niki

Spannend nora! Zelfs nu, 18 weken zwanger, heb ik nog af en toe ongi pijn (maar dat schijnt groeipijn te zijn) en prikjes in mijn baarmoeder mond. Dus helaas afwachten en hoop houden! Heel moeilijk. En geen nieuws is goed nieuws. groetjes, niki

Tuurlijk!!! En alles is vast goed!!! Ik heb maandag weer een echo, ook spannend!! groetjes, niki

Ik heb eigenlijk nog niets gekocht. Wel al dingen gekregen. Het is nog zo'n stofbende dat ik liever nog even wacht. Wel al van veel mensen een aanbod gehad om spullen te krijgen, heel lief. Ik denk dat we over 2 maanden misschien ergens wat neer kunnen zetten. Ik vind het wel fijn om bij die mooie spulletjes, meteen een mooi stofvrij! kastje te hebben om ze in op te bergen. groetjes, niki

Ik heb wel vaker gehoord en trouwens zelf ook wel gemerkt dat je soms even geen symptomen hebt. Maar dat schijnt echt heel gezond en normaal te zijn. Dat zei de gynaecoloog ook tegen mij. Ik vroeg soms wel iedere dag aan hub, vind je mij nog zwanger genoeg? je bent toch bang voor onverwacht nieuws en erger nog slecht nieuws. Ik had zelfs soms bv. op maandag een echo en dinsdag begon ik me dan alweer zorgen te maken... Maar misschien gaat het dit keer wel gewoon goed!! X!! niki

Wat een gedoe en veel bij elkaar Renata. Ik hoop dat het allemaal snel gaat helpen. Keep up the spirit girlie. groetjes, niki

Gefeliciteerd Hildever! En gelukkig gaat het met ons allemaal nog goed! Houden zo! Waar ik wel moe van word is dat ik zo moe blijf. Ik dacht dat dat na die 1e 3 maanden beter zou worden en dat is het denk ik ook wel zo, maar toch blijf ik behoorlijk moe. Het kost me soms moeite te accepteren dat ik gewoon niet zoveel kan. Hubbie vind het al geweldig dat ik iedere dag opsta en zegt, hallo je bent een kindje aan het bouwen hoor. Dus gelukkig steunt hij mij enorm. Maar ik heb het zelf gewoon. Ik ben meestal nogal actief en nu een heel stuk minder... Ach ja... En mijn buikie begint soms ook al aardig in de weg te zitten. En al dat geplas!! Man, ik kan beter op de wc gaan zitten. Zo even mijn hart luchten hoor. Hebben jullie dat ook weleens? Ik zou het nooit willen missen hoor en ben enorm superblij en gelukkig en tevreden dat ik zwanger mag zijn, maar soms wil ik dat hub het even overneemt, en ik even lekker kan gaan en staan in mijn 'oude' lichaampje. Komt denk ik ook omdat er hier gewoon nog zoveel te doen is. En dan kan ik minder dan ik zou willen. Ach ja... dan maar even het forum op... :-) groetjes, niki

Is het misschien leuk om bij degene die het weten en willen zeggen, het geslacht van de baby erbij te zetten? niki

Goed gedaan hoor Estrhalita, spannend, maar gelukkig lijkt alles goed te gaan. Wel lang wachten op de uitslag hè... Maar alle tekenen lijken toch nog de goede kant op te staan. En een jongen, super! Althans je weet het bijna helemaal zeker toch? En ben je nu nog lekker aan het uitrusten? hartelijke groetjes, niki

Hé Diana, fijn dat het weer beter gaat en dat je wat gerustgesteld bent. Super gefeliciteerd met je dochter zeg!!! Dat wordt gezellig! groetjes, niki

