niki

Nou vanmiddag, vrijdag, hadden we dus de echo. Ik ben vandaag 6 weken en 4 dagen. En als het goed is zouden we vandaag een hartje/hartjes moeten kunnen zien kloppen. We waren behoorlijk zenuwachtig. Zit alles op de goede plaats, hoeveel zijn het er? Eén? Twee? Drie? Klopt er wel wat? Natuurlijk later aan de beurt. Bibber de bibber. En ja, we mochten naar binnen. Gelukkig kennen we de 'nurse practitioner' (in goed Nederlands) intussen behoorlijk goed en ze is aardig en stelt ons op het gemak. En gaat gelukkig meteen aan de slag, zonder teveel bureaupraat. De echo begint. En eerst zien we nergens een hartje... Zoeken zoeken zoeken en in mijn hoofd (en die van Hubbie) gaat het rond: 'O het is niet goed... O het is niet goed..' Maar gelukkig ja hoor, piepklein, klopperdeklopperdeklop.... Als een klein =-tekentje dat op en neer gaat. En dat is één. En verder zoeken. Is er nog een tweede, maar na lang zoeken denken we dat het er toch maar één is. Wel op de goede plek. Keurig in de baarmoeder gesetteld... Voorlopig houden we het op één, zegt ze... Ok. Het is nog superklein, 5mm, dus wie weet wat we over het hoofd zien, maar voorlopig gaan we uit van één. Ok... Gefeliciteerd. Dank. En bloedprikken, 6 supergrote buisjes, men ik ben intussen al zo'n held dat ik ook deze proeve weer glansrijk doorsta, niets flauwvallen. Huppekee. Superstoer. Naar buiten. Info verwerkend stil... En dan daalt het allemaal langzaam in. En blijkt, Hubbie en ik voelen ons niet helemaal blij. Klinkt misschien heel stom. Maar we waren zo gehecht aan die twee embryootjes... dat het (heel ondankbaar misschien?) toch voelt als een soort rouwproces dat het er waarschijnlijk 'maar' één is. Het is ècht even wennen. En het voelt alsof we toch al wat 'kwijt' zijn geraakt. Is dit raar? Of zijn het er straks toch weer twee, net als vorige keer, toen er één zich behoorlijk lang had verstopt... Man wat duren twaalf weken lang, want dan wordt het gevaar voor een miskraam pas echt een heel stuk minder.Ook voel ik eigenlijk nog meer angst nu... Gaat die ene wel blijven? Waaah... Dus ja, het is allemaal goed. En eigenlijk mogen we heel blij zijn weer met deze heel belangrijke stap. Maar het blijft nog enorm duimen en wennen en blijkbaar toch een stukje verwerken qua verwachtingen/hoop etc. liefs, niki

Voortraject Yvonne: eind april start deca Kim: 1e IVF/ICSI poging jan/feb, tp cryos op 16/3, niet gelukt, april volgende cryo poging Mariek: eind feb/begin maart 1e ICSI niet zwanger (7 cryo's), half mei tp cryo Bri: deca start 3 mei , puregon 17 mei Otjes(natas): 1e IVF mislukt; geen cryo's, 11-3 evaluatiegesprek, 16 mei uitgangsecho Bezig: Lis: 1e ivf voor brusje ebbe: 1e fm 1 april. Wachtbankje draakje: 1ste icsi 25-3 punctie maar 3 eitjes. 1 eitje goed voor icsi , tp 28-03 6 cellig, test 14-4 Artiko: 1e ivf werdt iui helaas niet positief, 2e ivf punctie 26-03 tp 29-03 testen 16-04 Lautje: 1e IVF, 1e FM 21-3 2e FM 24-3, punctie 26-3, 30 eitjes!!, 23 bevrucht, tp 29-03, test 14-4 zwanger 2008! Milen : zwanger! ( dd 24-02-08) Claire: zwanger! Renata: zwanger! Diana: zwanger! Niki: zwanger! 13/3 tp 2 emmies, 3e echo vrijdag 25/4 Estrhalita: zwanger (21/4 echo) Monigue : 1e IVF, zwanger gestest 2/4 Micky: cryo na 1e ivf: zwanger getest 3/4, 2e test 7/4

