Maar Charlotte is superleuk en geweldig en leert iedere dag, en wij ook. Ze is op dit moment bezig met een 'sprongetje' zoals dat heet. Het sprongetje houdt in patronen herkennen. En dat betekent dat niet alles iedere dag weer nieuw is en een soort soep, maar het 'Hé dat heb ik vaker gezien/meegemaakt/gevoeld/geproefd' effect optreedt... En dat betekent dat dingen 'geplaatst' gaan, maar ook veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel interessanter zijn geworden. Wat weer betekent dat haar oogjes bijna haar bolletje uitrollen. Maar ook dat ze sneller schrikt. En in de war raakt soms, of overprikkeld... En ontdekt dat haar handjes dingen kunnen pakken.. Wat nog niet lukt natuurlijk. Wat ze dan stom vindt. Wat reden is voor huilen natuurlijk. En zoals het feit dat het soms nog steeds! niet lukt je duim te vinden als kleine meid. Boe! Maar ook leert dat dingen soms hetzelfde gaan. En dat mama dus iedere dag hetzelfde kan doen, en Charlotte sinds kort dan keurig op haar beurt wacht. Zoals het ochtendritueel. Was dat eerst dat mama net nog iets aan kon doen en dan soms pas om 15 uur aan haar ontbijt toekwam. Nu gaan we samen opstaan. Daarbij gaat Charlotte, die natuurlijk alles wil zien en meemaken, lekker schuin omhoog op het omgeslagen dekbed liggen en kijken hoe mama dat vandaag nu weer aanpakt en welke kleertjes ze deze dag weer voor haarzelf en Charlotte uitzoekt. Dan gaat mama haar gezicht doen, en haar tanden en haar haar. En dan hop is Charlotte alweer aan de beurt. En Charlotte kan keurig! daarop wachten en daarbij lachen!!! en kirren. Want dat is ook nieuw.. Enorm veel lachen!! en kirren. Heerlijk hoor. Het aankleedkussen vindt ze helemaal geweldig. Want daar word je enorm verwend namelijk. Daar krijg je een heerlijke schone luier, je billen worden gewassen en geföhnd, gevolgd door een heerlijk buikmassage tegen de darmkrampjes. En dat alles onder het genot van een innig 'oe ah oi' gesprek met mama, die de babytaal steeds beter onder de knie krijgt. Kleertjes aan en daarna hop naar de woonkamer en onder het mobieltje van Woezel en Pip liggen, prachtig. Mama kan dan even lekker haar ontbijt maken. Een geheim trouwens: Charlotte en Woezel 'zijn' op elkaar. En hoe ze het ook voor elkaar krijgt, de mobiel stopt meestal met Woezel boven haar hoofdje. Wat natuurlijk reden is voor heel veel gekir en geflirt! Charlotte houdt enorm van beleven en kletsen. Mensen bekijken en dingen meemaken, gezelligheid. Leg haar op een kussen op ooghoogte en ze vindt het helemaal geweldig. Lekker meedoen met de rest. Wat nou baby zijn.... En o ja, ook steeds meer met je voetjes wiebelen, of met je benen in de lucht! Vooral als mama of papa het doet... Dat is pas leuk. Slapen is niet haar grootste hobby. Althans inslapen is lastig (ken ik ergens van...). Maar bij papa en mama lukt het gelukkig aardig. Of in de Baby Björn, of in de draagzak. Laten huilen tot ze slaapt is iets waar we absoluut niet tegen kunnen en wat ook niet goed voelt. Gelukkig hoeft dat ook nog niet. Verwennen kan nog niet op deze leeftijd, denken wij. En als alles zo nieuw is voor zo'n kleintje en bijna iedere dag verandert dan kan ik me ook voorstellen dat je zeker dan de warmte en houvast van je ouders nodig hebt. Heel soms als we echt alles hebben geprobeerd, 'mag' ze 5 minuten huilen, en daarna valt ze bij troosten meestal heel snel in slaap. Of dit allemaal verstandig is, zullen we wel merken als ze groter is. Maar het vanmiddag werd ze in haar wiegje wakker, lag wat met haar armen te zwaaien, en daarna viel ze zelf!!! weer in slaap. Doorbraak!!! Wij helemaal trots en blij... hihi Verder moeten we oefenen met het flesje geven. Daar mag mama dan niet bij zijn... Mama zit dan eenzaam en alleen te kolven in een andere kamer... En Charlotte krijgt de fles van papa of van tante W bijvoorbeeld. Snik. Maar het moet, helaas loopt het zwangerschapsverlof al ten einde half februari en dan moet er weer gewerkt worden... Lijkt me heel moeilijk. En we hebben ook nog geen oppas voor de woensdag. Tot zover de wondere wereld van Charlotte voor nu. Liefs en groetjes van niki en charlotte

Dank!!! voor jullie reacties. groetjes, niki

Super!! Van harte gefeliciteerd!!! groetjes, niki

Hé Mariek, eng hè... Nou niet precies hetzelfde gehad, maar ook wel ongerust daar over geweest. Ik verloor ook vocht, was meestal denk ik toch urine. Maar niet slijmerig, en ook niet bloederig. Ik vind het wel heel raar en naar dat die vk er zo lacherig over doet. Als je het niet vertrouwt aangeven dat je een varentest wilt of gewoon naar de EHBO gaan. Laat je niet afpoeieren maar geruststellen, daar heb je recht op! liefs, niki

Ja Mariek, het klinkt gek, maar geniet nog maar even van de 'rust' met je zwangere buikie! groetjes, niki

Hé Lentezon, alles goed? Helaas te weinig tijd om alles bij te lezen.... Druk druk druk.... Maar ik denk wel aan jullie hoor! groetjes, niki