Met schoonmama gaat het goed gelukkig. Met ons nog niet zo, heel moe, maar ja, het is niet anders. Ik heb deze week nog 'vrij', maar dat betekent troep opruimen en alles voorbereiden voor de interne verhuizing. Zoals al eens eerder verteld, hebben we thuis een grote verbouwing en nu moeten we de woonkamer verplaatsen van de 1e etage voor naar de 2e etage achter, want over een paar weken zijn zowel de parterre (die al onbewoonbaar was) als de 1e etage onbewoonbaar wegens verbouwing. En we krijgen CV, wat inhoudt dat het hele huis overhoop wordt gehaald. WAaaaah. Geen zin in, maar ja, het moet een keer gebeuren en nu ligt alles toch al open dus, dan maar nu. Maar ik kijk met liefde uit naar de tijd dat het huis wat meer af is. En ach, als ik mezelf wat zielig voel met zo'n onaf huis en zwanger, dan denk ik maar snel aan een heleboel mensen die wonen in veel erbarmelijker omstandigheden. groetjes, niki

Hallo girlies, ik ben weer terug. Zie voor mijn vakantieverslag mijn eigen item. Ik ben aan het bijlezen, maar dat valt nog niet mee... Er gebeurt veel met ons allemaal, gelukkig zijn we nog lekker zwanger en voor de rest worstelen we ons er wel doorheen toch! Supergirls die we zijn. groetjes, niki

Wat een naar nieuws! Bah. Heel veel kracht toegewenst! groetjes, niki

Fijn dat je weer gerustgesteld bent Linda. Het is ook allemaal te spannend allemaal. We hebben het hier onder zwanger! weleens gehad over een echo met zijn allen aanschaffen om iedere keer als we denken, o gaat het nog wel goed, weer even te kunnen kijken... Maar ja... Toch niet zo haalbaar. En ik ben nu 18 weken en 2 dagen en nog denk ik bijna iedere dag, gaat het nog wel goed. Het is gewoon zoiets fijns, maar ook zoiets prils en kwetsbaars... En helaas krijgen we er geen kijkraampje bij... Dus maar weer leren en proberen te vertrouwen. Waaaaaaaah... En trouwens ook daarna, ook als we de baby gaan voelen en ook als de baby er is, en ook als ze gaan lopen, en ook als ze naar school gaan. We zijn ouder geworden, mama van iets wat we maar ten dele kunnen beschermen en de rest is vertrouwen... En hopelijk worden we daar steeds beter in, want het is ook nog niet mijn sterkste eigenschap... Liefs, niki

Ja wij willen het ook graag weten. Mijn hubbie denkt dat het een meisje wordt en ik heb geen idee.... Slecht hè. Soms denk ik echt een meisje, dan denk ik weer echt een jongen, wat ik vaak ook denk, heel raar, is, het wordt vast een homo.... :yeswink-1: Maar het kan me niets schelen, het mag van mij van alles zijn, ALS HET MAAR GEZOND IS... Zo'n heerlijk maar o zo waar cliché. Maar ik heb dus werkelijk geen idee... En als we het weten, gaan we het als het lukt niet vertellen.... :a4628ea63ee3976fca4 Vrienden van ons hadden al verteld wat het werd en ook welke naam het kreeg en toen het er was, was er eigenlijk 'niets' te vertellen... Vandaar. groetjes, niki

Nou dat was me het weekje wel. We zouden lekker gaan uitrusten en dergelijke. Maar vrijdag gingen we weg en had schoonmama al wat last van haar buik. De zaterdag werd dat tijdens het reizen erger, en toen we eindelijk om 19.00 uur op de camping aankwamen, was ze bijna niet meer aanspreekbaar en had koorts en ben ik heel snel op zoek gegaan naar een dokter. Met spoed werden we door hem naar het ziekenhuis gestuurd en wat bleek, een acute geperforeerde blindedarmontsteking! Joepie! Zondagochtend werd ze geopereerd en vrijdag mocht ze pas het ziekenhuis weer uit. Die vrijdag zijn we dus maar weer aan de terugreis begonnen. En afgelopen zaterdag waren we weer thuis... Hmmm. Niet echt een ontspannen vakantie dus. Iedere dag naar het ziekenhuis en verder eigenlijk niet veel. Maar ja. Het is niet anders. We zijn nu eigenlijk nog vermoeider dan toen we weggingen... Gelukkig gaat alles goed met uk, denk ik. Ik heb soms wel wat last van pijntjes in mijn buik, vaak diep onderin, maar denk dan maar dat het bandenpijn oid is. Verder heb ik last van hooikoorts en sinds kort als ik hard nies, verlies ik soms wat urine, heel irritant!!! En verder blijf ik helaas nog steeds moe, ik dacht dat dat beter zou gaan worden na die 1e 3 maanden, en dat is het denk ik ook wel, maar toch blijf ik wel snel moe hoor. Maar alles is goed, ik draag het met liefde... O ja en ik heb ruzie met mijn ticker, die staat bv. vandaag weer op 17 weken en 6 dagen, terwijl ik al 18 weken en 2 dagen ben.... ??? Snap ik niet. Ik ga snel lezen hoe het met jullie allemaal gaat. Groetjes, niki