Nou vanmiddag, vrijdag, hadden we dus de echo. Ik ben vandaag 6 weken en 4 dagen. En als het goed is zouden we vandaag een hartje/hartjes moeten kunnen zien kloppen. We waren behoorlijk zenuwachtig. Zit alles op de goede plaats, hoeveel zijn het er? Eén? Twee? Drie? Klopt er wel wat? Natuurlijk later aan de beurt. Bibber de bibber. En ja, we mochten naar binnen. Gelukkig kennen we de 'nurse practitioner' (in goed Nederlands) intussen behoorlijk goed en ze is aardig en stelt ons op het gemak. En gaat gelukkig meteen aan de slag, zonder teveel bureaupraat. De echo begint. En eerst zien we nergens een hartje... Zoeken zoeken zoeken en in mijn hoofd (en die van Nico) gaat het rond: 'O het is niet goed... O het is niet goed..' Maar gelukkig ja hoor, piepklein, klopperdeklopperdeklop.... Als een klein =-tekentje dat op en neer gaat. En dat is één. En verder zoeken. Is er nog een tweede, maar na lang zoeken denken we dat het er toch maar één is. Wel op de goede plek. Keurig in de baarmoeder gesetteld... Voorlopig houden we het op één, zegt ze... Ok. Het is nog superklein, 5mm, dus wie weet wat we over het hoofd zien, maar voorlopig gaan we uit van één. Ok... Gefeliciteerd. Dank. En bloedprikken, 6 supergrote buisjes, men ik ben intussen al zo'n held dat ik ook deze proeve weer glansrijk doorsta, niets flauwvallen. Huppekee. Superstoer. Naar buiten. Info verwerkend stil... En dan daalt het allemaal langzaam in. En blijkt, Hub en ik voelen ons niet helemaal blij. Klinkt misschien heel stom. Maar we waren zo gehecht aan die twee embryootjes... dat het (heel ondankbaar misschien?) toch voelt als een soort rouwproces dat het er waarschijnlijk 'maar' één is. Het is ècht even wennen. En het voelt alsof we toch al wat 'kwijt' zijn geraakt. Is dit raar? Of zijn het er straks toch weer twee, net als vorige keer, toen er één zich behoorlijk lang had verstopt... Man wat duren twaalf weken lang, want dan wordt het gevaar voor een miskraam pas echt een heel stuk minder.Ook voel ik eigenlijk nog meer angst nu... Gaat die ene wel blijven? Waaah... Dus ja, het is allemaal goed. En eigenlijk mogen we heel blij zijn weer met deze heel belangrijke stap. Maar het blijft nog enorm duimen en wennen en blijkbaar toch een stukje verwerken qua verwachtingen/hoop etc. liefs, niki

Hé Fientje, welkom hier. Spannende tijd hoor! Hou ons op de hoogte. groetjes, niki

Lieve Lentezon, Wat een tegenvaller weer. Ik had het ook zo leuk gevonden als je gewoon lekker bij de zwangeren was gekomen, maar helaas we kunnen niets doen. En dat is het meest klote, vind ik iedere keer bij dit hele proces. Die enorme onmacht. En ook waar gaat het heen inderdaad, komt het nog goed? Komt het wel goed? En hoe dan? En dan ineens is het misschien zover.... Je weet het helaas niet. Maar hou hoop!!!!!! En hoe hou je hoop? Ik weet niet of je er wat aan hebt, maar ik dacht ik schrijf het toch maar. Een regel is als bv. je een zin in je hoofd hebt, bv. zoals ik had: 'Het gaat vast toch nooit meer lukken..' (Om maar eens een 'leuke' te noemen... not) hem uit te dagen. Je vraagt dan aan jezelf, is dat 100% waar? En meestal moet je dan zeggen, nee geen 100%. (En als het wel 100% waar is, als bv. Misschien word ik wel nooit moeder. Kan je je afvragen, is het een helpende gedachte? Nee, dan dumpen!) Daarna ga je op zoek naar wat voor gevoel die negatieve zin je geeft... Verdriet ofzo. En dan ga je kijken, hoe zou ik me willen voelen? Vertrouwen bijvoorbeeld. En dan kan je gaan proberen helpende zinnen te zoeken. Bijvoorbeeld: Ik weet niet hoe de volgende poging gaat lopen, maar ik hoop er het beste van. of... Misschien komt het de volgende keer gewoon wel goed... Etc.... Afijn. Ik weet niet of ik duidelijk ben. Dit noemen ze werken met G-schema's of RET. Je kan er van alles over vinden op het internet. Misschien helpt het je net als het mij heeft geholpen iets meer vertrouwen weer te krijgen. Heel veel goeds toegewenst voor de komende tijd, je hebt nog kansen, er is nog van alles mogelijk. Ga inderdaad heel lekker uitrusten, en huil vanuit je tenen alles eruit. Maar probeer te blijven weten dat het nog niet voorbij is. En inderdaad lekker gezond eten, lijnen, geen alcohol, niet roken, het helpt allemaal. Afijn, ik hoop dat je snel weer die stralende zon bent vol met levenskracht en dat het de volgende keer in 1x goed komt! liefs, niki