Oeps we zitten alweer hier. Spannende tijden weer dames. Wat een lange lijst weer hè. Heel veel succes allemaal. En laten we hopen op een groot succesverhaal! groetjes, niki

Precies, als het kan ga dan bij de volgende poging naar een ander ziekenhuis. Volgens mij is het zo belangrijk dat je je gehoord en begrepen voelt, dat ze voorzichtig met je omgaan en dat je goed begeleid wordt. Want het is allemaal al moeilijk genoeg. En misschien moet je dan wat langer reizen ofzo. Maar nu ben je heel veel tijd kwijt met je ergeren of zorgen maken en dat is zo zonde van je energie. En wat een prachtige foto Seetje. Groetjes, niki

Niet alles in ons lichaam is te verklaren door stress hoor of door ontspanning. Het kan natuurlijk wel, maar hoeft helemaal niet. Het kan best zijn dat je lichaam gewoon van slag is door alle additionele hormonen.... Lijkt me heel gezond. groetjes, niki

Spannende tijden weer dames. Wat een lange lijst weer hè. Heel veel succes allemaal. En laten we hopen op een groot succesverhaal! groetjes, niki

Ik snap jullie onmacht en frustratie zo goed! Hou vol, dat is het enige wat helpt helaas. En inderdaad, soms kan een behandeling heel erg lijken, maar zo bevrijdend werken als het lukt. Take care. niki

Moeilijk allemaal hè Marianne. Maar het menselijk lichaam werkt op mysterieuze wijze.... Bij mijn IUI had ik telkens genoeg grote follikels. Bij mijn 1e IVF met veel hogere dosis puregon, maar 1 echt goed ontwikkelde grote follikel. Wel 6 geoogst en 2 bevrucht. Maar wel zwanger, gelukkig. Dus je weet het gewoon niet. Heel veel succes toegewenst. groetjes, niki

En wie weet lukt het ineens!!! En wat is moeder natuur? Er is nog zoveel wat we niet weten. Misschien komen we er over tientallen jaren achter waarom zoveel dames nu vruchtbaarheidsproblemen hebben. En gebruiken we nu juist iets, qua eten, drinken, weet ik veel, waardoor we moeder natuur juist onbedoeld tegenwerken. Dus probeer maar los te laten, en blij te zijn dat wij hier in het westen gelukkig zoveel hulp tot onze beschikking hebben. Heel veel succes! groetjes, niki

Eindelijk weer eens tijd gehad om dit bij te lezen. Het was weer een woelige tijd de afgelopen tijd, lees ik. Helaas veel te veel niet gelukt. En gelukkig weer een paar dames in blijde verwachting op het bankje. O het is zo spannend! Otjes, hoe gaat het? Vandaag hoor je toch wat? En qua buik, darmen, e.d.. Ik heb zo'n last van mijn buik gehad na de tp dat ik zelfs één nacht naar de EHBO ben geweest. Maar ws reageerde ik gewoon heel sterk op de progestan. En ik was gelukkig wel echt zwanger en gelukkig nog steeds. Hou vol, keep up the spirit, en we wachten met smart op jullie allemaal bij de andere rubriek!!! liefs, niki

Lieve Elvira, heel veel kracht toegewenst! Het is zo verdrietig, en jammer. Wat ze tegen mij zeiden, en wat ik absoluut niet wilde horen, was maar je weet wel dat je zwanger kunt zijn. En dat kan wel straks weer heel belangrijk worden, zeker als je het weer gaat proberen en het even gaat duren. Daarnaast vergeet je naar mijn mening dit leventje nooit meer. Take care! groetjes, niki

Spannend!!! Maar het is vast allemaal goed! liefs, niki