Super Lis, van harte gefeliciteerd! Op naar een succes hoop ik. En over die bolletjes.... Mijn tip: ik deed er meestal 1 net in het begin van de vagina, en daarna dan met mijn middelvinger doorduwen tot superdicht naast de baarmoedermond. En daarna idem met nr. 2. Maar na een paar dagen heb je vast de draai weer te pakken. Groetjes, niki

Dank girlies. Ja morgen, 14.00 uur.... Waaah! Wel heel benieuwd. Wat zullen we zien, gaat alles goed, zit alles op de goede plek, hoeveel zijn het er? Is er nog wel wat... Afijn, we gaan van het goede uit natuurlijk! Ik geloof ook echt dat mijn buik al is uitgezet. Mijn broeken gaan steeds strakker zitten en eigenlijk wil ik er nog maar 2 aan.... En volgens mij is er al meer aan de hand inderdaad dan opgezette darmen door alle lucht en dergelijke. Ik zeg het maar tegen niemand, want dan zeggen ze vast dat kan nog niet.... :booty: Morgen meer nieuws!!! groetjes van een zwangere, hoopvolle, zenuwachtige niki

Hé girlies, gelukkig gaat het goed met jullie. Met mij ook hoor. Morgen echo.... Spannend! Wat gaan we zien, is alles goed, hoeveel zijn het er? Ik hou jullie op de hoogte. Groetjes, niki Die ticker van mij is een beetje in de bonen. Ik ben vandaag al 6 weken en 3 dagen zwanger... Hmmm. Not amusing. Morgen maar weer eens kijken en anders gaat hij hop zo de prullenbak in. Doedoe.

Oeps, morgen echo!!! Spannend hoor!!! Ik voel me nog goed, moe maar ok. Zullen we morgen een hartje of meer hartjes zien, of geen hartjes...? Heel spannend. Mijn broeken zitten al strakker. Ik kan er nog maar 2 echt fijn aan. Ik ben doodmoe en merk dat ik me niet te druk moet maken met dingen denken en piekeren want dan raak ik sneller in de war en vind ik dingen moeilijk. Ik loop eigenlijk rond als een wollig konijntje met dikke kleren aan omdat ze het anders te koud heeft. En gisterenavond gingen we naar het theater, nou ik was blij dat we weer thuis waren en ik weer heerlijk op de bank kon liggen. Allemaal goede tekenen denk ik. Vanochtend was mijn temperatuur iets gedaald, meestal nu zo'n 37 graden (in mijn mond) maar vanochtend 36,75 graden. Oeps, dat vind ik toch niet zo leuk. Maar het is nog hoog genoeg hoor. Hopen dat hij morgen weer hoger is. En zo dobberen we maar door, hopend dat het leven sterk genoeg is om uit te groeien tot een of meer babietje(s)... groetjes, niki

Hé Lis, spannend hoor allemaal! 9 eitjes, veel! En ik zou lekker thuisblijven, je bent niet helemaal lekker dus je lichaam heeft veel energie nodig om weer lekker te worden en fit te zijn voor de tp! Op naar een groot succes! groetjes, niki

Heeel veel succes Bri! groet, niki

Ja vreselijk dat wachten Otjes! Het enige wat je maar kan doen is goed voor jezelf zorgen, gezond eten, lekker sporten, maar moeilijk is dat. En misschien dat het zomaar gewoon lukt, of kan dat niet? groetjes, niki

Wow, wat een ontwikkelingen allemaal zo bij elkaar hè. Mooi gezicht. Groetjes, niki

Hoi Monique, ik zie dat je het hebt gevonden! Goed zo! Laten we inderdaad hopen op een fijne zwangerschap met zijn allen! groetjes, niki

Fijn dat je dat zegt Lentezon. Soms vind ik het moeilijk te reageren op stukjes omdat er zo pontificaal staat dat ik zwanger ben en dan denk ik, zitten die anderen wel te wachten op een berichtje van zo'n 'geluksvogel'. Snap je wat ik bedoel. Dan voel ik me een beetje opgelaten/schuldig, dat het nu net wel een beetje aan het lukken is, terwijl ik natuurlijk ook zo ontzettend graag zou willen dat het bij jullie allemaal lukt! Ik weet niet of ik duidelijk genoeg ben.... groet, niki

Ik weet niet zo goed wat ik kan zeggen, maar ik vind het echt enorm rot voor je! Bah, wat een klotezooi! :BangHead: niki

Pomtiepomtiepom... Het is wat met ons zwangere dames... Onzekerheid alom. Gaat het allemaal wel goed daarbinnen. Voel ik me wel zwanger genoeg. Waaah... Ik voel me denk ik wel zwanger genoeg, maar bij het minste geringste word je toch weer onzeker. Die eerste 12 weken blijven superspannend. En ja kan wederom niets echt doen, behalve goed voor jezelf zorgen. Maar laten we hopen dat we allemaal gezellig heerlijk zwanger blijven zonder teveel problemen. Vrijdag mijn 2e echo. Heel spannend, zijn het er 1 of 2 of gaat het goed, klopt er een/kloppen er hartje(s)? SPANNEND!!!! Pomtiepomtiepom. groetjes, niki

Hé Renata, Ik vind ook ziek is ziek hoor. En je loopt toch niet de kantjes ervan af, anders zou je er niet zo mee zitten. Probeer je niet schuldig te voelen, je doet het toch niet expres! Hopen dat het snel wat minder wordt die misselijkheid. Groetjes, niki

Ja wat voel ik. Voornamelijk heeeeeeeeeeeeeeeel erg moe, niet vooruit te branden, heeeeeeeeel snel koud, ik voel me een beetje een wollig konijntje als je snapt wat ik bedoel, gevoelig borsten, wat geprik/gerommel in mijn baarmoeder, niet misselijk, en gelukkig is mijn buik teruggegaan van heel veel krampen/pijn, naar onrustig geborrel/lucht dat in de weg zit/en af en toe wat darmploffingen. Dus ik ben best tevreden eigenlijk. Tenzij ik meer zou moeten ervaren? Maar ik kan er wel beter tegen dan de 1e keer, al duurde dat helaas maar kort. Misschien is het dat bij jou ook. Jouw lichaam weet nu al wat het is en wat er aan de hand is. En kan misschien al veel beter tegen al die hormonen.. Maar het blijft spannend hoor. Op naar de goede echo! niki

Ok, ik wacht het nog even af... dank. groetjes, niki

Helemaal geweldig! Van harte! Kom je ook in bij de zwanger! rubriek een topic aanmaken? groetjes, niki

Jammer Suus! Knap dat je zo snel weer de draad kan oppakken en natuurlijk heel veel succes deze keer! groetjes, niki

Hé Lentezon, moeilijk is het hè. Hou vol! Ik had ook na de tp meteen krampen. En die werden iedere dag erger leek het. Of soms was het ineens even weg. Dus ik liep vaak te tollen, en dacht dan ècht, nou vandaag weet ik het zeker ik ga ongi worden. Maar nee dus. En daarna is de buikpijn tot ongeveer een week geleden zelfs nog erger geworden en nu weer minder. Kwam volgens mij bij mij door al die hormonen (van mezelf en progestan). Dus... Moeilijk hoor. Je kan denken het gaat goed want ik ben emotioneler (jij dan), en buikpijn, en anders dan vorige keer... Maar die onzekerheid. It's killing! Take care! Ik duim met iedereen ook voor je mee. groetjes, niki

Ja precies. Fijn dat jij het ook had, nou ja, fijn... Maar inderdaad ik vind dat het iedere dag steeds een stukje beter gaat gelukkig. En bij een EUG/BBZ wordt het alleen maar erger, dus ik denk dat het allemaal wel meevalt. groetjes, niki

Hé Estrhalita, Ja dat ken ik ook helemaal. Voel ik me een paar uur wat 'beter' zeg maar, denk ik meteen: 'O gaat alles wel goed, zo straks is mijn HCG gedaald... Waah...' Het blijft nog pril allemaal, maar inderdaad we gaan fijn gewoon ervan uit dat alles ok is en ok blijft! Soms kan ik het ook echt even niet geloven dat ik ècht zwanger ben. Vraag ik aan mijn partner: 'Vind je mij nog zwanger?' Jaja... hihi groetjes, niki